Fietsen maar

Wie had dat ooit gedacht? Ik op fietsvakantie, vrijwillig. De mensen die mij nu kennen denken misschien: Ja hoor dat hadden we wel gedacht. Maar de mensen die me vroeger kenden weten wat ik bedoel. Ik was het wel gewend om te kamperen. Met mijn ouders gingen we ook altijd naar de camping. Met de caravan op een luxe camping met animatie en een zwembad (en een disco). Dat was gewoon luxe kamperen. Toen ik Tycho leerde kennen, was het voor mij best een wereld schok dat hij het liefst zo basic mogelijk ging kamperen. Geen koelkast, geen elektra, geen grote tent of caravan. Whaaaa…nee een mini tentje en een matje. Nee dat ging er bij mij niet in. Dus we gingen voor het eerst samen op vakantie in een kant en klare vacan soleil tent in Spanje. Best luxe!

Platja de Pals, juni 2004

In dat jaar erna hadden we een tentje gekocht voor als we naar de boot van Tycho in Friesland gingen. Toen dachten we die zomer dat we wel met dat tentje op vakantie konden. Wel met een elektrisch koelkastje, luchtbedden en een kookstelletje (en we hadden de mountainbikes mee). Wel al wat meer naar de basis van het kamperen. In die vakantie ben ik wel verliefd geworden op het rondtrekken met een tentje.

Saint Jean de Luz, juni 2005

Het jaar erna gingen we ook nog met de kleine tent en in die vakantie kochten we een iets grotere tent. Alsof we wisten wat er ging gebeuren, want in dat jaar raakte in zwanger van Bastiaan.

Saint Cyr, juni 2006

Ik zal jullie de vakanties erna niet allemaal uit de doeken doen. Want dan ben je morgen nog aan het lezen hihi. Maar ik wilde wel toe werken naar het moment dat ik dacht: ‘Leuk fietsvakantie.’ Het rondtrekken met een tentje vond ik al erg leuk. Maar nooit echt handig gevonden met de kinderen. Totdat we in 2017 naar Zweden op vakantie gingen. Daar herontdekten we het trekken en ook het weer wat meer terug naar de basis van kamperen. Het liefst zouden we met alleen maar kleine tentjes rond willen trekken, maar we moeten nog wel rekening houden met de kinderen. Bij slecht weer in een klein krap tentje is niet fijn met drie kids. Dan breken ze binnen de kortste keren de tent af ;-).
De fietsvakantie is wel de kans om het uit te proberen met alleen maar de kleine tentjes mee. We gaan maar 5 dagen, dichtbij huis. Moet te doen zijn. Dus we gaan. Alle kinderen (en ik) willen vrijwillig mee.

Dag 1 van Arnhem naar Wehl

42,4 kilometer

Maandag 20 juli (op onze trouwdag) vertrekken we. Op de fietsen zitten alle geleende fietstassen en in de fietstassen passen al onze spullen. Tentjes op de bagagedragers, voer voor onderweg mee. Om ongeveer 10 uur kunnen we vertrekken. De achterbuurtjes komen ons even uitzwaaien. “Het is een hele fietsenhoop,” zegt het achterbuurmeisje. Hahaha ja dat is ook, vijf fietsen in ons mini tuintje.
We fietsen richting Huissen, langs de Korenmaat, langs Immerloo park tot aan de dijk langs Huissen. Daarna is het de dijk af fietsen naar Doornenburg en Pannerden. In Doornenburg moeten we natuurlijk even gaan kijken naar het kasteel. Daar waren we nog niet eerder geweest. We picknicken daar even en dan fietsen we door. Op naar het fort van Pannerden. Die is helaas niet open. Maar we bekijken de boel wel even rustig. Tycho klimt nog even een bunker in (hij kan het niet laten he). De kinderen staan ruzie te maken (oh nee niet nu al) en Daniel laat zijn fiets vallen. Voor spatbord eraf. Ja hoor goed begin.
We fietsen naar het pontje en maken daar de oversteek. €1 per fietser. Dat is toch geen geld. Duurt ook maximaal 5 minuten.
Onze maagjes beginnen te knorren als we van het pontje af zijn. We fietsen nog even door en vinden dan een heel leuk picknick plekje. Met een picknick bankje en aan een watertje! Kijk dat is een goed begin.
Leuk om te merken hoe mensen op ons reageren. Het is overduidelijk dat we op fietsvakantie zijn. Dus mensen wensen ons een goede reis of ze zeggen: “Voor een fietsvakantie gaan we wel even aan de kant.” Leuk die reacties.
Ondertussen fietsen we weer verder met volle buikjes. We komen door fantastisch leuke dorpjes zoals Aerdt en Herwen. We fietsen via fietsknooppunten en dat brengt je op leuke fietspaden en mooie plekjes.
Na Didam beginnen we moe te worden, maar we zien dat we nog maar een paar knooppunten hoeven. Eef en Daan willen eigenlijk even stoppen, maar we fietsen toch nog even door. En dan zijn we nog geen half uur later op de camping. Wat een leuke camping is dit zeg! Midden in het bos, prachtig plekken. We zijn helemaal blij. De tenten opzetten ging zeer goed. De kinderen hebben het nog niet verleerd.

We gaan, als we alles klaar hebben, op zoek naar een supermarkt. Dus op de fiets naar Wehl. Even bij de Coop wat lekkere dingen kopen voor de avond en de volgende ochtend. De terugweg naar de camping fietsen we een andere route. Het is een leuke route door het bos en we fietsen langs een openlucht zwembad. Oh leuk!! Daar kunnen we misschien nog wel een keer naar toe gaan.
Als we terugkomen op de camping komen, zoeken we de beheerder even op. We moeten natuurlijk even betalen. Als we hem gevonden hebben, zegt hij: “Oh ja dat betalen kan nu, maar ook later. Oh jullie komen donderdag nog een nachtje. Jullie kunnen ook dan betalen. Geen contanten? Ik kan ook een Tikkie sturen.” I love it! Niet moeilijk doen.
Dan gaan we terug naar ons plekje en langzaam aan komen er nog meer mensen aan die op fietsvakantie zijn. Gezinnen met drie of zelfs vier kinderen. Een van de gezinnen is zo chaotisch als wat en als de kinderen enthousiast willen beginnen aan het opzetten van de tenten, moppert moeders dat ze de kilometers nog in de benen heeft. Ze wil eerst even uitrusten, de kinderen moeten maar even gaan spelen. Paps en mams pakken de stoeltjes uit en zetten die in elkaar. Zodra mams zit, mogen de kinderen beginnen met de tent opzetten, terwijl mams instructies geeft. Te komisch om dit allemaal vanaf een afstandje te aanschouwen. Er komen wel de meest fantastische namen voorbij: Alfons, Olivier en Ilias. We horen dat de kinderen naar de vrije school gaan. Aha dat verklaart een hoop!
We gaan lekker eten. Na die fietstocht heb ik wel honger gekregen. De avondmaaltijd bestaat uit maaltijdsalades (voor mij en Tycho), broodjes knakworst (voor de kids) en wat rauwkost en fruit. Lekker simpel!
Na het eten wil Daniel graag een vuurtje maken, maar wij hebben geen aanmaakblokjes mee. Dus Daniel gaat wel even vragen of de andere mensen op het veld het vuur nog aan gaan steken. Er wordt gezegd dat de aanmaakblokjes op zijn. Dus Daniel gaat op zoek naar materiaal om zelf het vuur aan te maken. Een half uurtje later is het vuur aangedaan door de beheerder van de camping. Helemaal top! We gaan er lekker bij zitten. Dat is toch altijd gezellig zo bij een kampvuur. Er zitten altijd meerdere mensen bij het kampvuur en dan is het lekker kletsen. De beheerder Theo zit er ook bij en die vertelt over van alles en nog wat. Zo komen ze er op hoe je beste vuur kunt aanmaken zonder aanmaakblokjes. Theo gaat een doosje halen met daarin zaagsel, houtmolm en fat wood. Daniel, Bastiaan en Tycho proberen het aan te krijgen met de flint en steel. En uiteindelijk lukte het Tycho om het aan te krijgen. De aanhouder wint. Hij is zo blij als een kind.
We duiken ons bedje in. Het matje waar ik op lig, is niet super comfortabel dus het slapen gaat moeizaam. Maar niet heel beroerd.

Dag 2 van Wehl naar Doetinchem

34,9 kilometer

Zo tegen half 8 word ik wakker en besluit ik er uit te gaan. Naar de w.c. en spullen voor het ontbijt klaarzetten. Als iedereen wakker is gaan we lekker ontbijten. Na het ontbijt gaan de kinderen afwassen (wij doen het ’s avonds en de kids ’s ochtends). Tycho en ik breken ondertussen onze tent af en ruimen alles op. De kinderen ruimen als ze weer terug zijn hun eigen tent op. En dan kunnen alle spullen weer terug de fietstassen in. Heerlijk dat alles zo overzichtelijk is!
Om 10.16 uur fietsen we weg. Iedereen wenst ons een goede reis en een fijne vakantie. Zo tof! Op naar Doetinchem. Als we rechtstreeks zouden fietsen dan zijn we er met een uur. Maar dat is niet de bedoeling. Via de fietsknooppunten gaan we op weg. Niet lang na de start word ik ingehaald door een meneer op een fiets en die vraagt waar de reis heen gaat. Ik zeg: “Naar Doetinchem.” “Oh maar dan moet je de andere kant op.” Hahaha ja dat weet ik. Dat is juist de bedoeling. We rijden een stukje dezelfde route als de dag ervoor. We komen weer in Didam uit. Tycho zei: “Als we een bakker tegenkomen, dan halen we daar wat lekkers.” En ja in Didam kwamen we wel een bakker tegen. We halen daar drie appelcarrees, een brownie en een chocolade broodje. De dame in de winkel is een heel gezellig en heel vriendelijke vrouw. We eten het lekkers daar in Didam op en vervolgen onze reis.
En dan kom je door dorpjes zoals Loil, Nieuw Dijk en Beek. Fantastisch! Wat een leuke plekjes allemaal. Als we langs een lange weg richting Doetinchem fietsen besluiten we een picknick plekje te zoeken aan de bosrand. We zien daar een pony aangespannen lopen en vanaf de andere kant komt er een Ijslandse pony met ruiter aan. We vallen met de neus in de boter. Even lekker lunchen. Van al dat fietsen krijg je honger. Dan stappen we weer op de fiets en rijden verder. Door Kilder en dan Doetinchem in. Vroeger ging ik nog wel eens shoppen met mijn moeder in Doetinchem. Ik herkende sommige delen nog wel. In het centrum gaan we op zoek naar een supermarkt. We vinden een Albert Heijn. We willen gewoon met z’n allen de winkel in. Maar Tycho wordt op een niet zo gezellige manier tegen gehouden door de dame bij de balie. Iedereen moet een eigen winkelwagentje. Okay…uhm….zoveel muntjes heb ik niet bij me. Dan moet ik het even alleen doen, maar ik weet nog niet wat we willen eten. Nog even snel overleggen. Eveline en Daniel gaan uiteindelijk met me mee. Broodjes hamburger, maaltijdsalade en rauwkost en fruit staat op het menu. Je moet het simpel houden he.
En weer door. Even terug naar het knooppunt en dan zitten we weer op de goede weg. Het centrum uit, langs het stadion van de Graafschap en langzaam aan gaan we meer de bossen in. Diep de bossen in voor mijn gevoel. Laatste stukje navigeren we op Google maps. Af en toe even de verbinding kwijt zo leek het, maar niet veel later fietsen we het terrein op. Geen beheerder aanwezig. Zelf maar een plekjes uitzoeken. Het is echt een basic camping. Met heel veel rust. Althans nog wel. We installeren de boel en krijgen van onze buren de picknick tafel aangeboden. Oh maar dat is wel heel erg fijn. Beetje een combinatie van een schommelstoel en een picknick tafel. Als je te hard op staat, dan vliegt er haast iemand van de bank. Delen zitten met ducktape vast, maar het is een picknick tafel.
Ik plof even lekker met mijn matje (na ja eigenlijk is het een luchtbed) op het gras en lees en doezel even heerlijk. Dat had ik even nodig. Daarna ga ik even douchen. Helemaal opgefrist, dat voelt altijd zo fijn.

Langzaam aan komt er wat meer leven in de brouwerij. De mensen die er al staan arriveren weer op de camping en er komen nog wat nieuwe mensen bij. Dat valt gelukkig niet tegen. Er zijn ook wat kinderen bij en binnen de kortste keren staan de kids met zijn allen te voetballen. En het vuur wordt aangestoken. Yes!
De kinderen gaan lekker bij het vuur zitten en er zijn zelfs marshmallows. Wat een bofkonten! Tycho en ik gaan lekker even een rondje door het bos lopen. Even de benen strekken. Mooie, bosrijke omgeving.
Als we terugkomen gaan we lekker bij het vuur zitten. De kinderen worden uitgenodigd om Weerwolven van Wakkerdam te gaan spelen. Tycho en ik blijven lekker bij het vuur zetten. Gezellig kletsen met een van de andere ouders. Ondertussen zie ik andere mensen van het veld de bosjes in duiken. Mmmmm wat gaan ze doen? Misschien dat ze een dier zien ofzo. Dan komt een van de vrouwen ons ophalen omdat er een hertje in het veld staat. We gaan voorzichtig even kijken. Maar het hertje is niet heel schuw en blijft een tijdje staan. Leuk hoor, dat is wel de charme van een camping als dit.
De kinderen komen op een gegeven moment terug op ons veld en met een redelijke groep kinderen gaan ze verstoppertje doen. Met de nodige herrie natuurlijk. Ach ja dat hoort erbij met kinderen. Ze hebben het erg naar hun zin. Ook belangrijk. Tegen 22.00 uur gaan we de tandenpoetsen en lekker naar bed.

Dag 3 van Doetinchem naar Sinderen

35,1 kilometer

Om 6.00 uur word ik een keer wakker. Ik draai me een keer om in de hoop dat ik nog even kan slapen. En dat lukt tot 8.13 uur. Yes!! Best lekker geslapen. Beetje frisjes wel, maar met een pyjama en mijn vest aan was het wel te doen. Het scheelt dat het wel warmer blijft in zo’n klein tentje.
Ik ga alles klaar zetten voor het ontbijt. Koffie maken, eitje koken en de tafel dekken. Handig zo’n picknick tafel.
We pakken rustig aan weer alle spullen in. Tentjes afbreken, alles weer opruimen en in de fietstassen. Ik krijg het compliment dat we dat opbreken heel georganiseerd doen. Wauw thnx!! Heeft wat jaren oefenen gekost ;-).
We moeten nog even betalen. Dat gaat echt op goed vertrouwen, want je moet zelf een briefje invullen. Met hoeveel personen, hoeveel nachten, met welk kampeermiddel enzovoorts. Dan doe je het geld in het envelopje en die gaat in de brievenbus. Of als je geen geld bij je hebt dan maak je het over. Fantastisch! Ik houd van dit soort campings.
Om 10:36 uur fietsen we weg van de camping. Op naar Sinderen (hemelsbreed maar een kilometer of 6), maar wij hebben een route van ongeveer 35 kilometer. We fietsen in de richting van Varsseveld. We fietsen op een mooi fietspad langs de sloot. In Varsseveld gaan we even naar de winkel om boodschappen voor de lunch te halen. We moeten even van de route af, dus als we klaar zijn fietsen we weer terug naar de route. We maken een mooi rondje en komen weer in het centrum van Varsseveld uit. Oh nee echt!! Gewoon echt een rondje gefietst. Tja was wel een leuk rondje. Als we Varsseveld uit fietsen dan gaan we op zoek naar een picknick plekje. Bij een bankje stoppen we. Tycho bakt een paar eitjes. Mmmm jammie. Dat is een prima lunch. En natuurlijk als we besluiten verder te fietsen zien we naar een halve kilometer een nog mooier picknick plekje met een picknick tafel. Echt serieus…dit hadden we in Noorwegen en Zweden ook zo af en toe.
Het laatste stukje navigeer ik weer met Google maps. En dan komen we tegen 14.30 uur aan op de camping in Sinderen. Een echte boeren camping. Het heeft een ander gevoel dan de vorige twee campings. Wel leuk hoor, maar het is wat meer op iedereen op zichzelf. Er is ook geen centrale vuurplek.
Ik ga met Bastiaan even boodschappen doen in Silvolde. Wederom een maaltijdsalade voor mij en Tycho en de kinderen willen kant en klare pannenkoeken. Als gezonde mama doe ik er altijd wat fruit en rauwkost bij. Voor de vezeltjes en de vitamientjes.
Ik zie dat je op de camping een vuurkorf kunt huren met een emmertje hout erbij. Tof! Dat doen we. Dan kunnen we lekker fikkie stoken en marshmallows roosteren.

We doen bij het kampvuur een potje pesten. Ik win tot drie keer toe….I am the pest champion. Eveline vindt het lastig, want zij wint graag spelletjes. Maar ja dat kan niet altijd.
We genieten van de mooie luchten en de zon die langzaam ondergaat. Ik maak maar even wat foto’s met Tycho zijn camera, want die maakt echt 100 keer mooiere foto’s.

Na het pesten gaan we tandenpoetsen en lekker naar bed. Het slapen gaat weer redelijk. Ik krijg van het liggen op een matje of een luchtbed altijd een beetje last van mijn heup spieren. En ’s nachts moet ik altijd een keer naar de w.c.

Dag 4 van Sinderen naar Wehl

Originele route: 41,1 kilometer ingekort ong 22 km

Tegen 8 uur word ik wakker en ga ik het ontbijt klaar zetten. We doen vanmorgen rustig aan. We korten de route namelijk een beetje in. Om op tijd op de camping in Wehl te zijn en dan lekker naar het zwembad te kunnen. Lekker rustig aan betekent bij ons nog steeds dat we om 10.06 uur al kant en klaar op de fiets zitten hihi. We zijn te goed georganiseerd met dat afbreken.
We zoeken het laatste punt op van de fietsknooppunten en de reis naar Wehl kan beginnen. Als snel komen we in het dorpje Ulft en daar besluiten we een boodschap voor het middag eten te doen. En net buiten de winkel hangt er een telefooncel. Hahaha met daar op 25 cent, 1, 21/2 en 5 gulden. We proberen er mee te bellen maar helaas die werkt niet meer.
Net buiten Ulft rijden we verkeerd. Gelukkig niet heel ver. Het valt meteen op als er geen bordjes staan langs de weg. Het fijne is dat op dit soort momenten mijn kaart lees skills goed van pas komen. Dus al heel snel zitten we weer op de goede weg. Langs een sloot fietsen we verder en daar staan hele mooie huizen langs.
Als we verder fietsen en we buiten Ulft komen gaan we op zoek naar een picknick plek. We komen een hele mooie plek tegen met een tafel, maar die is als bezet. He jammer! We moeten verder fietsen. Als we bijna een fietsknooppunt naderen denk ik bij mezelf: Laat er een bankje zijn, laat er een bankje zijn. En ja hoor bij dat knooppunt staan twee bankjes en een Maria beeldje. Mijn gebeden werden gehoord hihi. Ik pak de spullen erbij en merk dat er iets gelekt heeft in de tas. Oh nee er is een ei kapot gegaan. De resterende eieren bakken we maar lekker op. Dat smaakt goed.
Met de buikjes vol fietsen we verder. We komen op een gegeven moment langs een recreatieplas: Stroombroek. Daar is een waterski baan. En er wordt veel gestept. We komen ook vlak langs het Land van Jan Klaasen. Nog een klein stukje tot de camping.
Een klein stukje van de route van dinsdag fietsen we. Daar zie ik iemand die ik ken van paardrijden. En dan komen we uiteindelijk uit op het punt waar we maandag vanaf de winkel naar de camping fietsten. Eveline ruikt de camping en zet een sprintje in. We hebben hetzelfde plekje als maandag, dus we fietsen meteen door. En we hebben mazzel want op de plek naast die van ons (die is leeg) staat de verrijdbare picknick tafel. Die rijd ik meteen onze plek op. Dat is namelijk erg fijn.
We kleden snel om en gaan door naar het zwembad. Het doet me denken aan het zwembad waar ik vroeger heen ging in het dorpje Almen. Grasveldje, zwembad en een plek waar je ijsjes kan kopen. Het zwemmen is fijn, wel een beetje fris.
.s Avonds gaan we lekker weer bij het vuur zitten. Nog steeds geen aanmaakblokjes, maar andere mensen hebben het vuur al aan gemaakt. Gezellig! De kinderen zijn ook weer lekker aan het spelen. Er staan best wat mensen op het veld met kinderen. Daniel en Bastiaan zijn weer lekker aan het zagen. Tegen 22.15 uur gaan we de kinderen op bed leggen. Zelf gaan we er meteen achter aan. Het is warm, dus al te diep onder dekens is niet nodig.

Dag 5 van Wehl naar Arnhem

Originele route 36,7 kilometer we korten iets in

Laatste keer de boel afbreken. Volgens mij was ik al op tijd wakker (rond 7 uur), maar ik blijf even liggen. Tegen half 8 moet ik echt plassen en ga ik er uit. Ik trek zo veel mogelijk alles de tent uit en ga het ontbijt klaar maken. Havermout pap…mjammie. We pakken alles in en vertrekken naar huis. Iets minder mooi weer vandaag en vooral harde wind.
Wel weer hele mooie plekjes waar we langskomen. En uiteindelijk zijn we op de weg van Doesburg naar Westervoort. Over de dijk tegen de wind in….natuurlijk. Op naar het pontje in Giesbeek. We komen langs de manege en ik zie de paardjes staan. Zo fijn want ik zie ze een paar weken niet.

Het pontje is leuk! De meneer van het pontje is een vriendelijke en grappige man. Poeh he het is best pittig om met een volgepakte fiets de steile helling op te lopen. Vooral als ik Daniel ook nog even moet helpen. Maar het lukt. Op het strandje van de Rhederlaag gaan we even lekker lunchen. Bastiaan en Eveline zijn bikkels en trekken hun zwemkleren aan. Eveline gaat als eerst het water in en later gaat ook Bastiaan. Brrrrr mij niet gezien. Bij de lunch eten we deze keer een bamisoepje.
Het laatste deel is best taai omdat we flink de wind van voren hebben. De brug langs de A12 gaat prima. Maar daar hebben we beschutting van de file van de auto’s. Dan over de Pleijbrug. Dat is wat pittiger. HEt laatste stukje is het begin van de eerste dag. Langs het Immerloo park, langs Rijkerswoerd en op dat moment krijgen we nog een regenbui over ons heen. Jammer joh, maar ach we zijn nu bijna thuis.

Wederom ruikt Eveline dat we bijna thuis zijn en ze gaat snel voorop. Zo fijn om weer thuis te zijn! Maar op fietsvakantie gaan we zeker nog een keer. We weten nu wat we kunnen verwachten. Maar voorlopig geven we de billetjes even rust. Die zijn een beetje gevoelig ;-).

Liefs Marleen

2 antwoorden op “Fietsen maar”

  1. Wat leuk om te lezen dat jullie zo’n leuke route hebben gedaan en dat het zo goed is bevallen.. Lekker even nagenieten thuis.. Xxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *