Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel III

Vrijdag 26 juli

Vandaag laten we het mooie Naeroyfjord achter ons, maar we sluiten in stijl af. We gaan namelijk met de boot van Gudvangen naar Kaupanger varen. Door het Naeroyfjord en het Sognefjord. Een bootreis van twee en een half uur. Niet perse een snellere manier om te reizen, maar het is wel heel gaaf om door dit fjord te varen en alles rustig te kunnen bekijken. We hebben die dag ook prachtig weer dus dat is geen straf. We kunnen het rustig aan doen omdat de boot pas om 12.00 uur vertrekt. Nog even genieten van ons plekje op de camping. Als ik ga afrekenen met de eigenaar, vraag ik hem of hij hier geboren is. En dat is hij. Hij is geboren in Bakka, in het huis waar hij nu woont. Is 30 jaar weggeweest, maar is teruggekomen en is de camping begonnen. Als je naar Noorwegen gaat en je wil kamperen, dan raad ik de camping (Dyrdal gard and camping) zeker aan. Ze hebben ook een heel mooi huis te huren. En een hangende tent. Ik vermoed wel dat je voortaan even moet reserveren, want stiekem komen er veel kampeerders op af. Als wij weer een keer terug komen, dan zorgen we dat we twee kleine tentjes hebben zodat we aan het water op het tent gedeelte kunnen kamperen.

De camping vanaf het water

We rijden naar Gudvangen en merken dat het in de tunnel nu nog maar 12 graden is. Brrrrr koude tunnel. Fijn voor de mensen thuis, want in Nederland is het op dat moment tropisch warm. We parkeren de auto in de goede rij en kopen de kaartjes voor op de boot. Nog even een klein boodschapje doen en dan even picknicken met wat lekkers. Best chil zo! We komen er later achter dat Pandi, de knuffel van Daniel, ergens hier ontsnapt is. Ik snap wel dat hij graag hier wilde blijven. Dag lieve Pandi veel plezier bij het Naeroyfjord!!

Twintig minuten van tevoren moeten we in de auto zitten. Alle kaartjes zijn gescand enzo en dan gaat het inschepen beginnen. Er moeten zoveel mogelijk auto’s enzo oppassen dus het is nog even een puzzel. We parkeren de auto en gaan aan dek. Lekker van het zonnetje genieten. En van het fantastische uitzicht.

Het is een heerlijk boottochtje! Eveline en ik doen nog een spelletje Regenwormen. We eten een boterham en we eten een ijsje (nou ja de kinderen dan). Beetje dure ijsjes, maar ach ze genieten er wel van. Op de boot zitten een aantal Spaanse jongemannen en die besluiten een pretsigaret te draaien. Hahaha…ze hadden beter naar Amsterdam kunnen gaan. Maar dan zijn de mannen ineens verdwenen, dus wij vragen ons af waar ze heen zijn. Of dat ze ergens laveloos liggen. Maar dat valt mee, ze hangen binnen in het restaurant. Ze zijn na die pretsigaret een stuk minder actief.

Het verschil tussen het Naeroyfjord en het Sognefjord is wel duidelijk. Doordat het Naeroyfjord veel smaller is, is het een mooier fjord. Het Sognefjord is een groot en breed fjord, nog steeds mooi, maar iets (maar dan ook maar iets) minder indrukwekkend.

Na twee en een half uur komen we in Kaupanger aan. Dar hebben ze een heel vette zwemplek met een duikplank op verschillende hoogtes. De kids willen natuurlijk gaan zwemmen alleen alle zwemspullen liggen in de vouwwagen. Helaas!

Sodeknetter de route die we nu rijden is ook fantastisch mooi. Eesrst nog een stuk langs het Sognefjord en dan over een prachtige weggetje langs de Lustrafjorden. Dat water heeft een prachtige kleur blauw. En her en der liggen er wat motorbootjes voor de kust of ze varen door het fjord. Super gaaf!

We laten de fjorden achter ons en gaan de bergen in. Tycho is aan het speuren geweest en hij denkt dat we ergens langs die weg kunnen wildkamperen. Via een slingerweggetje gaan we omhoog.

Nog verder slingeren omhoog en zitten we echt in de bergen met sneeuw en dat soort dingen. Zo ontzettend mooi!

Er zijn van deze weg af redelijk wat zijweggetjes. En al snel zien we dat er ook op heel veel plekken mensen staan te kamperen. Van campers tot caravans tot tentjes op hele mooie plekjes. Met je tentje kan je gewoon een eindje het terrein op sjouwen en daar gaan staan. Volgende keer moeten we dat ook echt doen! Maar nu vinden we uiteindelijk een fantastisch mooie plek. Wel recht aan de weg, maar er is verder niemand. Bij sneeuw en meertjes en met dit uitzicht.

Het waait er wel een beetje, maar het is te doen. We maken de vouwwagen en het tentje goed vast. De kinderen gaan op expeditie naar de sneeuw en willen ook graag gaan zwemmen in een van de meertjes. Prima. Zo grappig als ze zo door dit landschap lopen moet ik meteen aan Lord of the rings denken. Daar lopen de Hobbits op weg naar Mount Doom.

De kinderen gaan heel enthousiast zwemmen in een van de meertjes. Lijkt me erg koud, maar ze vinden het mee vallen. We willen natuurlijk ook even in de sneeuw staan. En Tycho had gezegd dat als hij bij sneeuw zou zijn dat hij een naakte sneeuwengel zou maken. En dat heeft hij gedaan. De foto’s zal ik jullie besparen ;-). De kinderen willen dat natuurlijk ook doen. Tja ze lijken op hun papa he. Ik duik wel even het meertje in zonder kleren. En het is best te doen het water. Het ligt natuurlijk wel lekker in de zon op te warmen en bij dit water stroomde geen koud gletsjer water. Dus het is best te doen.

Eten moet snel die avond, want het waait nog steeds en dat maakt het koud. Als je te lang wacht met eten dan is je eten weer koud. En ’s avonds steken we een vuurtje aan om een beetje warm te blijven. Ik heb me inmiddels lekker warm aangekleed.

Ik slaap die nacht onrustig. Door de wind en door het feit dat we aan het wild kamperen zijn. Midden in de nacht moeten Tycho en ik allebei even plassen. Het is dan ongeveer 4 uur ’s nachts. De zon is al aan het opkomen en het is al licht aan het worden. Zo bizar!

Zaterdag 27 juli

De jongens en Tycho gaan even in bad haha. Oftewel ze gaan even skinny dippen. Ik houd het bij pootje baden. Dit water lijkt ook wel wat kouder, maar dit water stroomt ook.

We hadden nog best even willen blijven, maar ja wildkamperen doe je meestal maar een nachtje ergens. Dus rustig aan gaan we ontbijten en pakken we alle spullen weer in. Voor de zoveelste keer de vouwwagen weer aanhaken en wegwezen. Tycho is er wel helemaal trots op dat zijn auto er zo uit ziet. Als een echte off road auto.

We gaan richting Zweden, maar maken nog een laatste stop onderweg in Noorwegen. Een camping, Koppang Camping Og Hytteutleie, waar mijn nicht Sigrid ook was geweest. Ik vraag nog even wat ze van de camping vindt via de app. Op zich een prima camping, maar weinig enthousiasme vanuit de eigenaren, zegt ze. We gaan er wel heen en anders gaan we na een nachtje wel weer verder. De route is mooi, maar minder mooi dan de vorige dagen. We rijden op een gegeven over een hoogvlakte die erg lijkt op de duinen van Texel. We verwachten ook elk moment het strand te zien, maar ja dat gebeurt niet.

Langzaam aan komen in een iets meer bebost gebied en zien we om de haverklap fantastische wildkampeerplekjes. Die moeten we onthouden voor een volgende keer. We willen nu toch wel graag door naar een camping. En als we dan aankomen op de camping en begrijpen we meteen wat Sigrid bedoelt. De eigenaresse is zo weinig enthousiast. We laten in het midden hoe lang we blijven en als ze daar op in had gespeeld door een praatje te maken over bezienswaardigheden ofzo. Maar nee hoor. Pffffff alsof we haar lastig vielen. De camping heeft echt wel potentie, want het is ruim en rustig. Maar we willen niet blijven. We hebben een heerlijk plekje. En heel toevallig stonden mijn nicht en haar gezin op precies dezelfde plek. Op een heerlijk grasveld met alle ruimte.

Er zit ook een riviertje bij waar we natuurlijk even een duik gaan nemen. Na ja het was vooral glibberen over de stenen en als je dan een stukje het water in bent gelopen (lang leve de waterschoenen) dan kan je wel een duik nemen. Het is heerlijk verkoelend.

Tycho gaat meteen dammen bouwen (waarom doen mannen dat toch?)

De douches zijn erg fijn! En de rest van het toilet gebouw is echt prima. Schoon en goed verzorgd. Dat mag dan wel gezegd worden he. Na het douchen lekker eten, afwassen en even speedmintonnen (soort badminton). Dat hadden we de hele vakantie nog niet gedaan. Hadden we op de andere campings ook niet echt de ruimte voor (misschien alleen op de Buoy camping).

Ik slaap deze nacht weer lekker. Tycho en ik gaan weer even samen naar de wc midden in de nacht. Het is ongeveer half 5 en het is hartstikke licht buiten.

Zondag 28 juli

Na het ontbijt pakken we in en gaan we op weg naar Zweden. Bij het afrekenen zien we de mannelijke eigenaar en ook hij was weinig enthousiast. Ik zeg nog: Wie weet tot ziens. Maar daar komt nauwelijks reactie op. Nou tot nooit meer ziens dan. Jammer hoor!

Het is weer een mooie route. Eerst langs een heel lang gerekt meer. Waar we even moeten stoppen. Kinderen blijven in de auto zitten, die hoeven het niet zo nodig te zien. Wij gaan wel even kijken en doen meteen een sanitaire stop. Deze uitzichten beginnen op de uitzichten in Zweden te lijken. We zijn ook al heel dichtbij Zweden.

En dan zijn we in Zweden! Er staat iets over sneeuwscooters en dat niet alles mag. In dit gebied wordt er veel op sneeuwscooters gereden (of gegleden). Niet in de zomer natuurlijk maar in de winter…hihi.

Van Sigrid kregen we de tip om via Idre te rijden, omdat je daar heel makkelijk rendieren kan spotten. Dus dat doen we en we rijden dus net een stukje Zweden in en hoppa. Langs de kant van de weg staat er een. Wij staan stil en maken allemaal foto’s. Het beestje loopt op zijn gemak de weg op en een Zweedse dame die achter het rendier komt te rijden kijkt vermoeid en toetert een keer. Het rendier geeft daar niks om en de dame rijdt om het rendier heen. Alleen dan komt er een groep lawaaierige motoren aan. Daar schrikt het rendier van en rent hard weg.

We noemen hem: Sven het rendier (van de film Frozen)

De rest van de route zien we geen rendieren meer. De reden dat in dit gebied rendieren lopen is omdat Idre de meeste zuidelijke plaats is waar het Sami volk woont. Dat volk is het enige oorspronkelijke en inheemse volk in Europa (net zoiets als de Indianen in Amerika). Ze wonen in de noordelijke delen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland. Ze hebben hun eigen taal: het Sapmi. En hun eigen gebruiken, waaronder rendieren houden.

Om te picknicken zoeken we een leuk plekje langs het water uit. Geen echte picknick plekjes hier, maar we rijden gewoon een leuk zijweggetje in. Het was ook een mooie plek geweest om wil te kamperen. Er zitten alleen wel een heleboel rode mieren en die kunnen gemeen hard bijten.

Even voelen of het water nat is

Oh ja had ik jullie al vertelt dat Tycho zijn nieuwe hobby grindweggetjes rijden is. Dus zodra hij de kans krijgt, pakt hij een off road pad en scheuren we met grote stofwolken achter ons aan over zo’n pad. Vaak zijn dat wel hele mooie weggetjes, maar het nadeel van die stofwolken is dat het stof ook allemaal in het keukentje van de vouwwagen gaat zitten. Tycho moet dus even de keuken poetsen als we op de camping aankomen.

Oh ja die camping…de Nornas camping. We komen daar aan en vinden eigenlijk een soort parkeerplaats bij een meertje. We rijden er op en rijden er weer af. Dit kan de camping toch niet zijn. Maar iets anders is er ook niet. We rijden er weer op en vragen even aan de mensen die er al staan of we goed zitten. Ja het is echt een camping. Onbemand. Met daarbij een servicegebouw die ook dient als dorpshuis ofzo. Met een grote keuken en ‘woonkamer’, een grote douche en sauna en een mega tvättstuga (washok). Het is daar echt op goed vertrouwen. Je stopt het geld van de overnachting in een envelop en alles wat je extra hebt gedaan (zoals in de sauna of wassen in de wasmachine). Alleen de douche daar had je wel muntjes voor nodig. Tip: zorg dat je 10 kronen muntjes op voorraad hebt. Anders kan je niet douchen. We hebben wel weer een fantastisch uitzicht. Met een vuurplek, alleen is er in de provincie Dalarna een stookverbod wegens droogte. Even geen fikkie stoken dus.

Er zit ook een heel mooi zwemstukje bij met een steiger. Dus de kinderen duiken lekker het water in. Er ligt een hele grote flamingo (opblaasbaar) in het water, alleen is van mensen die daar aan het zwemmen. He jammer. Daar hadden ze wel graag op gewild. Maar goed ze vermaken zich zo ook wel.

Verder lekker chillen, wat eten en afwassen (luxe in de grote keuken). Ik ontdek nog even een stukje verder en loop door een stukje bos waarachter ook weer een meertje ligt. Zo gaaf is dat in Zweden, veel groen en veel water. De route van de camping naar het toiletgebouw is ook best een beetje ruig. Vooral het derde stukje waar je helemaal door veert.

Ik heb vandaag nog twee keer moeten uitleggen aan mensen dat het echt een camping is. Hahaha we zijn dus niet de enigen. Veel Nederlanders trouwens.

Maandag 29 juli

We zitten in de buurt van de een Nationaal Park. En we moeten boodschappen doen (dichtstbijzijnde winkel is een goed half uur rijden). Rustig aan ontbijten eerst en dan vertrekken we richting Sarna. Tycho wil natuurlijk weer graag over de grindweggetjes crossen. Nou ja prima de vouwwagen hangt er nu niet achter. In Sarna doen we boodschappen en dan gaan we door naar het Fulufjället Nationaal Park. Mooie route er naar toe. We willen naar de grootste waterval van Zweden gaan kijken. De waterval is 125 meter hoog en het water valt 93 meter loodrecht naar beneden. In Noorwegen natuurlijk heel veel watervallen gezien, maar toch dit is de grootste van Zweden. De Njupeskär. Ik had gelezen dat er goede routes waren. Ook voor kinderen. Nou ok dan.

Tijdens de rit ernaar toe halen we een trage, en vooral niet constante snelheid rijdende, Toyota (Nederlander) in. Staan we op de parkeerplaats komt uitgerekend die Toyota naast ons staan. Oh serieus….en wat het ergste is: de mensen stappen uit en stoppen onder de wielen van de auto een blokje hout. De parkeerplaats was ongeveer net zo plat als een pannenkoek. De man staat er een beetje naar te kijken en haalt dan de hout blokjes weg. Oh pfieuw hij komt tot inkeer. Maar nee hoor hij vervangt het blokje hout door een steen. OMG!!! Laten we snel weggaan voordat die man ook nog een doek over zijn auto gaat spannen ofzo.

Ok die wandeling…mooi, maar we waren de wandelingen in Tiveden Nationaal park gewend en die in de Oostenrijkse bergen en di evan de Preikstolen en de Rimstiegen. Beetje klimmen klauteren over stenen enzo. Uhmmmmm die stenen zijn niet te vinden, want het pad is bijna helemaal gemaakt van vlonders.

Pas een stukje verder wordt het pad wat ruiger, wat groener en komen we bij het riviertje van de waterval. Dat stuk is wel heel mooi. Door dat water is het lekker fris groen en lekker ruig met stenen enzo die overal liggen. Yes dit begint er op te lijken.

Langzaam aan gaan we wat klimmen en zien we in de verte de waterval al. Maar mijn hemel het is druk op deze route en er zijn mensen die niet heel mobiel zijn. alle begrip voor dat je lekker wilt wandelen en dat mag van mij. Maar houd a.u.b. rekening met de medemens. Sommige mensen blokkeren echt de hele route.

Het is een mooie waterval!!

Het gave van deze waterval is dat je er heel dichtbij kan komen. Je kan als je wil er onder staan. Denk alleen dat je dat niet overleeft. Maar nu komen we bij het klim en klauter gedeelte. Over de stenen kan je naar de waterval toe. Ook hier is het druk en zie je minder mobiele mensen en mensen op slippers halsbrekende capriolen uithalen. Wij doen het rustig aan. Stukje klauteren en dan ploffen we even op de stenen neer om lekker wat te eten.

Gaaf toch!!

Maar ja het trekt wel om dichterbij te gaan kijken. En dat doen we dan ook. Heel voorzichtig, want die natte stenen kunnen spekglad zijn. Tycho neemt de route via de andere kant. Dat is iets minder druk, maar ook wel weer wat gladder. Het gaat allemaal goed. Kindjes klauteren achter mij aan en dan zijn we heel dicht bij de waterval. Wat een kracht heeft zo’n ding. Het waait er en het water spettert alle kanten op. Je koelt lekker af daar!

Als we genoeg afgekoeld zijn, klauteren we weer terug. De kinderen klimmen lekker door. Maar ik heb pech, ik kom achter de familie Croqs te zitten. Zij klimmen en klauteren langzaam. En ik kom er maar niet achter weg. Want als ik probeer bovenlangs te gaan, gaan zij ook bovenlangs. En probeer ik onderlangs te gaan, dan gaan zij ook onderlangs. Grrrrr. Ben ik er eindelijk langs gekomen. Kom ik weer vast te zitten. En nu achter niemand minder dan de mensen van de Toyota. Serieus!!

De wandeling terug is mooi en niet al te moeilijk. Misschien dat we nog andere delen van het park moeten proberen, maar dit deel viel ons een beetje tegen. Behalve de waterval dan. En ik moet zeggen dat ze in Zweden de boel altijd heel netjes voor elkaar hebben. Een park als dit wordt goed onderhouden. En er is aandacht voor kinderen.

We halen een lekker ijsje en proberen nog even een paar muntjes van 10 kronen te krijgen. We hebben er een. Mmmmmm dat wordt lastig douchen. We moeten nog even ergens anders muntjes gaan wisselen. In het dorp lukt het niet. De persoon die de machine leegt, is niet te bereiken. Ok dan moeten we het anders op gaan lossen. Maar eerst gaan we gebruik maken van de sauna. Je zet ‘m aan en dan heb je een uur de tijd. De sauna moet eerst even opwarmen en dan gaan we er in zitten. De kinderen vinden het een beetje spannend, maar ook wel heel gaaf. Alleen dat stil zitten is wel een beetje lastig. De temperatuur is op zijn hoogtepunt tot midden in de 50 graden gekomen. We douchen een beetje koud af en de jongens wassen zich verder met koud water. Eveline en ik (en uiteindelijk ook Daniel) gebruiken het muntje. We zijn lekker schoon en fris. Heerlijk!

Dinsdag 30 juli

Die nacht krijgen we flink wat buien en lekker wat onweer. Een onrustige nacht en ik hoop vurig dat het de dag erna weer droog is. Want we gaan weer verder. We besluiten een nacht te gaan wildkamperen en dan door te rijden naar Tiveden.

Er staat een hele vette camper/ vrachtwagen op de camping sinds de dag ervoor. Tycho zou zoiets wel willen hebben en dan lekker door de blubber crossen. Daar kan je echt een aantal maanden mee weggaan zoveel ruimte zit er in.

We zakken een stukje verder in Zweden. We willen de provincie Dalarna uit, omdat daar het stookverbod is. Uit andere provincies hadden we het nog niet gehoord. Onderweg even picknicken en dan weer door. Had ik al gezegd dat de temperatuur van 25 graden naar een graad of 10 is gezakt vandaag. Dat noem ik een verfrissend buitje.

Zonder dat Tycho er voor hoefde te kiezen hebben we een heleboel grindweggetjes gereden. Gelukkig was de stof verdwenen door de regen. Weer een prachtig stuk om te rijden. Tycho had via Goolge maps een mooi plekje gevonden. We rijden die kant op en speuren ondertussen naar een mooi plekje. En opeens zien we een heel mooi plekje. Groot genoeg voor de vouwwagen, met een vuurplaats, en natuurlijk aan een meertje.

Sups worden al snel opgeblazen

We gaan suppen, hangen de hangmat op en Tycho gaat even op verkenning. Ik blijf met de kinderen bij de vouwwagen. Op een gegeven moment komt er een kano met twee Duitse mannen aan. Wat blijkt ons plekje is een doorloopplaats van een kano route. Deze mensen doen een vijfdaagse kano trektocht. Super gaaf!

Lekker hangen in de hangmat

Om ’s avonds een lekker vuurtje te kunnen stoken gaan we hout sprokkelen en zagen. Even een goed voorraadje opbouwen dat we lekker voorruit kunnen. Goede workout trouwens dat hout zagen.

Na het eten gaan we een stuk wandelen. Naar het plekje wat Tycho in eerste instantie had uitgezocht om te gaan wild kamperen. We lopen langs een huisje waar op dat moment ook mensen verblijven. Waarschijnlijk een vakantie huisje van Zweedse mensen. Veel Zweedse mensen hebben een tweede huisje waar ze vaak naar toe gaan. We lopen verder en komen weer bij een mooi meertje. Geen mooie plekjes om te kamperen bij dat meertje. Als we dan nog wat doorlopen zijn we op het plekje van Tycho. Ook bij een meer. Alleen lijkt het water gezakt te zijn. Er liggen veel stenen en het meertje is minder mooi dan het meertje waar wij bij wildkamperen. Helemaal blij met ons plekje lopen we weer terug. Onderweg pluk ik even wat snoepjes uit de natuur. Dat is zo lekker!!

Snoepjes uit de natuur

Eenmaal terug bij de vouwwagen gaan we lekker fikkie stoken. Het is goed hout wat we gesprokkeld hebben! En natuurlijk roosteren we marshmallows en maken we broodjes (van kant en klaar pizzadeeg). Het is een heerlijk avond!

Dit is toch te mooi!!

En als afsluiting kijk je hiernaar. Wat een cadeautje dit plekje!

Woensdag 31 juli

Ik begin de dag met verzamelen van bessen en noten (hahaha nee hoor frambozen en blauwe bessen. Lekker voor in mijn yoghurt met zelfgemaakte granola. Goed begin van de dag! Dan breken we de boel weer af. Dag dag mooi wildkampeer plekje!! We gaan weer verder.

Op naar Tiveden. Kijken of er nog een plekje is op de camping. Ik had nog even met de camping willen bellen, maar ben het eigenlijk vergeten. Op goed geluk dan maar. Onderweg moet er natuurlijk even relaxt geluncht worden. Op zoek naar een picknick plek kwamen we dit tegen. Dit is waarom we van Zweden houden. Het is overal mooi!

Op weg naar de camping kwamen we nog vlak langs ons allereerste wildkampeer plekje. Helaas hadden we geen geluk bij Camping Tiveden. Ze zaten vol. Jammer maar er zitten nog andere campings in de buurt. Eentje nog dichter bij (bijna in) Tiveden Nationaal park. Nou ja ook goed. En eigenlijk best een goede keuze. Het is een mooie ruime camping met een zeer enthousiaste eigenaar die volop van alles aan het vertellen was. Daar houd ik van. Die mensen gun je het ook gewoon dus we besluiten drie tot vier nachten te blijven. We kunnen nog kiezen of we een plek willen beneden bij het meer of boven op de camping. Scheelde wel iets qua kosten, maar bij het meer was het echt wel heel mooi. Voor ons doen wel een redelijk grootte camping, maar met super veel ruimte dus ach.

De camping heeft een steiger en een vlot dus de kinderen gingen meteen lekker zwemmen. Tycho en ik chillen even op de steiger. Heerlijk!

Ook de sups worden opgeblazen en er wordt een rondje over het meer gesupt. We eten, we gaan even lekker douchen (fijne douches) en ’s avonds chillen we. We zorgen dat we voldoende energie hebben zodat we morgen de RODE route kunnen wandelen.

Benieuwd of het ons gaat lukken om de RODE route te lopen? Lees dan deel 4 (het laatste alweer) van onze reis.

Liefs Marleen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *