Bekentenis 16: de tijd vliegt

Hallo ik ben Marleen en ik ben al bijna klaar voor de vakantie

De zomervakantie is begonnen. De kinderen zijn vrij van school en op zich is dat lekker, want je hoeft ’s ochtends niet te haasten en te vliegen. De kinderen kunnen rustig aan wakker worden en nog even in hun pyjama rond lopen. Maar ja ze zijn ook de hele dag thuis en vooral in die eerste week moeten ze vaak omschakelen. Dan zijn ze meestal niet het meest gezellig. Nu scheelt het dat het weer redelijk is en dat ze naar buiten kunnen om dingen te doen. Voor mij zijn de eerste twee weken van de vakantie nog behoorlijk druk. Wat extra kinderen in de opvang en wat extra lesgeven op de sportschool. Gelukkig is het de laatste week voordat we op vakantie gaan weer iets rustiger. Kan ik de spullen voor de vakantie gaan verzamelen (hoewel daar begin ik in mijn hoofd nu al mee). Dat is al de vakantie voorpret! 

Maandag 17 juli 

De eerste echte vakantiedag! Ik zei al wat extra kinderen in de opvang: we gaan meteen van start! Maar het is een lekkere dag en de jongens die willen graag hutten gaan bouwen bij de Instuif van Jeugdland. Helemaal goed. Ik geef ze een lunchpakket, wat te snoepen en te drinken en een hamer mee. Ook een vriendje van Bastiaan gaat mee. Ze vermaken zich de hele dag. 
We moeten al op tijd eten, want ik ga in Zetten op een sportschool invallen voor een collega. Een uurtje Bodystep! Wat fijn dat ik nog wat kliekjes heb. Wat van de spareribs en de witte bonen en een klein beetje jambalaya. Wat snijbonen erbij en het is weer een redelijk verantwoorde maaltijd.  

Dinsdag 18 juli

Vandaag een gezellig dagje met de kids en de oppaskindjes. Even lekker gaan spelen bij de boerderij de Kroon. Mijn mannetjes waren daarna heel goed bezig, want (voor een kleine vergoeding) hebben ze mijn ramen gewassen en Bastiaan heeft zelfs stofgezogen beneden. Helemaal super!

Ik twijfel wat ik ’s avonds ga eten. Of de zoete aardappel quiche of ‘healthy’ mac and cheese. Ik kies voor de zoete aardappel quiche, omdat je die verse spinazie niet heel lang kan bewaren. Het is een erg lekker en makkelijk gerecht. Een blijvertje! 

Woensdag 19 juli

Vorige week had Tycho bij de Action een pizza steen op de kop getikt. Soms is de Action geweldig (soms ook niet). Maar goed ik wilde al een tijdje pizza maken op de bbq. Dus hier was mijn kans. Ik moest wel zelf de bbq aanmaken. Daniel dacht altijd dat ik dat niet kon en was blij verrast toen ik hem vroeg om de aanmaakblokjes aan te steken. Van tevoren even een zeer nuttig filmpje gekeken. In dit filmpje krijg je wat handige tips en ook de reden waarom je dat moet doen. Nogmaals I love internet! Het enige wat ik niet had was houtskool. Verder lukte het allemaal prima. Ik snap nu wel waarom je dat houtskool nodig hebt. Met alleen brikketten krijg je de bbq niet heet genoeg. Leerpuntje voor de volgende keer. Maar de pizza’s waren lekker. 

Donderdag 20 juli

Een dag vol liefde! Tien jaar geleden gaven Tycho en ik elkaar het ja woord. Kleine Bastiaan was al in de maak. Het leek ons wel handig om te gaan trouwen zodat we meteen alles geregeld hebben. Op de dag dat we vijf jaar bij elkaar waren vroeg Tycho me ten huwelijk. Het was een mooie dag en het zijn tien prachtige jaren. Die ons totaal geen moeite heeft gekost. 
We kunnen helaas niet uit eten. Ik had al ja gezegd om in te vallen voor een collega. En tja dat etentje doen we dan nog wel een keer. Ons feestmaal was een kipsalon met zoete aardappel. En dat hebben los van elkaar gegeten, want Tycho was wat later. Hihi romantisch he. Trouwens ook weer een top recept. Dit recept komt ook weer van Mindyourfeed.nl. Ik vind dat echt een top site met heerlijke recepten. 

Nadat ik les heb gegeven doen we toch nog wel een beetje romantisch hoor. Ik had Tycho een lekkere fles champagne gegeven voor onze trouwdag en die hebben we lekker opgedronken bij ons vuurkorfje. 

Vrijdag 21 juli

Vanavond begint pluskamp en ik wil graag nog wat maken om mee te nemen. Ik maak de kersencake met banketbakkersroom. In een grote vorm. Alleen dat werkt niet helemaal goed. Er zit in het midden teveel banketbakkersroom en te weinig cake. De cake valt in het midden een beetje uit elkaar. Ik red wat ik redden kan en de rest kwak ik op een bord. Die eten we zelf wel op. Er is ook nog genoeg om mee te nemen. 

’s Avonds eten we een bekend recept. Gegratineerde vis met gegratineerde krieltjes. Simpel en lekker. En als toetje zet ik de overgebleven cake op tafel met vijf vorken erbij. Ze hebben zitten smullen!

En daarna laad ik de auto in en vertrek samen met Karin richting Giesbeek. Voor ons paardenkamp. Ons derde jaar al weer. Het is zo leuk! De vrijdag avond staat altijd in het teken van elkaar leren kennen, even lekker paardrijden en opdrachten uitvoeren. Zo moesten we dit jaar een aantal raadsels oplossen, een hoofdstel in en uit elkaar halen, een rondje rijden (met vier paarden) terwijl we verbonden zijn en een kwartet maken. Echt heel erg leuk. We zijn met ons groepje tweede geworden. Daarna nog even lekker wat drinken en op tijd naar bed. Morgen weer een lange dag.

Zaterdag 22 juli

De dag van de Veluwerit. We worden in twee groepen gedeeld. De eerste groep (daar zitten Karin en ik bij) gaan eerst rijden en daarna op de boot. De tweede groep gaat eerst naar de boot om te zwemmen en pannenkoeken te eten. In de blauwe bus gaan we naar de opstapplek. In de bus rijden is al een belevenis op zich. Eenmaal op het paard begint het genieten. De prachtige natuur en het een zijn met het paard is geweldig. Dat wil ik elke week wel doen. Nyala, het paard waar ik op rijd, is niet zo snel en hobbelt rustig achteraan. Elk drafje dat ze voor doen is voor mij een galopje. Ook leuk. Het gaat heerlijk relaxed. Tot we een gallopje gaan doen en Nyala iets doet waardoor ik met mijn billen in het zand beland. Wat er gebeurde weet ik niet, maar ineens zat ik. Ik stond ook weer meteen op en riep snel: “Ho stop. Ik sta er naast.” Hihi….de rest van de groep zat verbaasd te kijken. “Huh wat gebeurde er?” Ik vermoed dat Nyala even haar billen omhoog gooide op een plek waar het iets naar beneden ging. Ik was er totaal niet op berekend en vloog met een mooi salto langs de nek van het paard. Volgende keer op mijn voeten belanden ;-). Daarna nog lekker doorgereden. Tot een stuk waar we altijd heel hard gaan. Op zich niks aan de hand totdat we bij een Schotse hooglander komen. Mijn paard was al een stuk achter en vond de koe best eng. Daardoor werd het gat nog groter. Ik heb haar flink aangespoord om weer bij te komen. Maar veel haast had ze niet. OP het moment dat ik weer bij de groep raak zie ik een van de kampleden (zij is blind) met de cap nog maar half op haar hoofd en vervolgens zie ik iemand op de grond liggen. Ik besef meteen dat het Karin is. Ze blijft heel stil liggen en ik roep een paar keer: “K*t het is Karin.” Ik overweeg af te stappen, maar een van de andere kampleden is al bij haar en Matty, de eigenaresse van de manege, komt ook al aangesneld. Op dat moment beweegt Karin weer. Pffff pak van mijn hart. Rustig aan staat ze op. Haar paard, Brune, is ook gepakt en die komt weer terug. Nadat ze even bijgekomen is, stapt ze weer op. Brune is nog steeds erg enthousiast. Maar alles verliep vlekkeloos de rest van de weg. Een rit van ongeveer 3 uur….poeh he dat voelde ik in mijn billen. Wat fijn om even te wandelen naar de boot. Daar kleden we ons om zodat we kunnen gaan zwemmen, maar eerst eten we pannenkoeken. Alexander, de man van Matty, bakt heerlijke pannenkoeken. Normaal ben ik niet zo van de pannenkoeken, maar deze zijn altijd heel erg lekker. 

Even lekker zwemmen daarna en zonnen op het dek. Dan gaan we weer terug naar de Rhederlaag waar de boot aangelegd wordt en we terug kunnen lopen naar de manege. Fijn hoor om iemand door een brandnetel pad te leiden die blind is. Ik let heel goed op haar, maar loop zelf tot twee keer toe in de brandnetel. Verder een heel gezellige wandeling gehad met haar. Ze vertelde me dat ze vrijwilligers werk doet. Ze is buddie van oudere mensen. Hihi wel grappig, want zelf heeft ze ook af en toe een buddie nodig. Op de manege aangekomen zijn de kamp kokkies al druk in de weer met het eten. Ondanks de pannenkoeken heb ik nu al weer zin in iets te eten. Het was ook wel een enerverende dag. Mijn Fitbit horloge gaf aan dat ik met de buitenrit ruim 1000 calorie├źn heb verbrand. Eerst hebben we soep: tomaten en mosterd. Jammie! Daarna pasta en tomatensalade. En als toetje een op zijn kop gebakken pruimen of abrikozen taart met een bolletje ijs. Heerlijk gegeten. 

Na het eten ga ik lekker douchen en er wordt gekeken of het kampvuur aan kan. Maar de regen lijkt alleen maar meer te worden. Ok dat is jammer geen kampvuur. Wel leuk dat we in plaats daarvan Weerwolven gaan spelen. Heel leuk spel! 

Zondag 23 juli 

Een weekend paardrijden is heel erg leuk, maar ook wel vermoeiend. Drie jaar geleden toen Karin en ik voor het eerst gingen, zeiden we aan het begin van het weekend nog: “Het is jammer dat het maar een weekend is!” En aan het einde van het weekend zeiden we: “We snappen wel waarom het maar een weekend is.” Poeh he wat waren we toen geradbraakt. Nu is het gelukkig minder erg. Hoewel dan spreek ik voor mezelf, want Karin heeft wel veel last van haar rib. We denken dat het gekneusd is, maar het blijkt later gebroken te zijn. 
Weer een druk programma vandaag. We hebben vier rondes: groot carroussel en IJsselrit en tandem rijden, IJsselrit en Polocrosse en voltige en springen. Het is allemaal zo leuk om te doen. Ergens baal ik dat voltige pas aan het einde is. Lichamelijk wel wat zwaarder, maar eenmaal bezig merkte ik niks meer van de moeheid. Het is zo leuk om te doen! Als Matty besluit een volwassenen voltige uur te beginnen, dan doe ik mee. 

Na de voltige les heb ik nog staldienst. Even alle mest weg en de gang vegen. Alles weer netjes maken voor het volgende ponykamp. En dan even douchen en pizza maken. Alexander heeft sinds drie jaar een houtoven en daar bakt hij heerlijke pizza’s in. Hij is dan ook de hele dag druk met het maken van het pizzadeeg en de tomatensaus. Fantastisch daar houd ik van. Zelf maken we de bodem en beleggen we de pizza. En dan krijg je een overheerlijke pizza. Als de pizza op is, helpen we nog met opruimen en haal ik onze spullen naar beneden. Het zit er weer op. Wat is het snel gegaan! De tijd is voorbij gevlogen. Op naar volgend jaar. 

Maandag 24 juli

Echt tijd om rustig bij te komen heb ik niet. Meteen twee uur invallen voor een collega op de sportschool. En ook weer oppaskindjes. ’s Middags was ik wel een beetje moe en ben ik samen met Daniel even op bed gaan liggen. Ik doe dat niet vaak meer (dat was meer iets van tijdens de zwangerschappen). Het was wel even lekker. Ook Daniel had het nodig, want hij lag ineens naast me te slapen. 
Daarna zijn we goed uitgerust en gaan we het eten maken. Eveline en Daniel helpen me allebei mee. Ik vind dat wel leuk, maar dan moet ik wel de tijd hebben. En dat hadden we vandaag. Eveline heeft de pompoen in blokjes gesneden en Daniel helpt met het fruiten van de ui. 

We eten een gerecht die al heel lang op het lijstje stond om te maken, maar elke keer kwam het er niet van. De pompoen kon nog wel even blijven liggen, dus het maakte het niet uit. Maar vandaag is het dan wel gelukt. Healthy mac and cheese staat op het menu. Ik moest alleen wel wat macaroni bij maken. De pompoen saus is zo veel dat de 170 gram macaroni niet toereikend is. Lekkere variant op mac and cheese.

Ik begin vandaag al met de bolognese saus die we morgen willen eten. HEt gehakt is op de datum, maar mijn boodschappen (wortel en bleekselderij) zijn nog niet binnen. Als ’s avonds de boodschappen er zijn, maak ik de saus af. Handig voor morgen.

Dinsdag 25 juli

Een druilerige dag en de kinderen kunnen niet veel naar buiten. He bah daar worden ze toch wel vervelend van. Het hangt en verveelt zich. Ze hebben vakantie, maar ze lijken er niet van te genieten…grrrrr. 
Halverwege de dag krijg ik een appje van Karin of wij nog wat goulash willen. Ze heeft wat over en ze eten het zelf niet meer op. Ik wil de overheerlijke goulash van Karin wel proeven. Plannen worden gewijzigd. De bolognese saus mag nog een dagje wachten. Dus het wordt goulash met rijst. En nog een kliekje van de mac and cheese. Wat makkelijk! En lekker. 

Woensdag 26 juli

Die ochtend moet ik invallen voor een collega en geef ik de Switching les. Een lange ochtend op de sportschool. Ik wil de kinderen niet de hele ochtend meenemen en alleen laten de hele ochtend kan ook echt niet. In eerste instantie zouden ze naar Karin gaan, maar die loopt er erg gehandicapt bij met haar gebroken rib. Arme Karin! Gelukkig is daar super oma. Zij komt op de kinderen passen. En zo fijn dat ze ook mijn vaatwasser uitruimt, de was ophangt en de was opvouwt. Dat dan mijn broek bij Bastiaan op de kamer ligt, dat is helemaal niet erg. Super bedankt mam! 
Eveline had een leuk filmpje gezien op Youtube en daar maakten ze zomersnacks. Ook teenslipper koekjes en die wil ze wel maken. Dat kan. Ik maak een koekjesdeeg en we snijden er onderkanten van slippers van. Even afbakken. En dan gaan Daniel en Eveline er slippers van maken. Erg leuk! 

Vandaag geen wijzigingen meer in het menu. Gewoon pasta bolognese. Het enige wat ik besluit te doen is wat courgetti te maken. Ook erg lekker met bolognese saus. 

Donderdag 27 juli

Eigenlijk geen gekke dingen vandaag. Paar oppaskindjes en ’s avonds weer invallen. We kunnen gelukkig lekker naar buiten. 
Indiase viscurry staat op het menu. Een recept van 15gram.be. Leuke site met simpele en lekkere recepten. Ik maak er steeds vaker wat van. En dat Vlaams is zo leuk. Staat er “Meng in een kommetje de kurkuma en cayennepeper met een lekje water”. Een lekje water…hihi. De curry mocht wat mij betreft nog wel ietsje kruidiger. Voor de volgende keer. 

Vrijdag 28 juli

Tycho is vandaag vrij. Lekker! Ik moet gewoon les geven en Bastiaan en Eveline willen graag mee. Lekker spelen in de judozaal bij de oppas. Ook goed. Daniel blijft bij Tycho.
Met z’n allen gaan we naar de Decathlon om nog wat dingen voor de vakantie te halen. Waarom valt zoiets altijd duurder uit dan je van tevoren bedenkt? Wat wandelschoenen voor de kids, korte broek voor Tycho, slaapzak voor Daniel, lampje voor Daniel, wat warme kleding, wetsuit voor Bastiaan, turnpakje voor Eveline en wat sokken.  
Tycho gaat ’s middags met de kids zijn nieuwe buitenboordmotor uitproberen. 10 pk meer! Gaat dus wat sneller. Ik wil wel mee, maar er moet nog het een en ander gebeuren voor de vakantie en de taarten die ik nog ga maken volgende week. 
Als ik aan het einde van de middag een appje stuur aan Tycho met de vraag wat ze willen eten, word ik gebeld door Bastiaan. “Mama, ik wil graag een ei tosti maken.” Dat heeft hij gezien op Youtube. Nou ja dat gaan we dan maar doen. Eerst de korst van een boterham afsnijden, dan de korst in een pan doen en boter erbij. Kijk naar de foto’s voor de 

Ei in de korst bakken
Kaas er op leggen
Eventueel ham er op en de kaas laten smelten
Binnenkant van de boterham er op leggen en voorzichtig omdraaien

Best wel lekker zo’n ei tosti. Ik proef een hapje en eet vervolgens het restje pasta bolognese op. 

Zaterdag 29 juli

Ik slaap die nacht slecht en ik ben niet de enige. Daniel is erg onrustig en huilt een aantal keer in zijn slaap. Ik ben die ochtend erg moe. Zelfs mijn BBBB les valt me zwaar. Thuis gekomen moeten er een heleboel dingen gebeuren. Ik heb er alleen erg weinig puf voor. Ben zelfs een beetje chagrijnig naar de kinderen en Tycho toe. De kinderen moeten spullen pakken voor de kampeer/ logeerpartij bij opa Jan en oma Jeannette. Verder moeten de tenten, de slaapzakken, de luchtbedden en al dat soort spul mee. Tycho neemt ook zijn grote bbq mee. De auto zit eigenlijk al zo goed als vol. De vouwwagen wordt achter de auto gebonden om zo alles mee te kunnen nemen. Pffffff ik ben niet vooruit te branden en heb totaal geen overzicht over wat er allemaal mee gaat. In de auto probeer ik even mijn ogen dicht te doen, maar dat is lastig met kinderen die elke keer: “Mam, mama” zeggen. Daniel is wel in slaap gevallen. Bij mijn schoonouders neem ik nog twee kopjes koffie en dan voel ik me weer wat beter. 
Samen met mijn schoonvader en schoonzus en 5 kinderen gaan we naar een maisdoolhof. Je krijgt een puzzel mee en die moet je oplossen. Erg leuk! De kids zijn heel fanatiek en willen alles oplossen. Na afloop kregen ze wat limonade, een ijsje en een cadeautje. 

We gaan dus logeren bij opa en oma en de mannen gaan met de kinderen in de tent. Helaas is er geen plek voor mij en mijn schoonzus, dus wij zoeken een fijn bedje op in het huis van mijn schoonouders. Normaal vind ik het wel leuk om in de tent te slapen, maar even een nacht lekker doorslapen is ook wel fijn. 
De bbq gaat aan en we gaan lekker eten. Een mooi stuk varkensrib door mijn zwager klaar gemaakt. Wij hebben kip yakitori gemaakt. En er worden nog vispakketjes gemaakt. Wat salades erbij en wat rauwkost voor de kindjes. Lekker hoor! Mijn telefoon was redelijk leeg en ik heb niet veel foto’s gemaakt. 

Zondag 30 juli

Ondanks een vervelend bezoekje van een mug, heb ik goed geslapen. De kinderen ook, Tycho iets minder. Hij lag met Daniel op een twee persoonsluchtbed. Dat was niet zo handig. Maar goed het is niet anders.
Het is heerlijk weer en we besluiten buiten te ontbijten. Met pistolets en gekookte eieren. Als vanouds. 

We nemen meteen even van de gelegenheid gebruik om de vouwwagen open te klappen. Even kijken wat er ook alweer allemaal in ligt enzo. Ik kom meteen op het geniale idee om alle slaapzakken, luchtbedden en de twee tentjes in de vouwwagen te leggen. Volgende week moet het ook weer mee. Hoppa! 

Als we alles weer ingepakt hebben (wat een werk….alsof we drie weken gekampeerd hebben), gaan we weer naar huis. Bastiaan naar een vriendje brengen, even een boodschap doen, spullen opruimen en wat voorbereiden voor de taart van een oppaskindje. Bij de Albert Heijn vond ik rijpe bananen. Ik heb meteen de kans gegrepen en heb havermout muffins en bananen brood gebakken. 

’s Avonds eten we een Poke bowl met biefstuk. Een lekker kleurig gerecht van zichzelf, maar ik zie de mogelijkheid om mijn eetbare bloemen te gebruiken. Dan ziet het er helemaal leuk uit. En het smaakt ook lekker. 

Weer twee weken die voorbij zijn gevlogen. Veel leuke dingen gedaan en hard gewerkt. Veel ingevallen voor mijn collega’s op de sportschool en wat extra oppaskindjes. 
Nog een weekje en dan gaan we op vakantie. Ik heb er zin in!! 

Tot de volgende bekentenis (ik denk pas na de vakantie)!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *