No more body shaming

Van de week zag ik op een Facebook pagina van een van nationale trainers van Les Mills met daarbij gelinkt het bovenstaande filmpje. Ik heb dit filmpje met volle aandacht zitten kijken. Dit filmpje gaat over alles waar ik de laatste tijd mee bezig ben. Rachel, de dame in het filmpje, werkt in de fitnessindustrie en neemt een besluit om haar manier van coachen en begeleiden aan te passen. Waarom? Kijk en lees!

Goede voornemens

Goed voornemens….veel mensen hebben ze. Maar zijn het wel zulke ‘goede’ voornemens. We willen namelijk allemaal afvallen en strakker en slanker zijn. We zijn niet tevreden met ons lichaam. Waarom? Tja dat heb ik al weleens uitgelegd en beschreven in mijn blog van 3 juni. De media en de dieet industrie die een beeld van de ideale vrouw beschrijven en neerzetten die niet haalbaar is. Slechts 5% van de vrouwen zien en zo uit. En zelfs bij de vrouwen (modellen en actrices) die wij denken dat ze dat ideaal hebben wordt gefotoshopt bij het leven. Niet alleen foto’s, maar ook video’s worden bewerkt. Van jongs af aan wordt ons geleerd dat als je dun bent en slank bent, dat je dan gezond bent, dat je dan gelukkig bent, dat je dan alles kan doen wat je maar wilt. Is het gek dat er tegenwoordig zoveel mensen zijn met een negatief zelfbeeld? Is het gek dat er zoveel eetstoornissen zijn?

Dieten werkt niet!!

Wederom wordt er in dit filmpje gezegd dat diëten niet werkt! Het is zelfs slecht voor je gezondheid. Voor mensen die constant op dieet zijn. Dan kan het lijden tot meer kans op hartziektes, insulineresistentie, hoog bloeddruk, meer kans op ontstekingen en het lijdt bijna altijd tot gewichtstoename. Mensen die altijd aan het diëten zijn, zitten in een vicieuze cirkel. Het is slecht voor je zowel lichamelijk als geestelijk.

En nog belangrijker: overgewicht zoals nu beschreven is helemaal niet slecht voor je! Een ongezonde leefstijl is slecht voor je. Zorg je goed voor jezelf, eet je goed, beweeg je genoeg, slaap je genoeg, heb je niet te veel stress en houd je van jezelf (precies zoals je bent). Dan is een BMI van 25 of hoger helemaal niet erg. Er is ook onderzoek geweest waar uit bleek dat de laagste sterftecijfers liggen in de BMI range van licht overgewicht tot milde obesitas (25 tot en 35).

Laat je niet lijden door de cijfers! Die weegschaal wat zegt ie nou helemaal? Ga gewoon eens na, hoe voel ik me? Heb ik voldoende energie? Kan ik de dingen doen die ik wel doen? Want wat heb je er aan om je te frustreren over die getalletjes? Het enige wat er dan gebeurd is dat je of nog harder gaat diëten. Nog minder eten en jezelf van belangrijke voedingstoffen onthouden. Of je gooit de handdoek in de ring en je eet alles wat los en vast zit. Waardoor je nog meer van jezelf baalt. Het is een negatieve spiraal waar je in belandt.

Er zijn ook onderzoeken geweest waarin is gebleken dat met dezelfde sport routine en hetzelfde eetpatroon het nu haast niet mogelijk is om hetzelfde gewicht te hebben als 20 tot 30 jaar geleden. Waardoor dat precies komt weten ze nog niet. Er zijn een aantal theorieën zoals dat chemicaliën in het water en de lucht is toegenomen en die hebben effect op onze hormonen. Of bijvoorbeeld voorgeschreven medicijn gebruik is toegenomen de laatste 20 – 30 jaar. Maar ook dingen als slapen, stress, virussen, bacteriën, verwarming en airco’s. In heel veel gevallen is het gewoon niet mogelijk om af te vallen (of in ieder geval zoveel als we willen of de maatschappij wil)

Niet meer praten over afvallen

Laten we niet meer praten over afvallen en gewichtsverlies! Laten we praten over hoe je je voelt! Wat je hebt gedaan? Wat je leuk vindt om te doen? Of misschien wat je kan doen om je beter te voelen? En nee niet welk dieet je kan volgen, maar waar krijg je energie van? Waar word je blij van?

Laten we praten over sporten, omdat het leuk is, goed voor je is, fijn is. In plaats van het MOET, want *klop klop op een buik* het is nodig. NEEEEEEEE!!!! Jouw slechte lichaamsbeeld (dik buikje) is de slechtste motivatie om te gaan sporten die je maar kan bedenken. De kans dat mensen die met goede voornemens starten met sporten om af te vallen, binnen drie maanden weer gestopt zijn, is groot, heel groot.

Sporten is goed voor je want:

  • het vermindert de kans op hart ziektes
  • het vermindert de kans op een hartaanval
  • het vermindert de kans op hoge bloeddruk
  • het vermindert de kans op diabetes
  • het vermindert de kans op een depressie
  • het vermindert de kans op angststoornissen
  • het vermindert de kans op verschillende soorten kanker
  • het helpt bij artritis
  • het vermindert de kans op ouderdomsklachten
  • het helpt om Alzheimers tegen te gaan
  • het helpt je immuunsysteem
  • het helpt bij PMS
  • het vermindert je stress
  • het zorgt voor een beter zelfbeeld
  • het helpt je lichaam met het regelen van bloedsuiker en insuline
  • het helpt bij het stoppen met roken of andere verslavingen
  • het verbetert je geestelijke gezondheid en je stemming
  • het verhoogt je energie niveau
  • het verbetert je hersenfuncties en je geheugen
  • het kan je creativiteit een boost geven
  • het verbetert je huid
  • het verbetert je stoelgang
  • het versterkt je botten en je spieren
  • het verbetert je slaap
  • het verbetert je seksuele gezondheid (whoop whoop)
  • het verlengt je leven
  • en ook belangrijk: het sociale aspect! Het contact met je medesporter en geloof me dat is echt wat waard. Ik heb zoveel leuke mensen leren kennen door het sporten en op de sportscholen waar ik ben geweest. En als je denkt iedereen komt toch alleen maar om te sporten, dan heb je het mis, echt!

Conclusie

Laten we ons lichaamsbeeld niet meer als motivatie gebruiken om te gaan sporten (of om te eten). Doe aan fitness of een andere sport! Het is voor iedereen zijn niet afhankelijk van je gewicht of lichaamsbeeld. Kijk naar wat je lichaam kan, wees blij met je lichaam zoals die is, vier het feit dat je kan sporten en bewegen en geniet van het sporten zoals jij wil. Ongeacht je gewicht! Laten we niet meer praten over afvallen! Maar praat over sporten en al het goeds dat het je brengt. Leef je leven volledig en laat je niet beperken door de getalletjes en door jouw lichaam. Begin niet met het genieten van het leven als je zoveel kilo weegt, maar geniet nu! Want vind je niet dat je een relatie verdient met je lichaam die positief, blij en versterkend is.

Liefs Marleen

Mijn struggles

Waarschuwing!!! Ik ga weer even openhartig tegen jullie zijn. Alsof ik ooit wat anders doe hihi. In het kader ik stel me kwetsbaar op hé. Ik leef als de man in de arena (zie mijn blog van 7 oktober). Ik kies moed over gemak. Het levert me zoveel op namelijk. Door me kwetsbaar op te stellen ben ik van een werkplek gewisseld. Ik ben van een werkplek gegaan waar alles goed geregeld was, maar alles zo moeilijk was. Naar een werkplek waar het zo lekker werken is, waar ik me op mijn gemak voel, ik in mijn waarde gelaten word en mijn eigen verantwoordelijkheden mag nemen. Door die verandering ben ik van me onzeker voelen en ik doe het allemaal fout, zelfs wat angst en daarop volgend rebels gedrag, naar ‘oh ja dit kan ik wel’ en wat is dit leuk, naar dat ik ga meedenken en ook mijn menig geef op momenten dat er iets besproken word. Wat een verschil kan een werkplek maken!

Kwetsbaar zijn

Dus het bloot leggen van die kwetsbaarheid heeft me als persoon geholpen. Ik dacht ik ga het nog een keer proberen. Nu niet werkgerelateerd maar heel persoonlijk. Ik ben me gaan verdiepen in Bodypositivity en daar sta ik helemaal achter. Ik probeer er ook naar te leven en daarbij intuïtief te eten. Maar jongens dit is best wel heel moeilijk. Vooral omdat ik een keer zwak ben geweest en toch op de weegschaal ben gaan staan. Voor de zomervakantie schommelde ik rond de 69/ 70 kilo. Nu woog ik 74 kilo. 5 kilo aangekomen. Ik wist het al, ik voelde het al aan mijn lichaam. Kleren wat strakker, weer iets meer vet rond de buik en net wat minder op mijn gemak met mijn eigen lichaam. Ik baal er van. Van het gewicht en van het feit dat ik op de weegschaal ben gaan staan.

Body positivity

Meteen schiet ik in de bodypositivity: het is niet erg dat je gewicht is toegenomen. Je lichaam heeft het waarschijnlijk even nodig. Je lichaam is mooi zoals het is. Het is sterk, doet wat je wil en neemt je mee door allerlei avonturen. En het is niet het enige wat belangrijk is. Jij bent niet je lichaam! Jij bent Marleen en de inhoud is zo veel belangrijker. Okay daar kan ik me in vinden. Ik ga gewoon lekker door met leven. Maar dan ineens een stemmetje: ‘Je moet vanaf morgen maar weer goed op gaan letten wat je eet, want als je even goed je best doet dan heb je die 5 kilo er zo weer af.‘ Huh? Waar komt deze stem ineens vandaan. Het is mijn dieetstem! Een stem die heel lang in mijn hoofd heeft gezeten. Eigenlijk al vanaf dat ik een tiener was. Altijd is er de nadruk gelegd op je moet afvallen, letten op je eten, je bent te dik. Ik denk dan: nee, dat ga ik niet doen. Ik laat me niet meer leiden door mijn dieet stem. Ik wil gewoon goed voor mijn lichaam zorgen, maar ik ga niet weer als een idioot mijn calorieën tellen. Ik ga niet meer op die weegschaal staan. Klaar ermee! (ik krijg het alleen niet over mijn hart om de weegschaal weg te gooien).

Dieet stem

Maar dan ineens is die stem er weer. Elke keer weer komt die stem terug. En waardoor die getriggerd word, weet ik het niet precies. Of het dan kleren zijn die wat te strak zitten of iets wat ik denk. Die stem heeft zo lang de boventoon mogen voeren dat je ‘m niet zo maar ineens het zwijgen oplegt. Die stem gaat als volgt: ‘Zo nu gaan we weer beginnen met opletten. Zet maar even de Myfitnesspal op je telefoon. Dan gaan we weer even streng bijhouden wat je allemaal eet.’ En dan luister je weer gewoon naar die stem en heb ik tot twee keer toe Myfitnesspal weer op mijn telefoon geïnstalleerd. En zelfs ook weer in gaan vullen. Ik stond er bij en keek er naar. Zo voelde dat letterlijk! Huh? Hoe dan? Ineens ben ik weer mijn controle kwijt. Dan kom ik weer bij zinnen en bedenk me dat ik echt niet weer de hele tijd alles wil invullen op Myfitnesspal. Ik gooi snel de app weer van de telefoon af. Grrrrrrr….hier baal ik van.

Ik word flink heen en weer geslingerd door deze stemmen in mijn hoofd. Het allerbelangrijkste vind ik dat ik me gewoon lekker in mijn vel voel. Dat ik voldoende energie heb om alles te doen wat ik doe en dat ik plezier heb in mijn leven. Het moet allemaal niet zo moeilijk zijn. Het leven is al kort genoeg. Dat bleek wel weer uit een van mijn privé omstandigheden van de laatste weken. Geniet van de kleine dingen, geniet van het leven!

Mijn doel is: ik voel me goed en heb voldoende energie zodat ik kan genieten van de mooie dingen in het leven.’

Wat betekent dit in de praktijk?

Ik probeer dus te leven naar de tien wegwijzers van Brene Brown uit haar boek De moed van de imperfectie. Zodat ik een bezield leven kan leiden.

  1. Kies voor authenticiteit: Ik ben ik en ik doe de dingen omdat die bij mij passen ongeacht wat andere mensen daarvan vinden.
  2. Vergroot je zelfcompassie: wees lief voor jezelf (al heel lang een lijfspreuk van mij)
  3. Ontwikkel meer veerkracht: na moeilijke periodes snel weer opkrabbelen
  4. Cultiveer dankbaarheid en geluk: er zijn zoveel mooie dingen in het leven. Focus daarop en niet op alle slechte dingen.
  5. Vertrouw op je intuïtie en durf te geloven: dat doe ik! Ik vertrouw er altijd op dat het goed komt, want als er een deur dicht gaat, dan opent er zich wel weer een andere deur of twee.
  6. Geef je creativiteit de ruimte: vergelijk jezelf niet met andere als het gaat om creativiteit. Ieder mens is anders en iedereen doet het op een andere manier. Jouw creativiteit is waardevol! Die vind ik moeilijk hoor…ik vergelijk me nog veel te veel met andere mensen, maar ik weet het en ik werk er aan.
  7. Neem de tijd om te spelen en te ontspannen: work hard but PLAY harder. Ontspan en neem je rust als je dat nodig hebt. Werk jezelf niet te pletter. Dat hoeft echt niet.
  8. Breng kalmte en stilte in je leven: soms is het zo fijn als je alleen in huis bent, er geen tv aanstaat, geen radio en dan alleen maar even zitten of liggen op de bank. Dat vind ik ook het lekkere aan naar de sauna gaan. Het is er stil en je hoort alleen het tikken van de kachel en wat geroezemoes op de achtergrond. Heerlijk!
  9. Streef naar zinvol werk: dat heb ik. Ik laat mensen bewegen en leer ze er plezier in hebben. Ik ben de ontspanning van een heel aantal mensen als ik aan het lesgeven ben. Dat is toch fantastisch!!
  10. Lach, zing en dans: ja doe dat. Daar word je vrolijk van.

Need I say more? Ik geloof het niet. Niet meer op de weegschaal, kleren een maatje groter kopen en gewoon doorgaan. Elke dag een beetje beter en soms een beetje minder. Zo is het leven!

Soms moet je zelf een beetje sparkle erbij gooien hihi
Liefs Marleen

A Christmas holiday

Het was te erg!! We waren dit jaar nog maar een keer op vakantie geweest. Als je ons kampeer uitje in de meivakantie niet meerekent. Schandalig toch….nee hoor grapje. Maar we hadden nog wel heel erg veel zin in npg een vakantie. Waarom doen we het niet in de kerstvakantie? In de herfstvakantie was Tycho erg druk en een keer met Kerst weg is ook wel lekker. Niet dat we met kerst allemaal verplichtingen hebben hoor. Ja tuurlijk even naar mijn ouders en naar mijn schoonouders. Maar dat is allemaal gewoon leuk en hoeft niet perse met kerst zelf.

Dus we gingen op zoek naar een plek om een weekje weg te gaan. Even in Frankrijk gekeken. In Normandië. Maar dat was niet wat wel wilden. Toch maar even in Denemarken gaan speuren. Daar heb je leuke huisjes voor niet te veel geld en de omgeving vinden wij heerlijk. Addicted to Scandinavia! En al snel vonden we wat leuks. Aan de westkust waar we vorig jaar ook waren alleen dan een beetje hoger. Een huisje met een sauna en jacuzzi en een houtkachel (off course).

Zaterdag 21 december

Daar gaan we dan. Op vakantie!! Ik heb nog gewerkt tot 22.30 uur, dus alles was al helemaal ingepakt door Tycho en de kids. Toppie! We willen rond 7 uur wegrijden. Ergens verwachten we nog wat drukte rondom Hamburg. Het is er altijd druk dus nu met kerst zal het wel drama zijn. Ik bak de broodjes en kook de eitjes voor onderweg. En nee….ik heb mijn handen niet gebrand. Ik leer best van mijn fouten. Dus ja ook mijn ID kaart is mee haha.

Om ongeveer 7.20 uur rijden we weg. Als we net om Arnhem heen zijn merk ik dat ik mijn oplader van de Fitbit vergeten ben. Dat is jammer, maar helaas. Dan maar een weekje zonder fitbit. Is ook wel een goed experiment hoe het bevalt zonder mijn stappenteller.

Het is lekker rustig op de weg! Dus we kunnen al lekker doorrijden. Bij de leuke benzine pomp net voor de Duitse grens tanken we en halen we even koffie. Ze malen daar de koffie vers en maken er heerlijke koffie. Jammer dat het druk was en de vrouw achter de bar een beetje haast had. Ze maakte de filter drager niet schoon en alles rondom de koffiemachine was vies….mmmmm jammer dit. Maar goed het mocht de pret niet drukken. Ik liet mijn portemonnee in de auto liggen dus bij het afrekenen sloeg de angst even om mijn hart….waar is mijn portemonee?? Oh nee die had ik net nog in de auto. Pfieuwwww….ik dacht al dat we terug moesten rijden. Gelukkig had ik de portemonnees van de kids in mijn tas dus kon ik geld uit hun portemonnees pakken. En Tycho kwam ook net binnenlopen. Geen paniek.

Tjonge wat rijdt het lekker door in Duitsland. We komen amper een baustelle (wegwerkzaamheden) tegen en hebben geen file. Zelfs bij Hamburg 0,0 file. Van al die koffie en het drinken wat de kinderen hebben gedronken, moeten we allemaal even plassen. Elke keer komen we geen parkeerplaats met een wc tegen, dus we besluiten bij de eerste de beste te stoppen en als er geen w.c. is dan gaan we wildplassen. Voor de mannen geen probleem, voor Eveline en mij iets lastiger. Vooral omdat er totaal geen blaadjes meer aan de struiken zitten. Nu is het niet druk op de parkeerplaats en de mensen die er staan gaan we toch nooit meer zien. Dat plassen lucht enorm op. Eveline en ik maken een vreugde sprongetje!

Ik zoek even op waar we vorig jaar hebben geluncht toen we naar Denemarken gingen en ik zie dat we daar al redelijk in de buurt zijn. Ook al moet Daniel naar de w.c. we stoppen niet voordat we bij die parkeerplaats zijn. We pakken de spullen voor de lunch als we ineens KRAK horen. Huh? Wat is dat? Dan zie ik Daniel staan en een auto die gestopt is. Daniel was met zijn penny board (skate board) aan het spelen en die was de weg opgerold. Recht onder die auto…het krakend geluid was de penny board, die nu in stukken ligt. Daniel begint heel hard te huilen en de automobilist van de auto staat heel vertwijfeld te kijken, waarna hij toch besluit door te rijden. Oh nee hoe krijgt hij dit nu weer voor elkaar? Hij zei nog ik moet wel uitkijken met de auto’s. Ja goed idee Daniel! Uitkijken met de auto’s, alle auto’s, ook de rijdende. Daniel gooit zijn kapotte penny board in de prullenbak en is nog wel even een tijdje verdrietig. Later kunnen we er wel weer grapjes over maken. Gelukkig maar! Het grote nadeel van in de winter op vakantie gaan dat is dat even lekker buiten picknicken niet een heel goed idee is. Het is namelijk koud….brrrrr. We eten allemaal even snel een broodje en blijven ondertussen een beetje rondlopen. Dan opruimen en weer de warme auto in.

Bij de grens van Denemarken staat het even stil. Daar hebben ze nog een echte grenscontrole. Dan zijn we in Denemarken. Het is daar meteen weer mooier dan in Duitsland. Duitsland is wel een mooi land hoor en ook echt wel een fijn land om door heen te rijden. Maar het is gewoon minder mooi dan bijvoorbeeld Denemarken. En het internet bereik van de telefoon is bagger in Duitsland. Terwijl we op de meest afgelegen plekken in Noorwegen en Zweden prima bereik hadden.

Het laatste stuk in Denemarken gaat heel snel. We rijden door bekend gebied, want in de herfstvakantie van vorig jaar waren we ook deze kant op. Het gevoel dat we in Texel zijn hebben we meteen weer als we daar rijden. Landbouwgrond, duinen, lange wegen, toeristisch…het is net Texel in het groot. Om 15.00 uur komen we bij Bork Havn, de plaats waar we in de buurt zitten en waar we de sleutel op moeten halen voor het huisje. Daar is het wel hutje mutje vol met allemaal kleine vakantiehuisjes. Ik schrik er wel even van, want de vorige keer Denemarken zaten we op zo’n super relaxte plek. Veel bos en veel ruimte en heel veel rust. Maar als we doorrijden richting ons huisje wordt de afstand tussen de woningen al weer wat groter. En rijden we eigenlijk het drukke gedeelte uit. Gelukkig maar. Het huis waar we zitten zit wel op zo’n terrein waar allerlei vakantie woningen staan (tweede huisjes van de Denen denk ik). Maar wel ruimtelijk en met leuke huisjes. En het huis is echt wel vet! Grote ruimte in het midden, ruime keuken, open haard (maar daar hadden we het huis op uitgezocht natuurlijk). Slaapkamers zijn relaxed met fijne bedden! En we hebben en sauna en een jacuzzi! Bij het uitzoeken niet meteen dat als zoekterm gebruikt, maar het was wel een leuke bonus.

Een van de leukste dingen van in zo’n huisje aankomen is het inrichten van de spulletjes. Noem me gek, maar ik houd daar van. Ongegeneerd alle kasten opentrekken en even rondsnuffelen. En al je spulletjes op z’n plek zetten. De kinderen vechten samen uit waar ze willen slapen en ze zetten al hun spulletjes netjes in de kast. Ook maken ze hun eigen bed op! Ik ben zo blij dat mijn kinderen zo zelfstandig zijn en zo veel zelf kunnen. Ik ruim de spullen in de keuken op en in onze slaapkamer. Ik maak een provisorische kerstboom met de kerstlampjes die ik mee heb genomen. Cadeautjes erbij en klaar is Klara! En Tycho is natuurlijk meteen de kachel aan het aansteken. Als we er ooit thuis plek voor krijgen dan willen we ook zo graag een houtkachel. We zeiden altijd als de hond er niet meer is dan nemen we een kachel. Maar dat is toch nog wel lastig in onze kleine kippenhokje.

Als we klaar zijn spelen we even een spelletje. Dan even lekker eten en na het eten laten we de jacuzzi vollopen. Zo fijn! De kinderen mogen eerst. Is maar goed ook want het warme water was op. Brrrrr de jacuzzi warmt het water wel op, maar dat duurt even. Laat de kinderen eerst maar even en dan als ie warm is dan gaan wij wel.

Verder relaxen we en gaan we op tijd naar bed. Wat een heerlijke bedden! Slapen hier is zo lekker. Het is zo stil!

Zondag 22 december

Echt super lekker geslapen! Ik had geen telefoon naast mijn bed en mijn fitbit is al uitgevallen (was al helemaal leeg), dus ik wist niet hoe laat het was. Dat is ook wel lekker hoor. Gewoon slapen tot je wakker word. Het is half negen….netjes.

Daniel heeft honger en wil al wat eten. Maar we willen wel gezellig samen aan tafel eten, alleen ligt Tycho nog te slapen. Ik ga de tafel dekken en ondertussen maken de kinderen al de nodige herrie. Tycho moet er toch wel wakker van worden. Hij houdt zich slapende en Daniel gaat hem dan toch maar wakker maken. Van ongeveer 10 uur ’s avonds tot 9 uur ’s ochtends is toch best een goede nacht. Lekker ontbijten dan maar en ondertussen maak ik een boodschappenlijstje. We willen naar een grote winkel wat verder weg gaan. Zoveel mogelijk halen voor de hele week. Iedereen aankleden en dan gaan we.

Oh ja hoor tuurlijk. Ik vergeet het boodschappenbriefje. Grrrrr okay dan moeten we in de winkel goed nadenken over wat we allemaal moeten kopen. Ik wil eigenlijk niet terug naar de winkel. Met vereende kracht beginnen we aan de boodschappen en samen zorgen we dat we alle boodschappen doen. Een heeeeele volle kar! Voor bijna 1500 kronen. WTF!!!!! Dat is bijna 200 euro. Bij de Lidl. Maar dat is dan ook wel voor de hele week boodschappen (drinken, eten, lekkers, wc papier enzovoorts). En ja het is kerst, je haalt wat meer en ja het is vakantie je haalt wat meer. En met een gezin van vijf gaat het best hard. En wat klets ik nou raar, want de weekboodschappen die ik door de Appie laat bezorgen zijn ook vaak rond de €150. Die €200 vallen best mee. De kids helpen echt super goed mee en vooral mijn puber laat zich van zijn beste kant zien. Hij helpt super goed met alles uit de auto halen.

Van boodschappen doen krijg je honger….even lekker lunchen. Ik maak een heerlijk broodje met bieslook roomkaas, gerookte zalm, kappertjes, sla en mosterd dille dressing. Die is echt super lekker. Die broodjes van de Lidl zijn ook erg lekker.

Na de lunch gaan we even kijken bij het strand. Het is frisjes maar te doen. Het waait gelukkig niet super hard en zo lang je je handen in je zakken houdt is het wel te doen. Eveline wil graag wat slowmotion filmpjes maken op het strand, maar heeft haar telefoon niet mee. Dus ik help haar even en maak ze met mijn telefoon. We wandelen een stuk over het strand en besluiten dan via de duinen terug te gaan. Mooie wandeling met een aantal uitdagende stukken. Vooral omdat je er enkel diep in de blub staat. Dus af en toe moesten we van het pad af om enigszins droog over te komen. De schoenen van de kinderen waren goed vies geworden. Als we naar huis rijden rond 16.00 uur is het al wat donker aan het worden. Het is een grijze dag!

Als we thuis zijn oefen ik nog even een keer de nieuwe CXWORX release. De zondag nadat we terug komen van vakantie hebben we een special waarbij we de nieuwe releases moeten geven. Dus in de vakantie moet ik even een beetje leren en oefenen met de nieuwe bewegingen.

Dan gaan we eten en na het eten even lekker in de jacuzzi. Heerlijk hoor. Er staat ook een tafelvoetbaltafel in het huisje en het is leuk om af en toe even een spelletje te doen. Ik was zo lekker bezig. Leuk spelletje 😊! Ik doe met Eveline een potje Jenga. Pfffff wat een zenuwspelletje is dat toch. 

’s Avonds zitten we lekker voor de open haard met een glaasje wijn. Wat een heerlijke vakantie is het!

Maandag 23 december

Bij de prijs van het huisje zit de mogelijkheid om naar een van de zes openbare zwembaden in de buurt te gaan. We bekijken even waar het kan, welk zwembad er leuk uitziet en wat de openingstijden zijn. Vandaag wisselt het per zwembad. Bij het zwembad in Varde zijn de ruimste openingstijden en het meest uitgeruste zwembad (duikplanken en glijbaan). Beter! Daar gaan we heen. Varde kennen we nog van de vorige vakantie. Daar deden we altijd de boodschappen enzo. Het zwembad is leuk. Groot pand met daarin ook nog bowlingbanen, een sportschool en wat zalen geloof ik. Goed verzorgd en de mensen zijn vriendelijk en helpen goed. We gaan omkleden, we moeten even douchen en dan kunnen we gaan zwemmen. In de kleedkamer zit een sauna. Oeh lekker. Er zijn meerdere baden. Een warm bad waar af en toe een golfslagbad is. Een klein bad voor de hele kleintjes. En een groot bad die is opgedeeld in een deel voor baantjes zwemmen en deel voor ‘spelen en duiken’. Genoeg te doen en de kinderen gaan meteen aan het spelen. We beginnen even rustig aan met een paar baantjes zwemmen. Dan gaan we een keer mee van de glijbaan. Het water in de glijbaan is koud, erg koud…..brrrrrr daar wil je niet lang in blijven. Je land beneden niet in een diep zwembad maar in een soort pierenbadje onder de glijbaan. Ook zo koud! Snel eruit en even opwarmen in het golfslagbad. Dan gaan we weer even een paar baantjes trekken. Ik wil ook een keer van de duikplank (gewoon springen). Eerst ga ik van de lage duikplank en dat gaat prima. Ik wil ook van de hoge duikplank springen. Bastiaan heeft het al een paar keer gedaan. Dus ik klim naar boven. Als ik daar boven sta gaat er van alles door me heen. Ik durf het niet en klim weer via het trapje naar beneden. Maar dan wil ik het toch nog een keer proberen. Eng!! Maar ik spring toch. Ik doe het daarna nog een keer of twee. Dan gaan we even het golfslagbad in als de golven er zijn. Leuk!! Ik ontdek nog meer sauna’s aan de andere kant van het zwembad. Tycho en ik besluiten er even in te gaan. We zitten tussen een aantal Deense mannen. Die druk aan het praten zijn over van alles en nog wat. Geen idee waar ze het over hebben. Grappig om een keer mee te maken. Ze doen daar niet moeilijk met kleine lullige dompelbadjes trouwens. Gewoon een groot buitenzwembad en dat is het dompelbad. Je kan er even een rondje in zwemmen, maar dat is wel heel erg koud hihi. We zijn dan ondertussen al weer een uur of twee in het zwembad en we besluiten terug te gaan. Echt super leuk! Echt een aanrader.

Na het zwemmen doen we lekker rustig aan thuis. Ik ben na het zwemmen altijd wel moe. Beetje rozig. We gaan even tv kijken. Ik zet de Deense televisie aan en dan zien we Home Alone. Oh te leuk!! Engelstalig met Deense ondertiteling. In Nederland was de film niet op de gewone televisie. Op 3fm hebben ze de audio wel uitgezonden, maar dat was minder leuk. We zien dat ’s avonds Home alone 2 komt. Die gaan we kijken!!

Na het eten besluit ik toch nog even CXWORX te oefenen. En de kinderen doen mee. Ze vinden het een pittige work out. Ik ook wel trouwens.

En dan ’s avonds gezellig met z’n allen Home alone kijken. Chippies en lekker drinken erbij!! Ik zeg top avond.

Dinsdag 24 december

Vandaag beginnen we met een lekker ontbijtje. En daarna ga ik even oefenen. CXWORX en Bodypump. Lekker om even wat te bewegen en goed om meteen mijn releases te leren. Ik hoef van beide niet meteen de hele release te kennen. Maar toch wel handig om al wat te oefenen. Vaak als ik het een paar keer doe dan ken ik de bewegingen en de choreografie wel. Ik leer snel gelukkig!

Verder hebben de kids en Tycho een lekker chill ochtendje. We besluiten dan eerst even te lunchen en dan naar het strand te gaan. Het is een heerlijke zonnige dag dus het is geen straf om even over het strand te banjeren. We zien op de parkeerplaats in de duinen een bunker en Daniel zijn interesse is gewekt. We gaan op zoek naar bunkers. Eerst even het strand op.

Als we de duinen in wandelen komen we een heleboel bunkers tegen. Tycho wil Daniel de hele tijd die bunkers in sturen om te kijken wat er allemaal zit. Maar als het van die hele kleine openingen zijn vind ik dat een beetje eng. Maar uiteindelijk komen ze bij bunkers (vlakbij de auto) die heel makkelijk begaanbaar zijn. Dus Daniel gaat er in en hij vindt het superleuk.

Als we ze terug zijn in ons huisje duiken de kinderen in de jacuzzi. En wachten wij even totdat de sauna een aangename temperatuur heeft. Ondertussen doen we een potje Yahtzee. En ik gooi er een: JOEPIE!!! Zo noemden we dat spel ook altijd thuis. Joepien. En volgens mij gooi ik er in dat potje zelfs nog een.

Dan is de sauna lekker opgewarmd en de kinderen uit de jacuzzi verdwenen. Dus wij gaan eerst even lekker in de jacuzzi en dan in de sauna. Ik doezel heerlijk even weg in de sauna. Tycho verbaast zich erover dat ik dat kan. Op zo’n hard houten bankje. Tja het is gewoon zo heerlijk relaxed in een sauna. Ik word dan meteen heel ontspannen. Dan even afkoelen en koud afdouchen. Ik zie dat het al richting etenstijd loopt dus ik ga de spullen voor het gourmetten klaar zetten. Eveline is voor haar en de jongens een lekker toetje aan het maken. Iets wat ze op Tiktok had gezien.

Na het eten gaan we de cadeautjes uitpakken. Super gezellig! En dan kijken we natuurlijk All you need is love. Lang leve internet!!

Woensdag 25 december

Eerste kerstdag. Met een kerstontbijt. Na ja eigenlijk niks anders dan de afgelopen dagen. Ik besluit die ochtend even niet te trainen. Ik heb spierpijn van al die pushups in de nieuwe releases. Maar even wat beweging is wel fijn, dus wel gaan wandelen. We willen naar het Vikingen dorp wandelen iets verder op en dan weer terug. De kids moeten mee onder een hoop gezucht en gekreun. Maar goed ze wandelen wel mee en het is een lekkere wandeling. Wat een mega berg met vakantie huisjes staan daar zeg! Ik wil niet weten hoe druk het in de zomervakantie daar is.

Na de lunch gaan we weer op zoek naar bunkers. En we willen over de smalle landstrook rijden naar het puntje van de Ringkobing fjord. Daar kan je over een brug rijden over de smalle zeeopening. Het stadje Hvide sande is een druk en toeristisch dorpje. Maar er stond ook een bunker. Hoppa! En we zagen een hele mooie regenboog. Bij de bunkers zien we dat op heel veel anderen plekken lnags de kust bunkers staan. Die gaan we nog even verder ontdekken.

We rijden eerst weer een stukje terug en daar duiken we weer de duinen en het strand op. Wat een heerlijk weertje is het!

Als we terug komen in het huisje doen we hetzelfde als de dag ervoor. Kids in de jacuzzi. Wij wachten totdat de sauna warm is. Oh heerlijk is dit…ik kan hier wel aan wennen. Daarna begin ik aan het eten en trekken voor het eten de champagne open die Tycho had gekregen. Dat smaakt goed!!

We kijken ’s avonds weer een kerstfilm. Zo gezellig met z’n allen.

Donderdag 26 december

We moeten die dag echt nog wel even een boodschapje doen. Broodjes en beleg zijn bijna allemaal op. Zo met z’n vijven gaat het eten snel op. Ik was bang dat er in Denemarken niks open zou zijn met kerst. Maar niks is minder waar, want zowel op eerste als tweede kerstdag zijn de winkels open. Beter!!

We gaan nog een keer naar de bunkers waar we twee dagen geleden ook zijn geweest. Om verder onderzoek te doen. Heel stiekem duiken we ook nog even het strand op en wandelen we een stukje. Hihi zonder dat de kids het doorhebben. Maar op het strand komen ook nog een bunker tegen.

En verder vallen we deze dag weer in herhaling. Jacuzzi, sauna, spelletje, eten en kerstfilm! I love it!

Vrijdag 27 december

Laatste dagje alweer. Ik begin weer even met oefenen van de releases en daarna willen we nog een ding doen vandaag. En dat is naar Søndervig strand. Daar schijnen ook nog bunkers te zijn. Dat is even een stukje rijden. Maar wel echt de moeite waard. Mooi strand en heel veel bunkers! Ook veel bunkers waar de kinderen in kunnen. Dus ze proberen ook in elke bunker te klimmen, klauteren en tijgeren. Bastiaan kan zelfs via een touw boven op een bunker klimmen. De survival waar hij al een tijdje op zit werpt zijn vruchten af.

Mooie plek om de volgende keer op vakantie te gaan trouwens. Er staan hele leuke huisjes in de duinen. Dan zit je zo op het strand. Dat moeten we even onthouden.

Tja weer bij het huisje: jacuzzi, sauna, eten en dan gaan we toch al een beetje opruimen. Lampjes van het hekje af en de lampjes die we nog gekocht hebben in Denemarken rollen we netjes op en die gaat in een krat. Dat is altijd het nadeel van zo’n laatste dag. Je moet al een beetje gaan opruimen. Maar goed dat hoort erbij en we zijn er niet heel lang mee bezig.

Zaterdag 28 december

De dag van vertrek. We staan om 7.30 uur op en gaan allemaal meteen aankleden en de bedden afhalen. Dan is het ontbijten en alle spullen inpakken. We zijn een redelijk geoliede machine en het gaat lekker vlotjes. De kinderen brengen alle spullen naar de auto en pakken de dakkoffer in. Dat gaat lekker joh! Al ruim voor 10 uur stappen we in de auto en gaan de sleutel inleveren. Daar leveren we ook het papiertje in van het elektriciteit en water verbruik. Daar krijgen we nog een rekening van…slik….dat gaat nog wat kosten. Maar ja boeiend. We hebben genoten van de heerlijk vakantie.

De terugreis gaat soepel. Klein beetje file in Hamburg. Maar niet heel ernstig. De andere kant op zagen we het vaker vast staan. Eveline was zo slim om er aan te denken dat wel al broodjes moesten smeren. Lekker buiten lunchen is nu toch niet fijn. Het is vandaag nog kouder dan vorige week.

We zien op heel veel verschillende plekken hertjes in het veld staan. Zelfs op een plek ligt een dood hertje langs de weg. Met de nodige stukken van een auto. Daar is een botsing geweest.

Verder is er weinig over de terug weg te zeggen. Behalve dan dat Tycho een flink tempo er in had (als het mocht). De terugweg gaat wat dat betreft altijd wat harder. Op de heen weg is Tycho altijd wat relaxter en dan rijdt hij rustiger. Nadeel dat we dan ook weer even moeten tanken in Duitsland.

Om 17 uur zijn we thuis en ook dan gaan we als een geoliede machine aan het werk. Zo alles auto en hoppa we zijn weer thuis.

Ik kijk al weer uit naar de volgende vakantie. Jullie ook?

Liefs Marleen

Meer groente eten: zo doe ik dat

We weten het allemaal: meer groente eten is belangrijk voor je lichaam. Groenten bevatten veel voedingsvezels en die zorgen ervoor dat je darmen gezond blijven. Ook voorkomt het pieken in je bloedsuikerspiegel. En ook belangrijk dat de kans op een hartinfarct of een beroerte kleiner wordt als je voldoende groente binnen krijgt. Super goed redenen om genoeg groente te eten.

Het voedingscentrum raadt aan dat je 250 gram groente per dag moet eten. Maar meer is alleen maar beter, omdat groentes vaak weinig calorieën bevatten. Het is daarom juist goed om veel groente te eten. Bij een aantal groenten is het zelfs zo dat je net zo veel beruikt met het eten ervan als dat ze opleveren. Daar kan je van blijven eten! Bovendien vullen groentes goed door de vezels die er in zitten en dat zorgt ervoor dat je minder andere dingen wil eten. Bovendien is dat goed voor je darmen en dus ook voor je stoelgang. Dus veel groenten eten om lekker soepeltjes te poepen. Ik zeg top!! Maar heel veel mensen vinden het lastig om zo veel groente te eten. Heel weinig mensn komen maar aan de voorgeschreven 250 gram. Waarom is dat toch? Als je alle bovenstaande redenen hoor dan wil je toch genoeg groente eten. Vinden ze het niet lekker of is het te duur? Vinden ze het niet belangrijk? Of zijn ze als kind gedwongen om bepaalde groenten te eten? Kan allemaal natuurlijk. De groenten van vroeger smaakten ook wel anders volgens mij. De groentes worden lekkerder gemaakt, zo lijkt het. En er is steeds meer diversiteit in groente.

Eat your veggies fool!!

Ik houd van groente en probeer altijd meer dan die voorgeschreven 250 gram te eten. Voordeel is dat ik ook alle groente lust (hoewel bleekselderij vind ik niet superlekker). Ik zal jullie meenemen in hoe ik dat doe.

Drink een smoothie

Een smoothie is lekker als ontbijt, maar ook zeker als tussendoortje. Verwerk in de smoothie niet alleen fruit, maar ook groente. Je kan allerlei soorten groentes in je smoothie doen, maar mijn twee favorieten zijn courgette en spinazie. Ik doe dan wat fruit zoals aardbei, blauwe bessen en mango uit de diepvries in een bakje. Ik laat dit in de nacht ontdooien en mix het ’s ochtends met melk, spinazie, courgette, soms banaan en melk of water. Heerlijk begin van de dag! Wil je nog wat meer vulling doe er ook een handje havermout door. Dan heb je echt een goed voedzaam ontbijt met al snel 100 tot 150 gram groente. Misschien vind je andere groenten ook lekker. Ga het vooral uitproberen en kijk eens naar deze recepten.

Smoothie: aardbei, mango, blauwe bes, banaan, spinazie, courgette, magere melk en handje havermout

Eet een salade tijdens de lunch

Doe wat sla, tomaat, komkommer, paprika op een bord. Wat augurk of olijven er op en maak het smeuïg met hummus of cottage cheese. Misschien nog wat gerookte kipfilet erbij of kikkererwten. Eigenlijk kan je er van alles bij doen. Ik vind het ook altijd lekker om er een eitje bij te doen. Alleen maar voordelen zo’n salade: je krijgt een heleboel groente binnen, je bent even bezig om de salade op te eten waarbij je boel calorieën verbrandt en doordat je lang bezig bent zal je daarna ook vol zitten, Dat heeft met dat hongersignaal te maken. Na ongeveer 15 tot 20 minuten geeft je maag het signaal: ik zit vol! Nou met zo’n salade ben je wel een kwartiertje bezig hoor.

Gebruik groente als vervanging voor pasta of rijst

Er zijn heel veel gerechten te vinden waarbij je werkt met alleen maar groente. Hoe dan? Door de pasta of rijst te vervangen door groente. Dat kan je doen met courgette pasta of bloemkool of broccoli rijst. Dan eet je in een maaltijd makkelijk alle groente die je op een dag nodig hebt. Het is ook erg smaakvol en het vult prima. Hieronder een foto van een van mijn favoriete groente gerechten: gele curry met bloemkoolrijst.

Of misschien courgette in plaats van mie. Courgette noedels met kip en zoete aardappel. Ook erg lekker en veel groenten.

Of courgette pasta uit de oven. Ook erg lekker!

Of je gebruikt sla in plaats van een wrap. Heerlijk frisse combinatie met de frisse tzatziki in deze slawrap met kip, rauwkost en tzatziki.

En een courgette vullen met lekkere dingen is ook altijd een goed idee! Gevulde courgette met cherry tomaatjes, feta en ui.

Doe extra groente bij de avondmaaltijd

Ik ben van huis uit gewend dat we een soort groente hebben tijdens het avondeten. Meestal met aardappels en vlees. Maar je kan natuurlijk ook twee soorten groente nemen of nog wat extra rauwkost. Ook als je iets eet als stamppot of nasi ofzo heb je vaak niet vreselijk veel groente. Doe er dan gewoon een pannetje extra groente bij. Het is tegenwoordig ook steeds makkelijker met de kant en klare groente en diepvries groente enzo. Dat is net zo goed voor je!

Neem als tussendoortje een bakje rauwkost

Lekker als tussendoortje wat worteltjes of een stukje paprika. Lekker fris en gezond. Ook lekker met een gezonde dip zoals hummus of een groente dip. Op mijn werk kijken ze me altijd heel vies aan als ze de zoete aardappel spread zien. Maar die is heerlijk! Wat ik ook vaak doe is tijdens de lunch wat extra rauwkost eten. Dan eet ik wel gewoon een boterham, maar met wat extra’s. In de tijd dat ik zo veel afgevallen ben nam ik altijd een bakje met knaagvoer mee. Dan zeiden ze op stage: Daar zit het konijntje weer te knagen. Hihi! En dat doe ik nu eigenlijk nog steeds. Bakje met wat cherry tomaten, worteltjes, komkommer of paprika. Of ik doe op mijn boterham of cracker een plakje tomaat of komkommer.

Als je echt meer groente wil eten (en dat wil je), dan zijn er tal van mogelijkheden. En het is een mooie aanvulling op je normale eetpatroon. Want ga nu alsjeblieft niet alleen maar groente eten. Je hebt de voedingstoffen uit andere producten ook nodig. Eet gevarieerd en geniet van je eten!!

Liefs Marleen

Wrap met goodies

Vaak als wij s avonds tortilla’s eten herbben we niet genoeg aan een pak tortilla’s. Dus gaan er twee open en hebben we altijd wat over. Die eten we dag daarna meestal met de lunch op ofzo. Dan maakt Bastiaan er een tosti van bijvoorbeeld. Nu hebben we gisteren ook tortilla’s gegeten en zag ik de tortilla’s liggen. Ik dacht ik ga daar wat lekker van maken. En dat is gelukt. Ik deel het recept graag met jullie!

Ingrediënten:

  • een (volkoren) tortilla (die van mij was vrij groot)
  • cottage cheese of huttenkase
  • runderrookvlees
  • gekookt ei
  • sla
  • tomaat
  • komkommer
  • bosui
  • mosterd dille dressing

Bereidingswijze:

Besmeer de tortilla met een lekkere hoeveelheid cottage cheese en leg er een aantal plakjes rookvlees op. Ik heb er geloof ik 5 of 6 plakjes opgelegd. Lekker rijkelijk belegd. Daarover heen heb ik plakjes tomaat gelegd, wat sla, komkommer en een bosui in ringetjes. Dan het gekookte eitje er op. Ik houd er altijd van als mijn eitjes half zacht zijn (tja I’m a sucker voor halfzachte eitjes ;-)). Daarover heen lekker wat mosterd dille dressing drizzelen.

Bon apetit!

Laat je even weten als je het recept geprobeerd hebt. Ik hoor graag wat je er van vond.

Liefs Marleen

Relaxmomentje

Writersblock….dat heb je als je tijdelijk geen inspiratie hebt om iets te schrijven. Je krijgt gewoon even niks op papier. Ik heb er ook een beetje last van. Hoe het komt? Misschien druk met andere dingen. Maar dat heb ik wel vaker gehad en dan lukte het me ook nog om mijn blog te schrijven. Het is denk ik meer een gevalletje te weinig inspiratie en de lat (iets) te hoog leggen. Alsof ik altijd een top stuk moet plaatsen. Ik ben even terug gegaan naar waarom ik een blog heb. Ik wil graag dingen met jullie delen. En eigenlijk maakt het niet zo veel uit wat dat is. Denk ik dan. Iets wat me bezig houdt of iets wat ik meegemaakt het of misschien wel gewoon een dagje uit mijn leven. Hopelijk lukt het me dan om de lat wat lager te houden en wat vaker een blog te posten. We zullen zien!

Dagje sauna

Deze keer neem ik je mee in een dagje naar de sauna. Iets wat ik graag doe. Ofwel samen met een vriendin of met Tycho. We proberen vaak wel zo voordelig mogelijk een kaartje te scoren. soms hebben we vrijkaartjes, soms een sauna cadeaubon. Deze keer heb ik de kaartjes via de actie van de Etos. €9,95 voor een kaartje. Zonder reserveringskosten! Dat is niet slecht. En dan is het ook altijd even zoeken naar een moment dat we kunnen gaan. Tycho en ik wilden namelijk weer een keer met z’n tweeën. En dan moeten we op zoek naar oppas en dat is lastig als opa en oma 8 weken in Spanje zitten. Nu konden de kids ook wel naar mijn broer en schoonzus. Maar ja de weekenden zitten al zo snel vol met allerlei verplichtingen. Dus we hebben een paar weken terug 17 november vast gezet in de agenda. Opa en oma weer terug. Anders nog mijn broer achter de hand. En in het ergste geval kunnen de kids wel alleen thuis blijven. Ze redden zich al goed alleen.

Zondag 17 november: de dag van de sauna. Ik heb die nacht heerlijk geslapen en kon zelfs een beetje uitslapen tot 9.00 uur. Heerlijk! We pakken onze spullen. Oftewel twee grote handdoeken, slippers, badjassen, kleine handdoeken, shampoo e.d. Dat past natuurlijk niet allemaal in een weekendtas. Vooral omdat de badjas van Tycho enorm is. De kinderen zorgen ook dat ze alle spullen hebben en we gaan onderweg naar Zutphen. Daar drinken we even een kopje koffie en vertrekken snel naar Emst. We gaan weer naar de Veluwse bron. We vinden het allebei een fijne sauna. Groot, maar niet te groot. En ze hebben een aantal hele fijne sauna’s.

Het is redelijk druk. We moeten al meteen bij de tweede parkeerplaats parkeren. Bij binnenkomst aansluiten in de rij. Ik ga even snel naar de w.c. en als ik terugkom is Tycho al klaar met inchecken. Op naar de kleedkamer. Kijken of we alles in een kluisje kunnen krijgen. Het is altijd even een klein drempeltje over in de kleedkamer. Daar lopen veel mensen nog gekleed rond en als ik met dan uitkleedt voel ik me wel even extra naakt. Maar ach iedereen doet het dus gewoon uitkleden en badjas aan. We moeten een beetje aanduwen om het kluisje dicht te krijgen. Twee tassen, twee jassen en twee paar schoenen is ook wel veel voor zo’n kluisje. Tycho doet het bandje om zijn pols. We vullen de flesjes water en we gaan op pad naar het kruidenbad. Meestal beginnen we wel met een plons in het zwembad of het kruidenbad. Even om rustig te acclimatiseren. We springen onder de douche en lopen het kruidenbad in. In de ruimte van het kruidenbad wordt vaak een beetje gepraat en dat vind ik prima. Maar het was nu echt lawaaierig daar binnen, beetje jammer. Er waren nog net geen schreeuwende kinderen. Ondanks het lawaai was het toch wel lekker in zo’n warm kruidenbadje.

Even douchen en dan kijken we of we even kunnen scrubben. Het is er wel een beetje druk maar na even wachten kunnen we ons lekker scrubben met heerlijk ruikend scrubzout. Wel even een tip voor mensen die dit nog nooit gedaan hebben. Doe dit niet als je jezelf die dag geschoren hebt!! Dat doet zeer namelijk. Hihi…maar ik houd daar altijd rekening mee. Dus geen last ervan. Ook weer even afdouchen en dan gaan we op zoek naar een fijne sauna om te starten.

Kruidenbad

We lopen naar buiten. De Veluwse bron heeft een heel mooi buiten terrein met een heel aantal sauna’s, zwembad, zoutbad, loungebedjes en jacuzi’s. We kiezen voor de luisterboek sauna. Niet druk en niet te warm 70 graden. En op zich zo luisteren naar een een luisterboek is best fijn in een sauna. Dan kan je je daar even helemaal op richten. Het was een goed begin!

Een deel van het buitenterrein

Omdat de innerlijke mens ook verzorgd wil worden gaan we even wat eten. We willen eigenlijk naar ’t Strandhuys, want dat is wat kleiner en knusser dan in het hoofdgebouw. Dus we lopen die kant op. De kou is lekker als je net de sauna uitkomt, maar je koelt wel snel af. Dus snel doorlopen maar helaas, ’t Strandhuys is gesloten. Dan toch naar het hoofdgebouw. Het is even zoeken naar een tafeltje, maar dan kunnen we snel bestellen. We kiezen allebei een salade. Lekker licht want een te volle buik in de sauna is ook niet fijn. De salades zijn heerlijk! We bestellen allebei nog een kopje koffie, maar dat ging niet helemaal gesmeerd. Het duurde even voordat we de koffie kregen en de koffie was niet meer overdreven warm.

Met een vol buikje gaan we verder. Naar de wild observatie sauna. Het is druk in de sauna, maar gelukkig gaan er net twee mensen weg. We wachten tot we de badjassen op kunnen hangen en ik vraag gekscherend of ze onze plekjes warm gehouden hebben. Lekkere sauna dit. Je kan naar buiten kijken en ziet af en toe dappere mensen die het meertje in gaan om af te koelen. Het ziet er heel koud uit.

Je kan in de sauna vaak wel een timer (zandloper) zetten zodat je weet dat je er ongeveer een kwartiertje in zit. Maar als je goed naar je lichaam luistert voel je het ook wel. Dan weet je dat het genoeg is en ga je er uit. En de ene keer kan je het langer volhouden dan de andere keer. Deze sauna was volgens mijn 80 graden. Als het genoeg is gaan we eruit en koelen we even rustig af buiten. Gaat best snel. Ik durf het ook even niet aan om onder een hele koude douche te staan, dus we pakken de warme. Daarna gaan we in het zwembad. Maar dat vind ik best koud. Snel er weer uit en op naar een warme sauna.

Zwembad met uitzicht op het meertje

We lopen nog even een rondje en dan gaan naar de zoutsteensauna. Dat vind ik altijd een heerlijke sauna. Het is een mooie ruimte, fijne temperatuur en het rook er vandaag ook erg lekker. Het was er ook rustig dus kon ik lekker lang uit liggen. Heerlijk! Na deze sauna ga ik heldhaftig het dompel bad in. Snel er in en snel er weer uit. Ik damp helemaal en krijg rode plekken. Het is heerlijk!

We blijven in het thema zout want we gaan in het zout bad. Heel fijn om daar even in te drijven. Je moet geen wondjes hebben of nog een geïrriteerde huid van het scheren en scrubben, want dan pikt het wel . Lekker een beetje drijven en zorgen dat je niet tegen mensen aan botst. Het leuke is dat je altijd van allerlei delen van gesprekken opvangt van mensen.

Dan zijn we er klaar voor! Voor de warmste sauna: de houtgestookte. Die is ook zo lekker. Maar wel heel heel heel erg warm. Het is ook in deze sauna niet druk. We kunnen lekker liggen. Tycho blijft trouwens zitten, want hij heeft een beetje last van zijn heup. Hij leeft op de Ibuprofen om de pijn een beetje te drukken. Maar goed weer terug naar de sauna. Heel warm dus en als we er net liggen komt een sauna medewerker hout op het vuur gooien. Het lijkt ook wel of het daarna nog warmer wordt. Je voelt het in je neus, zo warm is het. Dus even lekker liggen en heel hard zweten. Dan rustig omhoog om even te zitten en een verdieping lager te gaan. Tja warme lucht stijgt op he. Als we er uit gaan, gaan we allebei even in het dompelbad. En daarna liggen we even op een ligbedje, maar dat koelt wel snel af.

Het zoutbad en de houtgestookte sauna

We willen ook nog wel graag even de jacuzzi. Dus we gaan even kijken of er ergens plek is. Als haringen in een tonnetje bij sommige jacuzzi’s. Daar hebben we geen zin in. Even doorlopen dan maar en dan zien we net mensen eruit stappen. Mooi, er stappen ook wel weer twee mensen in, maar met z’n vieren is het prima te doen. De temperatuur is lekker en de bubbels gaan lekker hard.

De tijd is voorbij gevlogen en het loopt al tegen vier uur in de middag. We willen eigenlijk nog wel in een van de opgietsauna’s, maar dan zonder de opgieting. Daar hebben we het helemaal luxe, want er zit nog niemand in. Er was namelijk net een opgieting geweest. We hebben dat nog nooit gedaan, omdat het vaak druk is en je er een bepaalde tijd moet zijn. Misschien ooit nog. We konden dus een plekje uitzoeken. Ook dit is een mooie sauna. Ruim met een glaswand met uitzicht op het meertje. De geur is ook heel fijn. We genieten nog even van deze sauna en dan gaan we richting douches. Nadat we onder de koude douche hebben gestaan.

We gaan weer even naar het gedeelte van het kruidenbad en de scrub. Daar heb je lekkere shampoos en conditioners. Het is er alleen ook wel druk, dus even rustig douchen zit er niet in. Ach geeft niks we wisselen af met een andere stelletje en we worden lekker schoon. Dan gaan we terug naar de kleedkamers. Altijd jammer om weer te gaan en je weer aan te kleden. Zo lekker naakt en in een badjas lopen is heerlijk. Het viel me wel op dat er best een aantal mensen waren die er meer moeite mee hadden met bloot zijn. Dames die met handdoekjes om de sauna in en uit gingen. Of een dame die haar borsten met haar handen bleef bedekken. Je moet natuurlijk we altijd een drempel over in de sauna, maar iedereen loopt daar naakt en niemand let er op hoe je uit ziet.

NOg helemaal nagloeiend en met een superzacht huidje rekenen we af en gaan we op naar Zutphen. Ik app mijn moeder en zeg dat we er aan komen. En of we nog wat te eten moeten halen. Niet nodig! Ze heeft het eten al klaar staan. Dat is helemaal top! Super luxe dag vandaag!

Van dit soort dagen genieten we allebei enorm. Even lekker tijd voor elkaar en om te ontspannen en relaxen. Ik voel me na zo’n dag altijd heerlijk schoon en ontspannen. En opgeladen. Ik kan er dan weer even tegen aan.

Liefs Marleen

Kwetsbaarheid

Onlangs heb ik een post op Instagram en Facebook gedaan met de bovenstaande afbeelding erbij. Ik zat even niet zo lekker in mijn vel. Liep tegen wat dingen aan en ik had de behoefte om dit te delen. Waarom deelde ik dit niet gewoon met een goede vriendin ofzo? Tja ik weet het niet. Misschien omdat die week ervoor iemand zei op Facebook en Insta zie je alleen de leuke dingen. Ik had gewoon het gevoel dat ik dit moest doen. Soms kan je daar niet om heen.

Nadat ik de post had gedaan kreeg ik echt heel veel hele lieve berichtjes en zelfs een knuffel van iemand op het schoolplein. Dat was zo fijn. Ik voelde me niet alleen. En het mooie was dat ik die middag in een telefoongesprek naar aanleiding van de post weer nieuwe moed kreeg. Ik zag alles ineens weer zonniger in. Wauw!! Van ’s ochtends denken dat het allemaal niet gaat lukken, naar ’s middags weer vol goede moed verder gaan. Mooi wat zo’n berichtje plaatsen kan bereiken. De dagen erna had ik er nog steeds profijt van, want ik kreeg van mijn oude bazin een heel lief kaartje en de dag daarna van een vriendin. Wat is dat fijn! Weten dat mensen aan je denken en met je meeleven. Het vervelende gevoel “mijn dipje” was ineens een stuk minder. Van mijn tante kreeg ik op de verjaardag van Bastiaan en Daniel zelfs nog een bosje rozen. Zo lief!

Maar het mooiste komt nog, na ja het mooiste waren echt wel de berichtjes, maar ik heb weer een richting gekregen. Ik durfde hierna de stap te zetten om me in te schrijven bij Kvk als zzp’er om sportlessen te gaan geven. En wie weet in de toekomst als personal trainer of lyfestyle coach of beide. Mijn focus was weer terug. Ik weet weer wat ik wil gaan doen en ik heb de weg terug gevonden om er te komen.

Het betekende wel dat ik iets achter me moest laten waar ik jarenlang hard voor heb gewerkt. En dat doet pijn. Maar ik moet mijn hart volgen en doen waar ik gelukkig van word. En dat heb ik vaker gedaan en ik weet dat ik er weer sterker uit ga komen.

Moed van imperfectie

Naast een kaartje van mijn oude bazin, kreeg ik van haar ook een berichtje via Facebook waarbij ze me een tip gaf om een boek te gaan lezen. Het boek is van Brene Brown en heet ‘De moed van imperfectie’. Brene Brown is een professor aan een universiteit in Amerika. En zij doet al jaren onderzoek naar kwetsbaarheid, moed, authenticiteit en schaamte. Ze heeft daar ook een aantal boeken over geschreven, waaronder dit boek. Ik ben meteen gaan googlen en vond het boek op bol.com. Tycho had nog een cadeaukaart liggen van bol.com, dus ik dacht die kan ik goed gebruiken hihi. Nee hoor ik heb wel even overlegd.

Nu wil ik zeggen dat dit wel echt de gouden tip was. Dit boek en de zienswijze van Brene Brown sluiten zo goed aan bij hoe ik wil leven. En dat is een bezield leven leiden. Een leven vanuit het gevoel dat je de moeite waard bent. Je zet moed, compassie en verbondenheid op een belangrijke plek in je leven. En je staat elke dag op met het idee: ik ben goed genoeg. Dat is toch fantastisch! Ik ben goed genoeg. Wat ik ook doe, denk of laat. Ik ben niet perfect en dat hoeft ook niet. Wees vooral jezelf.

Het motto van Brene Brown is: ‘Courage over comfort.’ Moed over comfort. En daarmee bedoelt ze dat je beter kan leven met al je kwetsbaarheden in het volle zicht, dan je verstoppen achter een muur en nooit je echte zelf laten zien. Ik vind dat erg mooi, omdat ik echt probeer zo te leven. In alle openheid en eerlijkheid met de kans dat ik gekwetst word. Maar wel met het idee dat ik alles heb gedaan binnen mijn mogelijkheden.

En dat werkt!! Want door mezelf kwetsbaar op te stellen en mijn gevoelens prijs te geven kreeg ik heel veel bijval. Op allerlei manieren. En dat werkt nog steeds door. Ik heb hierdoor gesprekken met verschillende mensen gehad en weer ontdekt wat ik wil. Ik ben ook in contact gekomen met fantastische mensen en merk dat de mensen in mijn geloven. En dat komt doordat ik dicht bij mezelf blijf. Ik kijk zo uit naar wat nog meer op mijn pad gaat komen!!

En hoe toepasselijk is deze quote van Theodore Roosevelt:

Hopelijk lukt het jou ook om in die arena te staan, waar je vol in het leven staat met alle mooie en minder mooie kanten. Maar dan kan je wel aan het einde van je leven zeggen: ik heb moed over comfot gekozen. Ik heb geleefd!!

Wil je meer weten over Brene Brown? Kijk even op haar website: www.brenebrown.com en bekijk ook haar twee Tedtalks en de Netflix special. Echt de moeite waard. Ik ga weer alle Bol bonnen van Tycho inpikken om de volgende boeken te kopen ;-).

Liefs Marleen

Mijn weg naar body positivity

In een van mijn eerder blogs heb je het een en ander over bodypositivity kunnen lezen. Ik heb daarin uitgelegd wat het is en hoe ik er mee in aanraking ben gekomen. Ik heb daarna het boek Body positive power van Megan Jayne Crabbe gelezen. Een boek waarin ze haar eigen verhaal vertelt. Een verhaal over een jong zorgeloos meisje die van de ene op de andere dag anorexia ging ontwikkelen. Voornamelijk door de druk die vanuit de dieet- en mode industrie wordt opgelegd. Megan heeft op het randje van de dood gebalanceerd. Ze ‘herstelde’, maar bleef daarna nog steeds hangen in diëten, overmatig sporten en het gebruik van pillen en dergelijke. Door een beeld op Instagram kwam ze in aanraking met body positivity. Als je haar nu ziet is ze een kleurrijk persoon met mooie rondingen, die volop in het leven staat en geniet. Zo knap!

Tijdens het lezen van het boek werd er wat in me los gemaakt. Het maakte me boos en verdrietig. We leven namelijk in een maatschappij waar het mooier maken van je lichaam centraal staat. Dunner, strakker, meer spieren, noem het maar op. Er worden schoonheidsidealen bedacht die voor 95% van de bevolking niet haalbaar zijn. Maar ondertussen wel druk op de ketel zetten om ons die idealen te laten behalen. En dat terwijl alle foto’s en videobeelden (ook in films) bijgewerkt worden. Geen van die beelden zijn dus echt!! En dat moeten we nastreven? Hoe dan?!!

Onderzoeken: objectief?

Dus aan de ene kant wordt er een beeld gecreëerd die we nooit en te nimmer kunnen halen en aan de andere kant wordt er verkondigd dat vet slecht is. Dat dikke mensen ongezond zijn. Het ene na het andere onderzoek wordt gedaan (gefinancierd door de dieetindustrie) om aan te tonen dat dikke mensen ongezond zijn. Terwijl dat niet zo is!! Dik zijn is niet ongezond!! In het boek maakt Megan de vergelijking met longkanker. Uit onderzoek blijkt dat mensen met gele tanden meer kans hebben op longkanker. Dus gele tanden zijn de oorzaak van longkanker. Uhmmmm….nee…roken is een grote oorzaak van longkanker. Dus vet of dik zijn is niet het gene dat mensen ziek maakt, maar een ongezonde levenstijl. Of je nu dik bent of dun.

Er is ook een onderzoek geweest (onafhankelijk van de dieetindustrie) dat aantoont dat mensen met overgewicht net zo lang leven als mensen zonder overgewicht. Dit onderzoek werd door allerlei mensen de grond ingestampt. En daar hoor je dus bijna niks over.

BMI

Wat ook echt bizar is, is dat in 1997 de National Institutes of Health (instituut voor volksgezondheid in Amerika) van de ene op de andere dag de grens van de BMI verschoven heeft. Het grens van overgewicht bij vrouwen lag voor die tijd altijd op 27,3. Tot ze besloten die te verschuiven naar 25. Zonder echt bewijs dat dit overgewicht ook schadelijk is. En het erge daarvan is dat 8 van de 9 leden van het onderzoeksteam van dit instituut banden had met de dieetindustrie. Van de een op de andere dag hadden 39 miljoen mensen in Amerika overgewicht. Kaching…doet de kassa van de dieetindustrie! Zo zijn er talloze voorbeelden te vinden. Als er geld te verdienen is, is alles geoorloofd.

Diëten falen altijd

Ik heb het al een keer eerder geschreven: diëten werken niet!! Ik zal nog een keer proberen uit te leggen waarom. We hebben te maken met onze vet set point. Dat is het lichaamsgewicht en het percentage vet wat van nature bij jouw lichaamsbouw past. Deze set point heeft een bovengrens en een ondergrens en is dus niet één bepaald lichaamsgewicht. Je kan daar binnen schommelen. Maar goed als je gaat afvallen dan kan het zijn dat je probeert ver onder je setpoint te komen, want dat is het ideaal waar we allemaal naar streven. Je lichaam vindt dit niet leuk en schakelt over op een zogenaamde spaarstand. Je metabolisme gaat lager werken, waardoor je in nu minder calorieën gaat verbranden dan voorheen. Bovendien wordt je verlangen naar calorierijke en vetrijke producten groter en wordt het moeilijker om je dieet vol te houden. Je lichaam protesteert en zal er alles aan doen om gewicht- en vetverlies tegen te gaan. Misschien lukt het je wel om een aantal kilo kwijt te raken. Maar in veel gevallen komen die kilo’s er gewoon weer aan. En vaak met een paar bonus kilo’s. Waarom? Je metabolisme is lager, dus je kan minder eten dan daarvoor en als je weer gewoon gaat eten, dan eet je dus te veel. Pffffff….het is een cirkeltje waar je niet uit komt. Wat alleen maar lijdt tot frustratie, gevoel van falen en mislukken en kan zelfs lijden tot depressies of zelfs eet stoornissen.

Dus knoop dit goed in je oren: jij faalt niet met een dieet, het DIEET faalt!!

Aan de slag met body positivity

Ik weet van mezelf dat ik gevoelig ben voor depressies en die eetstoornis heeft bij mij ook op de loer gelegen. Nu had ik de afgelopen jaren een redelijke balans in mijn eten en mede door het sporten was het vasthouden van mijn gewicht en figuur goed te doen. Maar ik merkte het laatste half jaar dat ik minder lekker in mijn vel zat. Door omstandigheden buiten mezelf en door te veel hooi op mijn vork. Mijn energie niveau zakte van torenhoog naar een diep dal. Ik had gewoon geen zin meer in continu bezig te zijn met mijn lijf, trainingen en continue focus op mijn eten. En wat deed mijn gewicht…die klom gewoon rustig aan omhoog. Toen stapte ik nog regelmatig op de weegschaal. Bah bah ik voelde langzaam de frustratie weer komen. Om af te vallen kon ik niks anders doen dan minder eten. Maar dat weigerde mijn lichaam…ik had te veel honger. Dus toen (vooral na het lezen van het boek) besloot ik om het los te laten en te kiezen voor body positivity. Hoe ik dat in de praktijk heb gedaan:

  • Ik stap niet meer op de weegschaal. Eigenlijk zou ik ‘m weg moeten gooien of moeten vernietigen, maar dat kan ik niet. Ik heb ‘m gewoon helemaal weggestopt onder mijn bed.
  • Ik heb op Facebook en Instagram zoveel mogelijk fitgirl dingen ontvolgd en meer Bodypositivity geliked.
  • Ik heb de calorieëntellers op mijn telefoon verwijdert.
  • Ik keur het eten dat ik eet niet meer af. Ik luister naar mijn lichaam om te voelen wat ik nodig heb. Ik probeer intuïtief te eten.
  • Ik bekijk mijn lichaam positief. Ik wil mijn lichaam niet meer afkeuren omdat de maatschappij dat wellicht doet. Omdat ik nog strakker en gespierder zou moeten zijn. Met een lager vetpercentage. Nee!!! Mijn lichaam is goed. Mijn lichaam is sterk en laat me niet in de steek.

Hele stoere woorden hè hierboven. Maar in de praktijk is het echt niet zo makkelijk hoor. Iets wat jarenlang in je hoofd heeft gezeten, krijg je er niet zomaar uit. Ik word momenteel heen en weer geslingerd tussen: ‘Het is goed zo, vertrouw op je lichaam’ en ‘Er moet echt weer wat af. Misschien als je dit of dit probeert dat het lukt.’ Whaaaaa, gek word ik van mijn eigen gedachten. En nog een is: ‘Nee dat mag je niet eten,’ en ‘Heb je er zin in? Eet toch lekker op.’ Alsof er twee personen in mijn hoofd zitten. Een engel en een duivel! Weet je wel net als bij tekenfilms. De een verleidt me met de ideeën vanuit de dieet industrie en de ander houdt me op het body positivity pad.

Erg lastig is de interne calorieenteller uitzetten. In mijn hoofd was ik nog steeds calorieën aan het berekenen. En dat is erg vermoeiend en niet nuttig. Dus elke keer als ik merkte dat ik dat deed, was ik mezelf er bewust van. En vertelde ik mezelf dat ik gewoon kan eten wat ik wil totdat ik genoeg heb. Door dat elke keer te doen, merk ik dat ik het nu bijna niet meer doe.

Wel een beetje jammer is dat mijn kleding heel iets strakker is gaan zitten. Geen ramp, maar sommige kledingstukken zitten niet meer zo lekker als voorheen. Maar toch wil ik dit doorzetten, want hoewel ik het nog lastig vind het, gaat het me uiteindelijk heel veel opleveren. En kleren kunnen we wel weer kopen. Maar dan een maatje groter. Dat is niet erg!

Doel

Mijn angst is altijd geweest om aan te komen, om weer dikker te worden. En waarom? Omdat ik me niet fijn voelde in het lichaam van toen. Maar dan is mijn doel niet om slank te blijven en niet aan te komen. Nee!

‘Mijn doel is: om lekker in mijn vel te blijven zitten.’

Dat kan ik bereiken door goed voor mezelf te zorgen. Self-care wordt het tegenwoordig genoemd. Heel populair momenteel om aan self-care te doen, maar vooral ook omdat het heel hard nodig is. In de drukke maatschappij met alle mogelijkheden die we hebben, is voor jezelf zorgen heel belangrijk. Bijvoorbeeld door me-time te nemen: even tijd voor jezelf. Iets doen waar je energie van krijgt, je weer wat dichter bij jezelf komt. Of door goed je grenzen te bewaken. Tot hier ga ik en niet verder. Of door lief te zijn voor jezelf. De lat niet te hoog leggen en niet te veel van jezelf verwachten. Of door goed te eten en te rusten als het nodig is.

Ik werk nog even verder aan dit doel. En dat zal met ups en downs blijven gaan. Zoals met alles in het leven. Maar dat geeft niet. Om van de mooie momenten te kunnen genieten, moet je af en toe ook slechte hebben!

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel IIII

Donderdag 1 augustus

Vandaag gaan we de Rode route lopen. De belofte die we twee jaar geleden maakten, gaan we doen. Ik vind het wel stoer van ons. We weten inmiddels dat de kinderen goed kunnen lopen, dus ik verwacht (hoop) geen problemen. De insteek vandaag is ook: we zijn op de terugweg. Op de terugweg lopen ze namelijk altijd veel beter hihi. Nou tjonge en wat hebben ze goed gelopen. Ze waren met zijn drietjes heel gezellig aan het kletsen over het kinderfeestje van Daniel. Ze hebben allerlei plannen gemaakt. Top! Ik zeg werk maar uit en dan voer ik het wel uit.

Weer even terug naar de wandeling. Tiveden is een prachtig park met bos en veel rotspartijen. De wandelingen in dit park zijn dan ook heerlijk uitdagend, maar goed te doen. De routes die gewandeld kunnen worden zijn goed gemarkeerd. Twee jaar geleden hebben we de korte wandelingen gedaan. Nu willen we de uitdaging aangaan en gaan we 4,6 km wandelen. Ze geven ook altijd een tijd hoe lang je er over doet. Dat zou 3,5 uur zijn. En die tijd is ruim. Daar houden ze ook rekening met een picknick onderweg en met rustig de mooie plekjes bekijken.

Selfie aan het begin

Ik zei toch dat die kinderen als een tierelier liepen. Tycho en ik hadden het wat zwaarder vandaag. Niet super zwaar, maar soms kosten dingen wat meer energie. We hebben zo’n dag. Ik geniet wel enorm van de wandeling en de prachtige natuur.

Ik heb de grote fotocamera mee, omdat je daar vaak toch wat mooiere foto’s mee kan maken. Maar dan neem je ook wel heel veel foto’s. Ik loop lekker achteraan en neem de tijd om van de omgeving te genieten.

Of we nou te veel gegeten hebben in de ochtend of dat we iets onder de leden hebben dat weet ik niet, maar niemand heeft echt zin in zijn of haar broodje. Dus na een paar happen gaan we toch nog maar even verder. Die prachtige meertjes in het park zijn elke keer weer helemaal fantastisch.

Mega rotspartijen die uit de ijstijd over zijn gebleven liggen in dit park. Die kan je beklimmen en daarboven op heb je mooi uitzicht over het park. We klimmen boven op de Stora Trollkyrka. Je kijkt daarboven op op de boomtoppen van het park. Daar eten we nog even een hapje van ons broodje en gaan we door.

Zoals ik al zei, Tycho en ik hebben het zwaar. Hahaha.

Zo we hebben het gedaan. De Rode route!!!! ’s Avonds gaan we lekker chillen.

Vrijdag 2 augustus

Rustig aan dagje vandaag. In de ochtend nog even lekker zwemmen en gewoon rustig aan de dag beginnen. We hadden de kinderen belooft om te gaan eten bij een Ikea. Dus dat gaan we vandaag doen. Eerst gaan we naar Askersund om een boodschapje te doen. Twee jaar geleden waren we daar ook. We halen wat broodjes en wat lekkere dingen voor de lunch. Even afkoelen bij de fontein.

Na Askersund gaan we door naar Orebro. We gaan weg van de ‘snelweg’ om mooie weggetje en een picknickplekje te ontdekken. En om aan Tycho zijn liefde voor grindweggetjes te voldoen. Op het picknickplekje eten de kinderen een heerlijke donit en dat moet natuurlijk even vastgelegd worden door @donuteveline.

Op het plekje waar we zijn komen vaker mensen. Er is een vuurplek en er ligt een ladder (waarvoor weten we niet). Als we het picknickplekje verder ontdekken zien we deze mooie uitzichten bij het meertje. Dat is toch fantastisch!!

Als we eenmaal in Orebro zijn, gaan we eerst even een groot winkelcentrum. Even shoppen en rondkijken. In een soort Kwantum zien we een groot arsenaal aan geweren en messen. Ik kon de jongens gelukkig tegenhouden om dingen mee te nemen.

Dan gaan we door naar de Ikea. Niet een hele grote mooie Ikea helaas. Maar ja we kunnen toch niks kopen. Dus we wandelen de Ikea door en gaan dan naar het restaurant. Lekker eten!! De kinderen willen ook nog een toetje, maar de toetjes daar waren niet zo lekker dus we besluiten naar de Burger King te gaan. En daar hadden ze heerlijke ijsjes en shakes.

Met volle buikjes rijden we weer terug naar de camping. En natuurlijk gaan we weer van de weg af. Ergens hopen we nog een eland te spotten, maar helaas hebben we niks gezien.

Zaterdag 3 augustus

We willen weer gaan wandelen in Tiveden park. Waarschijnlijk de grijze route. Ook een route die goed te doen is qua tijd. 4,2 kilometer en ze geven aan dat we er 3 uur over lopen. Dat is redelijk ruim zoals ik al zei over de vorige route. We hebben er zin in. De kinderen willen weer een kinderfeestje plannen en we beginnen natuurlijk meteen aan de terugweg. Ze lopen weer supergoed de kinderen!!

Daniel loopt op zijn tanden…hihi

Ook dit is weer een prachtige wandeling. Begint best pittig met een klein klimmetje. Ik loop op mijn gemakje en maak wat foto’s. En als ik dan boven ben (laatste stukje met trap) staan er mensen uit te hijgen. “Je hebt het gehaald,” zei de man. Ik dacht uhm ja…makkie. Haha…ze waren erg onder de indruk van het park.

Dan lopen we verder en komen we langs de Stigmans passet. Grote rotsen die over de doorgaande weg van het park hangen.

Er staan veel blauwe bessenplantjes in Tiveden en zo lekker dat je aan het wandelen bent en gewoon wat besjes kan plukken. En dan heb je elke keer weer zulke mooie uitzichten. Vooral als de zon door de bomen heen schijnt en de plantjes fris groen zijn. Her en der zijn er wat rotsen en stenen neer gegooid. Te mooi toch?

Tycho kwam tijdens de vorige wandeling op het slimme idee om een brandertje mee te nemen. Zodat we tijdens de lunch een bami soepje kunnen maken. Ik verklaarde hem helemaal voor gek, maar ja dat weerhoudt hem er niet van om het gewoon te doen. Mannen….pffffff. Maar voor een uitgebreide lunch moeten we wel een mooi plekje vinden om te kunnen zitten. En dat duurde even. Want bij het eerste meertje waar we langs kwamen, waren de mooie plekjes wel erg moeilijk te bereiken. Nou ja dan moeten we maar even doorlopen. Er zijn meer meertjes. En dat was maar goed ook want we vinden een toplocatie. Prachtig uitzicht en met een prima plekje om te zwemmen. De kinderen springen er met onderbroek aan het water in. Alleen is Eveline de enige die een handdoek bij zich heeft. Oeps….na ja het is mooi weer dus maar gewoon rustig opdrogen.

Lekker zonnetje, lunchen en genieten van de omgeving. Dat is toch vakantie!!

En de kinderen maken bommetjes!!! Tycho en ik nemen ook een duik. Alleen dan zonder onderbroek. Als we in het water liggen zien dat er mensen zijn. Ze komen gelukkig niet naar ons plekje en kunnen ons eigenlijk ook niet zien. En zowel…we zien ze toch nooit meer daarna.

Als we weer opgedroogd zijn en de buikjes vol hebben, lopen we verder. We wijken alleen een klein stukje van de route af. In plaats van de grijze route verder volgen nemen we de paarse route. Die loopt helemaal langs het meertje. Dat is wel heel gaaf wandelen. We besluiten ook dat als we ooit weer in Tiveden zijn, dat we dan de paarse route gaan wandelen. Die is wel 9,5 kilometer en daar doe je iets van 6 uur over. We oefenen nog even een paar jaar.

Super vette wandeling was het met een heerlijke break. Ik houd echt van dit park! De rest van de dag chillen we, springen we nog even onder de douche en sluiten we het hoofdstuk Tiveden af.

Zondag 4 augustus

Voor de laatste keer gaan we verkassen. We willen nog een keer wildkamperen. Voordat we weer naar huis gaan. We hopen net zo’n mooi plekje te vinden als de vorige, maar ja dat is wel lastig. Want dat plekje was echt fantastisch.

We kunnen rustig aan doen, want we hoeven niet heel veel kilometers te overbruggen. We doen nog even een boodschap in Karlsborg. Nog even wat lekkers scoren op de laatste dag: Kanelbullar.

Dan gaan we op zoek naar een wildkampeer plek. Dat is best lastig omdat we zo langzaam aan in een dichter bevolkt gebied van Zweden komen. Dus plekjes die niet te bereiken zijn vanwege hekken of waar mensen te dichtbij in de buurt wonen. Op een gegeven moment zitten we in een gebied waar het zou kunnen. Alleen een van de plekjes die we spotten daar zitten een heleboel rode mieren en het ander plekje is wat smalletjes. Dan rijden we door. We willen wel een mooie plek. In een natuurgebied proberen we een heel mooi weggetje uit. Alleen we komen bij een plek waar veel auto’s geparkeerd staan. Jammer.

Nog maar wat verder door rijden. Dan komen we in een gebied waar veel gevist wordt. Mooie meertje, mooie weggetjes en uiteindelijk ook een mooi plekje. We lunchen eerst even om te kijken of we het echt mooi vinden.

Het is een mooi ruim plekje dus prima. We gaan alles neer zetten en installeren ons voor de laatste nacht in Zweden. De kids duiken even het meertje in. We hebben geen zin om de sups weer op te blazen dus de kinderen dobberen lekker op een van de luchtbedden. De hangmat krijgt ook een mooi plekje.

Ik ga samen met de kinderen op blauwe besjes jacht. Er zijn er hier heel veel. Ik zou wel emmers vol willen plukken om er thuis jam van te maken. We plukken nu gewoon genoeg om van te snoepen en in de yoghurt te doen.

Als ik na het bessen plukken nog even goed het informatiebord lees, zie ik dat het verboden is om te kamperen in dit gebied. WTF!!! Nee echt?? Oh had ik het maar niet gelezen. Ik heb geprobeerd te genieten van ons laatste dagje, maar het speelde veel door mijn hoofd. We mogen er ook geen kampvuur maken dus genieten we van het uitzicht over het meertje. Zo in de schemering hoorde je miljoenen muggen zoemen. Ze maken dan best veel lawaai. Prikken deden ze niet heel veel.

Ik heb die nacht heel onrustig geslapen. Hoe zou dat nou komen? En ergens was ik blij dat het de volgende dag was.

Maandag 5 augustus

Echt de allerlaatste dag in Zweden. Vandaag gaan we op de boot naar huis (nou eigenlijk van Goteborg naar Kiel). Ik zou nog best langer willen blijven , maar ben wel blij dat we nu de spulllen gaan inpakken en dat we dit ‘illegale’ kampeer plekje achter ons laten. Zo stom he ik kan daar zo slecht tegen als ik weet dat iets niet mag.

Op dit plekje neem ik afscheid van een erfstuk uit vouwwagen. Een heel handig rekje waar spulletjes aan kunnen drogen. Maar ja ik heb al zo vaak een reparatie moeten uitvoeren dat het rekje meer uit touwtjes bestond dan uit het originele plastic. En mijn Birkenstocks zijn echt kapot. Echt kapot!! Volgens mij had ik ze al een jaar of 7. Dus hier vinden ze hun laatste rust plaats.

Het is alsof we gestraft worden voor het illegaal wild kamper, want we hebben zieke kinderen. Daniel is al een paar dagen niet helemaal lekker. Althans hij eet wat slechter, poept wat meer en klaagt over buikpijn. Eveline is die ochtend ook echt niet in orde. Ze eet alleen haar eitje en verder wil ze niks eten. Ze ziet ook echt een beetje witjes. Na het ontbijt gaat ze in de auto zitten terwijl wij de boel inpakken. De jongens helpen gelukkig goed mee. Als we bijna klaar zijn, gooit Eveline ineens de auto deur open en spuugt ze (gelukkig) net naast de auto. Ach arm kind! Het lucht wel wat op, maar we zijn er nog niet gerust op. De afwasbak is nog niet ingepakt dus die zetten we op haar schoot (dat ding is onbenullig groot). En dat is maar goed ook, want als we stukje onderweg zijn moet ze weer spugen. In de bak gelukkig, die maak ik even schoon en we gaan weer verder. Tja het is vervelend maar we moeten toch gewoon door.

Voor de 11de keer ingepakt

Weg van de snelweg is het thema van deze vakantie. En aangezien we ruim de tijd hebben vandaag doen we het rustig aan en ontdekken nog een stukje Zweden. Zo tegen lunchtijd speuren we weer naar een mooi plekje om te picknicken. En die vinden we. Natuurlijk bij een meertje en met een steiger. Rondom deze plek liggen een aantal woningen. De steiger is ook een initiatief van de bewoners. Dit is wel een super plek voor een huisje!

De jongens willen dolgraag in het water plonsen. We hebben geen zwemspullen, geen handdoeken ofzo. Maar ach drogen doe je vanzelf en in de onderbroek zwemmen is geen probleem. Ik bedacht me ook ineens dat ik het tasje voor op de boot bij de hand heb en daar zitten droge onderbroeken in. En in de disselbak liggen nog wel wat (vieze) theedoeken. Dus de jongens plonzen heerlijk in het water. Eveline wil ook wel, maar het lijkt ons niet heel verstandig. Ze vindt het jammer, maar ze snapt het (dan is ze echt ziek).

Dan rijden we verder en op een gegeven moment moeten we wel echt de snelweg op. Jeetje wat is het daar druk….met allemaal auto’s en veel bedrijven enzo naast de weg. We rijden Goteborg in, op naar de boot. Oh oeps we rijden even verkeerd…zo onoverzichtelijk ook zo’n grote stad. Maar dan zijn we er weer. Ruim op tijd zijn qwe vij de boot. We gaan achter een vouwwagen staan en even later komt er en een vouwwagen naast ons staan. Power to the Waggies!!! De boot ligt er al klaar voor. Nog heel even wachten en dan mogen we inschepen.

Dan is het tijd om aan boord te gaan. Een voor een mogen de auto’s, de campers en de fietsers aan boord…wat de fietsers??? Ja fietsers gaan gewoon aan boord via de auto ingang. Hahaha gekke Zweden.

Op zoek naar de hut, maar dat wordt steeds makkelijker. We beginnen de logica ban de boot een beetje te begrijpen. Oh heerlijk lekker chillen in de hut en natuurlijk even onder de douche.

Dan gaan we aan dek. Genieten van het zonnetje! En een drankje. Nog even de laatste Zweedse kronen opmaken. We blijven een tijdje aan dek, alleen de kids duikden weer de hut in. Ze zijn moe en willen even lekker liggen. Tja nou ga maar. We vermaken ons wel.

Dan is het tijd dat de boot afmeert en we de draai maken. De jongens komen niet eens kijken. Daniel ligt namelijk te slapen. Eveline komt nog wel even kijken. Ze voelt zich weer redelijk. We varen onder de brug door richting het Kattegat. Alleen moeten wij dan al naar beneden om te gaan eten. Ik ben benieuwd of er wel iets gegeten wordt door de kinderen. Niet heel veel maar ze eten iets en ze genieten ervan. Ach dan is het goed. Ik geniet ook van mijn bordje!

We gaan nog even aan boord, maar het is niet meer zo mooi buiten. Het is koud en het waait hard. Brrrrrr…snel weer naar binnen. Wel ontdekken we nog een ander stukje van de boot.

Dinsdag 6 augustus

We slapen allemaal lekker die nacht. Het is alleen wel warm in zo’n hut met 5 mensen. We moeten op tijd op staan om lekker te kunnen ontbijten. En we hebben toch allemaal wel een vakantie ritme ontwikkelt. Maar goed, even snel onder douche, aankleden en gaan met die banaan.

Heerlijk ontbijtje

Na het ontbijt gaan we het dek op. We kijken hoe we Kiel binnenvaren. Arme Eveline is nog niet helemaal de oude. Lekker tegen papa aan hangen.

En dan zijn we er. We kijken nog even naar het aanmeren en gaan dan naar de hut om de spullen te pakken. Tja het is toch altijd file op de trap. We staan nu wel wat meer vooraan dan op de heenweg, maar goed ze kunnen ook om ons heen rijden. Tycho doet het ook lekker rustig aan hihi. Terwijl we de kade oprijden staat er een man heel hard te zwaaien met zijn armen dat we door moeten rijden, maar als je iets verder door kijkt dan zie je dat er een rij bij de stoplichten staat. Dus waarom de haast?

Nou dat was het dan. We zijn weer in Duitsland. Het laatste stukje van de reis! Onderweg lunchen we nog even en dan zijn we zomaar ineens in Nederland. We hebben maar weinig files gehad in Duitsland. Misschien geen slecht idee om voortaan doordeweeks te reizen.

En dan zijn we thuis. Lekker en toch ook niet. Zodra ik uit Zweden ben, heb ik meteen weer heimwee. Ik kan niet uitleggen wat er zo lekker is aan dat land. Het is een combinatie van rust, natuur en relaxedheid. En de manier van leven: ‘lagom’. In balans. Precies genoeg! Ik probeer het ook hier in Nederland vol te houden.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel III

Vrijdag 26 juli

Vandaag laten we het mooie Naeroyfjord achter ons, maar we sluiten in stijl af. We gaan namelijk met de boot van Gudvangen naar Kaupanger varen. Door het Naeroyfjord en het Sognefjord. Een bootreis van twee en een half uur. Niet perse een snellere manier om te reizen, maar het is wel heel gaaf om door dit fjord te varen en alles rustig te kunnen bekijken. We hebben die dag ook prachtig weer dus dat is geen straf. We kunnen het rustig aan doen omdat de boot pas om 12.00 uur vertrekt. Nog even genieten van ons plekje op de camping. Als ik ga afrekenen met de eigenaar, vraag ik hem of hij hier geboren is. En dat is hij. Hij is geboren in Bakka, in het huis waar hij nu woont. Is 30 jaar weggeweest, maar is teruggekomen en is de camping begonnen. Als je naar Noorwegen gaat en je wil kamperen, dan raad ik de camping (Dyrdal gard and camping) zeker aan. Ze hebben ook een heel mooi huis te huren. En een hangende tent. Ik vermoed wel dat je voortaan even moet reserveren, want stiekem komen er veel kampeerders op af. Als wij weer een keer terug komen, dan zorgen we dat we twee kleine tentjes hebben zodat we aan het water op het tent gedeelte kunnen kamperen.

De camping vanaf het water

We rijden naar Gudvangen en merken dat het in de tunnel nu nog maar 12 graden is. Brrrrr koude tunnel. Fijn voor de mensen thuis, want in Nederland is het op dat moment tropisch warm. We parkeren de auto in de goede rij en kopen de kaartjes voor op de boot. Nog even een klein boodschapje doen en dan even picknicken met wat lekkers. Best chil zo! We komen er later achter dat Pandi, de knuffel van Daniel, ergens hier ontsnapt is. Ik snap wel dat hij graag hier wilde blijven. Dag lieve Pandi veel plezier bij het Naeroyfjord!!

Twintig minuten van tevoren moeten we in de auto zitten. Alle kaartjes zijn gescand enzo en dan gaat het inschepen beginnen. Er moeten zoveel mogelijk auto’s enzo oppassen dus het is nog even een puzzel. We parkeren de auto en gaan aan dek. Lekker van het zonnetje genieten. En van het fantastische uitzicht.

Het is een heerlijk boottochtje! Eveline en ik doen nog een spelletje Regenwormen. We eten een boterham en we eten een ijsje (nou ja de kinderen dan). Beetje dure ijsjes, maar ach ze genieten er wel van. Op de boot zitten een aantal Spaanse jongemannen en die besluiten een pretsigaret te draaien. Hahaha…ze hadden beter naar Amsterdam kunnen gaan. Maar dan zijn de mannen ineens verdwenen, dus wij vragen ons af waar ze heen zijn. Of dat ze ergens laveloos liggen. Maar dat valt mee, ze hangen binnen in het restaurant. Ze zijn na die pretsigaret een stuk minder actief.

Het verschil tussen het Naeroyfjord en het Sognefjord is wel duidelijk. Doordat het Naeroyfjord veel smaller is, is het een mooier fjord. Het Sognefjord is een groot en breed fjord, nog steeds mooi, maar iets (maar dan ook maar iets) minder indrukwekkend.

Na twee en een half uur komen we in Kaupanger aan. Dar hebben ze een heel vette zwemplek met een duikplank op verschillende hoogtes. De kids willen natuurlijk gaan zwemmen alleen alle zwemspullen liggen in de vouwwagen. Helaas!

Sodeknetter de route die we nu rijden is ook fantastisch mooi. Eesrst nog een stuk langs het Sognefjord en dan over een prachtige weggetje langs de Lustrafjorden. Dat water heeft een prachtige kleur blauw. En her en der liggen er wat motorbootjes voor de kust of ze varen door het fjord. Super gaaf!

We laten de fjorden achter ons en gaan de bergen in. Tycho is aan het speuren geweest en hij denkt dat we ergens langs die weg kunnen wildkamperen. Via een slingerweggetje gaan we omhoog.

Nog verder slingeren omhoog en zitten we echt in de bergen met sneeuw en dat soort dingen. Zo ontzettend mooi!

Er zijn van deze weg af redelijk wat zijweggetjes. En al snel zien we dat er ook op heel veel plekken mensen staan te kamperen. Van campers tot caravans tot tentjes op hele mooie plekjes. Met je tentje kan je gewoon een eindje het terrein op sjouwen en daar gaan staan. Volgende keer moeten we dat ook echt doen! Maar nu vinden we uiteindelijk een fantastisch mooie plek. Wel recht aan de weg, maar er is verder niemand. Bij sneeuw en meertjes en met dit uitzicht.

Het waait er wel een beetje, maar het is te doen. We maken de vouwwagen en het tentje goed vast. De kinderen gaan op expeditie naar de sneeuw en willen ook graag gaan zwemmen in een van de meertjes. Prima. Zo grappig als ze zo door dit landschap lopen moet ik meteen aan Lord of the rings denken. Daar lopen de Hobbits op weg naar Mount Doom.

De kinderen gaan heel enthousiast zwemmen in een van de meertjes. Lijkt me erg koud, maar ze vinden het mee vallen. We willen natuurlijk ook even in de sneeuw staan. En Tycho had gezegd dat als hij bij sneeuw zou zijn dat hij een naakte sneeuwengel zou maken. En dat heeft hij gedaan. De foto’s zal ik jullie besparen ;-). De kinderen willen dat natuurlijk ook doen. Tja ze lijken op hun papa he. Ik duik wel even het meertje in zonder kleren. En het is best te doen het water. Het ligt natuurlijk wel lekker in de zon op te warmen en bij dit water stroomde geen koud gletsjer water. Dus het is best te doen.

Eten moet snel die avond, want het waait nog steeds en dat maakt het koud. Als je te lang wacht met eten dan is je eten weer koud. En ’s avonds steken we een vuurtje aan om een beetje warm te blijven. Ik heb me inmiddels lekker warm aangekleed.

Ik slaap die nacht onrustig. Door de wind en door het feit dat we aan het wild kamperen zijn. Midden in de nacht moeten Tycho en ik allebei even plassen. Het is dan ongeveer 4 uur ’s nachts. De zon is al aan het opkomen en het is al licht aan het worden. Zo bizar!

Zaterdag 27 juli

De jongens en Tycho gaan even in bad haha. Oftewel ze gaan even skinny dippen. Ik houd het bij pootje baden. Dit water lijkt ook wel wat kouder, maar dit water stroomt ook.

We hadden nog best even willen blijven, maar ja wildkamperen doe je meestal maar een nachtje ergens. Dus rustig aan gaan we ontbijten en pakken we alle spullen weer in. Voor de zoveelste keer de vouwwagen weer aanhaken en wegwezen. Tycho is er wel helemaal trots op dat zijn auto er zo uit ziet. Als een echte off road auto.

We gaan richting Zweden, maar maken nog een laatste stop onderweg in Noorwegen. Een camping, Koppang Camping Og Hytteutleie, waar mijn nicht Sigrid ook was geweest. Ik vraag nog even wat ze van de camping vindt via de app. Op zich een prima camping, maar weinig enthousiasme vanuit de eigenaren, zegt ze. We gaan er wel heen en anders gaan we na een nachtje wel weer verder. De route is mooi, maar minder mooi dan de vorige dagen. We rijden op een gegeven over een hoogvlakte die erg lijkt op de duinen van Texel. We verwachten ook elk moment het strand te zien, maar ja dat gebeurt niet.

Langzaam aan komen in een iets meer bebost gebied en zien we om de haverklap fantastische wildkampeerplekjes. Die moeten we onthouden voor een volgende keer. We willen nu toch wel graag door naar een camping. En als we dan aankomen op de camping en begrijpen we meteen wat Sigrid bedoelt. De eigenaresse is zo weinig enthousiast. We laten in het midden hoe lang we blijven en als ze daar op in had gespeeld door een praatje te maken over bezienswaardigheden ofzo. Maar nee hoor. Pffffff alsof we haar lastig vielen. De camping heeft echt wel potentie, want het is ruim en rustig. Maar we willen niet blijven. We hebben een heerlijk plekje. En heel toevallig stonden mijn nicht en haar gezin op precies dezelfde plek. Op een heerlijk grasveld met alle ruimte.

Er zit ook een riviertje bij waar we natuurlijk even een duik gaan nemen. Na ja het was vooral glibberen over de stenen en als je dan een stukje het water in bent gelopen (lang leve de waterschoenen) dan kan je wel een duik nemen. Het is heerlijk verkoelend.

Tycho gaat meteen dammen bouwen (waarom doen mannen dat toch?)

De douches zijn erg fijn! En de rest van het toilet gebouw is echt prima. Schoon en goed verzorgd. Dat mag dan wel gezegd worden he. Na het douchen lekker eten, afwassen en even speedmintonnen (soort badminton). Dat hadden we de hele vakantie nog niet gedaan. Hadden we op de andere campings ook niet echt de ruimte voor (misschien alleen op de Buoy camping).

Ik slaap deze nacht weer lekker. Tycho en ik gaan weer even samen naar de wc midden in de nacht. Het is ongeveer half 5 en het is hartstikke licht buiten.

Zondag 28 juli

Na het ontbijt pakken we in en gaan we op weg naar Zweden. Bij het afrekenen zien we de mannelijke eigenaar en ook hij was weinig enthousiast. Ik zeg nog: Wie weet tot ziens. Maar daar komt nauwelijks reactie op. Nou tot nooit meer ziens dan. Jammer hoor!

Het is weer een mooie route. Eerst langs een heel lang gerekt meer. Waar we even moeten stoppen. Kinderen blijven in de auto zitten, die hoeven het niet zo nodig te zien. Wij gaan wel even kijken en doen meteen een sanitaire stop. Deze uitzichten beginnen op de uitzichten in Zweden te lijken. We zijn ook al heel dichtbij Zweden.

En dan zijn we in Zweden! Er staat iets over sneeuwscooters en dat niet alles mag. In dit gebied wordt er veel op sneeuwscooters gereden (of gegleden). Niet in de zomer natuurlijk maar in de winter…hihi.

Van Sigrid kregen we de tip om via Idre te rijden, omdat je daar heel makkelijk rendieren kan spotten. Dus dat doen we en we rijden dus net een stukje Zweden in en hoppa. Langs de kant van de weg staat er een. Wij staan stil en maken allemaal foto’s. Het beestje loopt op zijn gemak de weg op en een Zweedse dame die achter het rendier komt te rijden kijkt vermoeid en toetert een keer. Het rendier geeft daar niks om en de dame rijdt om het rendier heen. Alleen dan komt er een groep lawaaierige motoren aan. Daar schrikt het rendier van en rent hard weg.

We noemen hem: Sven het rendier (van de film Frozen)

De rest van de route zien we geen rendieren meer. De reden dat in dit gebied rendieren lopen is omdat Idre de meeste zuidelijke plaats is waar het Sami volk woont. Dat volk is het enige oorspronkelijke en inheemse volk in Europa (net zoiets als de Indianen in Amerika). Ze wonen in de noordelijke delen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland. Ze hebben hun eigen taal: het Sapmi. En hun eigen gebruiken, waaronder rendieren houden.

Om te picknicken zoeken we een leuk plekje langs het water uit. Geen echte picknick plekjes hier, maar we rijden gewoon een leuk zijweggetje in. Het was ook een mooie plek geweest om wil te kamperen. Er zitten alleen wel een heleboel rode mieren en die kunnen gemeen hard bijten.

Even voelen of het water nat is

Oh ja had ik jullie al vertelt dat Tycho zijn nieuwe hobby grindweggetjes rijden is. Dus zodra hij de kans krijgt, pakt hij een off road pad en scheuren we met grote stofwolken achter ons aan over zo’n pad. Vaak zijn dat wel hele mooie weggetjes, maar het nadeel van die stofwolken is dat het stof ook allemaal in het keukentje van de vouwwagen gaat zitten. Tycho moet dus even de keuken poetsen als we op de camping aankomen.

Oh ja die camping…de Nornas camping. We komen daar aan en vinden eigenlijk een soort parkeerplaats bij een meertje. We rijden er op en rijden er weer af. Dit kan de camping toch niet zijn. Maar iets anders is er ook niet. We rijden er weer op en vragen even aan de mensen die er al staan of we goed zitten. Ja het is echt een camping. Onbemand. Met daarbij een servicegebouw die ook dient als dorpshuis ofzo. Met een grote keuken en ‘woonkamer’, een grote douche en sauna en een mega tvättstuga (washok). Het is daar echt op goed vertrouwen. Je stopt het geld van de overnachting in een envelop en alles wat je extra hebt gedaan (zoals in de sauna of wassen in de wasmachine). Alleen de douche daar had je wel muntjes voor nodig. Tip: zorg dat je 10 kronen muntjes op voorraad hebt. Anders kan je niet douchen. We hebben wel weer een fantastisch uitzicht. Met een vuurplek, alleen is er in de provincie Dalarna een stookverbod wegens droogte. Even geen fikkie stoken dus.

Er zit ook een heel mooi zwemstukje bij met een steiger. Dus de kinderen duiken lekker het water in. Er ligt een hele grote flamingo (opblaasbaar) in het water, alleen is van mensen die daar aan het zwemmen. He jammer. Daar hadden ze wel graag op gewild. Maar goed ze vermaken zich zo ook wel.

Verder lekker chillen, wat eten en afwassen (luxe in de grote keuken). Ik ontdek nog even een stukje verder en loop door een stukje bos waarachter ook weer een meertje ligt. Zo gaaf is dat in Zweden, veel groen en veel water. De route van de camping naar het toiletgebouw is ook best een beetje ruig. Vooral het derde stukje waar je helemaal door veert.

Ik heb vandaag nog twee keer moeten uitleggen aan mensen dat het echt een camping is. Hahaha we zijn dus niet de enigen. Veel Nederlanders trouwens.

Maandag 29 juli

We zitten in de buurt van de een Nationaal Park. En we moeten boodschappen doen (dichtstbijzijnde winkel is een goed half uur rijden). Rustig aan ontbijten eerst en dan vertrekken we richting Sarna. Tycho wil natuurlijk weer graag over de grindweggetjes crossen. Nou ja prima de vouwwagen hangt er nu niet achter. In Sarna doen we boodschappen en dan gaan we door naar het Fulufjället Nationaal Park. Mooie route er naar toe. We willen naar de grootste waterval van Zweden gaan kijken. De waterval is 125 meter hoog en het water valt 93 meter loodrecht naar beneden. In Noorwegen natuurlijk heel veel watervallen gezien, maar toch dit is de grootste van Zweden. De Njupeskär. Ik had gelezen dat er goede routes waren. Ook voor kinderen. Nou ok dan.

Tijdens de rit ernaar toe halen we een trage, en vooral niet constante snelheid rijdende, Toyota (Nederlander) in. Staan we op de parkeerplaats komt uitgerekend die Toyota naast ons staan. Oh serieus….en wat het ergste is: de mensen stappen uit en stoppen onder de wielen van de auto een blokje hout. De parkeerplaats was ongeveer net zo plat als een pannenkoek. De man staat er een beetje naar te kijken en haalt dan de hout blokjes weg. Oh pfieuw hij komt tot inkeer. Maar nee hoor hij vervangt het blokje hout door een steen. OMG!!! Laten we snel weggaan voordat die man ook nog een doek over zijn auto gaat spannen ofzo.

Ok die wandeling…mooi, maar we waren de wandelingen in Tiveden Nationaal park gewend en die in de Oostenrijkse bergen en di evan de Preikstolen en de Rimstiegen. Beetje klimmen klauteren over stenen enzo. Uhmmmmm die stenen zijn niet te vinden, want het pad is bijna helemaal gemaakt van vlonders.

Pas een stukje verder wordt het pad wat ruiger, wat groener en komen we bij het riviertje van de waterval. Dat stuk is wel heel mooi. Door dat water is het lekker fris groen en lekker ruig met stenen enzo die overal liggen. Yes dit begint er op te lijken.

Langzaam aan gaan we wat klimmen en zien we in de verte de waterval al. Maar mijn hemel het is druk op deze route en er zijn mensen die niet heel mobiel zijn. alle begrip voor dat je lekker wilt wandelen en dat mag van mij. Maar houd a.u.b. rekening met de medemens. Sommige mensen blokkeren echt de hele route.

Het is een mooie waterval!!

Het gave van deze waterval is dat je er heel dichtbij kan komen. Je kan als je wil er onder staan. Denk alleen dat je dat niet overleeft. Maar nu komen we bij het klim en klauter gedeelte. Over de stenen kan je naar de waterval toe. Ook hier is het druk en zie je minder mobiele mensen en mensen op slippers halsbrekende capriolen uithalen. Wij doen het rustig aan. Stukje klauteren en dan ploffen we even op de stenen neer om lekker wat te eten.

Gaaf toch!!

Maar ja het trekt wel om dichterbij te gaan kijken. En dat doen we dan ook. Heel voorzichtig, want die natte stenen kunnen spekglad zijn. Tycho neemt de route via de andere kant. Dat is iets minder druk, maar ook wel weer wat gladder. Het gaat allemaal goed. Kindjes klauteren achter mij aan en dan zijn we heel dicht bij de waterval. Wat een kracht heeft zo’n ding. Het waait er en het water spettert alle kanten op. Je koelt lekker af daar!

Als we genoeg afgekoeld zijn, klauteren we weer terug. De kinderen klimmen lekker door. Maar ik heb pech, ik kom achter de familie Croqs te zitten. Zij klimmen en klauteren langzaam. En ik kom er maar niet achter weg. Want als ik probeer bovenlangs te gaan, gaan zij ook bovenlangs. En probeer ik onderlangs te gaan, dan gaan zij ook onderlangs. Grrrrr. Ben ik er eindelijk langs gekomen. Kom ik weer vast te zitten. En nu achter niemand minder dan de mensen van de Toyota. Serieus!!

De wandeling terug is mooi en niet al te moeilijk. Misschien dat we nog andere delen van het park moeten proberen, maar dit deel viel ons een beetje tegen. Behalve de waterval dan. En ik moet zeggen dat ze in Zweden de boel altijd heel netjes voor elkaar hebben. Een park als dit wordt goed onderhouden. En er is aandacht voor kinderen.

We halen een lekker ijsje en proberen nog even een paar muntjes van 10 kronen te krijgen. We hebben er een. Mmmmmm dat wordt lastig douchen. We moeten nog even ergens anders muntjes gaan wisselen. In het dorp lukt het niet. De persoon die de machine leegt, is niet te bereiken. Ok dan moeten we het anders op gaan lossen. Maar eerst gaan we gebruik maken van de sauna. Je zet ‘m aan en dan heb je een uur de tijd. De sauna moet eerst even opwarmen en dan gaan we er in zitten. De kinderen vinden het een beetje spannend, maar ook wel heel gaaf. Alleen dat stil zitten is wel een beetje lastig. De temperatuur is op zijn hoogtepunt tot midden in de 50 graden gekomen. We douchen een beetje koud af en de jongens wassen zich verder met koud water. Eveline en ik (en uiteindelijk ook Daniel) gebruiken het muntje. We zijn lekker schoon en fris. Heerlijk!

Dinsdag 30 juli

Die nacht krijgen we flink wat buien en lekker wat onweer. Een onrustige nacht en ik hoop vurig dat het de dag erna weer droog is. Want we gaan weer verder. We besluiten een nacht te gaan wildkamperen en dan door te rijden naar Tiveden.

Er staat een hele vette camper/ vrachtwagen op de camping sinds de dag ervoor. Tycho zou zoiets wel willen hebben en dan lekker door de blubber crossen. Daar kan je echt een aantal maanden mee weggaan zoveel ruimte zit er in.

We zakken een stukje verder in Zweden. We willen de provincie Dalarna uit, omdat daar het stookverbod is. Uit andere provincies hadden we het nog niet gehoord. Onderweg even picknicken en dan weer door. Had ik al gezegd dat de temperatuur van 25 graden naar een graad of 10 is gezakt vandaag. Dat noem ik een verfrissend buitje.

Zonder dat Tycho er voor hoefde te kiezen hebben we een heleboel grindweggetjes gereden. Gelukkig was de stof verdwenen door de regen. Weer een prachtig stuk om te rijden. Tycho had via Goolge maps een mooi plekje gevonden. We rijden die kant op en speuren ondertussen naar een mooi plekje. En opeens zien we een heel mooi plekje. Groot genoeg voor de vouwwagen, met een vuurplaats, en natuurlijk aan een meertje.

Sups worden al snel opgeblazen

We gaan suppen, hangen de hangmat op en Tycho gaat even op verkenning. Ik blijf met de kinderen bij de vouwwagen. Op een gegeven moment komt er een kano met twee Duitse mannen aan. Wat blijkt ons plekje is een doorloopplaats van een kano route. Deze mensen doen een vijfdaagse kano trektocht. Super gaaf!

Lekker hangen in de hangmat

Om ’s avonds een lekker vuurtje te kunnen stoken gaan we hout sprokkelen en zagen. Even een goed voorraadje opbouwen dat we lekker voorruit kunnen. Goede workout trouwens dat hout zagen.

Na het eten gaan we een stuk wandelen. Naar het plekje wat Tycho in eerste instantie had uitgezocht om te gaan wild kamperen. We lopen langs een huisje waar op dat moment ook mensen verblijven. Waarschijnlijk een vakantie huisje van Zweedse mensen. Veel Zweedse mensen hebben een tweede huisje waar ze vaak naar toe gaan. We lopen verder en komen weer bij een mooi meertje. Geen mooie plekjes om te kamperen bij dat meertje. Als we dan nog wat doorlopen zijn we op het plekje van Tycho. Ook bij een meer. Alleen lijkt het water gezakt te zijn. Er liggen veel stenen en het meertje is minder mooi dan het meertje waar wij bij wildkamperen. Helemaal blij met ons plekje lopen we weer terug. Onderweg pluk ik even wat snoepjes uit de natuur. Dat is zo lekker!!

Snoepjes uit de natuur

Eenmaal terug bij de vouwwagen gaan we lekker fikkie stoken. Het is goed hout wat we gesprokkeld hebben! En natuurlijk roosteren we marshmallows en maken we broodjes (van kant en klaar pizzadeeg). Het is een heerlijk avond!

Dit is toch te mooi!!

En als afsluiting kijk je hiernaar. Wat een cadeautje dit plekje!

Woensdag 31 juli

Ik begin de dag met verzamelen van bessen en noten (hahaha nee hoor frambozen en blauwe bessen. Lekker voor in mijn yoghurt met zelfgemaakte granola. Goed begin van de dag! Dan breken we de boel weer af. Dag dag mooi wildkampeer plekje!! We gaan weer verder.

Op naar Tiveden. Kijken of er nog een plekje is op de camping. Ik had nog even met de camping willen bellen, maar ben het eigenlijk vergeten. Op goed geluk dan maar. Onderweg moet er natuurlijk even relaxt geluncht worden. Op zoek naar een picknick plek kwamen we dit tegen. Dit is waarom we van Zweden houden. Het is overal mooi!

Op weg naar de camping kwamen we nog vlak langs ons allereerste wildkampeer plekje. Helaas hadden we geen geluk bij Camping Tiveden. Ze zaten vol. Jammer maar er zitten nog andere campings in de buurt. Eentje nog dichter bij (bijna in) Tiveden Nationaal park. Nou ja ook goed. En eigenlijk best een goede keuze. Het is een mooie ruime camping met een zeer enthousiaste eigenaar die volop van alles aan het vertellen was. Daar houd ik van. Die mensen gun je het ook gewoon dus we besluiten drie tot vier nachten te blijven. We kunnen nog kiezen of we een plek willen beneden bij het meer of boven op de camping. Scheelde wel iets qua kosten, maar bij het meer was het echt wel heel mooi. Voor ons doen wel een redelijk grootte camping, maar met super veel ruimte dus ach.

De camping heeft een steiger en een vlot dus de kinderen gingen meteen lekker zwemmen. Tycho en ik chillen even op de steiger. Heerlijk!

Ook de sups worden opgeblazen en er wordt een rondje over het meer gesupt. We eten, we gaan even lekker douchen (fijne douches) en ’s avonds chillen we. We zorgen dat we voldoende energie hebben zodat we morgen de RODE route kunnen wandelen.

Benieuwd of het ons gaat lukken om de RODE route te lopen? Lees dan deel 4 (het laatste alweer) van onze reis.

Liefs Marleen