Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel IIII

Donderdag 1 augustus

Vandaag gaan we de Rode route lopen. De belofte die we twee jaar geleden maakten, gaan we doen. Ik vind het wel stoer van ons. We weten inmiddels dat de kinderen goed kunnen lopen, dus ik verwacht (hoop) geen problemen. De insteek vandaag is ook: we zijn op de terugweg. Op de terugweg lopen ze namelijk altijd veel beter hihi. Nou tjonge en wat hebben ze goed gelopen. Ze waren met zijn drietjes heel gezellig aan het kletsen over het kinderfeestje van Daniel. Ze hebben allerlei plannen gemaakt. Top! Ik zeg werk maar uit en dan voer ik het wel uit.

Weer even terug naar de wandeling. Tiveden is een prachtig park met bos en veel rotspartijen. De wandelingen in dit park zijn dan ook heerlijk uitdagend, maar goed te doen. De routes die gewandeld kunnen worden zijn goed gemarkeerd. Twee jaar geleden hebben we de korte wandelingen gedaan. Nu willen we de uitdaging aangaan en gaan we 4,6 km wandelen. Ze geven ook altijd een tijd hoe lang je er over doet. Dat zou 3,5 uur zijn. En die tijd is ruim. Daar houden ze ook rekening met een picknick onderweg en met rustig de mooie plekjes bekijken.

Selfie aan het begin

Ik zei toch dat die kinderen als een tierelier liepen. Tycho en ik hadden het wat zwaarder vandaag. Niet super zwaar, maar soms kosten dingen wat meer energie. We hebben zo’n dag. Ik geniet wel enorm van de wandeling en de prachtige natuur.

Ik heb de grote fotocamera mee, omdat je daar vaak toch wat mooiere foto’s mee kan maken. Maar dan neem je ook wel heel veel foto’s. Ik loop lekker achteraan en neem de tijd om van de omgeving te genieten.

Of we nou te veel gegeten hebben in de ochtend of dat we iets onder de leden hebben dat weet ik niet, maar niemand heeft echt zin in zijn of haar broodje. Dus na een paar happen gaan we toch nog maar even verder. Die prachtige meertjes in het park zijn elke keer weer helemaal fantastisch.

Mega rotspartijen die uit de ijstijd over zijn gebleven liggen in dit park. Die kan je beklimmen en daarboven op heb je mooi uitzicht over het park. We klimmen boven op de Stora Trollkyrka. Je kijkt daarboven op op de boomtoppen van het park. Daar eten we nog even een hapje van ons broodje en gaan we door.

Zoals ik al zei, Tycho en ik hebben het zwaar. Hahaha.

Zo we hebben het gedaan. De Rode route!!!! ’s Avonds gaan we lekker chillen.

Vrijdag 2 augustus

Rustig aan dagje vandaag. In de ochtend nog even lekker zwemmen en gewoon rustig aan de dag beginnen. We hadden de kinderen belooft om te gaan eten bij een Ikea. Dus dat gaan we vandaag doen. Eerst gaan we naar Askersund om een boodschapje te doen. Twee jaar geleden waren we daar ook. We halen wat broodjes en wat lekkere dingen voor de lunch. Even afkoelen bij de fontein.

Na Askersund gaan we door naar Orebro. We gaan weg van de ‘snelweg’ om mooie weggetje en een picknickplekje te ontdekken. En om aan Tycho zijn liefde voor grindweggetjes te voldoen. Op het picknickplekje eten de kinderen een heerlijke donit en dat moet natuurlijk even vastgelegd worden door @donuteveline.

Op het plekje waar we zijn komen vaker mensen. Er is een vuurplek en er ligt een ladder (waarvoor weten we niet). Als we het picknickplekje verder ontdekken zien we deze mooie uitzichten bij het meertje. Dat is toch fantastisch!!

Als we eenmaal in Orebro zijn, gaan we eerst even een groot winkelcentrum. Even shoppen en rondkijken. In een soort Kwantum zien we een groot arsenaal aan geweren en messen. Ik kon de jongens gelukkig tegenhouden om dingen mee te nemen.

Dan gaan we door naar de Ikea. Niet een hele grote mooie Ikea helaas. Maar ja we kunnen toch niks kopen. Dus we wandelen de Ikea door en gaan dan naar het restaurant. Lekker eten!! De kinderen willen ook nog een toetje, maar de toetjes daar waren niet zo lekker dus we besluiten naar de Burger King te gaan. En daar hadden ze heerlijke ijsjes en shakes.

Met volle buikjes rijden we weer terug naar de camping. En natuurlijk gaan we weer van de weg af. Ergens hopen we nog een eland te spotten, maar helaas hebben we niks gezien.

Zaterdag 3 augustus

We willen weer gaan wandelen in Tiveden park. Waarschijnlijk de grijze route. Ook een route die goed te doen is qua tijd. 4,2 kilometer en ze geven aan dat we er 3 uur over lopen. Dat is redelijk ruim zoals ik al zei over de vorige route. We hebben er zin in. De kinderen willen weer een kinderfeestje plannen en we beginnen natuurlijk meteen aan de terugweg. Ze lopen weer supergoed de kinderen!!

Daniel loopt op zijn tanden…hihi

Ook dit is weer een prachtige wandeling. Begint best pittig met een klein klimmetje. Ik loop op mijn gemakje en maak wat foto’s. En als ik dan boven ben (laatste stukje met trap) staan er mensen uit te hijgen. “Je hebt het gehaald,” zei de man. Ik dacht uhm ja…makkie. Haha…ze waren erg onder de indruk van het park.

Dan lopen we verder en komen we langs de Stigmans passet. Grote rotsen die over de doorgaande weg van het park hangen.

Er staan veel blauwe bessenplantjes in Tiveden en zo lekker dat je aan het wandelen bent en gewoon wat besjes kan plukken. En dan heb je elke keer weer zulke mooie uitzichten. Vooral als de zon door de bomen heen schijnt en de plantjes fris groen zijn. Her en der zijn er wat rotsen en stenen neer gegooid. Te mooi toch?

Tycho kwam tijdens de vorige wandeling op het slimme idee om een brandertje mee te nemen. Zodat we tijdens de lunch een bami soepje kunnen maken. Ik verklaarde hem helemaal voor gek, maar ja dat weerhoudt hem er niet van om het gewoon te doen. Mannen….pffffff. Maar voor een uitgebreide lunch moeten we wel een mooi plekje vinden om te kunnen zitten. En dat duurde even. Want bij het eerste meertje waar we langs kwamen, waren de mooie plekjes wel erg moeilijk te bereiken. Nou ja dan moeten we maar even doorlopen. Er zijn meer meertjes. En dat was maar goed ook want we vinden een toplocatie. Prachtig uitzicht en met een prima plekje om te zwemmen. De kinderen springen er met onderbroek aan het water in. Alleen is Eveline de enige die een handdoek bij zich heeft. Oeps….na ja het is mooi weer dus maar gewoon rustig opdrogen.

Lekker zonnetje, lunchen en genieten van de omgeving. Dat is toch vakantie!!

En de kinderen maken bommetjes!!! Tycho en ik nemen ook een duik. Alleen dan zonder onderbroek. Als we in het water liggen zien dat er mensen zijn. Ze komen gelukkig niet naar ons plekje en kunnen ons eigenlijk ook niet zien. En zowel…we zien ze toch nooit meer daarna.

Als we weer opgedroogd zijn en de buikjes vol hebben, lopen we verder. We wijken alleen een klein stukje van de route af. In plaats van de grijze route verder volgen nemen we de paarse route. Die loopt helemaal langs het meertje. Dat is wel heel gaaf wandelen. We besluiten ook dat als we ooit weer in Tiveden zijn, dat we dan de paarse route gaan wandelen. Die is wel 9,5 kilometer en daar doe je iets van 6 uur over. We oefenen nog even een paar jaar.

Super vette wandeling was het met een heerlijke break. Ik houd echt van dit park! De rest van de dag chillen we, springen we nog even onder de douche en sluiten we het hoofdstuk Tiveden af.

Zondag 4 augustus

Voor de laatste keer gaan we verkassen. We willen nog een keer wildkamperen. Voordat we weer naar huis gaan. We hopen net zo’n mooi plekje te vinden als de vorige, maar ja dat is wel lastig. Want dat plekje was echt fantastisch.

We kunnen rustig aan doen, want we hoeven niet heel veel kilometers te overbruggen. We doen nog even een boodschap in Karlsborg. Nog even wat lekkers scoren op de laatste dag: Kanelbullar.

Dan gaan we op zoek naar een wildkampeer plek. Dat is best lastig omdat we zo langzaam aan in een dichter bevolkt gebied van Zweden komen. Dus plekjes die niet te bereiken zijn vanwege hekken of waar mensen te dichtbij in de buurt wonen. Op een gegeven moment zitten we in een gebied waar het zou kunnen. Alleen een van de plekjes die we spotten daar zitten een heleboel rode mieren en het ander plekje is wat smalletjes. Dan rijden we door. We willen wel een mooie plek. In een natuurgebied proberen we een heel mooi weggetje uit. Alleen we komen bij een plek waar veel auto’s geparkeerd staan. Jammer.

Nog maar wat verder door rijden. Dan komen we in een gebied waar veel gevist wordt. Mooie meertje, mooie weggetjes en uiteindelijk ook een mooi plekje. We lunchen eerst even om te kijken of we het echt mooi vinden.

Het is een mooi ruim plekje dus prima. We gaan alles neer zetten en installeren ons voor de laatste nacht in Zweden. De kids duiken even het meertje in. We hebben geen zin om de sups weer op te blazen dus de kinderen dobberen lekker op een van de luchtbedden. De hangmat krijgt ook een mooi plekje.

Ik ga samen met de kinderen op blauwe besjes jacht. Er zijn er hier heel veel. Ik zou wel emmers vol willen plukken om er thuis jam van te maken. We plukken nu gewoon genoeg om van te snoepen en in de yoghurt te doen.

Als ik na het bessen plukken nog even goed het informatiebord lees, zie ik dat het verboden is om te kamperen in dit gebied. WTF!!! Nee echt?? Oh had ik het maar niet gelezen. Ik heb geprobeerd te genieten van ons laatste dagje, maar het speelde veel door mijn hoofd. We mogen er ook geen kampvuur maken dus genieten we van het uitzicht over het meertje. Zo in de schemering hoorde je miljoenen muggen zoemen. Ze maken dan best veel lawaai. Prikken deden ze niet heel veel.

Ik heb die nacht heel onrustig geslapen. Hoe zou dat nou komen? En ergens was ik blij dat het de volgende dag was.

Maandag 5 augustus

Echt de allerlaatste dag in Zweden. Vandaag gaan we op de boot naar huis (nou eigenlijk van Goteborg naar Kiel). Ik zou nog best langer willen blijven , maar ben wel blij dat we nu de spulllen gaan inpakken en dat we dit ‘illegale’ kampeer plekje achter ons laten. Zo stom he ik kan daar zo slecht tegen als ik weet dat iets niet mag.

Op dit plekje neem ik afscheid van een erfstuk uit vouwwagen. Een heel handig rekje waar spulletjes aan kunnen drogen. Maar ja ik heb al zo vaak een reparatie moeten uitvoeren dat het rekje meer uit touwtjes bestond dan uit het originele plastic. En mijn Birkenstocks zijn echt kapot. Echt kapot!! Volgens mij had ik ze al een jaar of 7. Dus hier vinden ze hun laatste rust plaats.

Het is alsof we gestraft worden voor het illegaal wild kamper, want we hebben zieke kinderen. Daniel is al een paar dagen niet helemaal lekker. Althans hij eet wat slechter, poept wat meer en klaagt over buikpijn. Eveline is die ochtend ook echt niet in orde. Ze eet alleen haar eitje en verder wil ze niks eten. Ze ziet ook echt een beetje witjes. Na het ontbijt gaat ze in de auto zitten terwijl wij de boel inpakken. De jongens helpen gelukkig goed mee. Als we bijna klaar zijn, gooit Eveline ineens de auto deur open en spuugt ze (gelukkig) net naast de auto. Ach arm kind! Het lucht wel wat op, maar we zijn er nog niet gerust op. De afwasbak is nog niet ingepakt dus die zetten we op haar schoot (dat ding is onbenullig groot). En dat is maar goed ook, want als we stukje onderweg zijn moet ze weer spugen. In de bak gelukkig, die maak ik even schoon en we gaan weer verder. Tja het is vervelend maar we moeten toch gewoon door.

Voor de 11de keer ingepakt

Weg van de snelweg is het thema van deze vakantie. En aangezien we ruim de tijd hebben vandaag doen we het rustig aan en ontdekken nog een stukje Zweden. Zo tegen lunchtijd speuren we weer naar een mooi plekje om te picknicken. En die vinden we. Natuurlijk bij een meertje en met een steiger. Rondom deze plek liggen een aantal woningen. De steiger is ook een initiatief van de bewoners. Dit is wel een super plek voor een huisje!

De jongens willen dolgraag in het water plonsen. We hebben geen zwemspullen, geen handdoeken ofzo. Maar ach drogen doe je vanzelf en in de onderbroek zwemmen is geen probleem. Ik bedacht me ook ineens dat ik het tasje voor op de boot bij de hand heb en daar zitten droge onderbroeken in. En in de disselbak liggen nog wel wat (vieze) theedoeken. Dus de jongens plonzen heerlijk in het water. Eveline wil ook wel, maar het lijkt ons niet heel verstandig. Ze vindt het jammer, maar ze snapt het (dan is ze echt ziek).

Dan rijden we verder en op een gegeven moment moeten we wel echt de snelweg op. Jeetje wat is het daar druk….met allemaal auto’s en veel bedrijven enzo naast de weg. We rijden Goteborg in, op naar de boot. Oh oeps we rijden even verkeerd…zo onoverzichtelijk ook zo’n grote stad. Maar dan zijn we er weer. Ruim op tijd zijn qwe vij de boot. We gaan achter een vouwwagen staan en even later komt er en een vouwwagen naast ons staan. Power to the Waggies!!! De boot ligt er al klaar voor. Nog heel even wachten en dan mogen we inschepen.

Dan is het tijd om aan boord te gaan. Een voor een mogen de auto’s, de campers en de fietsers aan boord…wat de fietsers??? Ja fietsers gaan gewoon aan boord via de auto ingang. Hahaha gekke Zweden.

Op zoek naar de hut, maar dat wordt steeds makkelijker. We beginnen de logica ban de boot een beetje te begrijpen. Oh heerlijk lekker chillen in de hut en natuurlijk even onder de douche.

Dan gaan we aan dek. Genieten van het zonnetje! En een drankje. Nog even de laatste Zweedse kronen opmaken. We blijven een tijdje aan dek, alleen de kids duikden weer de hut in. Ze zijn moe en willen even lekker liggen. Tja nou ga maar. We vermaken ons wel.

Dan is het tijd dat de boot afmeert en we de draai maken. De jongens komen niet eens kijken. Daniel ligt namelijk te slapen. Eveline komt nog wel even kijken. Ze voelt zich weer redelijk. We varen onder de brug door richting het Kattegat. Alleen moeten wij dan al naar beneden om te gaan eten. Ik ben benieuwd of er wel iets gegeten wordt door de kinderen. Niet heel veel maar ze eten iets en ze genieten ervan. Ach dan is het goed. Ik geniet ook van mijn bordje!

We gaan nog even aan boord, maar het is niet meer zo mooi buiten. Het is koud en het waait hard. Brrrrrr…snel weer naar binnen. Wel ontdekken we nog een ander stukje van de boot.

Dinsdag 6 augustus

We slapen allemaal lekker die nacht. Het is alleen wel warm in zo’n hut met 5 mensen. We moeten op tijd op staan om lekker te kunnen ontbijten. En we hebben toch allemaal wel een vakantie ritme ontwikkelt. Maar goed, even snel onder douche, aankleden en gaan met die banaan.

Heerlijk ontbijtje

Na het ontbijt gaan we het dek op. We kijken hoe we Kiel binnenvaren. Arme Eveline is nog niet helemaal de oude. Lekker tegen papa aan hangen.

En dan zijn we er. We kijken nog even naar het aanmeren en gaan dan naar de hut om de spullen te pakken. Tja het is toch altijd file op de trap. We staan nu wel wat meer vooraan dan op de heenweg, maar goed ze kunnen ook om ons heen rijden. Tycho doet het ook lekker rustig aan hihi. Terwijl we de kade oprijden staat er een man heel hard te zwaaien met zijn armen dat we door moeten rijden, maar als je iets verder door kijkt dan zie je dat er een rij bij de stoplichten staat. Dus waarom de haast?

Nou dat was het dan. We zijn weer in Duitsland. Het laatste stukje van de reis! Onderweg lunchen we nog even en dan zijn we zomaar ineens in Nederland. We hebben maar weinig files gehad in Duitsland. Misschien geen slecht idee om voortaan doordeweeks te reizen.

En dan zijn we thuis. Lekker en toch ook niet. Zodra ik uit Zweden ben, heb ik meteen weer heimwee. Ik kan niet uitleggen wat er zo lekker is aan dat land. Het is een combinatie van rust, natuur en relaxedheid. En de manier van leven: ‘lagom’. In balans. Precies genoeg! Ik probeer het ook hier in Nederland vol te houden.

Liefs Marleen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *