Mijn weg naar body positivity

In een van mijn eerder blogs heb je het een en ander over bodypositivity kunnen lezen. Ik heb daarin uitgelegd wat het is en hoe ik er mee in aanraking ben gekomen. Ik heb daarna het boek Body positive power van Megan Jayne Crabbe gelezen. Een boek waarin ze haar eigen verhaal vertelt. Een verhaal over een jong zorgeloos meisje die van de ene op de andere dag anorexia ging ontwikkelen. Voornamelijk door de druk die vanuit de dieet- en mode industrie wordt opgelegd. Megan heeft op het randje van de dood gebalanceerd. Ze ‘herstelde’, maar bleef daarna nog steeds hangen in diëten, overmatig sporten en het gebruik van pillen en dergelijke. Door een beeld op Instagram kwam ze in aanraking met body positivity. Als je haar nu ziet is ze een kleurrijk persoon met mooie rondingen, die volop in het leven staat en geniet. Zo knap!

Tijdens het lezen van het boek werd er wat in me los gemaakt. Het maakte me boos en verdrietig. We leven namelijk in een maatschappij waar het mooier maken van je lichaam centraal staat. Dunner, strakker, meer spieren, noem het maar op. Er worden schoonheidsidealen bedacht die voor 95% van de bevolking niet haalbaar zijn. Maar ondertussen wel druk op de ketel zetten om ons die idealen te laten behalen. En dat terwijl alle foto’s en videobeelden (ook in films) bijgewerkt worden. Geen van die beelden zijn dus echt!! En dat moeten we nastreven? Hoe dan?!!

Onderzoeken: objectief?

Dus aan de ene kant wordt er een beeld gecreëerd die we nooit en te nimmer kunnen halen en aan de andere kant wordt er verkondigd dat vet slecht is. Dat dikke mensen ongezond zijn. Het ene na het andere onderzoek wordt gedaan (gefinancierd door de dieetindustrie) om aan te tonen dat dikke mensen ongezond zijn. Terwijl dat niet zo is!! Dik zijn is niet ongezond!! In het boek maakt Megan de vergelijking met longkanker. Uit onderzoek blijkt dat mensen met gele tanden meer kans hebben op longkanker. Dus gele tanden zijn de oorzaak van longkanker. Uhmmmm….nee…roken is een grote oorzaak van longkanker. Dus vet of dik zijn is niet het gene dat mensen ziek maakt, maar een ongezonde levenstijl. Of je nu dik bent of dun.

Er is ook een onderzoek geweest (onafhankelijk van de dieetindustrie) dat aantoont dat mensen met overgewicht net zo lang leven als mensen zonder overgewicht. Dit onderzoek werd door allerlei mensen de grond ingestampt. En daar hoor je dus bijna niks over.

BMI

Wat ook echt bizar is, is dat in 1997 de National Institutes of Health (instituut voor volksgezondheid in Amerika) van de ene op de andere dag de grens van de BMI verschoven heeft. Het grens van overgewicht bij vrouwen lag voor die tijd altijd op 27,3. Tot ze besloten die te verschuiven naar 25. Zonder echt bewijs dat dit overgewicht ook schadelijk is. En het erge daarvan is dat 8 van de 9 leden van het onderzoeksteam van dit instituut banden had met de dieetindustrie. Van de een op de andere dag hadden 39 miljoen mensen in Amerika overgewicht. Kaching…doet de kassa van de dieetindustrie! Zo zijn er talloze voorbeelden te vinden. Als er geld te verdienen is, is alles geoorloofd.

Diëten falen altijd

Ik heb het al een keer eerder geschreven: diëten werken niet!! Ik zal nog een keer proberen uit te leggen waarom. We hebben te maken met onze vet set point. Dat is het lichaamsgewicht en het percentage vet wat van nature bij jouw lichaamsbouw past. Deze set point heeft een bovengrens en een ondergrens en is dus niet één bepaald lichaamsgewicht. Je kan daar binnen schommelen. Maar goed als je gaat afvallen dan kan het zijn dat je probeert ver onder je setpoint te komen, want dat is het ideaal waar we allemaal naar streven. Je lichaam vindt dit niet leuk en schakelt over op een zogenaamde spaarstand. Je metabolisme gaat lager werken, waardoor je in nu minder calorieën gaat verbranden dan voorheen. Bovendien wordt je verlangen naar calorierijke en vetrijke producten groter en wordt het moeilijker om je dieet vol te houden. Je lichaam protesteert en zal er alles aan doen om gewicht- en vetverlies tegen te gaan. Misschien lukt het je wel om een aantal kilo kwijt te raken. Maar in veel gevallen komen die kilo’s er gewoon weer aan. En vaak met een paar bonus kilo’s. Waarom? Je metabolisme is lager, dus je kan minder eten dan daarvoor en als je weer gewoon gaat eten, dan eet je dus te veel. Pffffff….het is een cirkeltje waar je niet uit komt. Wat alleen maar lijdt tot frustratie, gevoel van falen en mislukken en kan zelfs lijden tot depressies of zelfs eet stoornissen.

Dus knoop dit goed in je oren: jij faalt niet met een dieet, het DIEET faalt!!

Aan de slag met body positivity

Ik weet van mezelf dat ik gevoelig ben voor depressies en die eetstoornis heeft bij mij ook op de loer gelegen. Nu had ik de afgelopen jaren een redelijke balans in mijn eten en mede door het sporten was het vasthouden van mijn gewicht en figuur goed te doen. Maar ik merkte het laatste half jaar dat ik minder lekker in mijn vel zat. Door omstandigheden buiten mezelf en door te veel hooi op mijn vork. Mijn energie niveau zakte van torenhoog naar een diep dal. Ik had gewoon geen zin meer in continu bezig te zijn met mijn lijf, trainingen en continue focus op mijn eten. En wat deed mijn gewicht…die klom gewoon rustig aan omhoog. Toen stapte ik nog regelmatig op de weegschaal. Bah bah ik voelde langzaam de frustratie weer komen. Om af te vallen kon ik niks anders doen dan minder eten. Maar dat weigerde mijn lichaam…ik had te veel honger. Dus toen (vooral na het lezen van het boek) besloot ik om het los te laten en te kiezen voor body positivity. Hoe ik dat in de praktijk heb gedaan:

  • Ik stap niet meer op de weegschaal. Eigenlijk zou ik ‘m weg moeten gooien of moeten vernietigen, maar dat kan ik niet. Ik heb ‘m gewoon helemaal weggestopt onder mijn bed.
  • Ik heb op Facebook en Instagram zoveel mogelijk fitgirl dingen ontvolgd en meer Bodypositivity geliked.
  • Ik heb de calorieëntellers op mijn telefoon verwijdert.
  • Ik keur het eten dat ik eet niet meer af. Ik luister naar mijn lichaam om te voelen wat ik nodig heb. Ik probeer intuïtief te eten.
  • Ik bekijk mijn lichaam positief. Ik wil mijn lichaam niet meer afkeuren omdat de maatschappij dat wellicht doet. Omdat ik nog strakker en gespierder zou moeten zijn. Met een lager vetpercentage. Nee!!! Mijn lichaam is goed. Mijn lichaam is sterk en laat me niet in de steek.

Hele stoere woorden hè hierboven. Maar in de praktijk is het echt niet zo makkelijk hoor. Iets wat jarenlang in je hoofd heeft gezeten, krijg je er niet zomaar uit. Ik word momenteel heen en weer geslingerd tussen: ‘Het is goed zo, vertrouw op je lichaam’ en ‘Er moet echt weer wat af. Misschien als je dit of dit probeert dat het lukt.’ Whaaaaa, gek word ik van mijn eigen gedachten. En nog een is: ‘Nee dat mag je niet eten,’ en ‘Heb je er zin in? Eet toch lekker op.’ Alsof er twee personen in mijn hoofd zitten. Een engel en een duivel! Weet je wel net als bij tekenfilms. De een verleidt me met de ideeën vanuit de dieet industrie en de ander houdt me op het body positivity pad.

Erg lastig is de interne calorieenteller uitzetten. In mijn hoofd was ik nog steeds calorieën aan het berekenen. En dat is erg vermoeiend en niet nuttig. Dus elke keer als ik merkte dat ik dat deed, was ik mezelf er bewust van. En vertelde ik mezelf dat ik gewoon kan eten wat ik wil totdat ik genoeg heb. Door dat elke keer te doen, merk ik dat ik het nu bijna niet meer doe.

Wel een beetje jammer is dat mijn kleding heel iets strakker is gaan zitten. Geen ramp, maar sommige kledingstukken zitten niet meer zo lekker als voorheen. Maar toch wil ik dit doorzetten, want hoewel ik het nog lastig vind het, gaat het me uiteindelijk heel veel opleveren. En kleren kunnen we wel weer kopen. Maar dan een maatje groter. Dat is niet erg!

Doel

Mijn angst is altijd geweest om aan te komen, om weer dikker te worden. En waarom? Omdat ik me niet fijn voelde in het lichaam van toen. Maar dan is mijn doel niet om slank te blijven en niet aan te komen. Nee!

‘Mijn doel is: om lekker in mijn vel te blijven zitten.’

Dat kan ik bereiken door goed voor mezelf te zorgen. Self-care wordt het tegenwoordig genoemd. Heel populair momenteel om aan self-care te doen, maar vooral ook omdat het heel hard nodig is. In de drukke maatschappij met alle mogelijkheden die we hebben, is voor jezelf zorgen heel belangrijk. Bijvoorbeeld door me-time te nemen: even tijd voor jezelf. Iets doen waar je energie van krijgt, je weer wat dichter bij jezelf komt. Of door goed je grenzen te bewaken. Tot hier ga ik en niet verder. Of door lief te zijn voor jezelf. De lat niet te hoog leggen en niet te veel van jezelf verwachten. Of door goed te eten en te rusten als het nodig is.

Ik werk nog even verder aan dit doel. En dat zal met ups en downs blijven gaan. Zoals met alles in het leven. Maar dat geeft niet. Om van de mooie momenten te kunnen genieten, moet je af en toe ook slechte hebben!

Liefs Marleen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *