Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden II

Zaterdag 20 juli

Tycho en ik zijn 12 jaar getrouwd vandaag! Wat gaat de tijd toch snel. We hebben geen brood meer dus we halen even broodjes voor het ontbijt en moeten voor 15 broodjes 150 kronen betalen. Dat is ongeveer €15. Dus een euro per broodje. OMG!!! Na ja het is niet anders. Wel lekkere broodjes en we hebben geen brood meer.

Vandaag gaan we naar de Preikestolen lopen.  Een hele mooie cliff boven het fjord. Een zeer toeristische trekpleister. Dat is al te merken aan de camping en bijvoorbeeld de helikopters die er vliegen en de busjes die er naar toe rijden. Maar als we dan bij de parkeerplek komen dan is het dubbel en dwars bevestigd. We moeten 250 kronen betalen om onze auto daar te parkeren. Ruim €25 euro voor een parkeerplek. Nogmaals OMG!!! Maar goed we willen er naar toe en dan heb je dat er ook wel voor over. Er wordt ook wel heel duidelijk aangegeven hoe de wandeling gaat verlopen.

Nog maar net een klein stukje op weg heeft Daniel het al voor elkaar om zijn rechterbeen tot op zijn knie nat te krijgen. Naast de rotsen en de stenen die er liggen als paadje zijn wat plassen en modderpoelen, maar het lijkt me toch dat je die wel ziet en daar niet in gaat staan. Maar ja we hebben het hier wel over Daniel, onze meester Oelewapper.

Als we een stukje geklommen hebben, hebben we al een fantastisch uitzicht. Het is wat regenachtig en het waait, maar het is goed te doen. De kinderen hebben het af en toe zwaar, maar ze lopen redelijk goed. Af en toe wat geklaag, maar ach dat mag.

Het is best druk op de route er naar toe, maar het is wel te doen. Je houdt rekening met elkaar. Althans de meeste mensen wel. De wandeling is heel wisselend. Van vlakkere stukken tot flinke steile klimmetjes. Soms zijn er ‘trappen’ gemaakt met stenen en soms is het zelf over de rotsen heen klauteren.

En ergens halverwege heb je een tweetal bergmeertjes. Wauw zo mooi!

We denken elke keer we zijn er al bijna. Oh nee toch nog niet. Nog een klein stukje jongens. Maar het is elke keer al zo mooi. Het begint wel harder te waaien en vooral hoe dichter we bij de Preikestolen komen. Je ziet mensen ook dik ingepakt met capuchons op terug lopen. Wij besluiten ook alles aan te trekken. Vest aan, jas aan.

En dat is maar goed ook want op de Preikestolen zelf is het koud en waait het verschrikkelijk hard. Met af en toe windstoten die je zo omver blazen. Maar wat is het een indrukwekkende plek. Hoe mooi kan de natuur zijn. Best eng ook, want je zit echt een heel stuk boven het fjord, 604 meter om precies te zijn.

Voorzichtig helemaal langs de achterwand lopen we verder het plateau op. Bastiaan en Daniel durven niet heel ver te gaan, maar dat snap ik ook wel want die wind is echt heel erg hard. We maken wat foto’s voor onszelf, maar we worden ook gevraagd om foto’s voor andere mensen te maken.

We willen even gaan lunchen, maar laten we dat even doen waar wat minder wind is. Anders waait je broodje (van een €1) zo uit je hand. Dus wel lopen een stuk terug en eten daar onze broodjes. Beetje regenachtig, maar het is te doen. Het is er zo mooi!!

Het voordeel van de terugweg is dat de kinderen dan zonder mopperen aan een stuk doorlopen. Zo bijzonder. Iets van paard ruikt stal ofzo. Dan gaan ze echt altijd als een speer. Ik vind de terugweg vaak wel zwaar. Omhoog gaan is conditioneel wel zwaarder, maar naar beneden lopen vind ik echt wel zwaar voor mijn knieën en je moet zo goed op blijven letten waar je je voeten neerzet. Voor je het weet lig je op je snufferd.

Na de wandeling gaan we meteen door naar de winkel voor wat boodschapjes. In Noorwegen is dat niet iets wat je voor de lol doet. Veel dingen zijn echt een heel stuk duurder dan in Nederland. Ook wel logisch want in Noorwegen verbouwen ze weinig zelf, omdat het land er niet voor geschikt is. Dus ze importeren 50% van het voedsel. En bovendien verdienen de Noren meer dan dat wij doen. Voor hun is het waarschijnlijk niet duur. Maar goed vakantie boodschappen zijn toch altijd duurder dan normale boodschappen volgens mij. Hoewel we al wel al jaren hoofdsponsor van de Albert Heijn zijn thuis ;-).

We barbecueën die avond wat worstjes en dan na al een week in Scandinavië gaat Tycho eindelijk een vuurtje stoken. Ik vroeg me al af of hij ziek was. Wel jammer dat het dan steeds meer gaat regenen en het vuurtje steeds meer gaat roken. (Die rook lucht is nog twee weken in de vouwwagen blijven hangen). Uiteindelijk heeft Tycho de BBQ helemaal onder de luifel staan. Vuurtje blijft droog en de rook stopt.

De regen stopt niet meer die avond en nacht. Dan maar gaan slapen en morgen weer on the move. Daniel was die nacht weer een keer uit zijn bed gerold. Thuis gebeurt dat nooit, maar op vakantie ligt hij altijd wel een keer in het gangpad. Volgens mij ligt hij best lekker hihi.

Zondag 21 juli

Regen, regen gaat toch weg, kom pas terug als ik het zeg. Bah bah bah…. Het regent gelukkig niet zo hard en we hebben de luifel laten staan. Dus inpakken gaat net wat makkelijker. Om 10 uur is alles weer ingepakt en zijn we klaar voor vertrek.

Op pad naar de Eikehamrane camping. Een wat kleinere camping dan de Preikstolen. En in dit tripje hebben we weer een bootreisje (zo leuk) van Hjelmelansdsvagen naar Nesvik. Jammer dat het een beetje mistig is. We zien een boot die Sigrid heet, net als mijn grote nicht. Dat moet natuurlijk even op de app. Mijn nicht is op hetzelfde moment ook in Noorwegen en Zweden en we houden elkaar op de hoogte.

We rijden weer over hele mooie weggetjes langs de fjorden. Na welke bocht is het weer prachtig met bergen die recht het water in lopen, watervallen en lieve kleine dorpjes. We stoppen ergens bij een haventje om te picknicken. Wat jammer van het weer, maar wat is het prachtig. Kinderen zien een kwal zwemmen bij het haventje. 

Als we doorrijden komen we nog langs een grote waterval vlak langs de weg. Er zijn veel watervallen in Noorwegen dus we zien ze niet meer allemaal. Onderweg zien we een gletsjer liggen.  Op niet al te grote afstand van de camping. Maar eerst rijden we door Odda, een grote stad. Dat laten we weer snel achter ons en vinden de camping. Het is een hele kleine camping en is onbemand. Alleen in de avonduren is er iemand zodat je kan betalen of vragen kan stellen. Verder mag je je eigen plekje uitzoeken. Fantastisch!!

We zetten onze vouwwagen bij een andere vouwwagen (je ziet ze niet veel). Toevallig ook een Trigano en ook Nederlandse mensen die erbij horen. Ze hebben net als ons alleen de luifel eraan zitten en de zijkanten dicht gemaakt met flappen van partytenten. Super oplossing! Wij zitten bij een plek met een picknick tafel en een vuurplek. Yes!!!

Het uitzicht op de camping is ook echt fantastisch. Recht aan het fjord.

Helemaal beneden is er een steiger en een plek om te zwemmen (of te suppen). Tycho begint meteen een sup op te blazen en peddelt het water op.

s Avonds doen we een vuurtje aan. Zo lekker. Met een heerlijk drankje erbij. Dit heb ik geleerd van mijn grote nicht hihi. Bij een kampvuur hoort Licor43.

Maandag 22 juli

Vandaag gaan we naar de gletsjer. Je kan er naartoe wandelen, maar dat is een flinke wandeling van 2 uur heen en 2 uur terug. We besluiten de auto te pakken. Eerst gaan we even boodschappen doen in Odda. Wat een drukte daar in die stad!

Via twee tunnels rijden we naar ander kant van de berg. Tunnels van 10 en 11 km. Dan rijden we via een fantastisch smal en kronkelend weggetje naar de gletsjer en dat kost 100 kronen. Een weggetje van niks maar het is er wel prachtig.

De gletsjer zelf is ook mooi. Maar het is een skioord in aanbouw. Dus het is wat rommelig en je kan niet heel goed bij de gletsjer  komen. Het skiseizoen loopt er normaal tot 12 juli. Maar op dit moment zijn er nog wat jonge gastjes aan het skiën. Misschien een trainingskamp ofzo? Ze kunnen het allemaal heel goed. Ze komen hard de berg af in ieder geval. Als ze klaar zijn worden ze in busjes van Rentawreck weer allemaal van de berg af vervoerd.

Als we naar beneden rijden zijn we op zoek naar een picknick plekje, maar dan wel op een plek waar het niet zo hard waait en we dus niet bevriezen. Want het is er goed koud op de berg. We stoppen op een plekje waar het nog wel te hard waait maar waar we even moeten kijken. Daniel probeert ondertussen schaapjes te lokken voor op de BBQ.

Als we terug zijn gaan we nog even suppen op het fjord. Het is een beetje regenachtig, maar het is wel heel gaaf om te doen. En een beetje nat worden is niet erg. Daarna lekker even douchen.

’s Avonds steken we het kampvuurtje weer aan. De kinderen hebben vriendjes gemaakt en die komen gezellig bij ons vuurtje zitten. Marshmallows en koekjes…mmmm. Ook van mijn nicht geleerd, haha.

Dinsdag 23 juli

We gaan weer verder. Op naar het Naeroyfjord. We  gaan met de boot van Utne naar Kvandall. Leek me een heel mooi tripje. Alleen vandaag is het weer mistig en regenachtig. Het is een hele mooie bootreis. We zien naast de boot ook een groepje bruinvissen zwemmen. Lijken een beetje op dolfijnen, maar hebben een wat kleinere vin op de rug. Gaaf om te zien. Die hadden we waarschijnlijk niet gezien als het mooi weer was geweest. 

Wederom een prachtige route met fjorden en bergen. Veel watervallen gezien onderweg en skigebieden. Het is weer genieten!

Dan komen we bij het Naeroyfjord. Vanuit een dorpje Gudvangen, waar een heleboel veerboten varen en het een drukte van belang is. Veel bussen met toeristen enzo. Maar goed daar moeten we gewoon langs rijden. Alleen de weg die aangegeven wordt is een bouwterrein. Althans zo lijkt het. Kiepwagens met zand en stenen en een shovel die alles goed neer legt. De man in de shovel gebaart ons onderlangs te rijden. Oke nou dat doen we dan maar. Over een smalle weggetje en door een beetje een spannende tunnel rijden we verder. En dan aan het einde van die weg zit de camping. Onderweg komen we een bijzonder duo tegen. Ik vind het eigenlijk een duo voor een nieuwe Disney film.

Op de camping is er nog geen receptie dus we moeten op zoek naar de eigenaren. We vinden de vrouw bij de droogmolen waar ze de was aan het ophangen is. We vragen of ze nog plek hebben en ze zegt dat we maar even moeten kijken of er ergens een plekje is. Ze hebben ook hele gave plekken waar alleen tenten staan. Als we nu twee kleine tentjes mee hadden gehad dan waren we daar gaan staan. Maar we gaan op zoek naar een plek voor de vouwwagen en die vinden op een hele mooie plek aan het fjord. Blijkt eigenlijk een plek te zijn voor campers en caravans. Maar de eigenaar van de camping komt pas kijken als we al goed en wel uitgeklapt staan. Dus kunnen we blijven staan. De camping bestaat nog niet heel lang (sinds 2017) en je merkt dat ze de vraag nog niet helemaal aan kunnen. De eigenaar is de hele dag heel druk met van alles en nog wat. Wel hele aardige mensen en op een pracht locatie!

Het Naeroyfjord staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. En dat is ook wel begrijpelijk. Het is een heel mooi smal fjord met een prachtige waterval. Die kan je pas echt goed zien als je aan de overkant van het fjord bent. Funfact: dit fjord heeft ter inspiratie gediend voor de film Frozen. Nog een funfact: in de winter komen er orka’s het fjord in zwemmen om de zeehonden (die er in grote getale zitten) op te eten.

Het is een prachtig fjord om te gaan kanoen of suppen of iets dergelijks. Dus suppen doen we. Je moet een beetje rekening houden met de vaarroute van de veerboten, maar het is goed te doen.

We lopen ’s avonds even om te kijken waar de waterval is. Maar vanaf beneden kan je de waterval niet heel goed zien. De weg loopt daar verder ook dood: het is een eigen weg waar nog een paar huizen staan. Wat een plek om te wonen! Met een fantastische waterval in de tuin (deze foto namen we een paar dagen later vanaf de boot)

Woensdag 24 juli

En dan word je de dag erna wakker en dan zie je dit. Dat is toch fantastisch! Ik ben helemaal verliefd op deze plek.

Daniel wordt wakker, gaat naar de w.c. en gaat ook van het uitzicht zitten genieten. Onze ouder man op de steiger, PRACHTIG!!

Vandaag gaan we wandelen. De Rimstigen gaan we lopen. Vanuit vroeger was het een pas die gebruikt werd om boodschappen en goederen naar Bakka en Tufto te krijgen. Deze route is gebruikt tot het jaar 1962 en daarna is het een tijd een geitenpad geweest. In 2009 is het pad gerestaureerd om de veiligheid van de wandelaars te waarborden. Ok, maar een pad die 700 meter omhoog loopt. In minder dan 3 kilometer. Dat is flink steil. En dat is een pittige wandeling. Vol goed moed beginnen we.

De kinderen hebben er vandaag niet heel veel zin in en hebben het zwaar. We worden voor van alles en nog wat uitgemaakt. De stomste en slechtste ouders van de wereld enzo. En ze waren al verhuisplannen aan het maken. Vooral Eveline is erg hardnekkig in haar verzet. Als we ruim over de helft zijn besluit Tycho te wachten met de Eveline en Daniel. Bastiaan en ik gaan nog even een stukje verder. We denken dat we er bijna zijn. Alleen valt het vies tegen. We komen wel tot bij de waterval. en dat is een al een hele beloning.

We gaan nog een stukje verder, maar ik merk aan Bastiaan dat hij moe is. Ik snap het want het is ook echt pittig aan de benen. Ik zie dat we nog een aantal keer omhoog moeten en we besluiten terug te lopen naar Tycho en de rest. Jammer ik had wel tot boven aan willen komen. Maar ach dat is dan puur een prestatie dingetje want ik denk dat het uitzicht overal fantastisch is.

Hoogste punt
Iets lager
Nog iets lager

Als Bastiaan en ik weer bij Tycho en de rest zijn, eten we een boterham. We besluiten met z’n allen af te dalen. Tycho wil ook niet meer verder klimmen. En die terugweg…wat is daar toch mee. De kinderen gaan in een speer naar beneden en ik ga dood tijdens die tocht naar beneden. Mijn knieën vinden het echt niet zo leuk en mijn tenen ook niet (die duwen dan zo aan de voorkant tegen mijn schoen). En je moet zo goed blijven opletten om maar niet mis te stappen. Laat mij maar omhoog gaan en lekker hard zweten!

Eenmaal beneden doen we even de pootjes omhoog en nemen een duik in het fjord. Brrrrr…lekker fris. Dan gaan we boodschappen doen, want we hebben niet veel eten meer. Op naar Vossevangen. Tycho had op de heenweg een weggetje gezien die heel erg steil omhoog liep en die wil hij wel een keer rijden. Eerst maar even boodschappen doen. De kids willen een ijsje. Alleen 5 losse ijsjes kopen is duurder dan een pak ijsjes. Dus wij als gierige Nederlanders kopen een pak ijsjes (wat ook al een godsvermogen kost) en smikkelen die ijsjes (2 per persoon) meteen op. Dat was geen straf, heerlijk frisse waterijsjes.

Dan komen we bij het weggetje. Een weggetje van 18%! Ik moest een foto maken van Tycho. Eerder hadden we al weggetjes van 12% , maar dit is wel een uitdaging.

Via dit weggetj rijd je langs een heel groot hotel. Het Stalheim hotel en daar rijden een heleboel bussen met een heleboel toeristen. Het hotel ligt er wel fantastisch mooi! Maar het is er retedruk. We rijden een stukje verder. Gelukkig is de weg een richting. Je kan dus alleen maar omlaag rijden. En die bussen met toeristen rijden hier ook naar beneden. Dat is ook wel te zien aan de weg. Kuilen, hobbels en scheuren sieren de weg.

En dan komen we er tot onze verassing achter dat er ook nog een hele mooie waterval is. Nu zijn we een beetje verwend wat betreft watervallen, maar deze was de moeite van het stoppen en het uitstappen waard. Zelfs de kinderen kwamen de auto uit!

Er liep ook een prima pad met trappen en alles.

Terug op de camping gaan we nog even suppen. En dan lekker eten. We gaan ’s avonds douchen. Maar ook de boiler van de camping kan de vraag niet aan. Want als er een aantal mensen gedoucht hebben, is het warme water op. Dat is wel jammer! Want douchen kan hier zonder muntjes en het nieuwe toiletgebouw is echt super mooi (alleen niet helemaal af). Na ja het is een verfrissende douche.

Donderdag 26 juli

Vandaag een rustig aan dagje. Kinderen zijn lekker aan het zwemmen en suppen. Ik ga ook even op de sup om de waterval goed te kunnen bekijken. Het gaat best heel lekker. Alleen als ik op de terugweg ben, komt er een schip achter me langs gevaren. En ik ben niet helemaal bedacht op de golfjes die de boot trekt. Ineens raak ik mijn balans kwijt en kukel ik achterover van de sup af. Oh sukkel dat ik ben.

De kinderen vinden het helemaal fantastisch om van de steiger af te springen. Dus als ik terug kom van het suppen is de vraag: “Mama kom je ook een bommetje maken?” Maar dat wat je in je jonge jaren zonder blikken of blozen doet is heel eng als je ouder wordt. Ik laat me niet kennen en ga het gewoon proberen. Tycho zegt wacht ik film het wel voor je. En Daniel maakt er een foto van. Ze willen het blijkbaar goed vastleggen. Toch wel gaaf om te doen. Dus ik spring nog een paar keer. En uiteindelijk doet ook Tycho mee.

’s Middags gaan we nog even naar Flam. Ook een druk bezochte plek voor toeristen. Het ligt aan het fjord dat parallel ligt aan het Naeroyfjord, het Aurlandsfjord en waar bijna alle ferry’s naar toe varen. Het is mooi dorpje, maar we vinden het eigenlijk wel iets te druk.

Er ligt in de haven een kneiter van een cruiseschip. De kinderen willen daar wel eens mee mee varen.

We lopen een rondje en gaan toch nog even een klein boodschapje doen. Even voldoende inslaan voor de komende dagen.

In Gudvangen stoppen we even om kaartjes te kopen voor de ferry naar Kaupanger. Ticket office is alleen al gesloten. Dan moeten we dat morgen maar doen. We lopen nog een stukje verder en zien daar een Vikingen boot liggen. Bij Gudvangen zit ook een Vikingdorp waar je een bezoekje aan kan brengen. Beetje te prijzig voor wat je er voor krijgt vinden wij. Je kan je in deze omgeving ook wel helemaal voorstellen dat de Vikingen hier gewoond hebben.

Laatste avond op de Dyrdal camping! We gaan weer verder. Langzaam aan willen we richting Zweden rijden. En we willen proberen een plekje te vinden om wild te kamperen. Maar dit uitzicht ga ik wel missen. Ik wil zeker nog wel eens terug komen. Misschien in de winter om orka’s te spotten.

Ik sluit bij deze dit deel af. Deel III komt volgende week. Dan kan je lezen over onze wildkampeer avonturen en onze reis richting Zweden.

Liefs Marleen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *