Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden

De reis gaat beginnen! Zo veel zin in. We weten een beetje waar we heen willen, maar hebben eigenlijk nog niks vastliggen (behalve de boot). Heerlijk vooruitzicht. Voelt weer als vroeger toen Tycho en ik samen met een tentje naar Frankrijk en Spanje gingen. Met de kaart en de camping gids van de ANWB gingen we op pad. Nu hebben we Google maps en overal (behalve in Duitsland) goed internet. Laten we op avontuur gaan!

Zaterdag 13 juli

Dag van vertrek. Zonder problemen sta ik naast mijn bed, kleed me aan en ga naar beneden. Meteen onze kussens klaar gelegd (twee jaar geleden waren we die vergeten). Ik check nog een 10de keer dat mijn ID kaart in mijn portemonnee zit (ook die vergat ik twee jaar geleden). Ik bak de broodjes en kook de eitjes voor onderweg. Maar ja mijn tweede naam is kluns, dus ik verbrand mijn hand bij het afgieten van de eitjes. De pan moet je ook gewoon met een pannenlap pakken en niet met een theedoek. Auw, auw, auw, meteen koelen. Het doet me goed zeer! We ontbijten en doen de laatste dingen in de auto. Ik besluit op het laatste moment om toch even een koelelement te pakken. En daar ben ik heel blij mee. Mijn hand blijft branden.

Ondanks alle commotie rijden we rond 8:00 uur uit Arnhem weg en we doen het lekker rustig aan. We kunnen goed doorrijden. Gelukkig niet veel files in Duitsland. Alleen bij Hamburg hebben we wat vertraging. We stoppen twee keer om te plassen en een keer om te lunchen. Het is druk op de parkeerplaatsen en we lunchen gewoon bij de auto. Ondertussen een beetje de benen strekken. En wederom valt het op de dat de parkeerplaatsen hier niet vreselijk smerig zijn. Vorig jaar toen we naar Oostenrijk reden was dat vreselijk. Mensen waren te beroerd om even hun eigen afval in de prullenbak te gooien. Kan me er nog steeds kwaad om maken.

Net iets voor vieren komen we bij de boot aan. We rijden de boot op, zetten de auto neer, nemen de spullen mee en gaan op zoek naar onze hut (9701). Ik vind het een super uitvinding. Een hele relaxte manier van reizen. We droppen de spullen in de hut en gaan aan dek. Even wat drinken en genieten van de eerste dag vakantie.

We wachten tot het schip afmeert en richting het open water vaart en duiken dan even de shop om wat drank te kopen. Een fles Licor43 en een Captain Morgans Rum. Dat is net iets goedkoper dan aan land (vooral in Noorwegen en Zweden). Alleen de snoepjes zijn er belachelijk duur. 99 kronen voor twee zakjes Skittles of M&M’s. Dat is ongeveer 10 euro!! Laat maar. We halen wel wat lekkers als we aan land zijn. We brengen de drank naar de hut en dan kunnen we aanschuiven voor het eten. Een lopend buffet met heel veel lekkers. Tycho en ik zijn vooral in het vis gedeelte te vinden. Zalm, mosselen, garnalen, kreeftjes en haring in verschillende sausjes. Mjammie…. de kinderen gaan voor de gehaktballetjes en de worstjes en de pasta met saus. Als toetje nemen we wat lekkernijen zoals rabarber crumble en chocoladecake. En de kinderen gaan voor ijs. En dat is handig op van die warme borden. Het is snel eten want anders hebbenze ijssoep.

Na het eten willen we de zon zien ondergaan vanaf het dek. “We willen de zon in de zee zien zakken.” Helaas varen we op dat moment vlak langs Denemarken en kan de zon niet in de zee zakken. Het duurt bovendien ook erg lang. De kinderen zijn al naar de hut gegaan. In het zonnetje en uit de wind is het nog best fijn op het dek. Alleen als de boot een beetje draait zitten we meer in de wind. En het duur nog steeds erg lang voordat de zon ondergaat.

Na een tijdje geven het op en gaan naar de hut. Tanden poetsen, even douchen en dan pyjama aan en lekker naar bed. Ik slaap beter dan twee jaar geleden. Toen was ik wat misselijk van het eten en de deining denk ik. Nu word ik alleen midden in de nacht (rond 4 uur) wakker en slaap ik niet meteen in. Toch maar even plassen en tegen 5 uur val ik weer in slaap. Om 7 uur gaat de wekker.

Zondag 14 juli

Als de wekker gaat staan we op, kleden ons aan en pakken de spullen in de tassen. Dan gaan we naar het restaurant voor het ontbijt. Weer een buffet met broodjes, pannenkoeken, eieren, worstjes, yoghurt, fruit en muffins. Zo lekker allemaal.

Na het ontbijt gaan we weer aan dek om het aanmeren te kijken. Dan gaan we snel naar de hut om de spullen te pakken. En dan staan we in de rij bij de trap. Zo handig gemaakt NOT. Je staat daar altijd in de file. Maar goed deze keer staan we niet helemaal vooraan met de auto. En hoeft niemand op ons te wachten. We installeren ons rustig in de auto en dan mogen we rijden en zijn we in Zweden! Zo fijn. We stellen de navigatie in om naar Oslo te rijden. Die stuurt ons een andere kant op dan de borden, dus we besluiten niet te luisteren. We volgen de borden en de Noorse auto voor ons. Dat rijdt prima.

Onderweg stoppen we om te lunchen. Leuk plekje in Zweden. We vallen tijdens deze stop bijna van onze stoel om wat Bastiaan zei. Hij zei namelijk: ‘Door deze omgeving krijg ik zin om te wandelen.’ Wat is er met Bastiaan gebeurd? We hebben het verkeerde kind meegenomen. Help!!

De camping die ik uitgezocht heb zit dan wel midden in Oslo. Maar heeft niet erg goede reviews op Google. Het is duur, druk en soms heb je geen stroom. De andere optie is een camping iets verder buiten Oslo. Nou ja we gokken het er op. Het is maar voor twee nachten en we willen toch Oslo in duiken.

Als we aankomen zijn we net op tijd. Na ons ontstaat er een flinke rij. Het is inderdaad een dure camping en het staat hutje mutje met campers en caravans. De dame van de receptie had geen idee wat een vouwwagen is. Folding trailer of folding tent zo heet het in het Engels. We krijgen instructies over hoe te staan, maar ja dat is gebaseerd op campers en caravans. We doen dus maar wat en kijken als eerste even of we stroom kunnen krijgen. Veel palen voor elektriciteit zijn er namelijk niet. We hebben best een redelijk plekje. Maar wat een rot camping. Veel te duur, helemaal vol met allemaal campers en caravans. De een nog groter dan de ander. Niet onze soort camping zullen we maar zeggen.

We maken er maar het beste van. De kinderen zagen op de kaart een zwemplek. En het was maar een klein stukje lopen volgens Bastiaan. Nou wij denken wel iets meer dan een stukje. Maar goed als ze het willen dan gaan we het gewoon doen. We lopen door een heel mooi park dus een straf is het niet. Maar heel makkelijk en kort is de route niet. Dus we drukken de kinderen op het hart dat we geen gezeur willen. Ook niet op de terugweg. We komen langs een mooi restaurant, langs hele bijzondere beelden, langs een afkickkliniek, een spookhuis, een haventerrein, een hele bijzondere plek met moestuintjes (langs een weg achter betonblokken) en dan zijn we op het stuk waar het zwemgedeelte is. Een mooie nieuwe wijk van Oslo met dure appartementen (denken we). Het zwemgedeelte is een soort stadsstrand, maar dan op een steiger met een pierenbadje en een duikplank. En, en….echte baywatch babes en boys. Na ja beetje de B versie van Baywatch. Hihi! Maar wel netjes geregeld. Het water is gewoon zeewater en dus zout en koud. Maar de kids vinden het fantastisch. Ze zwemmen naar hartenlust en vinden het jammer dat we weer naar de camping moeten.

De terugweg is nog even een stukje omhoog lopen. De kinderen lopen zonder te mopperen of te zeuren terug naar de camping. Het gezeur kwam pas weer op de camping. Denk ik. Vast wel. Oh ja iets met watergevecht en hij maakt me nat ofzo. We eten pasta met gehakt en tomatensaus. Altijd lekker. Na het eten wassen we af.  We moeten in de rij staan om te kunnen afwassen. Moet niet gekker worden. In een vlot tempo wassen we alles af. Ik besluit om te gaan douchen. Zo veel zin in. Maar dan….begint de ellende. Ik ga de douche in, kleed me uit, houd het kaartje voor het apparaat en….niks. Hij doet niks. Kak!! Ik pak mijn spullen en ga naar een ander hokje. Ook daar doet de kaart het niet. Naar de andere kant van de douches, maar ook daar niks. Nu wist ik nog dat de kaart het met het openen van de slagboom het ook niet deed. Wellicht is er iets met die kaart. GVD…moet ik me aankleden om naar de receptie te lopen. Grrrrr I am not amused. Ik naar de receptie en ja hoor die kaart bleek het niet te doen. Meteen de andere kaart laten checken en die deed het gelukkig. Nou wederom met al mijn spullen naar de douche. Lekker douchen denk je dan. Meestal heb je op de camping een lullig pisstraaltje, waarbij je hoopt dat je je haren uitgespoeld krijgt voordat de tijd van je muntje op is. Hier niet hoor…er gaat een soort Karcher hoge druk straal aan. Ik moet moeite doen om niet tegen het deurtje van het douche hokje aangeduwd te worden. Vervolgens begin ik al bijna onderkoelingsverschijnselen te krijgen, want de douche is ijskoud en ik kom bijna niet bij de knop om ‘m warmer te draaien. En bovendien kan ik draaien wat ik wil maar er gebeurt weinig. Ik zit in een dilemma: doorgaan en bevriezen of in een hokje mijn haren wassen en me daar verder poetsen. Ik besluit door te gaan. En gelukkig wordt het water ineens wat warmer. Ik ga als een idioot door, haren wassen, conditioner er in, scheren. Langzaam aan komt het water steeds hoger. Snap ik wel, want alleen al in mijn douche komt er 10 liter per seconde uit. Dan stoppen de douches naast me, waardoor mijn douche weer kouder wordt. Maar het waterniveau zakt gelukkig tot teendiepte. De druk lijkt ppl iets minder te worden (of ik ben er gewoon aan gewend geraakt). En dan stopt de douche…de tijd is op. Pfffff ik heb het overleefd. Ik voel me wel heel schoon en mijn huid tintelt helemaal. Door de koud en die harde straal. Terug bij de tent vertel ik mijn verhaal aan Tycho. Hij durft meteen niet meer onder de douche. Mietje!

’s Avonds spelen we een spelletje Boonanza en gaan dan naar bed. Ik slaap met Eveline in de tent. En ik slaap heerlijk. Ik moet alleen Eveline af en toe terug rollen op haar matje (het terrein loopt nog al af en het kind is erg beweeglijk).

Maandag 15 juli

Sightseeing Oslo vandaag. We stappen op in de bus voor de camping. In het centrum stappen we uit. Supoer handig. Op de camping hadden we speciale kaartjes gekocht om de hele dag door Oslo te reizen.

Als eerste stop gaan we naar het Operahuset. Daar kan je het dak oplopen om te kijken. Dat is wel heel mooi. Ook binnen is het mooi.

Daarna lopen we even naar een stukje waar ze allemaal hippe eettentjes hebben. Beetje foodtruckfestival idee alleen dan staat het daar vast. Ze zorgen daar Oslo wel voor de stad. Het is er netjes leuk aangekleed met mooie gebouwen en beelden. En er lijkt ook overal een idee achter te zitten. Alleen al leuk om gewoon door de stad te wandelen. De kinderen moeten wel altijd een doel hebben en iets van een planning. We lopen even door het centrum, zoeken een supermarkt op en zoeken wat lekkers uit voor de lunch. In een parkje lunchen we met broodjes en wat drinken.

Selfie door Daniel

Na de lunch en een plaspauze bij de MacDonalds lopen we door naar het paleis. De wandeling er naar toe is al mooi. Fonteinen, beelden en mooie bloemenperkjes.

Het paleis is prachtig en vooral het park erachter is super mooi. Groen, fris, netjes. Met veel gras en mooie bomen. We vinden het mooier dan het park bij het paleis van Sissi in Wenen. Dan lopen we door en zien we net de wisseling van de wachters. Best indrukwekkend.

Daarna zijn de kinderen er wel klaar mee. We hadden beloofd nog even naar het strandje te gaan. We willen er met de bus heen gaan. Nou dat was ook een avontuur. Eerst uitzoeken welke bus. Lang leve internet. De goede bushalte gevonden, in de goede bus gestapt. Alleen de halte die we moeten hebben is wegens werkzaamheden afgesloten. We rijden te ver door. Besluiten wel daar uit te stappen, maar wat dan? Gaan we weer lopen of pakken we de bus terug? Op dat moment komt er net een bus aan. We springen er in en stappen dan nog weer net een halte verder uit. Door al die werkzaamheden kom je nauwelijks op dat stuk van de stad uit. Toch weer een stuk terug lopen, op een paar honderd meter na komen we langs de bushalte waar we de eerste keer opstapten. Serieus? Openbaar vervoer is ook gewoon niet voor ons weg gelegd. Via een loop brug kom je op het goede stuk. Inmiddels hebben we het allemaal zo warm dat we meteen in het water willen duiken. Tycho en ik hebben helaas geen zwemspullen mee. De kids wel. Dus die duiken de zee in. Wij bungelen met onze pootjes over de rand en dat is ook al verfrissend genoeg. De kids vermaken zich weer prima.

Van de duikplank

En als we dan voldoende afgekoeld zijn, gaan we een boodschap doen (wat niet goedkoop is) en dan naar de camping. We lopen naar het busstation (was ook nog best een stuk lopen) en stappen daar op de bus tot aan de camping.

Even lekker eten op de camping. De kinderen en Tycho besluiten toch te gaan douchen. Viel best mee gelukkig. We gaan een spelletje doen, maar dan begint het te regenen. We vluchten de vouwwagen in. Daar zetten we in het gangpad de tafel en dan kunnen we heel relaxed een spelletje spelen. Het blijft regenen bah bah. Maar ach lekker op tijd naar bed en morgen weer op pad. 

Dinsdag 16 juli

Onafhankelijk van elkaar hebben Tycho en ik dezelfde camping uitgezocht waar we heen willen. Buoy camping in Dalen van Nederlandse eigenaren. Niet dat dit iets uitmaakt. Maar de reviews zijn goed en dat is wel belangrijk. In een rap tempo pakken we alles in en ontbijten we. Om 10 uur vertrekken we. We laten Oslo achter ons, nou ja eigenlijk eerst boven ons. Onder Oslo loopt een lange tunnel. Bijna onder de hele stad door. Zo gaaf! De wegen zijn erg goed en alles is goed geregeld. Ook als van de iets grotere weg af gaan is het een goede weg. Alleen zijn ze blijkbaar aan het werk om een tunnel te maken, want ze leiden de weg over smalle weggetjes door dorpjes. Leuk maar het schiet niet echt op. En dan zien we aan de andere kant het begin van een tunnel. Handig zo’n tunnel. Scheelt veel tijd (als ie af is), maar al die weggetjes door die dorpjes zijn wel gaaf.

In een van de dorpjes doen we boodschappen en gaan we op zoek naar een plekje om te picknicken. Moest bij water zijn. Plekjes liggen normaal voor het oprapen, maar als je zoekt niet te vinden. We hadden al zoiets van dan eten we maar wat op de camping. Maar opeens vinden we dan toch een plekje. Niet officieel een picknick plek, maar het volstaat prima. Dan is het nog een stukje tot de camping. Slingerende bergweggetjes met prachtige uitzichten. Wauw!

De camping ligt erg mooi aan een bergmeer tussen riviertjes. De eigenaar is Nederlands. We mogen zelf een plekje gaan uitzoeken. We lopen de camping over en vinden een leuk plekje. Even kijken of de snoer van de haspel het redt naar de paal met het stroom.  Maar dat lukt dus installeren maar. We worden er steeds handiger in. Iedereen doet zijn of haar ding en in een mum van tijd staat alles.

De kids verkennen de camping even en ontdekken een klein watertje waar in we kunnen pootje baden. Ze willen ook nog wel even naar het meer om te zwemmen dus we gaan op expeditie. Door een of ander paadje komen we op een verlaten strandje. Met een verlaten boot en een verlaten hutje. De kinderen springen even het meer in. Maar al snel worden we aangevallen door muggen. En de kids vinden de bodem te drekkig. Hahahaha het is ook nooit goed.

Terug naar de tent lopen Eveline en Daniël door de rivier terug. Best uitdagend met al die stenen die er in liggen. Bastiaan wilde niet die vind het te koud.

We eten wat en gaan dan afwassen, douchen en dat soort dingen. We willen elanden gaan spotten. Maar ja de schemering is pas laat. Dus rijden we tegen 21:15 uur weg van de camping. Die elanden zijn natuurlijk nergens te vinden (we zijn nog iets te vroeg dus). We rijden de route nog een keer terug. Nog niks. We geven het op, draaien weer de weg op. En wat staat daar: een eland!!! Aan de kant van de weg. Ik snel weer het dopje van de fotocamera gehaald en in blinde paniek foto’s geprobeerd te maken. De eland dacht dit vertrouw ik niet  stapte over de vangrail. Daar bleef hij even staan om ons goed te bekijken en liep toen weg. Te gek!!!! We hebben er gewoon een gespot. Helemaal happy rijden we door. Staat er verderop gewoon nog een eland. Niet op de weg maar in het veld. Joepie!! Gewoon twee elanden op een avond! Topavond!

Woensdag 17 juli

We doen het rustig aan vandaag. We gaan even bij de Ravnejuv kijken. Onderweg naar de Ravnejuv stopt Tycho om even te tanken. En mevrouw die daar ook staat te tanken, begint ineens een heel verhaal tegen hem in het Noors. Nou lijkt Tycho wel op een Noor, maar onze auto is toch echt heel Nederlands.

De Ravnejuv is een afgrond met een fantastisch uitzicht. De wandeling er naar toe was te kort. Eigenlijk geen eens een wandeling te noemen. Maar de afgrond en het uitzicht zijn fantastisch!

Ik heb gelukkig niet echt last van hoogtevrees. Ik vind dit soort hoogtes wel spannend, maar ook wel heel erg gaaf! Eveline heeft er ook geen last van. Wij moeten even over het randje spieken.

Daarna doen we een boodschap en eten we bij de tent. Dan pakken we onze spullen om te gaan suppen bij het strandje. De kinderen gaan lekker zwemmen en Tycho onderneemt een dappere poging om te suppen. Het waait alleen hard en er zijn golven. Lastig om koers te houden en te blijven staan. Maar wel gaaf zo midden op dat meer. Bastiaan probeert te suppen, maar vindt het wel spannend. Daniël en Eveline blijven dichtbij. Je waait ook zo snel weg. Ik doe ook een dappere poging, maar het gaat moeizaam. Ik peddel terug op mijn knieën. We chillen nog even op het strand en gaan dan weer naar de camping.

Na het eten lopen we een rondje om te ontdekken waar in het dorp een wandelroute start. Via het strandje lopen we weer terug naar de camping. Lekker klein stukje lopen. Met mooi uitzicht.

We worden ’s avonds gek van de knutjes. De muggen vallen nog wel mee. Maar die kleine knutjes gaan rondom je hoofd vliegen. Niet fijn!

Donderdag 18 juli

In de ochtend doen we rustig aan.  Lekker ontbijten en een beetje spelen. ’s Middags gaan we wandelen. Alleen Tycho neemt een vest mee. We hadden het idee dat het wel wat warmer zou zijn. Nou tijdens de picknick bibberen we van de kou dus snel eten en dan aan de wandel. Dan krijgen we het snel warm. Leuke wandeling. Niet super bijzonder maar wel mooi. Bij de steengroeve spelen de kids en Tycho met de leisteen. Slijpen en bouwen en alles ontdekken. Daniel wil een heleboel stenen meenemen in zijn rugzak. Lijkt ons niet zo’n fantastisch idee. Hij moet namelijk nog naar beneden lopen. En om alles weer mee te slepen in de vouwwagen vinden we ook niet zo’n goed idee. Hij laat gelukkig nog een aantal stenen daar.

Die avond maken we gebruik van de oven in de gezamenlijke keuken. Dat werkt fantastisch. Het gaat zo snel dat tycho de bbq voor de hamburgers nog niet klaar heeft. Pizza is dan maar voorgerecht. En de hamburgers hoofdgerecht. Ik heb er natuurlijk lekker een bord sla bij. Tja je blijft toch een knaagdier he.

In de avond komen de knutjes weer. Grrrrr rotbeestjes ze gaan ook zo vreselijk irritant rond je hoofd zitten. We worden er gek van. Het begint dan te regenen dus we gaan de vouwwagen in en daar zijn ook geen knutjes. En dan besluiten we de eland route nog een keer te gaan rijden. Wie weet hebben we geluk. En ja hoor op de plek waar we de tweede eland vonden twee avonden geleden, zien we nu weer een eland staan. Joepie weer een! We rijden verder en zien nog twee elanden staan. Al 5 gezien deze vakantie!! De rest van de rit niet meer, maar ja het was ook niet bepaald lekker weer. De elanden zaten waarschijnlijk lekker binnen tv te kijken. Wel een mooi weggetje om te rijden.

Wat een ellendige regen. Het stopt maar niet. Ik word meerdere keren wakker met het idee: het moet stoppen morgen gaan we inpakken.

Vrijdag 19 juli

Nou het stopte niet die. We werden wakker en het bleef regenen. In de vouwwagen maar even wat opgeruimd en dan ontbijten in de vouwwagen. Het regent nog steeds dus we besluiten als een stel bikkels de boel te gaan inpakken. Niet lullen maar doorwerken. Het ging best redelijk vond ik zelf. En op het moment dat we alles ingepakt hebben stopt het met regenen…grrrrr. Ach niks aan te doen.

We rekenen af bij de camping eigenaar. En kronkelen over de berg weggetjes naar boven. Wauw wat een route is dit weer. Eerst gewoon tussen de bergen door en dan over een hoogland. Met hele smalle weggetjes, meertjes, rotspartijen en heel veel shoarma…uhm ik bedoel schaapjes.

Bij een stuwmeer stoppen we en picknicken we. Na deze stop komen we achter een vrachtwagen te zitten en dat heeft zo z’n voordelen. Auto’s blijven staan voor de vrachtwagen en we kunnen makkelijk doorrijden. We rijden nog een hele tijd achter de vrachtwagen aan. En dan komen we bij de fjorden in de  buurt. Zo wat is dat gaaf zeg. Zo’n berg die gewoon in het water staat. Ik ben meteen verliefd. Daar kan je uren naar kijken. Zo veel moois.

En dan komen we bij de fjorden. Wauw wat is dat mooi! De ruigheid van de bergen die zo het water in lopen. Ik ben meteen verliefd! Om bij de camping te komen nemen we een ferry. Even een stukje door het fjord varen. Dat is helemaal niet erg.

We rijden door naar de camping. Die camping zit lekker dicht bij de Preikestolen die we willen beklimmen. De camping op zich is niet veel meer dan een grote parkeerplaats met heel veel campers. Er zitten hele leuke stukjes bij, maar het is er druk en vol. En er is te weinig stroom capaciteit. Op het stuk waar we staan zijn misschien tien palen met twee aansluitingen voor elektriciteit. En staan wel 100 tenten, campers en caravans. Terwijl op de “parkeerplekken” meerdere elektriciteitspalen staan met vier aansluitingen of meer. Zo stom! Na ja we redden het wel zonder stroom. Maar dan vragen we wel het geld terug die we voor de stroom hadden betaald. Ook goed.

We eten, wassen af, douchen en dat soort dingen en dan ontdekken we de camping even verder. En dan stuit je op dit uitzicht! I love Norway!!

Dit was deel 1 van onze reis. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen. Volgende week deel 2 van onze fantastische reis!

2 antwoorden op “Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *