Fietsen maar

Wie had dat ooit gedacht? Ik op fietsvakantie, vrijwillig. De mensen die mij nu kennen denken misschien: Ja hoor dat hadden we wel gedacht. Maar de mensen die me vroeger kenden weten wat ik bedoel. Ik was het wel gewend om te kamperen. Met mijn ouders gingen we ook altijd naar de camping. Met de caravan op een luxe camping met animatie en een zwembad (en een disco). Dat was gewoon luxe kamperen. Toen ik Tycho leerde kennen, was het voor mij best een wereld schok dat hij het liefst zo basic mogelijk ging kamperen. Geen koelkast, geen elektra, geen grote tent of caravan. Whaaaa…nee een mini tentje en een matje. Nee dat ging er bij mij niet in. Dus we gingen voor het eerst samen op vakantie in een kant en klare vacan soleil tent in Spanje. Best luxe!

Platja de Pals, juni 2004

In dat jaar erna hadden we een tentje gekocht voor als we naar de boot van Tycho in Friesland gingen. Toen dachten we die zomer dat we wel met dat tentje op vakantie konden. Wel met een elektrisch koelkastje, luchtbedden en een kookstelletje (en we hadden de mountainbikes mee). Wel al wat meer naar de basis van het kamperen. In die vakantie ben ik wel verliefd geworden op het rondtrekken met een tentje.

Saint Jean de Luz, juni 2005

Het jaar erna gingen we ook nog met de kleine tent en in die vakantie kochten we een iets grotere tent. Alsof we wisten wat er ging gebeuren, want in dat jaar raakte in zwanger van Bastiaan.

Saint Cyr, juni 2006

Ik zal jullie de vakanties erna niet allemaal uit de doeken doen. Want dan ben je morgen nog aan het lezen hihi. Maar ik wilde wel toe werken naar het moment dat ik dacht: ‘Leuk fietsvakantie.’ Het rondtrekken met een tentje vond ik al erg leuk. Maar nooit echt handig gevonden met de kinderen. Totdat we in 2017 naar Zweden op vakantie gingen. Daar herontdekten we het trekken en ook het weer wat meer terug naar de basis van kamperen. Het liefst zouden we met alleen maar kleine tentjes rond willen trekken, maar we moeten nog wel rekening houden met de kinderen. Bij slecht weer in een klein krap tentje is niet fijn met drie kids. Dan breken ze binnen de kortste keren de tent af ;-).
De fietsvakantie is wel de kans om het uit te proberen met alleen maar de kleine tentjes mee. We gaan maar 5 dagen, dichtbij huis. Moet te doen zijn. Dus we gaan. Alle kinderen (en ik) willen vrijwillig mee.

Dag 1 van Arnhem naar Wehl

42,4 kilometer

Maandag 20 juli (op onze trouwdag) vertrekken we. Op de fietsen zitten alle geleende fietstassen en in de fietstassen passen al onze spullen. Tentjes op de bagagedragers, voer voor onderweg mee. Om ongeveer 10 uur kunnen we vertrekken. De achterbuurtjes komen ons even uitzwaaien. “Het is een hele fietsenhoop,” zegt het achterbuurmeisje. Hahaha ja dat is ook, vijf fietsen in ons mini tuintje.
We fietsen richting Huissen, langs de Korenmaat, langs Immerloo park tot aan de dijk langs Huissen. Daarna is het de dijk af fietsen naar Doornenburg en Pannerden. In Doornenburg moeten we natuurlijk even gaan kijken naar het kasteel. Daar waren we nog niet eerder geweest. We picknicken daar even en dan fietsen we door. Op naar het fort van Pannerden. Die is helaas niet open. Maar we bekijken de boel wel even rustig. Tycho klimt nog even een bunker in (hij kan het niet laten he). De kinderen staan ruzie te maken (oh nee niet nu al) en Daniel laat zijn fiets vallen. Voor spatbord eraf. Ja hoor goed begin.
We fietsen naar het pontje en maken daar de oversteek. €1 per fietser. Dat is toch geen geld. Duurt ook maximaal 5 minuten.
Onze maagjes beginnen te knorren als we van het pontje af zijn. We fietsen nog even door en vinden dan een heel leuk picknick plekje. Met een picknick bankje en aan een watertje! Kijk dat is een goed begin.
Leuk om te merken hoe mensen op ons reageren. Het is overduidelijk dat we op fietsvakantie zijn. Dus mensen wensen ons een goede reis of ze zeggen: “Voor een fietsvakantie gaan we wel even aan de kant.” Leuk die reacties.
Ondertussen fietsen we weer verder met volle buikjes. We komen door fantastisch leuke dorpjes zoals Aerdt en Herwen. We fietsen via fietsknooppunten en dat brengt je op leuke fietspaden en mooie plekjes.
Na Didam beginnen we moe te worden, maar we zien dat we nog maar een paar knooppunten hoeven. Eef en Daan willen eigenlijk even stoppen, maar we fietsen toch nog even door. En dan zijn we nog geen half uur later op de camping. Wat een leuke camping is dit zeg! Midden in het bos, prachtig plekken. We zijn helemaal blij. De tenten opzetten ging zeer goed. De kinderen hebben het nog niet verleerd.

We gaan, als we alles klaar hebben, op zoek naar een supermarkt. Dus op de fiets naar Wehl. Even bij de Coop wat lekkere dingen kopen voor de avond en de volgende ochtend. De terugweg naar de camping fietsen we een andere route. Het is een leuke route door het bos en we fietsen langs een openlucht zwembad. Oh leuk!! Daar kunnen we misschien nog wel een keer naar toe gaan.
Als we terugkomen op de camping komen, zoeken we de beheerder even op. We moeten natuurlijk even betalen. Als we hem gevonden hebben, zegt hij: “Oh ja dat betalen kan nu, maar ook later. Oh jullie komen donderdag nog een nachtje. Jullie kunnen ook dan betalen. Geen contanten? Ik kan ook een Tikkie sturen.” I love it! Niet moeilijk doen.
Dan gaan we terug naar ons plekje en langzaam aan komen er nog meer mensen aan die op fietsvakantie zijn. Gezinnen met drie of zelfs vier kinderen. Een van de gezinnen is zo chaotisch als wat en als de kinderen enthousiast willen beginnen aan het opzetten van de tenten, moppert moeders dat ze de kilometers nog in de benen heeft. Ze wil eerst even uitrusten, de kinderen moeten maar even gaan spelen. Paps en mams pakken de stoeltjes uit en zetten die in elkaar. Zodra mams zit, mogen de kinderen beginnen met de tent opzetten, terwijl mams instructies geeft. Te komisch om dit allemaal vanaf een afstandje te aanschouwen. Er komen wel de meest fantastische namen voorbij: Alfons, Olivier en Ilias. We horen dat de kinderen naar de vrije school gaan. Aha dat verklaart een hoop!
We gaan lekker eten. Na die fietstocht heb ik wel honger gekregen. De avondmaaltijd bestaat uit maaltijdsalades (voor mij en Tycho), broodjes knakworst (voor de kids) en wat rauwkost en fruit. Lekker simpel!
Na het eten wil Daniel graag een vuurtje maken, maar wij hebben geen aanmaakblokjes mee. Dus Daniel gaat wel even vragen of de andere mensen op het veld het vuur nog aan gaan steken. Er wordt gezegd dat de aanmaakblokjes op zijn. Dus Daniel gaat op zoek naar materiaal om zelf het vuur aan te maken. Een half uurtje later is het vuur aangedaan door de beheerder van de camping. Helemaal top! We gaan er lekker bij zitten. Dat is toch altijd gezellig zo bij een kampvuur. Er zitten altijd meerdere mensen bij het kampvuur en dan is het lekker kletsen. De beheerder Theo zit er ook bij en die vertelt over van alles en nog wat. Zo komen ze er op hoe je beste vuur kunt aanmaken zonder aanmaakblokjes. Theo gaat een doosje halen met daarin zaagsel, houtmolm en fat wood. Daniel, Bastiaan en Tycho proberen het aan te krijgen met de flint en steel. En uiteindelijk lukte het Tycho om het aan te krijgen. De aanhouder wint. Hij is zo blij als een kind.
We duiken ons bedje in. Het matje waar ik op lig, is niet super comfortabel dus het slapen gaat moeizaam. Maar niet heel beroerd.

Dag 2 van Wehl naar Doetinchem

34,9 kilometer

Zo tegen half 8 word ik wakker en besluit ik er uit te gaan. Naar de w.c. en spullen voor het ontbijt klaarzetten. Als iedereen wakker is gaan we lekker ontbijten. Na het ontbijt gaan de kinderen afwassen (wij doen het ’s avonds en de kids ’s ochtends). Tycho en ik breken ondertussen onze tent af en ruimen alles op. De kinderen ruimen als ze weer terug zijn hun eigen tent op. En dan kunnen alle spullen weer terug de fietstassen in. Heerlijk dat alles zo overzichtelijk is!
Om 10.16 uur fietsen we weg. Iedereen wenst ons een goede reis en een fijne vakantie. Zo tof! Op naar Doetinchem. Als we rechtstreeks zouden fietsen dan zijn we er met een uur. Maar dat is niet de bedoeling. Via de fietsknooppunten gaan we op weg. Niet lang na de start word ik ingehaald door een meneer op een fiets en die vraagt waar de reis heen gaat. Ik zeg: “Naar Doetinchem.” “Oh maar dan moet je de andere kant op.” Hahaha ja dat weet ik. Dat is juist de bedoeling. We rijden een stukje dezelfde route als de dag ervoor. We komen weer in Didam uit. Tycho zei: “Als we een bakker tegenkomen, dan halen we daar wat lekkers.” En ja in Didam kwamen we wel een bakker tegen. We halen daar drie appelcarrees, een brownie en een chocolade broodje. De dame in de winkel is een heel gezellig en heel vriendelijke vrouw. We eten het lekkers daar in Didam op en vervolgen onze reis.
En dan kom je door dorpjes zoals Loil, Nieuw Dijk en Beek. Fantastisch! Wat een leuke plekjes allemaal. Als we langs een lange weg richting Doetinchem fietsen besluiten we een picknick plekje te zoeken aan de bosrand. We zien daar een pony aangespannen lopen en vanaf de andere kant komt er een Ijslandse pony met ruiter aan. We vallen met de neus in de boter. Even lekker lunchen. Van al dat fietsen krijg je honger. Dan stappen we weer op de fiets en rijden verder. Door Kilder en dan Doetinchem in. Vroeger ging ik nog wel eens shoppen met mijn moeder in Doetinchem. Ik herkende sommige delen nog wel. In het centrum gaan we op zoek naar een supermarkt. We vinden een Albert Heijn. We willen gewoon met z’n allen de winkel in. Maar Tycho wordt op een niet zo gezellige manier tegen gehouden door de dame bij de balie. Iedereen moet een eigen winkelwagentje. Okay…uhm….zoveel muntjes heb ik niet bij me. Dan moet ik het even alleen doen, maar ik weet nog niet wat we willen eten. Nog even snel overleggen. Eveline en Daniel gaan uiteindelijk met me mee. Broodjes hamburger, maaltijdsalade en rauwkost en fruit staat op het menu. Je moet het simpel houden he.
En weer door. Even terug naar het knooppunt en dan zitten we weer op de goede weg. Het centrum uit, langs het stadion van de Graafschap en langzaam aan gaan we meer de bossen in. Diep de bossen in voor mijn gevoel. Laatste stukje navigeren we op Google maps. Af en toe even de verbinding kwijt zo leek het, maar niet veel later fietsen we het terrein op. Geen beheerder aanwezig. Zelf maar een plekjes uitzoeken. Het is echt een basic camping. Met heel veel rust. Althans nog wel. We installeren de boel en krijgen van onze buren de picknick tafel aangeboden. Oh maar dat is wel heel erg fijn. Beetje een combinatie van een schommelstoel en een picknick tafel. Als je te hard op staat, dan vliegt er haast iemand van de bank. Delen zitten met ducktape vast, maar het is een picknick tafel.
Ik plof even lekker met mijn matje (na ja eigenlijk is het een luchtbed) op het gras en lees en doezel even heerlijk. Dat had ik even nodig. Daarna ga ik even douchen. Helemaal opgefrist, dat voelt altijd zo fijn.

Langzaam aan komt er wat meer leven in de brouwerij. De mensen die er al staan arriveren weer op de camping en er komen nog wat nieuwe mensen bij. Dat valt gelukkig niet tegen. Er zijn ook wat kinderen bij en binnen de kortste keren staan de kids met zijn allen te voetballen. En het vuur wordt aangestoken. Yes!
De kinderen gaan lekker bij het vuur zitten en er zijn zelfs marshmallows. Wat een bofkonten! Tycho en ik gaan lekker even een rondje door het bos lopen. Even de benen strekken. Mooie, bosrijke omgeving.
Als we terugkomen gaan we lekker bij het vuur zitten. De kinderen worden uitgenodigd om Weerwolven van Wakkerdam te gaan spelen. Tycho en ik blijven lekker bij het vuur zetten. Gezellig kletsen met een van de andere ouders. Ondertussen zie ik andere mensen van het veld de bosjes in duiken. Mmmmm wat gaan ze doen? Misschien dat ze een dier zien ofzo. Dan komt een van de vrouwen ons ophalen omdat er een hertje in het veld staat. We gaan voorzichtig even kijken. Maar het hertje is niet heel schuw en blijft een tijdje staan. Leuk hoor, dat is wel de charme van een camping als dit.
De kinderen komen op een gegeven moment terug op ons veld en met een redelijke groep kinderen gaan ze verstoppertje doen. Met de nodige herrie natuurlijk. Ach ja dat hoort erbij met kinderen. Ze hebben het erg naar hun zin. Ook belangrijk. Tegen 22.00 uur gaan we de tandenpoetsen en lekker naar bed.

Dag 3 van Doetinchem naar Sinderen

35,1 kilometer

Om 6.00 uur word ik een keer wakker. Ik draai me een keer om in de hoop dat ik nog even kan slapen. En dat lukt tot 8.13 uur. Yes!! Best lekker geslapen. Beetje frisjes wel, maar met een pyjama en mijn vest aan was het wel te doen. Het scheelt dat het wel warmer blijft in zo’n klein tentje.
Ik ga alles klaar zetten voor het ontbijt. Koffie maken, eitje koken en de tafel dekken. Handig zo’n picknick tafel.
We pakken rustig aan weer alle spullen in. Tentjes afbreken, alles weer opruimen en in de fietstassen. Ik krijg het compliment dat we dat opbreken heel georganiseerd doen. Wauw thnx!! Heeft wat jaren oefenen gekost ;-).
We moeten nog even betalen. Dat gaat echt op goed vertrouwen, want je moet zelf een briefje invullen. Met hoeveel personen, hoeveel nachten, met welk kampeermiddel enzovoorts. Dan doe je het geld in het envelopje en die gaat in de brievenbus. Of als je geen geld bij je hebt dan maak je het over. Fantastisch! Ik houd van dit soort campings.
Om 10:36 uur fietsen we weg van de camping. Op naar Sinderen (hemelsbreed maar een kilometer of 6), maar wij hebben een route van ongeveer 35 kilometer. We fietsen in de richting van Varsseveld. We fietsen op een mooi fietspad langs de sloot. In Varsseveld gaan we even naar de winkel om boodschappen voor de lunch te halen. We moeten even van de route af, dus als we klaar zijn fietsen we weer terug naar de route. We maken een mooi rondje en komen weer in het centrum van Varsseveld uit. Oh nee echt!! Gewoon echt een rondje gefietst. Tja was wel een leuk rondje. Als we Varsseveld uit fietsen dan gaan we op zoek naar een picknick plekje. Bij een bankje stoppen we. Tycho bakt een paar eitjes. Mmmm jammie. Dat is een prima lunch. En natuurlijk als we besluiten verder te fietsen zien we naar een halve kilometer een nog mooier picknick plekje met een picknick tafel. Echt serieus…dit hadden we in Noorwegen en Zweden ook zo af en toe.
Het laatste stukje navigeer ik weer met Google maps. En dan komen we tegen 14.30 uur aan op de camping in Sinderen. Een echte boeren camping. Het heeft een ander gevoel dan de vorige twee campings. Wel leuk hoor, maar het is wat meer op iedereen op zichzelf. Er is ook geen centrale vuurplek.
Ik ga met Bastiaan even boodschappen doen in Silvolde. Wederom een maaltijdsalade voor mij en Tycho en de kinderen willen kant en klare pannenkoeken. Als gezonde mama doe ik er altijd wat fruit en rauwkost bij. Voor de vezeltjes en de vitamientjes.
Ik zie dat je op de camping een vuurkorf kunt huren met een emmertje hout erbij. Tof! Dat doen we. Dan kunnen we lekker fikkie stoken en marshmallows roosteren.

We doen bij het kampvuur een potje pesten. Ik win tot drie keer toe….I am the pest champion. Eveline vindt het lastig, want zij wint graag spelletjes. Maar ja dat kan niet altijd.
We genieten van de mooie luchten en de zon die langzaam ondergaat. Ik maak maar even wat foto’s met Tycho zijn camera, want die maakt echt 100 keer mooiere foto’s.

Na het pesten gaan we tandenpoetsen en lekker naar bed. Het slapen gaat weer redelijk. Ik krijg van het liggen op een matje of een luchtbed altijd een beetje last van mijn heup spieren. En ’s nachts moet ik altijd een keer naar de w.c.

Dag 4 van Sinderen naar Wehl

Originele route: 41,1 kilometer ingekort ong 22 km

Tegen 8 uur word ik wakker en ga ik het ontbijt klaar zetten. We doen vanmorgen rustig aan. We korten de route namelijk een beetje in. Om op tijd op de camping in Wehl te zijn en dan lekker naar het zwembad te kunnen. Lekker rustig aan betekent bij ons nog steeds dat we om 10.06 uur al kant en klaar op de fiets zitten hihi. We zijn te goed georganiseerd met dat afbreken.
We zoeken het laatste punt op van de fietsknooppunten en de reis naar Wehl kan beginnen. Als snel komen we in het dorpje Ulft en daar besluiten we een boodschap voor het middag eten te doen. En net buiten de winkel hangt er een telefooncel. Hahaha met daar op 25 cent, 1, 21/2 en 5 gulden. We proberen er mee te bellen maar helaas die werkt niet meer.
Net buiten Ulft rijden we verkeerd. Gelukkig niet heel ver. Het valt meteen op als er geen bordjes staan langs de weg. Het fijne is dat op dit soort momenten mijn kaart lees skills goed van pas komen. Dus al heel snel zitten we weer op de goede weg. Langs een sloot fietsen we verder en daar staan hele mooie huizen langs.
Als we verder fietsen en we buiten Ulft komen gaan we op zoek naar een picknick plek. We komen een hele mooie plek tegen met een tafel, maar die is als bezet. He jammer! We moeten verder fietsen. Als we bijna een fietsknooppunt naderen denk ik bij mezelf: Laat er een bankje zijn, laat er een bankje zijn. En ja hoor bij dat knooppunt staan twee bankjes en een Maria beeldje. Mijn gebeden werden gehoord hihi. Ik pak de spullen erbij en merk dat er iets gelekt heeft in de tas. Oh nee er is een ei kapot gegaan. De resterende eieren bakken we maar lekker op. Dat smaakt goed.
Met de buikjes vol fietsen we verder. We komen op een gegeven moment langs een recreatieplas: Stroombroek. Daar is een waterski baan. En er wordt veel gestept. We komen ook vlak langs het Land van Jan Klaasen. Nog een klein stukje tot de camping.
Een klein stukje van de route van dinsdag fietsen we. Daar zie ik iemand die ik ken van paardrijden. En dan komen we uiteindelijk uit op het punt waar we maandag vanaf de winkel naar de camping fietsten. Eveline ruikt de camping en zet een sprintje in. We hebben hetzelfde plekje als maandag, dus we fietsen meteen door. En we hebben mazzel want op de plek naast die van ons (die is leeg) staat de verrijdbare picknick tafel. Die rijd ik meteen onze plek op. Dat is namelijk erg fijn.
We kleden snel om en gaan door naar het zwembad. Het doet me denken aan het zwembad waar ik vroeger heen ging in het dorpje Almen. Grasveldje, zwembad en een plek waar je ijsjes kan kopen. Het zwemmen is fijn, wel een beetje fris.
.s Avonds gaan we lekker weer bij het vuur zitten. Nog steeds geen aanmaakblokjes, maar andere mensen hebben het vuur al aan gemaakt. Gezellig! De kinderen zijn ook weer lekker aan het spelen. Er staan best wat mensen op het veld met kinderen. Daniel en Bastiaan zijn weer lekker aan het zagen. Tegen 22.15 uur gaan we de kinderen op bed leggen. Zelf gaan we er meteen achter aan. Het is warm, dus al te diep onder dekens is niet nodig.

Dag 5 van Wehl naar Arnhem

Originele route 36,7 kilometer we korten iets in

Laatste keer de boel afbreken. Volgens mij was ik al op tijd wakker (rond 7 uur), maar ik blijf even liggen. Tegen half 8 moet ik echt plassen en ga ik er uit. Ik trek zo veel mogelijk alles de tent uit en ga het ontbijt klaar maken. Havermout pap…mjammie. We pakken alles in en vertrekken naar huis. Iets minder mooi weer vandaag en vooral harde wind.
Wel weer hele mooie plekjes waar we langskomen. En uiteindelijk zijn we op de weg van Doesburg naar Westervoort. Over de dijk tegen de wind in….natuurlijk. Op naar het pontje in Giesbeek. We komen langs de manege en ik zie de paardjes staan. Zo fijn want ik zie ze een paar weken niet.

Het pontje is leuk! De meneer van het pontje is een vriendelijke en grappige man. Poeh he het is best pittig om met een volgepakte fiets de steile helling op te lopen. Vooral als ik Daniel ook nog even moet helpen. Maar het lukt. Op het strandje van de Rhederlaag gaan we even lekker lunchen. Bastiaan en Eveline zijn bikkels en trekken hun zwemkleren aan. Eveline gaat als eerst het water in en later gaat ook Bastiaan. Brrrrr mij niet gezien. Bij de lunch eten we deze keer een bamisoepje.
Het laatste deel is best taai omdat we flink de wind van voren hebben. De brug langs de A12 gaat prima. Maar daar hebben we beschutting van de file van de auto’s. Dan over de Pleijbrug. Dat is wat pittiger. HEt laatste stukje is het begin van de eerste dag. Langs het Immerloo park, langs Rijkerswoerd en op dat moment krijgen we nog een regenbui over ons heen. Jammer joh, maar ach we zijn nu bijna thuis.

Wederom ruikt Eveline dat we bijna thuis zijn en ze gaat snel voorop. Zo fijn om weer thuis te zijn! Maar op fietsvakantie gaan we zeker nog een keer. We weten nu wat we kunnen verwachten. Maar voorlopig geven we de billetjes even rust. Die zijn een beetje gevoelig ;-).

Liefs Marleen

A Christmas holiday

Het was te erg!! We waren dit jaar nog maar een keer op vakantie geweest. Als je ons kampeer uitje in de meivakantie niet meerekent. Schandalig toch….nee hoor grapje. Maar we hadden nog wel heel erg veel zin in npg een vakantie. Waarom doen we het niet in de kerstvakantie? In de herfstvakantie was Tycho erg druk en een keer met Kerst weg is ook wel lekker. Niet dat we met kerst allemaal verplichtingen hebben hoor. Ja tuurlijk even naar mijn ouders en naar mijn schoonouders. Maar dat is allemaal gewoon leuk en hoeft niet perse met kerst zelf.

Dus we gingen op zoek naar een plek om een weekje weg te gaan. Even in Frankrijk gekeken. In Normandië. Maar dat was niet wat wel wilden. Toch maar even in Denemarken gaan speuren. Daar heb je leuke huisjes voor niet te veel geld en de omgeving vinden wij heerlijk. Addicted to Scandinavia! En al snel vonden we wat leuks. Aan de westkust waar we vorig jaar ook waren alleen dan een beetje hoger. Een huisje met een sauna en jacuzzi en een houtkachel (off course).

Zaterdag 21 december

Daar gaan we dan. Op vakantie!! Ik heb nog gewerkt tot 22.30 uur, dus alles was al helemaal ingepakt door Tycho en de kids. Toppie! We willen rond 7 uur wegrijden. Ergens verwachten we nog wat drukte rondom Hamburg. Het is er altijd druk dus nu met kerst zal het wel drama zijn. Ik bak de broodjes en kook de eitjes voor onderweg. En nee….ik heb mijn handen niet gebrand. Ik leer best van mijn fouten. Dus ja ook mijn ID kaart is mee haha.

Om ongeveer 7.20 uur rijden we weg. Als we net om Arnhem heen zijn merk ik dat ik mijn oplader van de Fitbit vergeten ben. Dat is jammer, maar helaas. Dan maar een weekje zonder fitbit. Is ook wel een goed experiment hoe het bevalt zonder mijn stappenteller.

Het is lekker rustig op de weg! Dus we kunnen al lekker doorrijden. Bij de leuke benzine pomp net voor de Duitse grens tanken we en halen we even koffie. Ze malen daar de koffie vers en maken er heerlijke koffie. Jammer dat het druk was en de vrouw achter de bar een beetje haast had. Ze maakte de filter drager niet schoon en alles rondom de koffiemachine was vies….mmmmm jammer dit. Maar goed het mocht de pret niet drukken. Ik liet mijn portemonnee in de auto liggen dus bij het afrekenen sloeg de angst even om mijn hart….waar is mijn portemonee?? Oh nee die had ik net nog in de auto. Pfieuwwww….ik dacht al dat we terug moesten rijden. Gelukkig had ik de portemonnees van de kids in mijn tas dus kon ik geld uit hun portemonnees pakken. En Tycho kwam ook net binnenlopen. Geen paniek.

Tjonge wat rijdt het lekker door in Duitsland. We komen amper een baustelle (wegwerkzaamheden) tegen en hebben geen file. Zelfs bij Hamburg 0,0 file. Van al die koffie en het drinken wat de kinderen hebben gedronken, moeten we allemaal even plassen. Elke keer komen we geen parkeerplaats met een wc tegen, dus we besluiten bij de eerste de beste te stoppen en als er geen w.c. is dan gaan we wildplassen. Voor de mannen geen probleem, voor Eveline en mij iets lastiger. Vooral omdat er totaal geen blaadjes meer aan de struiken zitten. Nu is het niet druk op de parkeerplaats en de mensen die er staan gaan we toch nooit meer zien. Dat plassen lucht enorm op. Eveline en ik maken een vreugde sprongetje!

Ik zoek even op waar we vorig jaar hebben geluncht toen we naar Denemarken gingen en ik zie dat we daar al redelijk in de buurt zijn. Ook al moet Daniel naar de w.c. we stoppen niet voordat we bij die parkeerplaats zijn. We pakken de spullen voor de lunch als we ineens KRAK horen. Huh? Wat is dat? Dan zie ik Daniel staan en een auto die gestopt is. Daniel was met zijn penny board (skate board) aan het spelen en die was de weg opgerold. Recht onder die auto…het krakend geluid was de penny board, die nu in stukken ligt. Daniel begint heel hard te huilen en de automobilist van de auto staat heel vertwijfeld te kijken, waarna hij toch besluit door te rijden. Oh nee hoe krijgt hij dit nu weer voor elkaar? Hij zei nog ik moet wel uitkijken met de auto’s. Ja goed idee Daniel! Uitkijken met de auto’s, alle auto’s, ook de rijdende. Daniel gooit zijn kapotte penny board in de prullenbak en is nog wel even een tijdje verdrietig. Later kunnen we er wel weer grapjes over maken. Gelukkig maar! Het grote nadeel van in de winter op vakantie gaan dat is dat even lekker buiten picknicken niet een heel goed idee is. Het is namelijk koud….brrrrr. We eten allemaal even snel een broodje en blijven ondertussen een beetje rondlopen. Dan opruimen en weer de warme auto in.

Bij de grens van Denemarken staat het even stil. Daar hebben ze nog een echte grenscontrole. Dan zijn we in Denemarken. Het is daar meteen weer mooier dan in Duitsland. Duitsland is wel een mooi land hoor en ook echt wel een fijn land om door heen te rijden. Maar het is gewoon minder mooi dan bijvoorbeeld Denemarken. En het internet bereik van de telefoon is bagger in Duitsland. Terwijl we op de meest afgelegen plekken in Noorwegen en Zweden prima bereik hadden.

Het laatste stuk in Denemarken gaat heel snel. We rijden door bekend gebied, want in de herfstvakantie van vorig jaar waren we ook deze kant op. Het gevoel dat we in Texel zijn hebben we meteen weer als we daar rijden. Landbouwgrond, duinen, lange wegen, toeristisch…het is net Texel in het groot. Om 15.00 uur komen we bij Bork Havn, de plaats waar we in de buurt zitten en waar we de sleutel op moeten halen voor het huisje. Daar is het wel hutje mutje vol met allemaal kleine vakantiehuisjes. Ik schrik er wel even van, want de vorige keer Denemarken zaten we op zo’n super relaxte plek. Veel bos en veel ruimte en heel veel rust. Maar als we doorrijden richting ons huisje wordt de afstand tussen de woningen al weer wat groter. En rijden we eigenlijk het drukke gedeelte uit. Gelukkig maar. Het huis waar we zitten zit wel op zo’n terrein waar allerlei vakantie woningen staan (tweede huisjes van de Denen denk ik). Maar wel ruimtelijk en met leuke huisjes. En het huis is echt wel vet! Grote ruimte in het midden, ruime keuken, open haard (maar daar hadden we het huis op uitgezocht natuurlijk). Slaapkamers zijn relaxed met fijne bedden! En we hebben en sauna en een jacuzzi! Bij het uitzoeken niet meteen dat als zoekterm gebruikt, maar het was wel een leuke bonus.

Een van de leukste dingen van in zo’n huisje aankomen is het inrichten van de spulletjes. Noem me gek, maar ik houd daar van. Ongegeneerd alle kasten opentrekken en even rondsnuffelen. En al je spulletjes op z’n plek zetten. De kinderen vechten samen uit waar ze willen slapen en ze zetten al hun spulletjes netjes in de kast. Ook maken ze hun eigen bed op! Ik ben zo blij dat mijn kinderen zo zelfstandig zijn en zo veel zelf kunnen. Ik ruim de spullen in de keuken op en in onze slaapkamer. Ik maak een provisorische kerstboom met de kerstlampjes die ik mee heb genomen. Cadeautjes erbij en klaar is Klara! En Tycho is natuurlijk meteen de kachel aan het aansteken. Als we er ooit thuis plek voor krijgen dan willen we ook zo graag een houtkachel. We zeiden altijd als de hond er niet meer is dan nemen we een kachel. Maar dat is toch nog wel lastig in onze kleine kippenhokje.

Als we klaar zijn spelen we even een spelletje. Dan even lekker eten en na het eten laten we de jacuzzi vollopen. Zo fijn! De kinderen mogen eerst. Is maar goed ook want het warme water was op. Brrrrr de jacuzzi warmt het water wel op, maar dat duurt even. Laat de kinderen eerst maar even en dan als ie warm is dan gaan wij wel.

Verder relaxen we en gaan we op tijd naar bed. Wat een heerlijke bedden! Slapen hier is zo lekker. Het is zo stil!

Zondag 22 december

Echt super lekker geslapen! Ik had geen telefoon naast mijn bed en mijn fitbit is al uitgevallen (was al helemaal leeg), dus ik wist niet hoe laat het was. Dat is ook wel lekker hoor. Gewoon slapen tot je wakker word. Het is half negen….netjes.

Daniel heeft honger en wil al wat eten. Maar we willen wel gezellig samen aan tafel eten, alleen ligt Tycho nog te slapen. Ik ga de tafel dekken en ondertussen maken de kinderen al de nodige herrie. Tycho moet er toch wel wakker van worden. Hij houdt zich slapende en Daniel gaat hem dan toch maar wakker maken. Van ongeveer 10 uur ’s avonds tot 9 uur ’s ochtends is toch best een goede nacht. Lekker ontbijten dan maar en ondertussen maak ik een boodschappenlijstje. We willen naar een grote winkel wat verder weg gaan. Zoveel mogelijk halen voor de hele week. Iedereen aankleden en dan gaan we.

Oh ja hoor tuurlijk. Ik vergeet het boodschappenbriefje. Grrrrr okay dan moeten we in de winkel goed nadenken over wat we allemaal moeten kopen. Ik wil eigenlijk niet terug naar de winkel. Met vereende kracht beginnen we aan de boodschappen en samen zorgen we dat we alle boodschappen doen. Een heeeeele volle kar! Voor bijna 1500 kronen. WTF!!!!! Dat is bijna 200 euro. Bij de Lidl. Maar dat is dan ook wel voor de hele week boodschappen (drinken, eten, lekkers, wc papier enzovoorts). En ja het is kerst, je haalt wat meer en ja het is vakantie je haalt wat meer. En met een gezin van vijf gaat het best hard. En wat klets ik nou raar, want de weekboodschappen die ik door de Appie laat bezorgen zijn ook vaak rond de €150. Die €200 vallen best mee. De kids helpen echt super goed mee en vooral mijn puber laat zich van zijn beste kant zien. Hij helpt super goed met alles uit de auto halen.

Van boodschappen doen krijg je honger….even lekker lunchen. Ik maak een heerlijk broodje met bieslook roomkaas, gerookte zalm, kappertjes, sla en mosterd dille dressing. Die is echt super lekker. Die broodjes van de Lidl zijn ook erg lekker.

Na de lunch gaan we even kijken bij het strand. Het is frisjes maar te doen. Het waait gelukkig niet super hard en zo lang je je handen in je zakken houdt is het wel te doen. Eveline wil graag wat slowmotion filmpjes maken op het strand, maar heeft haar telefoon niet mee. Dus ik help haar even en maak ze met mijn telefoon. We wandelen een stuk over het strand en besluiten dan via de duinen terug te gaan. Mooie wandeling met een aantal uitdagende stukken. Vooral omdat je er enkel diep in de blub staat. Dus af en toe moesten we van het pad af om enigszins droog over te komen. De schoenen van de kinderen waren goed vies geworden. Als we naar huis rijden rond 16.00 uur is het al wat donker aan het worden. Het is een grijze dag!

Als we thuis zijn oefen ik nog even een keer de nieuwe CXWORX release. De zondag nadat we terug komen van vakantie hebben we een special waarbij we de nieuwe releases moeten geven. Dus in de vakantie moet ik even een beetje leren en oefenen met de nieuwe bewegingen.

Dan gaan we eten en na het eten even lekker in de jacuzzi. Heerlijk hoor. Er staat ook een tafelvoetbaltafel in het huisje en het is leuk om af en toe even een spelletje te doen. Ik was zo lekker bezig. Leuk spelletje 😊! Ik doe met Eveline een potje Jenga. Pfffff wat een zenuwspelletje is dat toch. 

’s Avonds zitten we lekker voor de open haard met een glaasje wijn. Wat een heerlijke vakantie is het!

Maandag 23 december

Bij de prijs van het huisje zit de mogelijkheid om naar een van de zes openbare zwembaden in de buurt te gaan. We bekijken even waar het kan, welk zwembad er leuk uitziet en wat de openingstijden zijn. Vandaag wisselt het per zwembad. Bij het zwembad in Varde zijn de ruimste openingstijden en het meest uitgeruste zwembad (duikplanken en glijbaan). Beter! Daar gaan we heen. Varde kennen we nog van de vorige vakantie. Daar deden we altijd de boodschappen enzo. Het zwembad is leuk. Groot pand met daarin ook nog bowlingbanen, een sportschool en wat zalen geloof ik. Goed verzorgd en de mensen zijn vriendelijk en helpen goed. We gaan omkleden, we moeten even douchen en dan kunnen we gaan zwemmen. In de kleedkamer zit een sauna. Oeh lekker. Er zijn meerdere baden. Een warm bad waar af en toe een golfslagbad is. Een klein bad voor de hele kleintjes. En een groot bad die is opgedeeld in een deel voor baantjes zwemmen en deel voor ‘spelen en duiken’. Genoeg te doen en de kinderen gaan meteen aan het spelen. We beginnen even rustig aan met een paar baantjes zwemmen. Dan gaan we een keer mee van de glijbaan. Het water in de glijbaan is koud, erg koud…..brrrrrr daar wil je niet lang in blijven. Je land beneden niet in een diep zwembad maar in een soort pierenbadje onder de glijbaan. Ook zo koud! Snel eruit en even opwarmen in het golfslagbad. Dan gaan we weer even een paar baantjes trekken. Ik wil ook een keer van de duikplank (gewoon springen). Eerst ga ik van de lage duikplank en dat gaat prima. Ik wil ook van de hoge duikplank springen. Bastiaan heeft het al een paar keer gedaan. Dus ik klim naar boven. Als ik daar boven sta gaat er van alles door me heen. Ik durf het niet en klim weer via het trapje naar beneden. Maar dan wil ik het toch nog een keer proberen. Eng!! Maar ik spring toch. Ik doe het daarna nog een keer of twee. Dan gaan we even het golfslagbad in als de golven er zijn. Leuk!! Ik ontdek nog meer sauna’s aan de andere kant van het zwembad. Tycho en ik besluiten er even in te gaan. We zitten tussen een aantal Deense mannen. Die druk aan het praten zijn over van alles en nog wat. Geen idee waar ze het over hebben. Grappig om een keer mee te maken. Ze doen daar niet moeilijk met kleine lullige dompelbadjes trouwens. Gewoon een groot buitenzwembad en dat is het dompelbad. Je kan er even een rondje in zwemmen, maar dat is wel heel erg koud hihi. We zijn dan ondertussen al weer een uur of twee in het zwembad en we besluiten terug te gaan. Echt super leuk! Echt een aanrader.

Na het zwemmen doen we lekker rustig aan thuis. Ik ben na het zwemmen altijd wel moe. Beetje rozig. We gaan even tv kijken. Ik zet de Deense televisie aan en dan zien we Home Alone. Oh te leuk!! Engelstalig met Deense ondertiteling. In Nederland was de film niet op de gewone televisie. Op 3fm hebben ze de audio wel uitgezonden, maar dat was minder leuk. We zien dat ’s avonds Home alone 2 komt. Die gaan we kijken!!

Na het eten besluit ik toch nog even CXWORX te oefenen. En de kinderen doen mee. Ze vinden het een pittige work out. Ik ook wel trouwens.

En dan ’s avonds gezellig met z’n allen Home alone kijken. Chippies en lekker drinken erbij!! Ik zeg top avond.

Dinsdag 24 december

Vandaag beginnen we met een lekker ontbijtje. En daarna ga ik even oefenen. CXWORX en Bodypump. Lekker om even wat te bewegen en goed om meteen mijn releases te leren. Ik hoef van beide niet meteen de hele release te kennen. Maar toch wel handig om al wat te oefenen. Vaak als ik het een paar keer doe dan ken ik de bewegingen en de choreografie wel. Ik leer snel gelukkig!

Verder hebben de kids en Tycho een lekker chill ochtendje. We besluiten dan eerst even te lunchen en dan naar het strand te gaan. Het is een heerlijke zonnige dag dus het is geen straf om even over het strand te banjeren. We zien op de parkeerplaats in de duinen een bunker en Daniel zijn interesse is gewekt. We gaan op zoek naar bunkers. Eerst even het strand op.

Als we de duinen in wandelen komen we een heleboel bunkers tegen. Tycho wil Daniel de hele tijd die bunkers in sturen om te kijken wat er allemaal zit. Maar als het van die hele kleine openingen zijn vind ik dat een beetje eng. Maar uiteindelijk komen ze bij bunkers (vlakbij de auto) die heel makkelijk begaanbaar zijn. Dus Daniel gaat er in en hij vindt het superleuk.

Als we ze terug zijn in ons huisje duiken de kinderen in de jacuzzi. En wachten wij even totdat de sauna een aangename temperatuur heeft. Ondertussen doen we een potje Yahtzee. En ik gooi er een: JOEPIE!!! Zo noemden we dat spel ook altijd thuis. Joepien. En volgens mij gooi ik er in dat potje zelfs nog een.

Dan is de sauna lekker opgewarmd en de kinderen uit de jacuzzi verdwenen. Dus wij gaan eerst even lekker in de jacuzzi en dan in de sauna. Ik doezel heerlijk even weg in de sauna. Tycho verbaast zich erover dat ik dat kan. Op zo’n hard houten bankje. Tja het is gewoon zo heerlijk relaxed in een sauna. Ik word dan meteen heel ontspannen. Dan even afkoelen en koud afdouchen. Ik zie dat het al richting etenstijd loopt dus ik ga de spullen voor het gourmetten klaar zetten. Eveline is voor haar en de jongens een lekker toetje aan het maken. Iets wat ze op Tiktok had gezien.

Na het eten gaan we de cadeautjes uitpakken. Super gezellig! En dan kijken we natuurlijk All you need is love. Lang leve internet!!

Woensdag 25 december

Eerste kerstdag. Met een kerstontbijt. Na ja eigenlijk niks anders dan de afgelopen dagen. Ik besluit die ochtend even niet te trainen. Ik heb spierpijn van al die pushups in de nieuwe releases. Maar even wat beweging is wel fijn, dus wel gaan wandelen. We willen naar het Vikingen dorp wandelen iets verder op en dan weer terug. De kids moeten mee onder een hoop gezucht en gekreun. Maar goed ze wandelen wel mee en het is een lekkere wandeling. Wat een mega berg met vakantie huisjes staan daar zeg! Ik wil niet weten hoe druk het in de zomervakantie daar is.

Na de lunch gaan we weer op zoek naar bunkers. En we willen over de smalle landstrook rijden naar het puntje van de Ringkobing fjord. Daar kan je over een brug rijden over de smalle zeeopening. Het stadje Hvide sande is een druk en toeristisch dorpje. Maar er stond ook een bunker. Hoppa! En we zagen een hele mooie regenboog. Bij de bunkers zien we dat op heel veel anderen plekken lnags de kust bunkers staan. Die gaan we nog even verder ontdekken.

We rijden eerst weer een stukje terug en daar duiken we weer de duinen en het strand op. Wat een heerlijk weertje is het!

Als we terug komen in het huisje doen we hetzelfde als de dag ervoor. Kids in de jacuzzi. Wij wachten totdat de sauna warm is. Oh heerlijk is dit…ik kan hier wel aan wennen. Daarna begin ik aan het eten en trekken voor het eten de champagne open die Tycho had gekregen. Dat smaakt goed!!

We kijken ’s avonds weer een kerstfilm. Zo gezellig met z’n allen.

Donderdag 26 december

We moeten die dag echt nog wel even een boodschapje doen. Broodjes en beleg zijn bijna allemaal op. Zo met z’n vijven gaat het eten snel op. Ik was bang dat er in Denemarken niks open zou zijn met kerst. Maar niks is minder waar, want zowel op eerste als tweede kerstdag zijn de winkels open. Beter!!

We gaan nog een keer naar de bunkers waar we twee dagen geleden ook zijn geweest. Om verder onderzoek te doen. Heel stiekem duiken we ook nog even het strand op en wandelen we een stukje. Hihi zonder dat de kids het doorhebben. Maar op het strand komen ook nog een bunker tegen.

En verder vallen we deze dag weer in herhaling. Jacuzzi, sauna, spelletje, eten en kerstfilm! I love it!

Vrijdag 27 december

Laatste dagje alweer. Ik begin weer even met oefenen van de releases en daarna willen we nog een ding doen vandaag. En dat is naar Søndervig strand. Daar schijnen ook nog bunkers te zijn. Dat is even een stukje rijden. Maar wel echt de moeite waard. Mooi strand en heel veel bunkers! Ook veel bunkers waar de kinderen in kunnen. Dus ze proberen ook in elke bunker te klimmen, klauteren en tijgeren. Bastiaan kan zelfs via een touw boven op een bunker klimmen. De survival waar hij al een tijdje op zit werpt zijn vruchten af.

Mooie plek om de volgende keer op vakantie te gaan trouwens. Er staan hele leuke huisjes in de duinen. Dan zit je zo op het strand. Dat moeten we even onthouden.

Tja weer bij het huisje: jacuzzi, sauna, eten en dan gaan we toch al een beetje opruimen. Lampjes van het hekje af en de lampjes die we nog gekocht hebben in Denemarken rollen we netjes op en die gaat in een krat. Dat is altijd het nadeel van zo’n laatste dag. Je moet al een beetje gaan opruimen. Maar goed dat hoort erbij en we zijn er niet heel lang mee bezig.

Zaterdag 28 december

De dag van vertrek. We staan om 7.30 uur op en gaan allemaal meteen aankleden en de bedden afhalen. Dan is het ontbijten en alle spullen inpakken. We zijn een redelijk geoliede machine en het gaat lekker vlotjes. De kinderen brengen alle spullen naar de auto en pakken de dakkoffer in. Dat gaat lekker joh! Al ruim voor 10 uur stappen we in de auto en gaan de sleutel inleveren. Daar leveren we ook het papiertje in van het elektriciteit en water verbruik. Daar krijgen we nog een rekening van…slik….dat gaat nog wat kosten. Maar ja boeiend. We hebben genoten van de heerlijk vakantie.

De terugreis gaat soepel. Klein beetje file in Hamburg. Maar niet heel ernstig. De andere kant op zagen we het vaker vast staan. Eveline was zo slim om er aan te denken dat wel al broodjes moesten smeren. Lekker buiten lunchen is nu toch niet fijn. Het is vandaag nog kouder dan vorige week.

We zien op heel veel verschillende plekken hertjes in het veld staan. Zelfs op een plek ligt een dood hertje langs de weg. Met de nodige stukken van een auto. Daar is een botsing geweest.

Verder is er weinig over de terug weg te zeggen. Behalve dan dat Tycho een flink tempo er in had (als het mocht). De terugweg gaat wat dat betreft altijd wat harder. Op de heen weg is Tycho altijd wat relaxter en dan rijdt hij rustiger. Nadeel dat we dan ook weer even moeten tanken in Duitsland.

Om 17 uur zijn we thuis en ook dan gaan we als een geoliede machine aan het werk. Zo alles auto en hoppa we zijn weer thuis.

Ik kijk al weer uit naar de volgende vakantie. Jullie ook?

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel IIII

Donderdag 1 augustus

Vandaag gaan we de Rode route lopen. De belofte die we twee jaar geleden maakten, gaan we doen. Ik vind het wel stoer van ons. We weten inmiddels dat de kinderen goed kunnen lopen, dus ik verwacht (hoop) geen problemen. De insteek vandaag is ook: we zijn op de terugweg. Op de terugweg lopen ze namelijk altijd veel beter hihi. Nou tjonge en wat hebben ze goed gelopen. Ze waren met zijn drietjes heel gezellig aan het kletsen over het kinderfeestje van Daniel. Ze hebben allerlei plannen gemaakt. Top! Ik zeg werk maar uit en dan voer ik het wel uit.

Weer even terug naar de wandeling. Tiveden is een prachtig park met bos en veel rotspartijen. De wandelingen in dit park zijn dan ook heerlijk uitdagend, maar goed te doen. De routes die gewandeld kunnen worden zijn goed gemarkeerd. Twee jaar geleden hebben we de korte wandelingen gedaan. Nu willen we de uitdaging aangaan en gaan we 4,6 km wandelen. Ze geven ook altijd een tijd hoe lang je er over doet. Dat zou 3,5 uur zijn. En die tijd is ruim. Daar houden ze ook rekening met een picknick onderweg en met rustig de mooie plekjes bekijken.

Selfie aan het begin

Ik zei toch dat die kinderen als een tierelier liepen. Tycho en ik hadden het wat zwaarder vandaag. Niet super zwaar, maar soms kosten dingen wat meer energie. We hebben zo’n dag. Ik geniet wel enorm van de wandeling en de prachtige natuur.

Ik heb de grote fotocamera mee, omdat je daar vaak toch wat mooiere foto’s mee kan maken. Maar dan neem je ook wel heel veel foto’s. Ik loop lekker achteraan en neem de tijd om van de omgeving te genieten.

Of we nou te veel gegeten hebben in de ochtend of dat we iets onder de leden hebben dat weet ik niet, maar niemand heeft echt zin in zijn of haar broodje. Dus na een paar happen gaan we toch nog maar even verder. Die prachtige meertjes in het park zijn elke keer weer helemaal fantastisch.

Mega rotspartijen die uit de ijstijd over zijn gebleven liggen in dit park. Die kan je beklimmen en daarboven op heb je mooi uitzicht over het park. We klimmen boven op de Stora Trollkyrka. Je kijkt daarboven op op de boomtoppen van het park. Daar eten we nog even een hapje van ons broodje en gaan we door.

Zoals ik al zei, Tycho en ik hebben het zwaar. Hahaha.

Zo we hebben het gedaan. De Rode route!!!! ’s Avonds gaan we lekker chillen.

Vrijdag 2 augustus

Rustig aan dagje vandaag. In de ochtend nog even lekker zwemmen en gewoon rustig aan de dag beginnen. We hadden de kinderen belooft om te gaan eten bij een Ikea. Dus dat gaan we vandaag doen. Eerst gaan we naar Askersund om een boodschapje te doen. Twee jaar geleden waren we daar ook. We halen wat broodjes en wat lekkere dingen voor de lunch. Even afkoelen bij de fontein.

Na Askersund gaan we door naar Orebro. We gaan weg van de ‘snelweg’ om mooie weggetje en een picknickplekje te ontdekken. En om aan Tycho zijn liefde voor grindweggetjes te voldoen. Op het picknickplekje eten de kinderen een heerlijke donit en dat moet natuurlijk even vastgelegd worden door @donuteveline.

Op het plekje waar we zijn komen vaker mensen. Er is een vuurplek en er ligt een ladder (waarvoor weten we niet). Als we het picknickplekje verder ontdekken zien we deze mooie uitzichten bij het meertje. Dat is toch fantastisch!!

Als we eenmaal in Orebro zijn, gaan we eerst even een groot winkelcentrum. Even shoppen en rondkijken. In een soort Kwantum zien we een groot arsenaal aan geweren en messen. Ik kon de jongens gelukkig tegenhouden om dingen mee te nemen.

Dan gaan we door naar de Ikea. Niet een hele grote mooie Ikea helaas. Maar ja we kunnen toch niks kopen. Dus we wandelen de Ikea door en gaan dan naar het restaurant. Lekker eten!! De kinderen willen ook nog een toetje, maar de toetjes daar waren niet zo lekker dus we besluiten naar de Burger King te gaan. En daar hadden ze heerlijke ijsjes en shakes.

Met volle buikjes rijden we weer terug naar de camping. En natuurlijk gaan we weer van de weg af. Ergens hopen we nog een eland te spotten, maar helaas hebben we niks gezien.

Zaterdag 3 augustus

We willen weer gaan wandelen in Tiveden park. Waarschijnlijk de grijze route. Ook een route die goed te doen is qua tijd. 4,2 kilometer en ze geven aan dat we er 3 uur over lopen. Dat is redelijk ruim zoals ik al zei over de vorige route. We hebben er zin in. De kinderen willen weer een kinderfeestje plannen en we beginnen natuurlijk meteen aan de terugweg. Ze lopen weer supergoed de kinderen!!

Daniel loopt op zijn tanden…hihi

Ook dit is weer een prachtige wandeling. Begint best pittig met een klein klimmetje. Ik loop op mijn gemakje en maak wat foto’s. En als ik dan boven ben (laatste stukje met trap) staan er mensen uit te hijgen. “Je hebt het gehaald,” zei de man. Ik dacht uhm ja…makkie. Haha…ze waren erg onder de indruk van het park.

Dan lopen we verder en komen we langs de Stigmans passet. Grote rotsen die over de doorgaande weg van het park hangen.

Er staan veel blauwe bessenplantjes in Tiveden en zo lekker dat je aan het wandelen bent en gewoon wat besjes kan plukken. En dan heb je elke keer weer zulke mooie uitzichten. Vooral als de zon door de bomen heen schijnt en de plantjes fris groen zijn. Her en der zijn er wat rotsen en stenen neer gegooid. Te mooi toch?

Tycho kwam tijdens de vorige wandeling op het slimme idee om een brandertje mee te nemen. Zodat we tijdens de lunch een bami soepje kunnen maken. Ik verklaarde hem helemaal voor gek, maar ja dat weerhoudt hem er niet van om het gewoon te doen. Mannen….pffffff. Maar voor een uitgebreide lunch moeten we wel een mooi plekje vinden om te kunnen zitten. En dat duurde even. Want bij het eerste meertje waar we langs kwamen, waren de mooie plekjes wel erg moeilijk te bereiken. Nou ja dan moeten we maar even doorlopen. Er zijn meer meertjes. En dat was maar goed ook want we vinden een toplocatie. Prachtig uitzicht en met een prima plekje om te zwemmen. De kinderen springen er met onderbroek aan het water in. Alleen is Eveline de enige die een handdoek bij zich heeft. Oeps….na ja het is mooi weer dus maar gewoon rustig opdrogen.

Lekker zonnetje, lunchen en genieten van de omgeving. Dat is toch vakantie!!

En de kinderen maken bommetjes!!! Tycho en ik nemen ook een duik. Alleen dan zonder onderbroek. Als we in het water liggen zien dat er mensen zijn. Ze komen gelukkig niet naar ons plekje en kunnen ons eigenlijk ook niet zien. En zowel…we zien ze toch nooit meer daarna.

Als we weer opgedroogd zijn en de buikjes vol hebben, lopen we verder. We wijken alleen een klein stukje van de route af. In plaats van de grijze route verder volgen nemen we de paarse route. Die loopt helemaal langs het meertje. Dat is wel heel gaaf wandelen. We besluiten ook dat als we ooit weer in Tiveden zijn, dat we dan de paarse route gaan wandelen. Die is wel 9,5 kilometer en daar doe je iets van 6 uur over. We oefenen nog even een paar jaar.

Super vette wandeling was het met een heerlijke break. Ik houd echt van dit park! De rest van de dag chillen we, springen we nog even onder de douche en sluiten we het hoofdstuk Tiveden af.

Zondag 4 augustus

Voor de laatste keer gaan we verkassen. We willen nog een keer wildkamperen. Voordat we weer naar huis gaan. We hopen net zo’n mooi plekje te vinden als de vorige, maar ja dat is wel lastig. Want dat plekje was echt fantastisch.

We kunnen rustig aan doen, want we hoeven niet heel veel kilometers te overbruggen. We doen nog even een boodschap in Karlsborg. Nog even wat lekkers scoren op de laatste dag: Kanelbullar.

Dan gaan we op zoek naar een wildkampeer plek. Dat is best lastig omdat we zo langzaam aan in een dichter bevolkt gebied van Zweden komen. Dus plekjes die niet te bereiken zijn vanwege hekken of waar mensen te dichtbij in de buurt wonen. Op een gegeven moment zitten we in een gebied waar het zou kunnen. Alleen een van de plekjes die we spotten daar zitten een heleboel rode mieren en het ander plekje is wat smalletjes. Dan rijden we door. We willen wel een mooie plek. In een natuurgebied proberen we een heel mooi weggetje uit. Alleen we komen bij een plek waar veel auto’s geparkeerd staan. Jammer.

Nog maar wat verder door rijden. Dan komen we in een gebied waar veel gevist wordt. Mooie meertje, mooie weggetjes en uiteindelijk ook een mooi plekje. We lunchen eerst even om te kijken of we het echt mooi vinden.

Het is een mooi ruim plekje dus prima. We gaan alles neer zetten en installeren ons voor de laatste nacht in Zweden. De kids duiken even het meertje in. We hebben geen zin om de sups weer op te blazen dus de kinderen dobberen lekker op een van de luchtbedden. De hangmat krijgt ook een mooi plekje.

Ik ga samen met de kinderen op blauwe besjes jacht. Er zijn er hier heel veel. Ik zou wel emmers vol willen plukken om er thuis jam van te maken. We plukken nu gewoon genoeg om van te snoepen en in de yoghurt te doen.

Als ik na het bessen plukken nog even goed het informatiebord lees, zie ik dat het verboden is om te kamperen in dit gebied. WTF!!! Nee echt?? Oh had ik het maar niet gelezen. Ik heb geprobeerd te genieten van ons laatste dagje, maar het speelde veel door mijn hoofd. We mogen er ook geen kampvuur maken dus genieten we van het uitzicht over het meertje. Zo in de schemering hoorde je miljoenen muggen zoemen. Ze maken dan best veel lawaai. Prikken deden ze niet heel veel.

Ik heb die nacht heel onrustig geslapen. Hoe zou dat nou komen? En ergens was ik blij dat het de volgende dag was.

Maandag 5 augustus

Echt de allerlaatste dag in Zweden. Vandaag gaan we op de boot naar huis (nou eigenlijk van Goteborg naar Kiel). Ik zou nog best langer willen blijven , maar ben wel blij dat we nu de spulllen gaan inpakken en dat we dit ‘illegale’ kampeer plekje achter ons laten. Zo stom he ik kan daar zo slecht tegen als ik weet dat iets niet mag.

Op dit plekje neem ik afscheid van een erfstuk uit vouwwagen. Een heel handig rekje waar spulletjes aan kunnen drogen. Maar ja ik heb al zo vaak een reparatie moeten uitvoeren dat het rekje meer uit touwtjes bestond dan uit het originele plastic. En mijn Birkenstocks zijn echt kapot. Echt kapot!! Volgens mij had ik ze al een jaar of 7. Dus hier vinden ze hun laatste rust plaats.

Het is alsof we gestraft worden voor het illegaal wild kamper, want we hebben zieke kinderen. Daniel is al een paar dagen niet helemaal lekker. Althans hij eet wat slechter, poept wat meer en klaagt over buikpijn. Eveline is die ochtend ook echt niet in orde. Ze eet alleen haar eitje en verder wil ze niks eten. Ze ziet ook echt een beetje witjes. Na het ontbijt gaat ze in de auto zitten terwijl wij de boel inpakken. De jongens helpen gelukkig goed mee. Als we bijna klaar zijn, gooit Eveline ineens de auto deur open en spuugt ze (gelukkig) net naast de auto. Ach arm kind! Het lucht wel wat op, maar we zijn er nog niet gerust op. De afwasbak is nog niet ingepakt dus die zetten we op haar schoot (dat ding is onbenullig groot). En dat is maar goed ook, want als we stukje onderweg zijn moet ze weer spugen. In de bak gelukkig, die maak ik even schoon en we gaan weer verder. Tja het is vervelend maar we moeten toch gewoon door.

Voor de 11de keer ingepakt

Weg van de snelweg is het thema van deze vakantie. En aangezien we ruim de tijd hebben vandaag doen we het rustig aan en ontdekken nog een stukje Zweden. Zo tegen lunchtijd speuren we weer naar een mooi plekje om te picknicken. En die vinden we. Natuurlijk bij een meertje en met een steiger. Rondom deze plek liggen een aantal woningen. De steiger is ook een initiatief van de bewoners. Dit is wel een super plek voor een huisje!

De jongens willen dolgraag in het water plonsen. We hebben geen zwemspullen, geen handdoeken ofzo. Maar ach drogen doe je vanzelf en in de onderbroek zwemmen is geen probleem. Ik bedacht me ook ineens dat ik het tasje voor op de boot bij de hand heb en daar zitten droge onderbroeken in. En in de disselbak liggen nog wel wat (vieze) theedoeken. Dus de jongens plonzen heerlijk in het water. Eveline wil ook wel, maar het lijkt ons niet heel verstandig. Ze vindt het jammer, maar ze snapt het (dan is ze echt ziek).

Dan rijden we verder en op een gegeven moment moeten we wel echt de snelweg op. Jeetje wat is het daar druk….met allemaal auto’s en veel bedrijven enzo naast de weg. We rijden Goteborg in, op naar de boot. Oh oeps we rijden even verkeerd…zo onoverzichtelijk ook zo’n grote stad. Maar dan zijn we er weer. Ruim op tijd zijn qwe vij de boot. We gaan achter een vouwwagen staan en even later komt er en een vouwwagen naast ons staan. Power to the Waggies!!! De boot ligt er al klaar voor. Nog heel even wachten en dan mogen we inschepen.

Dan is het tijd om aan boord te gaan. Een voor een mogen de auto’s, de campers en de fietsers aan boord…wat de fietsers??? Ja fietsers gaan gewoon aan boord via de auto ingang. Hahaha gekke Zweden.

Op zoek naar de hut, maar dat wordt steeds makkelijker. We beginnen de logica ban de boot een beetje te begrijpen. Oh heerlijk lekker chillen in de hut en natuurlijk even onder de douche.

Dan gaan we aan dek. Genieten van het zonnetje! En een drankje. Nog even de laatste Zweedse kronen opmaken. We blijven een tijdje aan dek, alleen de kids duikden weer de hut in. Ze zijn moe en willen even lekker liggen. Tja nou ga maar. We vermaken ons wel.

Dan is het tijd dat de boot afmeert en we de draai maken. De jongens komen niet eens kijken. Daniel ligt namelijk te slapen. Eveline komt nog wel even kijken. Ze voelt zich weer redelijk. We varen onder de brug door richting het Kattegat. Alleen moeten wij dan al naar beneden om te gaan eten. Ik ben benieuwd of er wel iets gegeten wordt door de kinderen. Niet heel veel maar ze eten iets en ze genieten ervan. Ach dan is het goed. Ik geniet ook van mijn bordje!

We gaan nog even aan boord, maar het is niet meer zo mooi buiten. Het is koud en het waait hard. Brrrrrr…snel weer naar binnen. Wel ontdekken we nog een ander stukje van de boot.

Dinsdag 6 augustus

We slapen allemaal lekker die nacht. Het is alleen wel warm in zo’n hut met 5 mensen. We moeten op tijd op staan om lekker te kunnen ontbijten. En we hebben toch allemaal wel een vakantie ritme ontwikkelt. Maar goed, even snel onder douche, aankleden en gaan met die banaan.

Heerlijk ontbijtje

Na het ontbijt gaan we het dek op. We kijken hoe we Kiel binnenvaren. Arme Eveline is nog niet helemaal de oude. Lekker tegen papa aan hangen.

En dan zijn we er. We kijken nog even naar het aanmeren en gaan dan naar de hut om de spullen te pakken. Tja het is toch altijd file op de trap. We staan nu wel wat meer vooraan dan op de heenweg, maar goed ze kunnen ook om ons heen rijden. Tycho doet het ook lekker rustig aan hihi. Terwijl we de kade oprijden staat er een man heel hard te zwaaien met zijn armen dat we door moeten rijden, maar als je iets verder door kijkt dan zie je dat er een rij bij de stoplichten staat. Dus waarom de haast?

Nou dat was het dan. We zijn weer in Duitsland. Het laatste stukje van de reis! Onderweg lunchen we nog even en dan zijn we zomaar ineens in Nederland. We hebben maar weinig files gehad in Duitsland. Misschien geen slecht idee om voortaan doordeweeks te reizen.

En dan zijn we thuis. Lekker en toch ook niet. Zodra ik uit Zweden ben, heb ik meteen weer heimwee. Ik kan niet uitleggen wat er zo lekker is aan dat land. Het is een combinatie van rust, natuur en relaxedheid. En de manier van leven: ‘lagom’. In balans. Precies genoeg! Ik probeer het ook hier in Nederland vol te houden.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel III

Vrijdag 26 juli

Vandaag laten we het mooie Naeroyfjord achter ons, maar we sluiten in stijl af. We gaan namelijk met de boot van Gudvangen naar Kaupanger varen. Door het Naeroyfjord en het Sognefjord. Een bootreis van twee en een half uur. Niet perse een snellere manier om te reizen, maar het is wel heel gaaf om door dit fjord te varen en alles rustig te kunnen bekijken. We hebben die dag ook prachtig weer dus dat is geen straf. We kunnen het rustig aan doen omdat de boot pas om 12.00 uur vertrekt. Nog even genieten van ons plekje op de camping. Als ik ga afrekenen met de eigenaar, vraag ik hem of hij hier geboren is. En dat is hij. Hij is geboren in Bakka, in het huis waar hij nu woont. Is 30 jaar weggeweest, maar is teruggekomen en is de camping begonnen. Als je naar Noorwegen gaat en je wil kamperen, dan raad ik de camping (Dyrdal gard and camping) zeker aan. Ze hebben ook een heel mooi huis te huren. En een hangende tent. Ik vermoed wel dat je voortaan even moet reserveren, want stiekem komen er veel kampeerders op af. Als wij weer een keer terug komen, dan zorgen we dat we twee kleine tentjes hebben zodat we aan het water op het tent gedeelte kunnen kamperen.

De camping vanaf het water

We rijden naar Gudvangen en merken dat het in de tunnel nu nog maar 12 graden is. Brrrrr koude tunnel. Fijn voor de mensen thuis, want in Nederland is het op dat moment tropisch warm. We parkeren de auto in de goede rij en kopen de kaartjes voor op de boot. Nog even een klein boodschapje doen en dan even picknicken met wat lekkers. Best chil zo! We komen er later achter dat Pandi, de knuffel van Daniel, ergens hier ontsnapt is. Ik snap wel dat hij graag hier wilde blijven. Dag lieve Pandi veel plezier bij het Naeroyfjord!!

Twintig minuten van tevoren moeten we in de auto zitten. Alle kaartjes zijn gescand enzo en dan gaat het inschepen beginnen. Er moeten zoveel mogelijk auto’s enzo oppassen dus het is nog even een puzzel. We parkeren de auto en gaan aan dek. Lekker van het zonnetje genieten. En van het fantastische uitzicht.

Het is een heerlijk boottochtje! Eveline en ik doen nog een spelletje Regenwormen. We eten een boterham en we eten een ijsje (nou ja de kinderen dan). Beetje dure ijsjes, maar ach ze genieten er wel van. Op de boot zitten een aantal Spaanse jongemannen en die besluiten een pretsigaret te draaien. Hahaha…ze hadden beter naar Amsterdam kunnen gaan. Maar dan zijn de mannen ineens verdwenen, dus wij vragen ons af waar ze heen zijn. Of dat ze ergens laveloos liggen. Maar dat valt mee, ze hangen binnen in het restaurant. Ze zijn na die pretsigaret een stuk minder actief.

Het verschil tussen het Naeroyfjord en het Sognefjord is wel duidelijk. Doordat het Naeroyfjord veel smaller is, is het een mooier fjord. Het Sognefjord is een groot en breed fjord, nog steeds mooi, maar iets (maar dan ook maar iets) minder indrukwekkend.

Na twee en een half uur komen we in Kaupanger aan. Dar hebben ze een heel vette zwemplek met een duikplank op verschillende hoogtes. De kids willen natuurlijk gaan zwemmen alleen alle zwemspullen liggen in de vouwwagen. Helaas!

Sodeknetter de route die we nu rijden is ook fantastisch mooi. Eesrst nog een stuk langs het Sognefjord en dan over een prachtige weggetje langs de Lustrafjorden. Dat water heeft een prachtige kleur blauw. En her en der liggen er wat motorbootjes voor de kust of ze varen door het fjord. Super gaaf!

We laten de fjorden achter ons en gaan de bergen in. Tycho is aan het speuren geweest en hij denkt dat we ergens langs die weg kunnen wildkamperen. Via een slingerweggetje gaan we omhoog.

Nog verder slingeren omhoog en zitten we echt in de bergen met sneeuw en dat soort dingen. Zo ontzettend mooi!

Er zijn van deze weg af redelijk wat zijweggetjes. En al snel zien we dat er ook op heel veel plekken mensen staan te kamperen. Van campers tot caravans tot tentjes op hele mooie plekjes. Met je tentje kan je gewoon een eindje het terrein op sjouwen en daar gaan staan. Volgende keer moeten we dat ook echt doen! Maar nu vinden we uiteindelijk een fantastisch mooie plek. Wel recht aan de weg, maar er is verder niemand. Bij sneeuw en meertjes en met dit uitzicht.

Het waait er wel een beetje, maar het is te doen. We maken de vouwwagen en het tentje goed vast. De kinderen gaan op expeditie naar de sneeuw en willen ook graag gaan zwemmen in een van de meertjes. Prima. Zo grappig als ze zo door dit landschap lopen moet ik meteen aan Lord of the rings denken. Daar lopen de Hobbits op weg naar Mount Doom.

De kinderen gaan heel enthousiast zwemmen in een van de meertjes. Lijkt me erg koud, maar ze vinden het mee vallen. We willen natuurlijk ook even in de sneeuw staan. En Tycho had gezegd dat als hij bij sneeuw zou zijn dat hij een naakte sneeuwengel zou maken. En dat heeft hij gedaan. De foto’s zal ik jullie besparen ;-). De kinderen willen dat natuurlijk ook doen. Tja ze lijken op hun papa he. Ik duik wel even het meertje in zonder kleren. En het is best te doen het water. Het ligt natuurlijk wel lekker in de zon op te warmen en bij dit water stroomde geen koud gletsjer water. Dus het is best te doen.

Eten moet snel die avond, want het waait nog steeds en dat maakt het koud. Als je te lang wacht met eten dan is je eten weer koud. En ’s avonds steken we een vuurtje aan om een beetje warm te blijven. Ik heb me inmiddels lekker warm aangekleed.

Ik slaap die nacht onrustig. Door de wind en door het feit dat we aan het wild kamperen zijn. Midden in de nacht moeten Tycho en ik allebei even plassen. Het is dan ongeveer 4 uur ’s nachts. De zon is al aan het opkomen en het is al licht aan het worden. Zo bizar!

Zaterdag 27 juli

De jongens en Tycho gaan even in bad haha. Oftewel ze gaan even skinny dippen. Ik houd het bij pootje baden. Dit water lijkt ook wel wat kouder, maar dit water stroomt ook.

We hadden nog best even willen blijven, maar ja wildkamperen doe je meestal maar een nachtje ergens. Dus rustig aan gaan we ontbijten en pakken we alle spullen weer in. Voor de zoveelste keer de vouwwagen weer aanhaken en wegwezen. Tycho is er wel helemaal trots op dat zijn auto er zo uit ziet. Als een echte off road auto.

We gaan richting Zweden, maar maken nog een laatste stop onderweg in Noorwegen. Een camping, Koppang Camping Og Hytteutleie, waar mijn nicht Sigrid ook was geweest. Ik vraag nog even wat ze van de camping vindt via de app. Op zich een prima camping, maar weinig enthousiasme vanuit de eigenaren, zegt ze. We gaan er wel heen en anders gaan we na een nachtje wel weer verder. De route is mooi, maar minder mooi dan de vorige dagen. We rijden op een gegeven over een hoogvlakte die erg lijkt op de duinen van Texel. We verwachten ook elk moment het strand te zien, maar ja dat gebeurt niet.

Langzaam aan komen in een iets meer bebost gebied en zien we om de haverklap fantastische wildkampeerplekjes. Die moeten we onthouden voor een volgende keer. We willen nu toch wel graag door naar een camping. En als we dan aankomen op de camping en begrijpen we meteen wat Sigrid bedoelt. De eigenaresse is zo weinig enthousiast. We laten in het midden hoe lang we blijven en als ze daar op in had gespeeld door een praatje te maken over bezienswaardigheden ofzo. Maar nee hoor. Pffffff alsof we haar lastig vielen. De camping heeft echt wel potentie, want het is ruim en rustig. Maar we willen niet blijven. We hebben een heerlijk plekje. En heel toevallig stonden mijn nicht en haar gezin op precies dezelfde plek. Op een heerlijk grasveld met alle ruimte.

Er zit ook een riviertje bij waar we natuurlijk even een duik gaan nemen. Na ja het was vooral glibberen over de stenen en als je dan een stukje het water in bent gelopen (lang leve de waterschoenen) dan kan je wel een duik nemen. Het is heerlijk verkoelend.

Tycho gaat meteen dammen bouwen (waarom doen mannen dat toch?)

De douches zijn erg fijn! En de rest van het toilet gebouw is echt prima. Schoon en goed verzorgd. Dat mag dan wel gezegd worden he. Na het douchen lekker eten, afwassen en even speedmintonnen (soort badminton). Dat hadden we de hele vakantie nog niet gedaan. Hadden we op de andere campings ook niet echt de ruimte voor (misschien alleen op de Buoy camping).

Ik slaap deze nacht weer lekker. Tycho en ik gaan weer even samen naar de wc midden in de nacht. Het is ongeveer half 5 en het is hartstikke licht buiten.

Zondag 28 juli

Na het ontbijt pakken we in en gaan we op weg naar Zweden. Bij het afrekenen zien we de mannelijke eigenaar en ook hij was weinig enthousiast. Ik zeg nog: Wie weet tot ziens. Maar daar komt nauwelijks reactie op. Nou tot nooit meer ziens dan. Jammer hoor!

Het is weer een mooie route. Eerst langs een heel lang gerekt meer. Waar we even moeten stoppen. Kinderen blijven in de auto zitten, die hoeven het niet zo nodig te zien. Wij gaan wel even kijken en doen meteen een sanitaire stop. Deze uitzichten beginnen op de uitzichten in Zweden te lijken. We zijn ook al heel dichtbij Zweden.

En dan zijn we in Zweden! Er staat iets over sneeuwscooters en dat niet alles mag. In dit gebied wordt er veel op sneeuwscooters gereden (of gegleden). Niet in de zomer natuurlijk maar in de winter…hihi.

Van Sigrid kregen we de tip om via Idre te rijden, omdat je daar heel makkelijk rendieren kan spotten. Dus dat doen we en we rijden dus net een stukje Zweden in en hoppa. Langs de kant van de weg staat er een. Wij staan stil en maken allemaal foto’s. Het beestje loopt op zijn gemak de weg op en een Zweedse dame die achter het rendier komt te rijden kijkt vermoeid en toetert een keer. Het rendier geeft daar niks om en de dame rijdt om het rendier heen. Alleen dan komt er een groep lawaaierige motoren aan. Daar schrikt het rendier van en rent hard weg.

We noemen hem: Sven het rendier (van de film Frozen)

De rest van de route zien we geen rendieren meer. De reden dat in dit gebied rendieren lopen is omdat Idre de meeste zuidelijke plaats is waar het Sami volk woont. Dat volk is het enige oorspronkelijke en inheemse volk in Europa (net zoiets als de Indianen in Amerika). Ze wonen in de noordelijke delen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland. Ze hebben hun eigen taal: het Sapmi. En hun eigen gebruiken, waaronder rendieren houden.

Om te picknicken zoeken we een leuk plekje langs het water uit. Geen echte picknick plekjes hier, maar we rijden gewoon een leuk zijweggetje in. Het was ook een mooie plek geweest om wil te kamperen. Er zitten alleen wel een heleboel rode mieren en die kunnen gemeen hard bijten.

Even voelen of het water nat is

Oh ja had ik jullie al vertelt dat Tycho zijn nieuwe hobby grindweggetjes rijden is. Dus zodra hij de kans krijgt, pakt hij een off road pad en scheuren we met grote stofwolken achter ons aan over zo’n pad. Vaak zijn dat wel hele mooie weggetjes, maar het nadeel van die stofwolken is dat het stof ook allemaal in het keukentje van de vouwwagen gaat zitten. Tycho moet dus even de keuken poetsen als we op de camping aankomen.

Oh ja die camping…de Nornas camping. We komen daar aan en vinden eigenlijk een soort parkeerplaats bij een meertje. We rijden er op en rijden er weer af. Dit kan de camping toch niet zijn. Maar iets anders is er ook niet. We rijden er weer op en vragen even aan de mensen die er al staan of we goed zitten. Ja het is echt een camping. Onbemand. Met daarbij een servicegebouw die ook dient als dorpshuis ofzo. Met een grote keuken en ‘woonkamer’, een grote douche en sauna en een mega tvättstuga (washok). Het is daar echt op goed vertrouwen. Je stopt het geld van de overnachting in een envelop en alles wat je extra hebt gedaan (zoals in de sauna of wassen in de wasmachine). Alleen de douche daar had je wel muntjes voor nodig. Tip: zorg dat je 10 kronen muntjes op voorraad hebt. Anders kan je niet douchen. We hebben wel weer een fantastisch uitzicht. Met een vuurplek, alleen is er in de provincie Dalarna een stookverbod wegens droogte. Even geen fikkie stoken dus.

Er zit ook een heel mooi zwemstukje bij met een steiger. Dus de kinderen duiken lekker het water in. Er ligt een hele grote flamingo (opblaasbaar) in het water, alleen is van mensen die daar aan het zwemmen. He jammer. Daar hadden ze wel graag op gewild. Maar goed ze vermaken zich zo ook wel.

Verder lekker chillen, wat eten en afwassen (luxe in de grote keuken). Ik ontdek nog even een stukje verder en loop door een stukje bos waarachter ook weer een meertje ligt. Zo gaaf is dat in Zweden, veel groen en veel water. De route van de camping naar het toiletgebouw is ook best een beetje ruig. Vooral het derde stukje waar je helemaal door veert.

Ik heb vandaag nog twee keer moeten uitleggen aan mensen dat het echt een camping is. Hahaha we zijn dus niet de enigen. Veel Nederlanders trouwens.

Maandag 29 juli

We zitten in de buurt van de een Nationaal Park. En we moeten boodschappen doen (dichtstbijzijnde winkel is een goed half uur rijden). Rustig aan ontbijten eerst en dan vertrekken we richting Sarna. Tycho wil natuurlijk weer graag over de grindweggetjes crossen. Nou ja prima de vouwwagen hangt er nu niet achter. In Sarna doen we boodschappen en dan gaan we door naar het Fulufjället Nationaal Park. Mooie route er naar toe. We willen naar de grootste waterval van Zweden gaan kijken. De waterval is 125 meter hoog en het water valt 93 meter loodrecht naar beneden. In Noorwegen natuurlijk heel veel watervallen gezien, maar toch dit is de grootste van Zweden. De Njupeskär. Ik had gelezen dat er goede routes waren. Ook voor kinderen. Nou ok dan.

Tijdens de rit ernaar toe halen we een trage, en vooral niet constante snelheid rijdende, Toyota (Nederlander) in. Staan we op de parkeerplaats komt uitgerekend die Toyota naast ons staan. Oh serieus….en wat het ergste is: de mensen stappen uit en stoppen onder de wielen van de auto een blokje hout. De parkeerplaats was ongeveer net zo plat als een pannenkoek. De man staat er een beetje naar te kijken en haalt dan de hout blokjes weg. Oh pfieuw hij komt tot inkeer. Maar nee hoor hij vervangt het blokje hout door een steen. OMG!!! Laten we snel weggaan voordat die man ook nog een doek over zijn auto gaat spannen ofzo.

Ok die wandeling…mooi, maar we waren de wandelingen in Tiveden Nationaal park gewend en die in de Oostenrijkse bergen en di evan de Preikstolen en de Rimstiegen. Beetje klimmen klauteren over stenen enzo. Uhmmmmm die stenen zijn niet te vinden, want het pad is bijna helemaal gemaakt van vlonders.

Pas een stukje verder wordt het pad wat ruiger, wat groener en komen we bij het riviertje van de waterval. Dat stuk is wel heel mooi. Door dat water is het lekker fris groen en lekker ruig met stenen enzo die overal liggen. Yes dit begint er op te lijken.

Langzaam aan gaan we wat klimmen en zien we in de verte de waterval al. Maar mijn hemel het is druk op deze route en er zijn mensen die niet heel mobiel zijn. alle begrip voor dat je lekker wilt wandelen en dat mag van mij. Maar houd a.u.b. rekening met de medemens. Sommige mensen blokkeren echt de hele route.

Het is een mooie waterval!!

Het gave van deze waterval is dat je er heel dichtbij kan komen. Je kan als je wil er onder staan. Denk alleen dat je dat niet overleeft. Maar nu komen we bij het klim en klauter gedeelte. Over de stenen kan je naar de waterval toe. Ook hier is het druk en zie je minder mobiele mensen en mensen op slippers halsbrekende capriolen uithalen. Wij doen het rustig aan. Stukje klauteren en dan ploffen we even op de stenen neer om lekker wat te eten.

Gaaf toch!!

Maar ja het trekt wel om dichterbij te gaan kijken. En dat doen we dan ook. Heel voorzichtig, want die natte stenen kunnen spekglad zijn. Tycho neemt de route via de andere kant. Dat is iets minder druk, maar ook wel weer wat gladder. Het gaat allemaal goed. Kindjes klauteren achter mij aan en dan zijn we heel dicht bij de waterval. Wat een kracht heeft zo’n ding. Het waait er en het water spettert alle kanten op. Je koelt lekker af daar!

Als we genoeg afgekoeld zijn, klauteren we weer terug. De kinderen klimmen lekker door. Maar ik heb pech, ik kom achter de familie Croqs te zitten. Zij klimmen en klauteren langzaam. En ik kom er maar niet achter weg. Want als ik probeer bovenlangs te gaan, gaan zij ook bovenlangs. En probeer ik onderlangs te gaan, dan gaan zij ook onderlangs. Grrrrr. Ben ik er eindelijk langs gekomen. Kom ik weer vast te zitten. En nu achter niemand minder dan de mensen van de Toyota. Serieus!!

De wandeling terug is mooi en niet al te moeilijk. Misschien dat we nog andere delen van het park moeten proberen, maar dit deel viel ons een beetje tegen. Behalve de waterval dan. En ik moet zeggen dat ze in Zweden de boel altijd heel netjes voor elkaar hebben. Een park als dit wordt goed onderhouden. En er is aandacht voor kinderen.

We halen een lekker ijsje en proberen nog even een paar muntjes van 10 kronen te krijgen. We hebben er een. Mmmmmm dat wordt lastig douchen. We moeten nog even ergens anders muntjes gaan wisselen. In het dorp lukt het niet. De persoon die de machine leegt, is niet te bereiken. Ok dan moeten we het anders op gaan lossen. Maar eerst gaan we gebruik maken van de sauna. Je zet ‘m aan en dan heb je een uur de tijd. De sauna moet eerst even opwarmen en dan gaan we er in zitten. De kinderen vinden het een beetje spannend, maar ook wel heel gaaf. Alleen dat stil zitten is wel een beetje lastig. De temperatuur is op zijn hoogtepunt tot midden in de 50 graden gekomen. We douchen een beetje koud af en de jongens wassen zich verder met koud water. Eveline en ik (en uiteindelijk ook Daniel) gebruiken het muntje. We zijn lekker schoon en fris. Heerlijk!

Dinsdag 30 juli

Die nacht krijgen we flink wat buien en lekker wat onweer. Een onrustige nacht en ik hoop vurig dat het de dag erna weer droog is. Want we gaan weer verder. We besluiten een nacht te gaan wildkamperen en dan door te rijden naar Tiveden.

Er staat een hele vette camper/ vrachtwagen op de camping sinds de dag ervoor. Tycho zou zoiets wel willen hebben en dan lekker door de blubber crossen. Daar kan je echt een aantal maanden mee weggaan zoveel ruimte zit er in.

We zakken een stukje verder in Zweden. We willen de provincie Dalarna uit, omdat daar het stookverbod is. Uit andere provincies hadden we het nog niet gehoord. Onderweg even picknicken en dan weer door. Had ik al gezegd dat de temperatuur van 25 graden naar een graad of 10 is gezakt vandaag. Dat noem ik een verfrissend buitje.

Zonder dat Tycho er voor hoefde te kiezen hebben we een heleboel grindweggetjes gereden. Gelukkig was de stof verdwenen door de regen. Weer een prachtig stuk om te rijden. Tycho had via Goolge maps een mooi plekje gevonden. We rijden die kant op en speuren ondertussen naar een mooi plekje. En opeens zien we een heel mooi plekje. Groot genoeg voor de vouwwagen, met een vuurplaats, en natuurlijk aan een meertje.

Sups worden al snel opgeblazen

We gaan suppen, hangen de hangmat op en Tycho gaat even op verkenning. Ik blijf met de kinderen bij de vouwwagen. Op een gegeven moment komt er een kano met twee Duitse mannen aan. Wat blijkt ons plekje is een doorloopplaats van een kano route. Deze mensen doen een vijfdaagse kano trektocht. Super gaaf!

Lekker hangen in de hangmat

Om ’s avonds een lekker vuurtje te kunnen stoken gaan we hout sprokkelen en zagen. Even een goed voorraadje opbouwen dat we lekker voorruit kunnen. Goede workout trouwens dat hout zagen.

Na het eten gaan we een stuk wandelen. Naar het plekje wat Tycho in eerste instantie had uitgezocht om te gaan wild kamperen. We lopen langs een huisje waar op dat moment ook mensen verblijven. Waarschijnlijk een vakantie huisje van Zweedse mensen. Veel Zweedse mensen hebben een tweede huisje waar ze vaak naar toe gaan. We lopen verder en komen weer bij een mooi meertje. Geen mooie plekjes om te kamperen bij dat meertje. Als we dan nog wat doorlopen zijn we op het plekje van Tycho. Ook bij een meer. Alleen lijkt het water gezakt te zijn. Er liggen veel stenen en het meertje is minder mooi dan het meertje waar wij bij wildkamperen. Helemaal blij met ons plekje lopen we weer terug. Onderweg pluk ik even wat snoepjes uit de natuur. Dat is zo lekker!!

Snoepjes uit de natuur

Eenmaal terug bij de vouwwagen gaan we lekker fikkie stoken. Het is goed hout wat we gesprokkeld hebben! En natuurlijk roosteren we marshmallows en maken we broodjes (van kant en klaar pizzadeeg). Het is een heerlijk avond!

Dit is toch te mooi!!

En als afsluiting kijk je hiernaar. Wat een cadeautje dit plekje!

Woensdag 31 juli

Ik begin de dag met verzamelen van bessen en noten (hahaha nee hoor frambozen en blauwe bessen. Lekker voor in mijn yoghurt met zelfgemaakte granola. Goed begin van de dag! Dan breken we de boel weer af. Dag dag mooi wildkampeer plekje!! We gaan weer verder.

Op naar Tiveden. Kijken of er nog een plekje is op de camping. Ik had nog even met de camping willen bellen, maar ben het eigenlijk vergeten. Op goed geluk dan maar. Onderweg moet er natuurlijk even relaxt geluncht worden. Op zoek naar een picknick plek kwamen we dit tegen. Dit is waarom we van Zweden houden. Het is overal mooi!

Op weg naar de camping kwamen we nog vlak langs ons allereerste wildkampeer plekje. Helaas hadden we geen geluk bij Camping Tiveden. Ze zaten vol. Jammer maar er zitten nog andere campings in de buurt. Eentje nog dichter bij (bijna in) Tiveden Nationaal park. Nou ja ook goed. En eigenlijk best een goede keuze. Het is een mooie ruime camping met een zeer enthousiaste eigenaar die volop van alles aan het vertellen was. Daar houd ik van. Die mensen gun je het ook gewoon dus we besluiten drie tot vier nachten te blijven. We kunnen nog kiezen of we een plek willen beneden bij het meer of boven op de camping. Scheelde wel iets qua kosten, maar bij het meer was het echt wel heel mooi. Voor ons doen wel een redelijk grootte camping, maar met super veel ruimte dus ach.

De camping heeft een steiger en een vlot dus de kinderen gingen meteen lekker zwemmen. Tycho en ik chillen even op de steiger. Heerlijk!

Ook de sups worden opgeblazen en er wordt een rondje over het meer gesupt. We eten, we gaan even lekker douchen (fijne douches) en ’s avonds chillen we. We zorgen dat we voldoende energie hebben zodat we morgen de RODE route kunnen wandelen.

Benieuwd of het ons gaat lukken om de RODE route te lopen? Lees dan deel 4 (het laatste alweer) van onze reis.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden II

Zaterdag 20 juli

Tycho en ik zijn 12 jaar getrouwd vandaag! Wat gaat de tijd toch snel. We hebben geen brood meer dus we halen even broodjes voor het ontbijt en moeten voor 15 broodjes 150 kronen betalen. Dat is ongeveer €15. Dus een euro per broodje. OMG!!! Na ja het is niet anders. Wel lekkere broodjes en we hebben geen brood meer.

Vandaag gaan we naar de Preikestolen lopen.  Een hele mooie cliff boven het fjord. Een zeer toeristische trekpleister. Dat is al te merken aan de camping en bijvoorbeeld de helikopters die er vliegen en de busjes die er naar toe rijden. Maar als we dan bij de parkeerplek komen dan is het dubbel en dwars bevestigd. We moeten 250 kronen betalen om onze auto daar te parkeren. Ruim €25 euro voor een parkeerplek. Nogmaals OMG!!! Maar goed we willen er naar toe en dan heb je dat er ook wel voor over. Er wordt ook wel heel duidelijk aangegeven hoe de wandeling gaat verlopen.

Nog maar net een klein stukje op weg heeft Daniel het al voor elkaar om zijn rechterbeen tot op zijn knie nat te krijgen. Naast de rotsen en de stenen die er liggen als paadje zijn wat plassen en modderpoelen, maar het lijkt me toch dat je die wel ziet en daar niet in gaat staan. Maar ja we hebben het hier wel over Daniel, onze meester Oelewapper.

Als we een stukje geklommen hebben, hebben we al een fantastisch uitzicht. Het is wat regenachtig en het waait, maar het is goed te doen. De kinderen hebben het af en toe zwaar, maar ze lopen redelijk goed. Af en toe wat geklaag, maar ach dat mag.

Het is best druk op de route er naar toe, maar het is wel te doen. Je houdt rekening met elkaar. Althans de meeste mensen wel. De wandeling is heel wisselend. Van vlakkere stukken tot flinke steile klimmetjes. Soms zijn er ‘trappen’ gemaakt met stenen en soms is het zelf over de rotsen heen klauteren.

En ergens halverwege heb je een tweetal bergmeertjes. Wauw zo mooi!

We denken elke keer we zijn er al bijna. Oh nee toch nog niet. Nog een klein stukje jongens. Maar het is elke keer al zo mooi. Het begint wel harder te waaien en vooral hoe dichter we bij de Preikestolen komen. Je ziet mensen ook dik ingepakt met capuchons op terug lopen. Wij besluiten ook alles aan te trekken. Vest aan, jas aan.

En dat is maar goed ook want op de Preikestolen zelf is het koud en waait het verschrikkelijk hard. Met af en toe windstoten die je zo omver blazen. Maar wat is het een indrukwekkende plek. Hoe mooi kan de natuur zijn. Best eng ook, want je zit echt een heel stuk boven het fjord, 604 meter om precies te zijn.

Voorzichtig helemaal langs de achterwand lopen we verder het plateau op. Bastiaan en Daniel durven niet heel ver te gaan, maar dat snap ik ook wel want die wind is echt heel erg hard. We maken wat foto’s voor onszelf, maar we worden ook gevraagd om foto’s voor andere mensen te maken.

We willen even gaan lunchen, maar laten we dat even doen waar wat minder wind is. Anders waait je broodje (van een €1) zo uit je hand. Dus wel lopen een stuk terug en eten daar onze broodjes. Beetje regenachtig, maar het is te doen. Het is er zo mooi!!

Het voordeel van de terugweg is dat de kinderen dan zonder mopperen aan een stuk doorlopen. Zo bijzonder. Iets van paard ruikt stal ofzo. Dan gaan ze echt altijd als een speer. Ik vind de terugweg vaak wel zwaar. Omhoog gaan is conditioneel wel zwaarder, maar naar beneden lopen vind ik echt wel zwaar voor mijn knieën en je moet zo goed op blijven letten waar je je voeten neerzet. Voor je het weet lig je op je snufferd.

Na de wandeling gaan we meteen door naar de winkel voor wat boodschapjes. In Noorwegen is dat niet iets wat je voor de lol doet. Veel dingen zijn echt een heel stuk duurder dan in Nederland. Ook wel logisch want in Noorwegen verbouwen ze weinig zelf, omdat het land er niet voor geschikt is. Dus ze importeren 50% van het voedsel. En bovendien verdienen de Noren meer dan dat wij doen. Voor hun is het waarschijnlijk niet duur. Maar goed vakantie boodschappen zijn toch altijd duurder dan normale boodschappen volgens mij. Hoewel we al wel al jaren hoofdsponsor van de Albert Heijn zijn thuis ;-).

We barbecueën die avond wat worstjes en dan na al een week in Scandinavië gaat Tycho eindelijk een vuurtje stoken. Ik vroeg me al af of hij ziek was. Wel jammer dat het dan steeds meer gaat regenen en het vuurtje steeds meer gaat roken. (Die rook lucht is nog twee weken in de vouwwagen blijven hangen). Uiteindelijk heeft Tycho de BBQ helemaal onder de luifel staan. Vuurtje blijft droog en de rook stopt.

De regen stopt niet meer die avond en nacht. Dan maar gaan slapen en morgen weer on the move. Daniel was die nacht weer een keer uit zijn bed gerold. Thuis gebeurt dat nooit, maar op vakantie ligt hij altijd wel een keer in het gangpad. Volgens mij ligt hij best lekker hihi.

Zondag 21 juli

Regen, regen gaat toch weg, kom pas terug als ik het zeg. Bah bah bah…. Het regent gelukkig niet zo hard en we hebben de luifel laten staan. Dus inpakken gaat net wat makkelijker. Om 10 uur is alles weer ingepakt en zijn we klaar voor vertrek.

Op pad naar de Eikehamrane camping. Een wat kleinere camping dan de Preikstolen. En in dit tripje hebben we weer een bootreisje (zo leuk) van Hjelmelansdsvagen naar Nesvik. Jammer dat het een beetje mistig is. We zien een boot die Sigrid heet, net als mijn grote nicht. Dat moet natuurlijk even op de app. Mijn nicht is op hetzelfde moment ook in Noorwegen en Zweden en we houden elkaar op de hoogte.

We rijden weer over hele mooie weggetjes langs de fjorden. Na welke bocht is het weer prachtig met bergen die recht het water in lopen, watervallen en lieve kleine dorpjes. We stoppen ergens bij een haventje om te picknicken. Wat jammer van het weer, maar wat is het prachtig. Kinderen zien een kwal zwemmen bij het haventje. 

Als we doorrijden komen we nog langs een grote waterval vlak langs de weg. Er zijn veel watervallen in Noorwegen dus we zien ze niet meer allemaal. Onderweg zien we een gletsjer liggen.  Op niet al te grote afstand van de camping. Maar eerst rijden we door Odda, een grote stad. Dat laten we weer snel achter ons en vinden de camping. Het is een hele kleine camping en is onbemand. Alleen in de avonduren is er iemand zodat je kan betalen of vragen kan stellen. Verder mag je je eigen plekje uitzoeken. Fantastisch!!

We zetten onze vouwwagen bij een andere vouwwagen (je ziet ze niet veel). Toevallig ook een Trigano en ook Nederlandse mensen die erbij horen. Ze hebben net als ons alleen de luifel eraan zitten en de zijkanten dicht gemaakt met flappen van partytenten. Super oplossing! Wij zitten bij een plek met een picknick tafel en een vuurplek. Yes!!!

Het uitzicht op de camping is ook echt fantastisch. Recht aan het fjord.

Helemaal beneden is er een steiger en een plek om te zwemmen (of te suppen). Tycho begint meteen een sup op te blazen en peddelt het water op.

s Avonds doen we een vuurtje aan. Zo lekker. Met een heerlijk drankje erbij. Dit heb ik geleerd van mijn grote nicht hihi. Bij een kampvuur hoort Licor43.

Maandag 22 juli

Vandaag gaan we naar de gletsjer. Je kan er naartoe wandelen, maar dat is een flinke wandeling van 2 uur heen en 2 uur terug. We besluiten de auto te pakken. Eerst gaan we even boodschappen doen in Odda. Wat een drukte daar in die stad!

Via twee tunnels rijden we naar ander kant van de berg. Tunnels van 10 en 11 km. Dan rijden we via een fantastisch smal en kronkelend weggetje naar de gletsjer en dat kost 100 kronen. Een weggetje van niks maar het is er wel prachtig.

De gletsjer zelf is ook mooi. Maar het is een skioord in aanbouw. Dus het is wat rommelig en je kan niet heel goed bij de gletsjer  komen. Het skiseizoen loopt er normaal tot 12 juli. Maar op dit moment zijn er nog wat jonge gastjes aan het skiën. Misschien een trainingskamp ofzo? Ze kunnen het allemaal heel goed. Ze komen hard de berg af in ieder geval. Als ze klaar zijn worden ze in busjes van Rentawreck weer allemaal van de berg af vervoerd.

Als we naar beneden rijden zijn we op zoek naar een picknick plekje, maar dan wel op een plek waar het niet zo hard waait en we dus niet bevriezen. Want het is er goed koud op de berg. We stoppen op een plekje waar het nog wel te hard waait maar waar we even moeten kijken. Daniel probeert ondertussen schaapjes te lokken voor op de BBQ.

Als we terug zijn gaan we nog even suppen op het fjord. Het is een beetje regenachtig, maar het is wel heel gaaf om te doen. En een beetje nat worden is niet erg. Daarna lekker even douchen.

’s Avonds steken we het kampvuurtje weer aan. De kinderen hebben vriendjes gemaakt en die komen gezellig bij ons vuurtje zitten. Marshmallows en koekjes…mmmm. Ook van mijn nicht geleerd, haha.

Dinsdag 23 juli

We gaan weer verder. Op naar het Naeroyfjord. We  gaan met de boot van Utne naar Kvandall. Leek me een heel mooi tripje. Alleen vandaag is het weer mistig en regenachtig. Het is een hele mooie bootreis. We zien naast de boot ook een groepje bruinvissen zwemmen. Lijken een beetje op dolfijnen, maar hebben een wat kleinere vin op de rug. Gaaf om te zien. Die hadden we waarschijnlijk niet gezien als het mooi weer was geweest. 

Wederom een prachtige route met fjorden en bergen. Veel watervallen gezien onderweg en skigebieden. Het is weer genieten!

Dan komen we bij het Naeroyfjord. Vanuit een dorpje Gudvangen, waar een heleboel veerboten varen en het een drukte van belang is. Veel bussen met toeristen enzo. Maar goed daar moeten we gewoon langs rijden. Alleen de weg die aangegeven wordt is een bouwterrein. Althans zo lijkt het. Kiepwagens met zand en stenen en een shovel die alles goed neer legt. De man in de shovel gebaart ons onderlangs te rijden. Oke nou dat doen we dan maar. Over een smalle weggetje en door een beetje een spannende tunnel rijden we verder. En dan aan het einde van die weg zit de camping. Onderweg komen we een bijzonder duo tegen. Ik vind het eigenlijk een duo voor een nieuwe Disney film.

Op de camping is er nog geen receptie dus we moeten op zoek naar de eigenaren. We vinden de vrouw bij de droogmolen waar ze de was aan het ophangen is. We vragen of ze nog plek hebben en ze zegt dat we maar even moeten kijken of er ergens een plekje is. Ze hebben ook hele gave plekken waar alleen tenten staan. Als we nu twee kleine tentjes mee hadden gehad dan waren we daar gaan staan. Maar we gaan op zoek naar een plek voor de vouwwagen en die vinden op een hele mooie plek aan het fjord. Blijkt eigenlijk een plek te zijn voor campers en caravans. Maar de eigenaar van de camping komt pas kijken als we al goed en wel uitgeklapt staan. Dus kunnen we blijven staan. De camping bestaat nog niet heel lang (sinds 2017) en je merkt dat ze de vraag nog niet helemaal aan kunnen. De eigenaar is de hele dag heel druk met van alles en nog wat. Wel hele aardige mensen en op een pracht locatie!

Het Naeroyfjord staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. En dat is ook wel begrijpelijk. Het is een heel mooi smal fjord met een prachtige waterval. Die kan je pas echt goed zien als je aan de overkant van het fjord bent. Funfact: dit fjord heeft ter inspiratie gediend voor de film Frozen. Nog een funfact: in de winter komen er orka’s het fjord in zwemmen om de zeehonden (die er in grote getale zitten) op te eten.

Het is een prachtig fjord om te gaan kanoen of suppen of iets dergelijks. Dus suppen doen we. Je moet een beetje rekening houden met de vaarroute van de veerboten, maar het is goed te doen.

We lopen ’s avonds even om te kijken waar de waterval is. Maar vanaf beneden kan je de waterval niet heel goed zien. De weg loopt daar verder ook dood: het is een eigen weg waar nog een paar huizen staan. Wat een plek om te wonen! Met een fantastische waterval in de tuin (deze foto namen we een paar dagen later vanaf de boot)

Woensdag 24 juli

En dan word je de dag erna wakker en dan zie je dit. Dat is toch fantastisch! Ik ben helemaal verliefd op deze plek.

Daniel wordt wakker, gaat naar de w.c. en gaat ook van het uitzicht zitten genieten. Onze ouder man op de steiger, PRACHTIG!!

Vandaag gaan we wandelen. De Rimstigen gaan we lopen. Vanuit vroeger was het een pas die gebruikt werd om boodschappen en goederen naar Bakka en Tufto te krijgen. Deze route is gebruikt tot het jaar 1962 en daarna is het een tijd een geitenpad geweest. In 2009 is het pad gerestaureerd om de veiligheid van de wandelaars te waarborden. Ok, maar een pad die 700 meter omhoog loopt. In minder dan 3 kilometer. Dat is flink steil. En dat is een pittige wandeling. Vol goed moed beginnen we.

De kinderen hebben er vandaag niet heel veel zin in en hebben het zwaar. We worden voor van alles en nog wat uitgemaakt. De stomste en slechtste ouders van de wereld enzo. En ze waren al verhuisplannen aan het maken. Vooral Eveline is erg hardnekkig in haar verzet. Als we ruim over de helft zijn besluit Tycho te wachten met de Eveline en Daniel. Bastiaan en ik gaan nog even een stukje verder. We denken dat we er bijna zijn. Alleen valt het vies tegen. We komen wel tot bij de waterval. en dat is een al een hele beloning.

We gaan nog een stukje verder, maar ik merk aan Bastiaan dat hij moe is. Ik snap het want het is ook echt pittig aan de benen. Ik zie dat we nog een aantal keer omhoog moeten en we besluiten terug te lopen naar Tycho en de rest. Jammer ik had wel tot boven aan willen komen. Maar ach dat is dan puur een prestatie dingetje want ik denk dat het uitzicht overal fantastisch is.

Hoogste punt
Iets lager
Nog iets lager

Als Bastiaan en ik weer bij Tycho en de rest zijn, eten we een boterham. We besluiten met z’n allen af te dalen. Tycho wil ook niet meer verder klimmen. En die terugweg…wat is daar toch mee. De kinderen gaan in een speer naar beneden en ik ga dood tijdens die tocht naar beneden. Mijn knieën vinden het echt niet zo leuk en mijn tenen ook niet (die duwen dan zo aan de voorkant tegen mijn schoen). En je moet zo goed blijven opletten om maar niet mis te stappen. Laat mij maar omhoog gaan en lekker hard zweten!

Eenmaal beneden doen we even de pootjes omhoog en nemen een duik in het fjord. Brrrrr…lekker fris. Dan gaan we boodschappen doen, want we hebben niet veel eten meer. Op naar Vossevangen. Tycho had op de heenweg een weggetje gezien die heel erg steil omhoog liep en die wil hij wel een keer rijden. Eerst maar even boodschappen doen. De kids willen een ijsje. Alleen 5 losse ijsjes kopen is duurder dan een pak ijsjes. Dus wij als gierige Nederlanders kopen een pak ijsjes (wat ook al een godsvermogen kost) en smikkelen die ijsjes (2 per persoon) meteen op. Dat was geen straf, heerlijk frisse waterijsjes.

Dan komen we bij het weggetje. Een weggetje van 18%! Ik moest een foto maken van Tycho. Eerder hadden we al weggetjes van 12% , maar dit is wel een uitdaging.

Via dit weggetj rijd je langs een heel groot hotel. Het Stalheim hotel en daar rijden een heleboel bussen met een heleboel toeristen. Het hotel ligt er wel fantastisch mooi! Maar het is er retedruk. We rijden een stukje verder. Gelukkig is de weg een richting. Je kan dus alleen maar omlaag rijden. En die bussen met toeristen rijden hier ook naar beneden. Dat is ook wel te zien aan de weg. Kuilen, hobbels en scheuren sieren de weg.

En dan komen we er tot onze verassing achter dat er ook nog een hele mooie waterval is. Nu zijn we een beetje verwend wat betreft watervallen, maar deze was de moeite van het stoppen en het uitstappen waard. Zelfs de kinderen kwamen de auto uit!

Er liep ook een prima pad met trappen en alles.

Terug op de camping gaan we nog even suppen. En dan lekker eten. We gaan ’s avonds douchen. Maar ook de boiler van de camping kan de vraag niet aan. Want als er een aantal mensen gedoucht hebben, is het warme water op. Dat is wel jammer! Want douchen kan hier zonder muntjes en het nieuwe toiletgebouw is echt super mooi (alleen niet helemaal af). Na ja het is een verfrissende douche.

Donderdag 26 juli

Vandaag een rustig aan dagje. Kinderen zijn lekker aan het zwemmen en suppen. Ik ga ook even op de sup om de waterval goed te kunnen bekijken. Het gaat best heel lekker. Alleen als ik op de terugweg ben, komt er een schip achter me langs gevaren. En ik ben niet helemaal bedacht op de golfjes die de boot trekt. Ineens raak ik mijn balans kwijt en kukel ik achterover van de sup af. Oh sukkel dat ik ben.

De kinderen vinden het helemaal fantastisch om van de steiger af te springen. Dus als ik terug kom van het suppen is de vraag: “Mama kom je ook een bommetje maken?” Maar dat wat je in je jonge jaren zonder blikken of blozen doet is heel eng als je ouder wordt. Ik laat me niet kennen en ga het gewoon proberen. Tycho zegt wacht ik film het wel voor je. En Daniel maakt er een foto van. Ze willen het blijkbaar goed vastleggen. Toch wel gaaf om te doen. Dus ik spring nog een paar keer. En uiteindelijk doet ook Tycho mee.

’s Middags gaan we nog even naar Flam. Ook een druk bezochte plek voor toeristen. Het ligt aan het fjord dat parallel ligt aan het Naeroyfjord, het Aurlandsfjord en waar bijna alle ferry’s naar toe varen. Het is mooi dorpje, maar we vinden het eigenlijk wel iets te druk.

Er ligt in de haven een kneiter van een cruiseschip. De kinderen willen daar wel eens mee mee varen.

We lopen een rondje en gaan toch nog even een klein boodschapje doen. Even voldoende inslaan voor de komende dagen.

In Gudvangen stoppen we even om kaartjes te kopen voor de ferry naar Kaupanger. Ticket office is alleen al gesloten. Dan moeten we dat morgen maar doen. We lopen nog een stukje verder en zien daar een Vikingen boot liggen. Bij Gudvangen zit ook een Vikingdorp waar je een bezoekje aan kan brengen. Beetje te prijzig voor wat je er voor krijgt vinden wij. Je kan je in deze omgeving ook wel helemaal voorstellen dat de Vikingen hier gewoond hebben.

Laatste avond op de Dyrdal camping! We gaan weer verder. Langzaam aan willen we richting Zweden rijden. En we willen proberen een plekje te vinden om wild te kamperen. Maar dit uitzicht ga ik wel missen. Ik wil zeker nog wel eens terug komen. Misschien in de winter om orka’s te spotten.

Ik sluit bij deze dit deel af. Deel III komt volgende week. Dan kan je lezen over onze wildkampeer avonturen en onze reis richting Zweden.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden

De reis gaat beginnen! Zo veel zin in. We weten een beetje waar we heen willen, maar hebben eigenlijk nog niks vastliggen (behalve de boot). Heerlijk vooruitzicht. Voelt weer als vroeger toen Tycho en ik samen met een tentje naar Frankrijk en Spanje gingen. Met de kaart en de camping gids van de ANWB gingen we op pad. Nu hebben we Google maps en overal (behalve in Duitsland) goed internet. Laten we op avontuur gaan!

Zaterdag 13 juli

Dag van vertrek. Zonder problemen sta ik naast mijn bed, kleed me aan en ga naar beneden. Meteen onze kussens klaar gelegd (twee jaar geleden waren we die vergeten). Ik check nog een 10de keer dat mijn ID kaart in mijn portemonnee zit (ook die vergat ik twee jaar geleden). Ik bak de broodjes en kook de eitjes voor onderweg. Maar ja mijn tweede naam is kluns, dus ik verbrand mijn hand bij het afgieten van de eitjes. De pan moet je ook gewoon met een pannenlap pakken en niet met een theedoek. Auw, auw, auw, meteen koelen. Het doet me goed zeer! We ontbijten en doen de laatste dingen in de auto. Ik besluit op het laatste moment om toch even een koelelement te pakken. En daar ben ik heel blij mee. Mijn hand blijft branden.

Ondanks alle commotie rijden we rond 8:00 uur uit Arnhem weg en we doen het lekker rustig aan. We kunnen goed doorrijden. Gelukkig niet veel files in Duitsland. Alleen bij Hamburg hebben we wat vertraging. We stoppen twee keer om te plassen en een keer om te lunchen. Het is druk op de parkeerplaatsen en we lunchen gewoon bij de auto. Ondertussen een beetje de benen strekken. En wederom valt het op de dat de parkeerplaatsen hier niet vreselijk smerig zijn. Vorig jaar toen we naar Oostenrijk reden was dat vreselijk. Mensen waren te beroerd om even hun eigen afval in de prullenbak te gooien. Kan me er nog steeds kwaad om maken.

Net iets voor vieren komen we bij de boot aan. We rijden de boot op, zetten de auto neer, nemen de spullen mee en gaan op zoek naar onze hut (9701). Ik vind het een super uitvinding. Een hele relaxte manier van reizen. We droppen de spullen in de hut en gaan aan dek. Even wat drinken en genieten van de eerste dag vakantie.

We wachten tot het schip afmeert en richting het open water vaart en duiken dan even de shop om wat drank te kopen. Een fles Licor43 en een Captain Morgans Rum. Dat is net iets goedkoper dan aan land (vooral in Noorwegen en Zweden). Alleen de snoepjes zijn er belachelijk duur. 99 kronen voor twee zakjes Skittles of M&M’s. Dat is ongeveer 10 euro!! Laat maar. We halen wel wat lekkers als we aan land zijn. We brengen de drank naar de hut en dan kunnen we aanschuiven voor het eten. Een lopend buffet met heel veel lekkers. Tycho en ik zijn vooral in het vis gedeelte te vinden. Zalm, mosselen, garnalen, kreeftjes en haring in verschillende sausjes. Mjammie…. de kinderen gaan voor de gehaktballetjes en de worstjes en de pasta met saus. Als toetje nemen we wat lekkernijen zoals rabarber crumble en chocoladecake. En de kinderen gaan voor ijs. En dat is handig op van die warme borden. Het is snel eten want anders hebbenze ijssoep.

Na het eten willen we de zon zien ondergaan vanaf het dek. “We willen de zon in de zee zien zakken.” Helaas varen we op dat moment vlak langs Denemarken en kan de zon niet in de zee zakken. Het duurt bovendien ook erg lang. De kinderen zijn al naar de hut gegaan. In het zonnetje en uit de wind is het nog best fijn op het dek. Alleen als de boot een beetje draait zitten we meer in de wind. En het duur nog steeds erg lang voordat de zon ondergaat.

Na een tijdje geven het op en gaan naar de hut. Tanden poetsen, even douchen en dan pyjama aan en lekker naar bed. Ik slaap beter dan twee jaar geleden. Toen was ik wat misselijk van het eten en de deining denk ik. Nu word ik alleen midden in de nacht (rond 4 uur) wakker en slaap ik niet meteen in. Toch maar even plassen en tegen 5 uur val ik weer in slaap. Om 7 uur gaat de wekker.

Zondag 14 juli

Als de wekker gaat staan we op, kleden ons aan en pakken de spullen in de tassen. Dan gaan we naar het restaurant voor het ontbijt. Weer een buffet met broodjes, pannenkoeken, eieren, worstjes, yoghurt, fruit en muffins. Zo lekker allemaal.

Na het ontbijt gaan we weer aan dek om het aanmeren te kijken. Dan gaan we snel naar de hut om de spullen te pakken. En dan staan we in de rij bij de trap. Zo handig gemaakt NOT. Je staat daar altijd in de file. Maar goed deze keer staan we niet helemaal vooraan met de auto. En hoeft niemand op ons te wachten. We installeren ons rustig in de auto en dan mogen we rijden en zijn we in Zweden! Zo fijn. We stellen de navigatie in om naar Oslo te rijden. Die stuurt ons een andere kant op dan de borden, dus we besluiten niet te luisteren. We volgen de borden en de Noorse auto voor ons. Dat rijdt prima.

Onderweg stoppen we om te lunchen. Leuk plekje in Zweden. We vallen tijdens deze stop bijna van onze stoel om wat Bastiaan zei. Hij zei namelijk: ‘Door deze omgeving krijg ik zin om te wandelen.’ Wat is er met Bastiaan gebeurd? We hebben het verkeerde kind meegenomen. Help!!

De camping die ik uitgezocht heb zit dan wel midden in Oslo. Maar heeft niet erg goede reviews op Google. Het is duur, druk en soms heb je geen stroom. De andere optie is een camping iets verder buiten Oslo. Nou ja we gokken het er op. Het is maar voor twee nachten en we willen toch Oslo in duiken.

Als we aankomen zijn we net op tijd. Na ons ontstaat er een flinke rij. Het is inderdaad een dure camping en het staat hutje mutje met campers en caravans. De dame van de receptie had geen idee wat een vouwwagen is. Folding trailer of folding tent zo heet het in het Engels. We krijgen instructies over hoe te staan, maar ja dat is gebaseerd op campers en caravans. We doen dus maar wat en kijken als eerste even of we stroom kunnen krijgen. Veel palen voor elektriciteit zijn er namelijk niet. We hebben best een redelijk plekje. Maar wat een rot camping. Veel te duur, helemaal vol met allemaal campers en caravans. De een nog groter dan de ander. Niet onze soort camping zullen we maar zeggen.

We maken er maar het beste van. De kinderen zagen op de kaart een zwemplek. En het was maar een klein stukje lopen volgens Bastiaan. Nou wij denken wel iets meer dan een stukje. Maar goed als ze het willen dan gaan we het gewoon doen. We lopen door een heel mooi park dus een straf is het niet. Maar heel makkelijk en kort is de route niet. Dus we drukken de kinderen op het hart dat we geen gezeur willen. Ook niet op de terugweg. We komen langs een mooi restaurant, langs hele bijzondere beelden, langs een afkickkliniek, een spookhuis, een haventerrein, een hele bijzondere plek met moestuintjes (langs een weg achter betonblokken) en dan zijn we op het stuk waar het zwemgedeelte is. Een mooie nieuwe wijk van Oslo met dure appartementen (denken we). Het zwemgedeelte is een soort stadsstrand, maar dan op een steiger met een pierenbadje en een duikplank. En, en….echte baywatch babes en boys. Na ja beetje de B versie van Baywatch. Hihi! Maar wel netjes geregeld. Het water is gewoon zeewater en dus zout en koud. Maar de kids vinden het fantastisch. Ze zwemmen naar hartenlust en vinden het jammer dat we weer naar de camping moeten.

De terugweg is nog even een stukje omhoog lopen. De kinderen lopen zonder te mopperen of te zeuren terug naar de camping. Het gezeur kwam pas weer op de camping. Denk ik. Vast wel. Oh ja iets met watergevecht en hij maakt me nat ofzo. We eten pasta met gehakt en tomatensaus. Altijd lekker. Na het eten wassen we af.  We moeten in de rij staan om te kunnen afwassen. Moet niet gekker worden. In een vlot tempo wassen we alles af. Ik besluit om te gaan douchen. Zo veel zin in. Maar dan….begint de ellende. Ik ga de douche in, kleed me uit, houd het kaartje voor het apparaat en….niks. Hij doet niks. Kak!! Ik pak mijn spullen en ga naar een ander hokje. Ook daar doet de kaart het niet. Naar de andere kant van de douches, maar ook daar niks. Nu wist ik nog dat de kaart het met het openen van de slagboom het ook niet deed. Wellicht is er iets met die kaart. GVD…moet ik me aankleden om naar de receptie te lopen. Grrrrr I am not amused. Ik naar de receptie en ja hoor die kaart bleek het niet te doen. Meteen de andere kaart laten checken en die deed het gelukkig. Nou wederom met al mijn spullen naar de douche. Lekker douchen denk je dan. Meestal heb je op de camping een lullig pisstraaltje, waarbij je hoopt dat je je haren uitgespoeld krijgt voordat de tijd van je muntje op is. Hier niet hoor…er gaat een soort Karcher hoge druk straal aan. Ik moet moeite doen om niet tegen het deurtje van het douche hokje aangeduwd te worden. Vervolgens begin ik al bijna onderkoelingsverschijnselen te krijgen, want de douche is ijskoud en ik kom bijna niet bij de knop om ‘m warmer te draaien. En bovendien kan ik draaien wat ik wil maar er gebeurt weinig. Ik zit in een dilemma: doorgaan en bevriezen of in een hokje mijn haren wassen en me daar verder poetsen. Ik besluit door te gaan. En gelukkig wordt het water ineens wat warmer. Ik ga als een idioot door, haren wassen, conditioner er in, scheren. Langzaam aan komt het water steeds hoger. Snap ik wel, want alleen al in mijn douche komt er 10 liter per seconde uit. Dan stoppen de douches naast me, waardoor mijn douche weer kouder wordt. Maar het waterniveau zakt gelukkig tot teendiepte. De druk lijkt ppl iets minder te worden (of ik ben er gewoon aan gewend geraakt). En dan stopt de douche…de tijd is op. Pfffff ik heb het overleefd. Ik voel me wel heel schoon en mijn huid tintelt helemaal. Door de koud en die harde straal. Terug bij de tent vertel ik mijn verhaal aan Tycho. Hij durft meteen niet meer onder de douche. Mietje!

’s Avonds spelen we een spelletje Boonanza en gaan dan naar bed. Ik slaap met Eveline in de tent. En ik slaap heerlijk. Ik moet alleen Eveline af en toe terug rollen op haar matje (het terrein loopt nog al af en het kind is erg beweeglijk).

Maandag 15 juli

Sightseeing Oslo vandaag. We stappen op in de bus voor de camping. In het centrum stappen we uit. Supoer handig. Op de camping hadden we speciale kaartjes gekocht om de hele dag door Oslo te reizen.

Als eerste stop gaan we naar het Operahuset. Daar kan je het dak oplopen om te kijken. Dat is wel heel mooi. Ook binnen is het mooi.

Daarna lopen we even naar een stukje waar ze allemaal hippe eettentjes hebben. Beetje foodtruckfestival idee alleen dan staat het daar vast. Ze zorgen daar Oslo wel voor de stad. Het is er netjes leuk aangekleed met mooie gebouwen en beelden. En er lijkt ook overal een idee achter te zitten. Alleen al leuk om gewoon door de stad te wandelen. De kinderen moeten wel altijd een doel hebben en iets van een planning. We lopen even door het centrum, zoeken een supermarkt op en zoeken wat lekkers uit voor de lunch. In een parkje lunchen we met broodjes en wat drinken.

Selfie door Daniel

Na de lunch en een plaspauze bij de MacDonalds lopen we door naar het paleis. De wandeling er naar toe is al mooi. Fonteinen, beelden en mooie bloemenperkjes.

Het paleis is prachtig en vooral het park erachter is super mooi. Groen, fris, netjes. Met veel gras en mooie bomen. We vinden het mooier dan het park bij het paleis van Sissi in Wenen. Dan lopen we door en zien we net de wisseling van de wachters. Best indrukwekkend.

Daarna zijn de kinderen er wel klaar mee. We hadden beloofd nog even naar het strandje te gaan. We willen er met de bus heen gaan. Nou dat was ook een avontuur. Eerst uitzoeken welke bus. Lang leve internet. De goede bushalte gevonden, in de goede bus gestapt. Alleen de halte die we moeten hebben is wegens werkzaamheden afgesloten. We rijden te ver door. Besluiten wel daar uit te stappen, maar wat dan? Gaan we weer lopen of pakken we de bus terug? Op dat moment komt er net een bus aan. We springen er in en stappen dan nog weer net een halte verder uit. Door al die werkzaamheden kom je nauwelijks op dat stuk van de stad uit. Toch weer een stuk terug lopen, op een paar honderd meter na komen we langs de bushalte waar we de eerste keer opstapten. Serieus? Openbaar vervoer is ook gewoon niet voor ons weg gelegd. Via een loop brug kom je op het goede stuk. Inmiddels hebben we het allemaal zo warm dat we meteen in het water willen duiken. Tycho en ik hebben helaas geen zwemspullen mee. De kids wel. Dus die duiken de zee in. Wij bungelen met onze pootjes over de rand en dat is ook al verfrissend genoeg. De kids vermaken zich weer prima.

Van de duikplank

En als we dan voldoende afgekoeld zijn, gaan we een boodschap doen (wat niet goedkoop is) en dan naar de camping. We lopen naar het busstation (was ook nog best een stuk lopen) en stappen daar op de bus tot aan de camping.

Even lekker eten op de camping. De kinderen en Tycho besluiten toch te gaan douchen. Viel best mee gelukkig. We gaan een spelletje doen, maar dan begint het te regenen. We vluchten de vouwwagen in. Daar zetten we in het gangpad de tafel en dan kunnen we heel relaxed een spelletje spelen. Het blijft regenen bah bah. Maar ach lekker op tijd naar bed en morgen weer op pad. 

Dinsdag 16 juli

Onafhankelijk van elkaar hebben Tycho en ik dezelfde camping uitgezocht waar we heen willen. Buoy camping in Dalen van Nederlandse eigenaren. Niet dat dit iets uitmaakt. Maar de reviews zijn goed en dat is wel belangrijk. In een rap tempo pakken we alles in en ontbijten we. Om 10 uur vertrekken we. We laten Oslo achter ons, nou ja eigenlijk eerst boven ons. Onder Oslo loopt een lange tunnel. Bijna onder de hele stad door. Zo gaaf! De wegen zijn erg goed en alles is goed geregeld. Ook als van de iets grotere weg af gaan is het een goede weg. Alleen zijn ze blijkbaar aan het werk om een tunnel te maken, want ze leiden de weg over smalle weggetjes door dorpjes. Leuk maar het schiet niet echt op. En dan zien we aan de andere kant het begin van een tunnel. Handig zo’n tunnel. Scheelt veel tijd (als ie af is), maar al die weggetjes door die dorpjes zijn wel gaaf.

In een van de dorpjes doen we boodschappen en gaan we op zoek naar een plekje om te picknicken. Moest bij water zijn. Plekjes liggen normaal voor het oprapen, maar als je zoekt niet te vinden. We hadden al zoiets van dan eten we maar wat op de camping. Maar opeens vinden we dan toch een plekje. Niet officieel een picknick plek, maar het volstaat prima. Dan is het nog een stukje tot de camping. Slingerende bergweggetjes met prachtige uitzichten. Wauw!

De camping ligt erg mooi aan een bergmeer tussen riviertjes. De eigenaar is Nederlands. We mogen zelf een plekje gaan uitzoeken. We lopen de camping over en vinden een leuk plekje. Even kijken of de snoer van de haspel het redt naar de paal met het stroom.  Maar dat lukt dus installeren maar. We worden er steeds handiger in. Iedereen doet zijn of haar ding en in een mum van tijd staat alles.

De kids verkennen de camping even en ontdekken een klein watertje waar in we kunnen pootje baden. Ze willen ook nog wel even naar het meer om te zwemmen dus we gaan op expeditie. Door een of ander paadje komen we op een verlaten strandje. Met een verlaten boot en een verlaten hutje. De kinderen springen even het meer in. Maar al snel worden we aangevallen door muggen. En de kids vinden de bodem te drekkig. Hahahaha het is ook nooit goed.

Terug naar de tent lopen Eveline en Daniël door de rivier terug. Best uitdagend met al die stenen die er in liggen. Bastiaan wilde niet die vind het te koud.

We eten wat en gaan dan afwassen, douchen en dat soort dingen. We willen elanden gaan spotten. Maar ja de schemering is pas laat. Dus rijden we tegen 21:15 uur weg van de camping. Die elanden zijn natuurlijk nergens te vinden (we zijn nog iets te vroeg dus). We rijden de route nog een keer terug. Nog niks. We geven het op, draaien weer de weg op. En wat staat daar: een eland!!! Aan de kant van de weg. Ik snel weer het dopje van de fotocamera gehaald en in blinde paniek foto’s geprobeerd te maken. De eland dacht dit vertrouw ik niet  stapte over de vangrail. Daar bleef hij even staan om ons goed te bekijken en liep toen weg. Te gek!!!! We hebben er gewoon een gespot. Helemaal happy rijden we door. Staat er verderop gewoon nog een eland. Niet op de weg maar in het veld. Joepie!! Gewoon twee elanden op een avond! Topavond!

Woensdag 17 juli

We doen het rustig aan vandaag. We gaan even bij de Ravnejuv kijken. Onderweg naar de Ravnejuv stopt Tycho om even te tanken. En mevrouw die daar ook staat te tanken, begint ineens een heel verhaal tegen hem in het Noors. Nou lijkt Tycho wel op een Noor, maar onze auto is toch echt heel Nederlands.

De Ravnejuv is een afgrond met een fantastisch uitzicht. De wandeling er naar toe was te kort. Eigenlijk geen eens een wandeling te noemen. Maar de afgrond en het uitzicht zijn fantastisch!

Ik heb gelukkig niet echt last van hoogtevrees. Ik vind dit soort hoogtes wel spannend, maar ook wel heel erg gaaf! Eveline heeft er ook geen last van. Wij moeten even over het randje spieken.

Daarna doen we een boodschap en eten we bij de tent. Dan pakken we onze spullen om te gaan suppen bij het strandje. De kinderen gaan lekker zwemmen en Tycho onderneemt een dappere poging om te suppen. Het waait alleen hard en er zijn golven. Lastig om koers te houden en te blijven staan. Maar wel gaaf zo midden op dat meer. Bastiaan probeert te suppen, maar vindt het wel spannend. Daniël en Eveline blijven dichtbij. Je waait ook zo snel weg. Ik doe ook een dappere poging, maar het gaat moeizaam. Ik peddel terug op mijn knieën. We chillen nog even op het strand en gaan dan weer naar de camping.

Na het eten lopen we een rondje om te ontdekken waar in het dorp een wandelroute start. Via het strandje lopen we weer terug naar de camping. Lekker klein stukje lopen. Met mooi uitzicht.

We worden ’s avonds gek van de knutjes. De muggen vallen nog wel mee. Maar die kleine knutjes gaan rondom je hoofd vliegen. Niet fijn!

Donderdag 18 juli

In de ochtend doen we rustig aan.  Lekker ontbijten en een beetje spelen. ’s Middags gaan we wandelen. Alleen Tycho neemt een vest mee. We hadden het idee dat het wel wat warmer zou zijn. Nou tijdens de picknick bibberen we van de kou dus snel eten en dan aan de wandel. Dan krijgen we het snel warm. Leuke wandeling. Niet super bijzonder maar wel mooi. Bij de steengroeve spelen de kids en Tycho met de leisteen. Slijpen en bouwen en alles ontdekken. Daniel wil een heleboel stenen meenemen in zijn rugzak. Lijkt ons niet zo’n fantastisch idee. Hij moet namelijk nog naar beneden lopen. En om alles weer mee te slepen in de vouwwagen vinden we ook niet zo’n goed idee. Hij laat gelukkig nog een aantal stenen daar.

Die avond maken we gebruik van de oven in de gezamenlijke keuken. Dat werkt fantastisch. Het gaat zo snel dat tycho de bbq voor de hamburgers nog niet klaar heeft. Pizza is dan maar voorgerecht. En de hamburgers hoofdgerecht. Ik heb er natuurlijk lekker een bord sla bij. Tja je blijft toch een knaagdier he.

In de avond komen de knutjes weer. Grrrrr rotbeestjes ze gaan ook zo vreselijk irritant rond je hoofd zitten. We worden er gek van. Het begint dan te regenen dus we gaan de vouwwagen in en daar zijn ook geen knutjes. En dan besluiten we de eland route nog een keer te gaan rijden. Wie weet hebben we geluk. En ja hoor op de plek waar we de tweede eland vonden twee avonden geleden, zien we nu weer een eland staan. Joepie weer een! We rijden verder en zien nog twee elanden staan. Al 5 gezien deze vakantie!! De rest van de rit niet meer, maar ja het was ook niet bepaald lekker weer. De elanden zaten waarschijnlijk lekker binnen tv te kijken. Wel een mooi weggetje om te rijden.

Wat een ellendige regen. Het stopt maar niet. Ik word meerdere keren wakker met het idee: het moet stoppen morgen gaan we inpakken.

Vrijdag 19 juli

Nou het stopte niet die. We werden wakker en het bleef regenen. In de vouwwagen maar even wat opgeruimd en dan ontbijten in de vouwwagen. Het regent nog steeds dus we besluiten als een stel bikkels de boel te gaan inpakken. Niet lullen maar doorwerken. Het ging best redelijk vond ik zelf. En op het moment dat we alles ingepakt hebben stopt het met regenen…grrrrr. Ach niks aan te doen.

We rekenen af bij de camping eigenaar. En kronkelen over de berg weggetjes naar boven. Wauw wat een route is dit weer. Eerst gewoon tussen de bergen door en dan over een hoogland. Met hele smalle weggetjes, meertjes, rotspartijen en heel veel shoarma…uhm ik bedoel schaapjes.

Bij een stuwmeer stoppen we en picknicken we. Na deze stop komen we achter een vrachtwagen te zitten en dat heeft zo z’n voordelen. Auto’s blijven staan voor de vrachtwagen en we kunnen makkelijk doorrijden. We rijden nog een hele tijd achter de vrachtwagen aan. En dan komen we bij de fjorden in de  buurt. Zo wat is dat gaaf zeg. Zo’n berg die gewoon in het water staat. Ik ben meteen verliefd. Daar kan je uren naar kijken. Zo veel moois.

En dan komen we bij de fjorden. Wauw wat is dat mooi! De ruigheid van de bergen die zo het water in lopen. Ik ben meteen verliefd! Om bij de camping te komen nemen we een ferry. Even een stukje door het fjord varen. Dat is helemaal niet erg.

We rijden door naar de camping. Die camping zit lekker dicht bij de Preikestolen die we willen beklimmen. De camping op zich is niet veel meer dan een grote parkeerplaats met heel veel campers. Er zitten hele leuke stukjes bij, maar het is er druk en vol. En er is te weinig stroom capaciteit. Op het stuk waar we staan zijn misschien tien palen met twee aansluitingen voor elektriciteit. En staan wel 100 tenten, campers en caravans. Terwijl op de “parkeerplekken” meerdere elektriciteitspalen staan met vier aansluitingen of meer. Zo stom! Na ja we redden het wel zonder stroom. Maar dan vragen we wel het geld terug die we voor de stroom hadden betaald. Ook goed.

We eten, wassen af, douchen en dat soort dingen en dan ontdekken we de camping even verder. En dan stuit je op dit uitzicht! I love Norway!!

Dit was deel 1 van onze reis. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen. Volgende week deel 2 van onze fantastische reis!

Bekentenis 41: al weer op vakantie!!!!

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan vakantie

 
I am so lucky!! Dit jaar gewoon drie keer op vakantie kunnen. Wat een ongelofelijke luxe. Dit jaar kan het, dus waarom niet. Je leeft toch maar een keer en life is short. Het waten drie totaal verschillende vakanties. Met een camper op pad, naar de bergen en naar het mooie Denemarken.
Naar Denemarken in de herfstvakantie. We zitten in een huisje, de vouwwagen is echt te koud en rondreizen in een camper vinden we niet perse nodig. Maar een huisje. Dat is een tijdje geleden dat we die luxe hebben gehad. Ik moest even goed nadenken over wat je dan mee moet nemen. Eigenlijk niet zo heel veel. Hihi dat is ook fijn! 
 

Zaterdag 13 oktober

We willen op tijd wegrijden. Zo tussen 7 en 8 uur. En dat is gelukt. Om 7.30 uur rijden we weg. Dezelfde route als naar Zweden. Voelt vertrouwd. Gelukkig geen paniekmoment halverwege Duitsland omdat ik mijn paspoort vergeten ben. Mijn ID kaart zit altijd standaard in mijn portemonnee en mijn portemonnee in mijn tas. De reis is eigenlijk heel relaxed. Lekker geluncht onderweg op een redelijk schone parkeerplaats. Ligt het er dan toch aan welke kant je op gaat? Zijn de mensen die naar Denemarken, Zweden of Noorwegen op vakantie gaan dan minder vervuilend? Zijn het ander soort mensen dan de mensen die naar Italië, Kroatië of Slovenië gaan? Of is het nu minder druk? Of is het de combinatie? Ik weet wel dat het een stuk fijner picknickt als je niet in de viezigheid van een ander zit. 

Zo rond 15.30 uur komen we bij de plek waar we de sleutel van het huisje moeten ophalen. Even wat onduidelijkheid over de kaartjes voor Legoland. Maar het klopte allemaal. We ontmoeten daar ook nog de eigenaar van het huisje. Ene Christian. Hij woont daar in de buurt. Hij vertelt dat we het hout dat er ligt gewoon mogen gebruiken. Fijn dan kunnen we lekker de kachel opstoken. 

We rijden door naar het huisje. Het landschap en de bebouwing doet ons een beetje denken aan Texel. Als we dichterbij het huisje komen, rijden we een onverharde weg op en komen we in bosrijk, militair oefengebied. Het huisje ligt in Mosevra. Een groep huizen bij elkaar voornamelijk vakantiehuisjes. Op een prachtig bosrijk plekje ligt het huisje. Heerlijke ruimte er omheen. Hier vermaken we ons wel een week. 

Alle spullen op de plek zetten, bedden opmaken en het huisje ontdekken. Altijd een fijn moment vind ik. Als alles ongeveer op z’n plek staat gaan we de omgeving verkennen. Een open veld, bos, verlaten huisjes. Genoeg te ontdekken. We hopen ook hertjes te kunnen zien. We weten dat ze er zijn want we zien de sporen op de grond. En even later vinden we ook een stuk van een hert. Een pootje. We hebben goede hoop nog een hert te gaan zien deze week. 

Dan is het tijd om lekker te gaan eten. Echte Hollandse kost. Hachee met rode kool en aardappelen. De hachee had ik de avond van tevoren klaargemaakt. Dat smaakt goed na een dag reizen en ontdekken. 

Na het eten nog een en een potje voetballen en dan klaarmaken voor het bedje. Het is hier heerlijk rustig. Slaapt vast lekker. 

Zondag 14 oktober

En inderdaad ik heb heerlijk geslapen. Meestal heb ik de eerste nacht een beetje moeite met slapen in een vreemd bed. Maar nu echt niet. Tijd voor ontbijt. Dat is het fijne van vakantie. Je kan even rustig de tijd nemen om te ontbijten. 
Dan aankleden, nog even buiten spelen en dan gaan we naar het strand. Naar een strand waar je met de auto op mag. Fantastisch! We wandelen een stuk over het strand en Tycho probeert of de vlieger het nog doet. Ik ontdek de duinen en de kinderen rennen vooral de duinen af. Bij Novasol, waar we de sleutel van huisje moesten halen, kregen we een plastic zak om afval van het strand op te ruimen. Dus dat doe ik. Er ligt gelukkig niet heel veel. 

We gaan even boodschappen doen bij de Lidl in Varde en dan naar huis om lekker te lunchen. S Middags blijven we bij het huisje en ik ga op zoek naar paddestoelen. Tycho heeft in de schuur een grote Weber barbecue gevonden. Hij stookt een fikkie en we poffen kastanjes. Die kastanjes hadden we in Nederland gevonden. Je moet wel de goede kastanjes hebben en ze lang genoeg poffen. Maar dan smaken ze heerlijk. Beetje zoetig! 

Na het eten in de schemering denken we een goede kans te hebben om herten te spotten. Dus we lopen een rondje. Alleen geen hert te zien. Misschien zijn die kinderen ook gewoon te luidruchtig. 

En dan lekker naar binnen, kachel aan, spelletjes doen en boekje lezen. Heerlijk!

Maandag 15 oktober

Vandaag de dag dat we naar Legoland gaan. Dus we staan op tijd op. Ontbijten, smeren een broodje voor de lunch en pakken de tas in. 
Op weg naar Billund. Ongeveer een uur rijden. Vlakbij Legoland zit ook een vliegveld. Dus er komen vliegtuigen erg laag over. Gaaf! 
En om 10.00 uur precies zijn we er. Samen met nog wat andere mensen lopen we het park in. Ondanks het vroege uur is het al best druk in het park.

Het is een prachtig park met uiteraard alles van Lego. Je loopt eerst een  soort Madurodam in met allemaal huisjes, bootjes, auto’s vliegtuigen enzovoort. Heel mooi om te zien. Dan komt er nog een stuk met allemaal Star wars lego. Bastiaan schiet van alle hoeken een foto met zijn telefoon. 

We gaan een aantal attracties in. Zoals de Pagode (van legoland), de monorail, het spookhuis en de piraten bootjes. Bastiaan experimenteert ondertussen met selfies maken. Hihi zo leuk! 

Leuk dat Halloween thema. Ik ging even naast mijn tweelingzus staan. Ze is wel een paar keer vergeten te eten. Verder lijkt ze sprekend op me. 

Ik houd van ronddraaiende attracties. Tycho niet! Samen met de kids ga ik in de tonnen. De monsieur Cannibale van Legoland. Ik houd daarvan dat zie je wel aan mijn gezicht. 

Dan gaan we door naar de eerste achtbaan. De Eagle! We moeten even wachten, maar in het zonnetje is dat geen straf. 

Daarna gaan we in een Lego Canoe, die lekker spettert. Alles met bootjes en water is altijd goed. Echt heel nat worden we niet maar het is wel leuk. Dan drinken we even wat en gaan we door naar Lego Ninjago. De kids zijn helemaal in to de Lego Ninjago film. Dat zijn echt leuke films. Er zit zoveel humor in. 

In Ninjago world gaan we in Ninjago the ride. Met een 3d bril moest je allemaal slechteriken verslaan. Daniel is een echte Ninja, want hij had de beste score van ons allemaal. Daarna gaan we in Lloyd’s laser maze. Zo snel mogelijk moet je langs de lasers zien te komen. Super leuk om te doen. Wel lastig met een tas en jas om. Daarna gaan we naar de Ninjago film. 4D. Een filmpje van een minuut of 15. 
We gaan door, want we willen naar de Polar express. Nog een achtbaan. Onderweg worden er natuurlijk selfies gemaakt en foto’s van het maken van de selfies. Hihi. 

Nog een boten attractie. Echt iets voor Daniel. Ook dit vind erg leuk. Dus geen straf om met Daniel deze attractie te doen. 

De wachtrij voor de Polar expres duurt even. Maar onderweg zijn er allerlei dingen te zien. Helemaal niet erg. Super leuke achtbaan. Met als verassing dat je naar binnen gaat en dan zie je een filmpje van twee poppetjes die ijs aan het hakken zijn. Dan laat een van de poppetjes de pikhouweel vallen en breekt het ijs. Dan vallen de karretjes een stuk naar beneden. Je schrikt je het apezuur. Heel gaaf!! Samen met Eveline en Bastiaan ga ik nog een keer in de Polar Express. Daniel en Tycho kijken bij de brandweer. En daarna gaan we een hapje eten. Zelf vergeet ik een foto te maken van mijn eten, maar Bastiaan maakt wel een foto van zijn eten. Een hamburger met frietjes in de vorm van een lego blokje. Eveline heeft een spiesje, Daniel hetzelfde als Eveline en ik heb een stukje zalm. Tycho heeft een stuk vlees. Prima eten voor een restaurant in een pretpark. 

Als toetje nemen DAniel en Eveline een suikerspin (Halloween stijl). Bastiaan wil graag ijs. Schepijs. Alleen zijn inmiddels de meeste kraampjes dicht gegaan. We vragen het na bij een medewerker en zij zegt dat er geen schepijs meer te krijgen is. Jammer de bammer. Hij zoekt wat anders uit. 

Dan besluiten we er een eind aan te breien. Het is al een lange dag. Maar als we terug lopen zien we dat in het Madurodam gedeelte de lampen aan staan. Wauw zo mooi! Dus we kijken nog even rond. 

Het was een gave dag. We rijden op ons gemakje terug en zijn om uur of 9 weer bij het huisje. Lekker op tijd het bedje in. 

Dinsdag 16 oktober

Vandaag beginnen we rustig aan. Lekker ontbijten en dan nog wat rond het huisje hangen. Dan gaan we naar Blavand strand. Even kijken bij de vuurtoren. En natuurlijk even wandelen op het strand. Het is eb, dus we kunnen en eind lopen. Aan de waterlijn kijken we of we kokkels kunnen vinden. Nou die kunnen we genoeg vinden. Helaas zijn ze wel erg klein. Maar goed we nemen een emmertje mee en willen dat ’s avonds een klaar maken. 
Als we verder lopen zien we mensen allemaal zoeken op het strand tussen de andere aangespoelde dingen. We vragen ons af wat de mensen aan het doen zijn en komen erachter dat ze barnsteen aan het zoeken zijn. Ooit wel eens van gehoord in de boeken van Jean Auel. Maar nog nooit in het echt gezien. We besluiten ook even te zoeken, maar we kunnen niks vinden. 
We gaan wel ontdekken bij de bunkers die tegen de duinen aan staan. De kinderen en Tycho hebben altijd de neiging om er in te klimmen. Ik vind dat maar niks. OP de bunkers is het een en ander gespoten. Ook het woord sport, dus ik moet van Tycho even komen planken. 

Weer terug bij het huisje spelen we wat en proberen we de kokkels uit. Zanderig en klein maar wel lekker. 

Woensdag 17 oktober

’s Ochtends vroeg gaan we eens kijken of we meer geluk hebben met het vinden van herten. Dus we gaan meteen als we wakker zijn aankleden en op pad. Zo zachtjes mogelijk sluipen we het veld op. Geduldig wachten we. Maar helaas. Geen hert te zien. 

Nou ja als we dan toch wakker zijn dan gaan we maar op tijd naar een mooi stuk strand. We zijn lekker op tijd dus het is heerlijk rustig. We gaan een flink stuk lopen en ontdekken van alles op het strand. Zo ook een dode vis. Waarschijnlijk een bruinvis. 

Ook hier gaan we zoeken tussen de aangespoelde dingen. En deze keer heb ik meer geluk. Ik vind een piepklein stukje barnsteen. Het voelt aan als plastic en is heel erg oranje. Cool toch wat gevonden!!
We lopen nog door tot een hoge duin en dan gaan we weer terug. 


Terug naar het huisje. We hebben honger, want het is lunchtijd. Lekker eten en dan gewoon hangen bij het huisje. De kinderen kunnen van alles ontdekken. Tycho kan lekker vuurtje stoken en ik keutel wat, lees wat en we poffen kastanjes en popcorn. Heerlijk! 

Donderdag 18 oktober


Vandaag brengen we een bezoekje aan Varde. Een stadje in de buurt. Het blijkt niet zo heel groot te zijn, maar wel gezellig om even door heen te lopen. 
Hele mooie schilderingen op een tweetal gebouwen gezien. 

 

Natuurlijk lopen we langs de kerk en over de begraafplaats. Ik vind deze begraafplaats wel erg mooi. Allemaal dezelfde plekken met struiken en stenen. Geen kitscherige marmeren platen enzo, gewoon eenvoudig en strak.  

Bij een schattig klein gebouwtje Aunt Betty genoemd drinken we wat. Mmmmmm lekkere koffie hier. En kijk dat behangetje dan….geweldig! 

’s Middags gaan we naar het strand om even te vliegeren. Het is nog steeds heerlijk weer maar alleen wel wat kouder dan de eerste paar dagen. De kinderen hadden het voornemen om te gaan zwemmen, maar ze vonden het toch te koud. Dan maar lekker rennen van de duinen af. 

’s Middags gaan we nog een rondje door het bos doen. Zo heerlijk om het huisje uit te lopen en meteen in zo’n heerlijke bosrijke omgeving te zitten. Daar kan ik wel aan wennen. 

 

Waar ik ook wel aan kan wennen is het houtkacheltje. Zo’n heerlijke warmte van een kacheltje. Als we ooit nog eens de ruimte hebben in huis dan gaan we ook een kachel plaatsen. De pyromanen in ons gezinnetje vinden dit ook een erg goed idee! 

Vrijdag 19 oktober 

De laatste dag al weer:-(. Wat jammer! De kinderen maken voor mijn jarige schoonvader een stopmotion filmpje met de LEGO poppetjes uit Legoland. Zo leuk! Dit was de laatste foto van het filmpje. Wat die kinderen allemaal leren op school. Fantastisch!

Als we gaan bepalen wat we willen doen die dag, komen we tot de conclusie dat we niet meer naar het strand willen. Genoeg strand gezien. We willen nog heel even kijken naar het kerkje waar we al een paar keer langs zijn gekomen. Die kerk staat in the middle of nowhere. Echt dat je denkt, wie gaat daar naar toe? Mosevra kirke, zo heet de kerk. Waarschijnlijk gaan de mensen van Mosevra (het gehucht waar we zaten) naar deze kerk. Er is ook een begraafplaats bij. Ook hier mooie simpele plekken met gegraveerde stenen. Ik vind het mooi. 

We willen nog even lekker wandelen (lees Tycho en ik). En de kinderen lokken we mee met de belofte dat we nog wat lekkers gaan halen bij de bakker in Blavand. Eenmaal aan het wandelen vinden de kids het ook echt wel leuk. We ontdekken altijd allerlei dingen. Want terwijl de kids in een omgevallen boom klimmen, loop ik een heuveltje op en vind ik een nep soldaat, oh excuus nep militair (anders krijg ik op mijn donder van mijn achterbuurman). Zoals ik al zei zitten we in een gebied waar het Deense leger veel oefent. 

Zo heerlijk in het bos! De geur, de rust, de kleuren, alles wat je ziet. Echt genieten, ik kreeg meteen zin om volgend jaar weer naar Zweden te gaan. En we willen ook graag naar Noorwegen. 

Na de wandeling gaan we naar de bakkerij in Blavand. Zo ontzettend veel lekkere dingen! We moesten nog even onze Deense kronen opmaken. Dus wat lekkere broden gekocht voor bij de lunch en wat zoetigheid gekocht voor bij de koffie. Mmmmm heerlijk. 

Voor de laatste keer gaan we nog een keer het bos in. Met de walkie talkies. Bastiaan en Eveline gaan een kant op en Tycho, Daniel en ik de andere kant. Dan proberen we elkaar te vinden. Leuk en best een beetje spannend. Tycho maakte ook nog wat mooie foto’s 

Nog even lekker eten s avonds, een spelletje doen en dan op tijd naar bed. Morgen weer op weg naar huis. 

Zaterdag 20 oktober

Da dag van vertrek. Alles opruimen en inpakken. Dat is natuurlijk even wat werk zo in een huisje. Hoewel de vouwwagen inpakken is ook wel wat werk. Even checken of wel alles hebben en dan kunnen we gaan. Dag huisje! 

Nog even de sleutel inleveren en dan rijden we op ons gemakje richting Nederland. Een relaxte reis met alleen wat oponthoud bij Hamburg (altijd). We lunchen even lekker op een parkeerplaats en dan rijden we verder. 
Op de app vraag ik aan mijn moeder wanneer ze de hond terug komen brengen. Heel wat heen en weer geapp. Totdat ik me bedenk dat we de hond ook wel meteen zelf kunnen ophalen. We rijden toch praktisch langs Zutphen. Meteen maar even vragen wat ze die avond eten ;-). Spare ribs en hamburgers…..de jongens roepen meteen ja!!!!! Ok lekker dan, hoef ik niet meer naar de winkel voor een boodschap. En wat helemaal briljant is mijn moeder heeft nog een kliekje zuurkool. Dus die peuzel ik lekker op. 
Zo rond half 9 zijn we thuis en pakken we de auto uit. De kinderen helpen goed mee. Wat fijn om weer thuis te zijn! 

We gaan weer op naar de volgende vakantie. Zweden/ Noorwegen here we come! 

Tot de volgende bekentenis! 

Bekentenis 37: I love Oostenrijk deel 3

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan Oostenrijk

Wat fijn zeg! Het is begin september en ik heb nog een week vakantie voor de boeg. Letterlijk, want we gaan nog een weekje naar Denemarken en figuurlijk, want ik deel nog een week Oostenrijk met jullie. We zijn inmiddels al weer helemaal gewend aan het normale ritme: kinderen op school, Tycho aan het werk en ik heb het redelijk rustig. Redelijk rustig, want ik geef iets meer uren les op de sportschool en val hier en daar in, maar heb minder oppaskindjes. Het is voor ons altijd een drukke maand, september. Met verjaardagen enzo. Altijd even puzzelen wie wanneer welk feestje kan geven, traktaties bedenken en taarten maken. Maar goed dat wordt ook elk jaar makkelijker.

Zondag 29 juli

Camping dag vandaag. De kinderen willen dat zo graag. Nou ja ok dan blijven we op de camping. Maar dan gaan we de rest van de week nog wel  dingen doen. Zoals wandelen…zucht doen ze alle drie. Ik wilde al twee dagen even een handdoeken was doen. Die beginnen na twee weken toch wel beetje muf te ruiken. Maar ja zo’n wasmachine bemachtigen is toch best een dingetje. Ik heb maar even gekeken hoe lang de wasmachines nog moesten en later nog eens terug gegaan. Er was me net iemand voor. Jammer, maar de andere duurde nog maar 11 minuten. Ik besluit even te wachten. Kan ik meteen even gratis op de wifi. En mijn geduld word beloond. Joepie! Ik had alleen iets meer was mee moeten nemen. Helaas pindakaas. In ieder geval wel frisse handdoeken. Dan ontbijten we en genieten van het heerlijke weer. De kinderen zijn steeds sneller met het afwassen. Lekker tijd om te gaan spelen. We moeten nog even snel een boodschap doen. Maar de kids blijven op de camping. We zijn zo weer terug. De rivier moet weer bedwongen worden en de dam moet verder gebouwd worden. De kinderen gaan lekker met de luchtbedden aan de gang en Tycho gaat weer een dam bouwen nu op een andere plek. Hij wordt steeds groter en sluit al een heel stuk af. Ook nu helpen we een heleboel kinderen mee. Tycho kleurt langzaam steeds roder dus ik smeer hem nog een keer in. Hij doet voor de zekerheid even een T-shirt aan. De laatste keer dat hij verbrandde had hij allemaal blaasjes op zijn lichaam. 

Ik ruim langzaam aan alle opgeblazen dingen op en ga met Daniel een ijsje halen. Eveline en Bastiaan waren al vooruit gegaan. Alleen ze waren blijven hangen bij hun vriendjes. Als Daniel en ik terug lopen komen ze er net aan. Daniel heeft een mega grote cornetto. Ergens hoop ik dat hij hem niet op kan. Maar ik mag alleen een klein hapje. Jammer hoor. 
We eten lekker pasta en omdat we voor het eten al gedoucht hebben, hebben we lekker veel tijd na het eten. We spelen een potje Kubb en speedminton. En als Daniel met heel veel drama op bed ligt (pfffff lang verhaal, hij was vooral heel moe), spelen we nog een potje pesten. Blijft leuk! 

Maandag 30 juli

Vandaag gaan de vriendjes van Bastiaan en Eveline weg. Ze zijn al op tijd wakker om daar naar toe te gaan en even te spelen. Wij gaan ondertussen nog ontbijten en de kinderen gaan de afwas doen. Ze maken nog niet heel veel haast om te vertrekken. Wij willen eigenlijk even gaan wandelen en een proeflesje suppen doen. We wachten ongeduldig. Hehe eindelijk ze vertrekken. Wij gaan zo snel mogelijk de auto in om zowel de wandeling als het suppen nog te kunnen doen. Dat suppen is echt heel erg leuk om te doen. We waren al even aan het twijfelen of we een supboard zouden aanschaffen. Maar nu gaan we toch even serieus op zoek. Het is voor zowel ons als de kinderen geweldig leuk om te doen. Leuk dat je dat ook zo even kosteloos mag proberen. 

Daarna gaan we nog even een rondje over de berg. Kort simpel rondje, de kinderen zijn moe (behalve als we gaan zwemmen of spelen in de speeltuin). We drinken boven op de berg nog wat in een geweldig restaurantje. De vrouw die ons bedient loopt in Oostenrijkse kleding. Geen jurkje en gebreide sokken in leren klomp sandalen. Geweldig! Het restaurant ziet er super leuk uit. Dan lopen we weer naar beneden tussen de koeien door. Met de kabelbaan naar beneden.

En in Lofer kijken we nog even naar slippers voor de jongens. Bastiaan en Daniël die krijgen het altijd voor elkaar om die dingen te slopen. En dan het liefst in de vakantie. Volgend jaar een extra paar voor beide meenemen. Daar in het dorp hebben ze niks. Niet betaalbaar in ieder geval. 
Op de camping duiken we even lekker de Saalach in. Heerlijk verfrissend. Dan steken we de BBQ aan. Lekker eten, douchen, nog even een spelletje doen en naar bed.

Dinsdag 31 juli

Op zoek naar slippers gaan we naar Zell am See. Een stadje waar zoiets toch wel gevonden kan worden. We willen natuurlijk ook even het dorp bekijken. Best toeristisch. We lopen een rondje, lopen weer spaak met de slippers, willen wat eten, maar alles is zo propperig en toeristisch. Dus we besluiten terug richting camping te rijden. 

Onderweg zitten ook wel restaurants. Onderweg zie ik vanuit mijn ooghoek een Knakenland (tegenwoordig Euroland) zitten. Daar hebben ze vast wel goedkope slippers. En ja hoor we hebben geluk. Althans slippers voor Bastiaan en Crocs voor  Daniel. Geweldige winkel met allerlei rommel. 
Volgende missie is een leuk restaurantje vinden. Op internet wel wat gezien langs de weg terug naar de camping. Ok gaan we proberen. De kinderen nemen een pizza en wij schnitzel en vooraf proberen we de knoedel soep. Tycho knoedel met spekjes en ik de kaas knoedel. Die soepjes zijn heerlijk. Bastiaan vond vooral die kaas van mijn heerlijk. We hebben maar gedeeld. Het restaurant is op zich leuk met hele, aardige mensen. En het eten is redelijk. Maar het mist het net. De speeltuin is oud en krakkemikkig, er staat een gekke schutting in de weg en het kindje van de serveerster zit in een buggy buiten. Net niet helemaal professioneel. De kinderen krijgen de pizza’s niet op, maar weer mogen we het zo meenemen. Super! Die peuzelen we vanavond nog wel op. 

Op de camping natuurlijk weer verkoeling opzoeken in de Saalach. Heerlijk met het luchtbed er op drijven. We gaan nu iets verder op  beginnen door een stukje over het pad aan de overkant te lopen. Dat doen we nog een keer en dan zijn we genoeg afgekoeld. Mijn tenen zijn ijsklontjes geworden dus ik kan er weer even tegen. 

Woensdag 1 augustus

Het wordt weer een warme dag, dus dan is het wel lekker om even een grot en een kloof te bezichtigen. Al een paar keer zijn we er langsgereden tijdens andere uitjes. De lamprechtshohle is een heel klein stukje van een flink grottenstelsel. Met hele lage stikken waar je als volwassene je kopf moet einziehen. Anders stoot je je hoofd. En dan een flink stuk met heel veel trappen. Ik voelde me een beetje als Frodo van Lord of the Rings. Jammer dat Legolas niet naast me liep 😉. Zo’n grot blijft indrukwekkend en een beetje spannend. De kinderen vinden het dankzij die Thaise jongens wel erg spannend. In de grot staan er ook waarschuwingsborden voor als er hoogwater is. De kinderen hebben even snel gekeken en willen zo snel mogelijk weer naar buiten. En hoe sneller de kinderen willen gaan, hoe langzamer Tycho gaat. Hihi en dat.komt hij nog eens met het verhaal over de grot. Dat er een knappe dochter van een ridder in de grot gevangen zat en daar als monster met vurige ogen de schat bewaakte die haar vader daar had verstopt. En dat alleen om 12 uur op kerstavond de knappe dochter gered kan worden. En de schat kan worden meegenomen. Vele mensen hebben het geprobeerd en velen zijn niet terug gekeerd. De kinderen hebben die nacht heerlijk geslapen 😉.

Goed dan de Vorderkaserklamm. Beetje knullig gebeuren ten opzichte van de Seisenbergklamm. Voordat onze kaartjes gescand waren, waren we al een half uur verder. Dan lopen we naar de kloof. En dat is al een flinke wandeling omhoog. De kloof is mooi en heel smal, maar de Seisenbergklamm is mooier. Als we de kloof door zijn, eten we boven een broodje. Iedereen die boven komt heeft een vlinder op zijn of haar vinger of elders op het lichaam. 

Na het bezoek aan de kloof gaan we door naar het naturbade gebiet. Een plek om lekker te zwemmen en te spelen. Heerlijke plek. Je moet er wel wat voor betalen, maar dan zorgen ze ook dat de boel netjes blijft. En er zijn bbq’s en een wc en picknick tafels. Het was er heerlijk!

Op de camping gaan we eten, even chillen en lekker douchen. En ’s avonds spelen we natuurlijk nog een potje pesten. We zijn een beetje verslaafd 😉

Donderdag 2 augustus

De laatste dag in Oostenrijk. We hebben die week al besloten dat we nog een lange wandeling gaan doen. Een gezin bij ons op het veld hebben dat ook gedaan met hun drie kinderen en het was een fantastische wandeling. Die willen we gewoon nog een keer doen. We beloven de kinderen dat we daarna naar het zwembad gaan in Lofer. 
Vandaag wordt het niet te warm, dus dat is ideaal om te wandelen. Een uur of drie wandelen geven ze aan en die tijden zijn vrij ruim. En het is ook erg mooi. Vooral als we het laatste stuk echt wat mee moeten gaan klimmen. De eerste top is een punt waar we de camping kunnen zien. Daar staat ook een kruis maar dit kruis is voor een man die op deze berg overleden is. Vermoedelijk een paraglider. 

We lopen dus nog door naar de echte top en dat is echt wel een lekker klimmetje. De afgrond is dichtbij en recht naar beneden. We lunchen boven op bij de gipfel (kruis). Heel mooi uitzicht vanaf daar. 

Op de terugweg naar beneden is het heerlijk klauteren. Wel goed opletten waar je voeten neer zet. Ik stoot een keer mijn knie….auw. Maar het is een prachtige daling.

We hebben inderdaad 3 uur over de wandeling gedaan. Met pauzes en alles. Dan dalen we weer met de kabelbaan af. Beloofd is beloofd! we gaan naar het zwembad. Kost niks met onze sommercard. Het is een mooi zwembad. Echt wel een goede afsluiting van de vakantie. 


Vrijdag 3 augustus

We gaan naar huis….einde vakantie. Alles weer inpakken. Het heeft geregend de avond van tevoren, maar tegen de tijd dat we de vouwwagen gaan inklappen is het allemaal al weer droog. Tegen half 11 rijden we weg van deze mooie camping.  

We willen vandaag ongeveer de helft van de route naar huis rijden. Net iets voor Frankfurt willen we stoppen. Vanwege de warmte lunchen we maar gewoon in de auto. De thermometer in de auto blijft maar oplopen. Het is bijna aantrekkelijk om gewoon door te blijven rijden. In de airco is het prima te doen. Maar ja dan wordt het wel een hele lange ruk. 
Met een graad of 38 gaan we op zoek naar een camping. We wilden eigenlijk iets kleins. Alleen werd het toch een iets grotere camping. Een Nederlandse man bij de receptie, dat is handig. HEt is een camping met veel vaste plekken. We krijgen een plekje toegewezen en voor de laatste keer deze vakantie zetten we de boel klaar. Aangezien het niet gaat regenen en het warm genoeg is, zetten we alleen het binnententje van Bastiaan en Eveline op. 

We chillen wat, we eten wat en we spelen wat. En dan is het tijd om naar bed te gaan. Morgen naar huis. Jammer dat de vakantie voorbij is, maar ook wel weer fijn om naar huis te gaan. Altijd een beetje dubbel gevoel. 


Zaterdag 4 augustus

Oh jee wederom een zwarte zaterdag! Waarom we ook op zaterdag gaan rijden snap ik niet. Hihi. Er is inderdaad wel een dikke file waarbij de weg helemaal afgesloten is wegens een ongeval. We nemen de alternatieve route door de dorpjes en steden en uiteindelijk komen we weer op de snelweg. Daarna hebben we totaal geen file of oponthoud meer. 

Langzaam aan naderen we Nederland. De kinderen vermaken zich achterin nog prima. Soms ook niet hoor pfffff. Maar we mogen niet mopperen. Rond 15.00 uur zijn we bij de Nederlandse grens en om 15.45 uur zijn we thuis. We pakken alles uit en voor we het weten zijn de kids al weer met de achterbuurmeisjes aan het spelen. Ja toch wel fijn weer thuis! 

Nu op naar de vakantie in oktober! Weekje Denemarken met een bezoek aan Legoland. Ook leuk. En de plannen voor volgend jaar liggen er al weer. Zweden en Noorwegen here we come. Jullie al plannen aan het maken voor de volgende vakantie? 

Tot de volgende bekentenis! 

Bekentenis 36: I love Oostenrijk deel 2

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan Oostenrijk

Zoals beloofd onze vakantie in Oostenrijk in drie delen. Zodat het voor jullie niet slaapverwekkend wordt en voor is het drie keer nagenieten! Onze tweede week in Oostenrijk zijn we eerst nog even in het Stubaital en dan gaan we naar St Martin bei Lofer. We gaan naar de sneeuw en bezoeken een grot. En natuurlijk wandelen we nog wat in de bergen.

Zondag 22 juli
Geen winkel open op zondag hier in Oostenrijk. Nou ja ze zijn er wel, maar je moet goed zoeken. Nederland is wat dat betreft wel een modern land. De Billa net buiten de camping zit dicht. Tycho speurt even verder en ziet dat er wel een spar open is. Een dorp verderop maar vanaf 15.30 uur. En hij vindt een bakker en die is ook open. Helemaal top! Dus voor het ontbijt en de lunch gaat hij lekkere broodjes halen bij de bakker. En ’s middags kunnen we wel naar de Spar voor het avondeten. 
We gaan deze keer wandelen op de Serles. Daar  is  ook de  zomer rodelbaan. Helaas is die alleen open met mooi weer. Beetje rare bewegwijzering daar boven op die berg. We beginnen maar met wandelen en vinden dan een route langs twee uitzichtspunten richting Maria Waldrast. Klinkt goed. We komen op een gegeven moment bij een bedevaartsoord. Daar is heilig water, een kerk en een klooster (nu gasthof). Er komen een heleboel oude mensen naar toe. We eten en drinken even wat en vullen onze flesjes met heilig water. Dan gaan we terug. Alleen nu gaan we niet om de berg heen maar over de berg (Waldraster Jöchl). De kortste route maar niet perse de makkelijkste. Wel heel erg mooi. Boven op staat er weer een kruis. De afdaling is geweldig. Het is namelijk meer een bos dan een berg. Erg mooi! Maar nog best een pittige wandeling. Arme kindjes. Morgen gaan we niet wandelen hebben we beloofd. 

Dan chillen we nog lekker bij de camping, eten we en is de dag al weer om.

Maandag 23 juli

Geen wandeling vandaag. Even chillen en iets leuks doen. We willen heel graag gaan rodelen dus gaan we weer naar de Serles. De voorspelling is dat de baan om 13.00 uur open gaat. Maar het wordt er niet beter op als we boven op de Serles zijn. Dichte mist of eigenlijk zitten midden in een wolk. En dan begint het langzaam aan te regenen. Bleeeeeeh niet fijn. De kinderen spelen nog even in de speeltuin daar boven. 

Het wordt er niet beter op en de rodelbaan gaat niet open. We drinken nog wat in het restaurant en gaan dan naar beneden. Dan maar naar het zwembad. Met onze Stubai Sommer card en de kaartjes voor de kinderen van de camping, kunnen we er gratis gebruik van maken. Dat was wel even leuk. En dan breekt ook de zon weer door. Gelukkig, want die hadden we wel even gemist. Beetje afkoelen is fijn, maar na twee dagen is het wel genoeg.

Op aanraden van Bastiaan eten we pasta met rode saus met gehakt. Maar dan wilde hij niet de stukjes groente er in. Hihi….nou vooruit omdat het vakantie is. Dan eten we er maar wat rauwkost bij. Het smaakte erg goed. 


Dinsdag 24 juli
Vandaag belooft een mooie dag te worden. En die dag willen we benutten om de gletsjer te bekijken. Dus daar gaan we met alle spullen om de sneeuw in te gaan. Op de parkeerplaats van de kabelbaan komen we erachter dat bijna alle kinderen hun zonnebril vergeten zijn. Ja dat is niet fijn met al die zon en die sneeuw. We hebben nog een extra zonnebril van Tycho dus dan wisselen ze maar af en toe maar. We stappen in een super de luxe kabelbaan waar 32 mensen in kunnen. Er zit toevallig iemand in de lift die op de gletsjer werkt. Ze vertelt dat er in de winter zo 12.000 man per uur in de lift stappen. Ze zijn helemaal ingericht op massa toerisme tijdens de wintersport. En dat zie je ook wel op dit stuk. Er wordt veel geprepareerd voor de pistes in de winter. Ook nu in de zomer is het redelijk druk. We gaan eerst even de gletsjer op als bij het tweede bergstation zijn. Even het ijs en de sneeuw voelen. 

Dan gaan we op zoek naar de ijsgrot. Het best op dit deel van de berg. Dus tussen de mensen door dalen we af naar de grot. Deze grot is gemaakt in de gletsjer. Mooi om te zien. En het is er niet verschrikkelijk koud. 

Na het bezoek aan de ijsgrot picknicken we op een rots en bedenken we wat we gaan doen. We willen we even door naar boven. Wandelend gaat dat lastig, dus nemen we de kabelbaan. En dan nog heel veel trappen omhoog. Dan zijn we op de top of Tirol: 3210 meter hoog. Wat een prachtig uitzichtpunt! 

Een echte rondwandeling heb je niet. Dat is wel jammer. En een stukje klimmen is hier ook een best behoorlijk stuk en niet al te makkelijk. De kinderen willen eigenlijk ook niks meer. Helaas. Ook hier drinken we even iets en achter de kassa van dit restaurant werkt de dame van de lift. In het restaurant is trouwens vrij weinig te krijgen, maar goed. Even wat drinken, genieten van de zon en het uitzicht. En dan weer helemaal naar beneden. 

Redelijk relaxed dagje. We stoppen nog even bij de speeltuin waar we ook de eerste dag waren. Daar zwemmen de kinderen in het ijskoude water. En dan weer terug naar de camping. Nog een keertje BBQ’en. Laatste avond op deze camping. 

Ik word altijd een beetje onrustig door zo’n wisseling. Vooral omdat we alles hebben opstaan. Na ja de luifel dan. Voortent hebben we niet opstaan. Door mijn hoofd speelt zich het hele scenario wat er allemaal moet gebeuren en waar alle spullen opgeborgen moeten worden. Ach en ik weet dat ik me eigenlijk helemaal niet druk hoef te maken, want we hebben het zo gedaan. 


Woensdag 25 juli
We zijn redelijk op tijd wakker dankzij Daniël. We gaan naar de w.c. en duiken daarna nog heel even ons bed in. Het is nog frisjes. Even wachten tot de zon over de bergen heen komt. Dan gaan we aan de slag. Alle spullen weer opruimen en op z’n vaste plek. Tycho loopt nog even naar de bakker voor broodjes en brengt de Sommer cards terug. Dan ontbijten we en pakken we alles verder in. Kinderen wassen af, wij klappen de vouwwagen in. En zo tegen half elf rijden we weg uit Neustift.  Vlot gegaan. 
We hoeven vandaag maar 175 km te rijden. Geen wereldreis. En dat verloopt lekker soepel. Zo tegen 13.00 uur zijn we bij de volgende camping. We kunnen meteen inchecken en zoeken een mooi plekje uit. Beetje geholpen door Jürgen, degene die mensen hun plekje wijst en even helpt. Hij vertelde waar de zon op kwam en hoe je de vouwwagen het beste neer kunt zetten. We zijn erg tevreden met ons plekje. Bij wat bomen, op een mooi ruim veld. Heerlijk! De rest van de camping is mooi, maar met een heel hoog gehalte spiksplinternieuwe caravans. Allemaal keurig netjes neergezet met de voorkant naar elkaar toe. Auto erachter, gras netjes gemaaid. Net een nieuwbouw wijk.
We eten nog even een broodje en dan zetten we de vouwwagen op. Wederom alleen met luifel. De kinderen worden steeds beter in het opzetten van hun tent. En binnen no time hebben we alles al weer staan. Hatseflats! 

De kids kleden zich snel om in hun zwemkleding om in het riviertje naast de camping te zwemmen. Er zit een leuke stroming in en de kinderen zien allemaal mensen op luchtbedden voorbij komen drijven. “Mama, hebben we de banden bij ons?” komen Bastiaan en Eveline vragen. Nee die hebben we niet bij ons. Maar wel extra luchtbedden. Yes ze blazen ze snel op en ik ga even met ze kijken hoe dat gaat. Meerdere mensen doen het dus ok probeer maar. Ijskoud trouwens dat riviertje. Maar goed daar wen je aan. Ik probeer het ook een keer. Echt heel leuk om te doen.

We spelen nog even in het riviertje en dan doen we even boodschappen. Soep met broodjes staat op het menu. Daarna ontdekken de kinderen de speeltuin en lopen Tycho en ik een rondje over de camping. We lopen even naar het veld met de tenten. Dat is een volgepropt veldje zeg. Blij dat we daar ook niet staan. Eigenlijk hebben we wel een heel mooi plekje. 

Dan verzamelen we de kinderen en duiken we de familie douche in. Mooie douche, volgens mij nog groter dan onze badkamer thuis. Met een wc, enorme wastafel, maar uit de douche kop komt helaas een zielig pisstraaltje. Te veel mensen zijn aan het douchen en aan het afwassen. De waterdruk kan het niet aan. Beetje jammer.
Bij de tent nog even spelen. Momenteel spelen we vaak een potje pesten. Super leuk!

Donderdag 26 juli

Ook in dit gebied bieden ze bij campings enzo kaarten aan waardoor je gratis bepaalde dingen mag doen. Wij hebben een Saalachtal kaart en mogen gratis de kabelbaan op. Dat gaan we dan maar doen. Van de ouders van een vriendinnetje van Eveline horen we dat er een mooie route loopt van het hoogste bergstation tot het middelste bergstation. Een Erlebnisweg. Dus met bordjes en allerlei informatie. Langs watervallen. We gaan naar boven met de kabelbaan. Het is minder bergachtig als in Stubai. Maar toch nog erg mooi.

Boven spelen de kinderen even, we eten nog een broodje en dan gaan we op weg. Loopt lekker zo naar beneden. En inderdaad we komen hele mooie watervallen tegen. En allerlei doe dingen voor de kinderen. Naar boven lopen was misschien wel leuker geweest. Dan was het van iets minder mooi naar steeds mooier. Maar ook wel wat zwaarder. De kinderen hebben het wel een beetje gehad met wandelen. Dus moeten we een beetje schipperen.

Dan gaan we naar de Billa even een boodschapje doen. Meteen maar voor twee dagen. En dan terug naar de camping. Lekker plonzen in het riviertje en met de luchtbedden je mee laten voeren op de stroming. We blazen ook het kleine bootje op en bevaren de wilde rivier. Leuk hoor!

Tycho maakt ondertussen een heerlijk kippetje klaar op de BBQ. Dat is ’s avonds smikkelen geblazen.

Afwassen, douchen, en dan weer een potje pesten met z’n allen. De kinderen en Tycho hebben het plan opgevat om buiten te gaan slapen. Uhm…..ja waarom? Maar goed dat zijn van die Tycho dingen. Ze doen maar. Ik heb heerlijk het hele luchtbed voor mij alleen in de vouwwagen.


Vrijdag 27 juli
Het nadeel van buiten slapen is dat je vroeg wakker wordt van het licht. Tegen zessen gingen er al wat naar de wc. Ik draai me nog lekker een keer om en slaap nog even verder. Heerlijk die vouwwagen. 
Ontbijten, even chillen en wat onderbroeken wassen. Dan besluiten we de Barfussweg (het blote voeten pad) te gaan doen. Die zit bij een kloof en die willen we natuurlijk ook even bekijken. We doen (een stukje) het blote voeten pad en dan zijn we al bij de kloof. Ook daar kunnen we gratis in. Handig van die kaartjes. Zulke dingen zijn erg indrukwekkend. Dat de natuur zoiets maakt. Wauw! 

Via de berg lopen we weer terug. En willen eigenlijk nog even de de rest van het blote voeten pad doen. Alleen de kinderen willen ook heel graag gaan zwemmen. Blote voeten pad stellen we uit en we gaan terug naar de camping.

Heerlijk even de rivier in….brrrrrr blijft koud. Maar wel super leuk. Dan eten maken, rijst met varkensvlees en heerlijk eten. Op de camping smaakt alles lekkerder.
Na de dingen die we ’s avonds altijd doen, wachten we af totdat we de maansverduistering kunnen zien. We zien telkens niets hoewel het heel erg helder is. We denken dat er een berg in de weg zit. Wat blijkt! Er staat een boom in de weg te staan. Nou ja zeg. Mooi hoor die rode maan.

Zaterdag 28 juli

De kinderen en Tycho hebben het even nodig om lekker uit te slapen. Ik ben al druk alles aan het klaar maken voor het ontbijt. Koffie zetten, eitje koken en dat soort dingen. Maar onze schone bebaarde slaapster blijft maar slapen. Ik vraag Daniel hem wakker te kussen maar dat durft hij niet: te veel prikkels. Hahaha, dan kriebel ik hem wel even aan zijn tenen. Langzaam aan ontwaakt hij en dan gaan we samen broodjes halen. Heerlijk om te ontbijten in de schaduw met lekkere broodjes en wat yoghurt met fruit en zelfgemaakte granola. Zo moet vakantie zijn, heerlijk!!
Vandaag willen de kinderen graag het blote voeten pad gaan afmaken. Ok we gaan die kant op. We maakten gekscherend af en toe de opmerking blote billen pad. Hihi! Nou dat is waarheid geworden. Van dat hele blote voeten pad kunnen we niks vinden. Dus willen we even lekker in het riviertje met de voetjes en dan een broodje eten. Maar niet alleen de voetjes gaan in het water. Al snel gaan de kleren uit en lopen de kinderen en Tycho in hun onderbroek. Bastiaan verliest in de stroming zijn slipper en Tycho die net wat verder op staat kan ‘m nog pakken gelukkig. Tycho wil zijn onderbroek niet nat maken en doet ‘m uit. Bij deze het blote billen pad. Daniel (kleine Tycho) trekt ook snel zijn onderbroek uit en daar staat nog een blote billen meneer. Samen gaan ze lekker plonzen in het water. 

Als ze uitgespeeld zijn gaan we terug naar de camping. Lekker het water in! Met het luchtbed, de boot en banden van de vrienden van Bastiaan en Eveline. En Tycho zou Tycho niet zijn als hij geen dam ging bouwen. Vol enthousiasme begint hij daaraan en al snel gaan wildvreemde kinderen meehelpen. Zo schattig! Tycho raakt alleen afgeleid door het bootje en ik en een paar meiden bouwen verder. Alleen langzaam aan beginnen mijn voeten af te sterven in dat smeltwater. De luchtbedden en de boot gaan wel 100 keer het riviertje op en af. 

Dan moeten we toch maar eens wat gaan doen aan het eten. Broodje hamburger met sla en rauwkost. 
Dan afwassen, douchen en nog een potje pesten. Ook vannacht slaapt iedereen weer lekker binnen. Dat bevalt wel goed.

En dan breekt al weer onze laatste week aan in Oostenrijk. In die week gaan suppen (zo leuk), gaan we nog een keer toeristje spelen in Zell am See, bezoeken we een grot en nog een kloof en maken we nog een fantastische wandeling. 

Tot de volgende bekentenis!



Bekentenis 35: I love Oostenrijk

Hallo ik ben Marleen en ik ben verslaafd aan Oostenrijk

Wat een fantastisch land is Oostenrijk! Prachtige natuur, vriendelijke mensen, super gave bergen en een heerlijk klimaat. Terwijl heel Nederland klaagde over de woestijn temperaturen in Nederland, hadden wij in Oostenrijk heerlijke temperaturen. Met zo af en toe een bui zodat alles lekker groen blijft. Ook alles is er netjes en goed geregeld. En wat ik zo geweldig vind zijn al die bloembakken vol met prachtige bloemen! En natuurlijk de prachtige wilde bloemen in de bergen. 
Ik zal jullie in drie delen meenemen in onze bergachtige reis.  

Zaterdag 14 juli (zwarte zaterdag) 

Vroeg, heel vroeg gaat de wekker. 5:15 uur. Maar ja als je op vakantie gaat maakt dat niet uit. Even snel onder de douche. Ik zie op de badkamer paracetamol liggen. Oh oh dan zal Tycho zich niet zo goed voelen. Ik stap onder de douche en allemaal ramp scenario’s spelen zich af in mijn hoofd. Stel hij kan niet rijden, hij is zo ziek dat we niet kunnen gaan….whaaaaa. Misschien valt het mee. Tycho is een bikkel, een man, maar een bikkel. Als ik mijn tanden poets komt hij de badkamer binnen. Ik schat meteen in: hoe beroerd is hij. Het lijkt me mee te vallen. Alleen zodra hij onder de douche uitkomt zit hij lijkbleek. “Ik voel me zo af en toe heel misselijk.” Ja dat zie ik. Oh jee…toch erger dat ik dacht. “Heb je al gespuugd?” Nee dat niet. Okee. Ik loop naar de slaapkamer om me aan te kleden en op dat moment wordt er toch wat uitgewerkt boven de wc. Hopelijk lucht het op. “Kun je wel auto rijden?” vraag ik. “Ja, ik heb net gespuugd. Dus het kan.” Ik ben nog niet helemaal gerust. Maar ja we willen toch op vakantie. Kindjes wakker maken dan maar. Daniël stuitert meteen zijn bed uit. Eveline en Bastiaan komen iets langzamer op gang. Ik ontferm me over de belangrijkste taak. De thermoskan vullen met koffie! En boterhammen smeren. Alle laatste kleine dingen worden gepakt. De hele kofferbak is nog leeg dus dat is makkelijk inpakken. Eerst maar de koelkast en dan de rest. Om 6:11 uur rijden we weg. Eerste stop in Duitsland op camping Donautal. Ruim 700 kilometer rijden. We schatten in er rond 16.00 uur te zijn. Tegen half negen stoppen we om te plassen. Tycho geeft mij de autosleutel en zegt rijd jij maar even. Huh? Wat? Tycho wil eigenlijk altijd zelf rijden. Hij verveelt zich vreselijk als hij niet rijdt. En dat rijdt niet fijn kan ik je zeggen. Maar goed hij wilde even slapen of dat althans proberen. Nou ik rijd wel. Geen punt. Ik vind het daarentegen wel saai om te rijden. Cruise aan, automaat (dus je hoeft niet te schakelen), stukken redelijk rustige snelweg en je mag niet harder dan 80 (lees: 100 km per uur). Het leuke is je rijdt op de Duitse snelweg en dan komen er af en toe hele mooie auto’s heel hard voorbij. En als je rijdt heb je daar net wat meer oog voor. 

We gaan rond 13 uur ergens stoppen om te lunchen. En wat me opvalt (ook al bij de vorige stop) is de enorme troep die mensen achter laten. Die parkeerplaatsen zijn een halve vuilstort. Ik kan er niet bij met mijn hoofd dat mensen dit doen. Je bewaart je afval toch en gooit dat in een prullenbak. Of is dat zo vorige eeuw? Nou wil ik niet stereotyperen ofzo maar het zijn wel altijd een bepaald soort mensen. Rijden veelal Mercedes of BMW, lopen op hele lelijke slippers, Crocs of sloffen en wegen vaak een paar kilo’s te veel. Dat loopje naar de prullenbak zal ze juist goed doen. Maar goed….ik moet me er maar niet te druk om maken. Maar het liefst wil ik al troep oprapen en bij die mensen in huis dumpen. Grrrrrr…..*bloeddruk stijgt* *adem in, adem uit*. 

In Duitsland zijn ze dol op wegwerkzaamheden (baustelle). Om de paar kilometer rijd je weer een nieuwe baustelle in. Met de bijbehorende files. We hebben files ontweken door om te rijden. Daardoor hebben we wat extra kilometers gemaakt. Op 100 km voor de eerste stop zijn de kinderen er wel klaar mee. Wij ook, maar ja we moeten nog even. Volgende keer misschien niet al een camping boeken, maar gewoon op de bonnevooi gaan. Kan je stoppen wanneer je wil. 

Net iets voor zessen komen we aan. Nog net geen 12 uur onderweg geweest. Als een geoliede machine zetten we de vouwwagen en het kleine tentje van de kinderen op, blazen we de luchtbedden op en rollen we de slaapzakken uit. Hè hè tijd voor een drankje. De kinderen ontdekken de camping en spelen lekker. Ik had gisteren al de spinaziesaus gemaakt voor de pasta met spinazie. Dus vandaag alleen een water koken voor de pasta en de saus opwarmen. Mmmmm heerlijk camping maaltje. 

Na het eten lopen we even naar de Donau. De kids stuiteren alle kanten op. Even energie kwijt raken. Mooi hoor daar aan de Donau. Veel mensen die daar met tentjes, camper, auto staan met een kampvuurtje en lekker chillen (of vissen). 

Weer terug op de camping even lekker douchen. De douche was een soort Kärcher hogedrukreiniger. Schoon werd je wel, heel comfortabel douchen was het niet. De temperatuur was prima en mijn haren uitspoelen ging goed. Dat is het belangrijkste. Mijn, met airmiles gespaarde, föhn is ook mee. Zo fijn! Met redelijk droge haren is het minder fris op mijn hoofd. Vorig jaar had ik zo’n reis föhn mee en dat duurde eindeloos voordat mijn haar een beetje droog was. Nog even een drankje en dan lekker ons bedje in. 

Zondag 15 juli

Ik heb best lekker geslapen! Keertje wakker van Daniel die uit zijn bed was gevallen. “Mama ik ben uit bed gevallen.” hoor ik hem zwggen. Ik zeg: “Ga maar weer op bed liggen!” En dat doet hij. “Ik kan mijn kussen niet vinden,” zegt hij. “Doe je lampje even aan,” zeg ik. En we slapen verder. Om half zeven word ik wakker van de achterburen die de wieltjes van hun caravans indraaien en vertrekken. Slapen lukt niet meer. Om zeven uur sta ik op, ga ik plassen en kleed me aan. Ik besluit alvast koffie te zetten, de tafel te dekken, al wat dingen op te ruimen enzo. Om half acht gaat de wekker en maak ik iedereen wakker. Wederom een geoliede machine die alles weer invouwt, oprolt en opruimt. We ontbijten even relaxed, dan tanden poetsen en de afwas doen. De kinderen helpen super goed mee met het afbreken van de tent. Nog voor 9 uur zijn we klaar en rijden we weg. Wauw! We worden er goed in. 
De reis naar Wenen, nou ja een voorstadje Klosterneuburg, verloopt soepel. We zijn er sneller dan we verwachten. Leuke camping, wel kleine plekjes. Dus het is een beetje proppen met onze vouwwagen, tent en auto. En nu hebben we alleen het basisdeel van de vouwwagen opstaan. Niet eens de voortent of de luifel. Dat had echt serieus niet gepast! Maar verder heel netjes met schone wc’s en goede douches. 
We willen die middag even naar het strandje aan de Donau. Tien minuten lopen stond op de website van de camping. Na tien minuten kwamen we bij het strandbad, maar dat was een of ander zwemparadijs. En daar moesten we voor betalen. Nee dat doen we niet, maar we willen wel naar een strandje. Google maps laat zien dat er wel een strandje is. Maar dan moeten we nog een stukje lopen. De weg ernaartoe was door een soort afgezet vakantie park. Maar er liepen meer mensen doorheen. Okee dan gaan we ook even kijken. En ja hoor na een hele lange tocht vinden we een strandje. Even lekker plonzen in het water. Alleen dit water komt recht uit de bergen en is ijzig koud. Het dompelbad van de sauna is er niks bij. Verder heerlijk plekje met veel Oostenrijkse mensen. Genoeg te kijken en te luisteren (best lastig dat Oostenrijks). Op de terugweg vinden we een snellere weg naar de camping. We gaan op de camping lekker eten, afwassen en douchen. Het was een heerlijke dag. 
Maandag 16 juli

Prima geslapen. Alleen om 7 uur beginnen de kerk klokken van het klooster te luiden. Fijn hoor! Daarna dommelen we nog een beetje en dan lekker rustig aan gaan we ontbijten. Ik.maak de koffie klaar en terwijl ik mijn fluitketel vastpak, glijdt hij uit mijn handen. Een deel van het kokende water komt op mijn rechterbeen. Auw, auw, auw roep ik. Tycho zegt meteen onder het koude water. Ja dat is waar: water, de rest komt later. Ik sta een tijd bij het kraantje te koelen. Sta er niet heel makkelijk maar ik blijf zo lang mogelijk koelen, daarna brandt het nog steeds. Tycho maakt even een doek voor me nat zodat ik tijdens het ontbijt ook nog even kan koelen. Het blijft nog een tijdje branden en in de zon staat is zeer vervelend. 
Na het ontbijt vertrekken we naar Wenen. Net buiten de camping zit het station en we kunnen zo instappen in de trein naar Wenen. Eerst worstelen we even met het automaat om de juiste kaartjes er uit te halen. Na ja vooral Tycho heeft er moeite mee. We moeten namelijk voor ons dagkaarten hebben voor heel Wenen en door de kinderen alleen een enkele reis naar Wenen (nee we laten ze daar niet achter). Maar in Wenen reizen ze gratis en je kan alleen enkele reizen kopen. Het lukt gelukkig! In de trein en later in de metro. 
Op weg naar het paleis van keizerin Elizabeth oftewel Sisi. Wauw wat mooi! En groot! Vooral heel groot. We lopen om het paleis heen in het park. Natuurlijk staan we wel even op het bordes om te zwaaien naar ons volk. Mijn grote hoepel jurk had ik niet aangedaan vandaag. Leek me makkelijker. 
Daarna gaan we weer naar de metro, maar eerst even naar de winkel voor picknickspullen. Vanuit de metro lopen we naar het stadspark en daar eten we wat. Ook hier in het park loopt een zwerver. Dat vinden de kinderen wel het meest indrukwekkend. Daniël zegt heel stellig: “Ik word nooit een zwerver.” Goed zo jongen! 
Dan gaan we op zoek naar het Hundertwasserhaus. In Wenen staan een heleboel hele statige grote gebouwen. Prachtig hoor. Maar ook wel een beetje saai. Dus dan is dit kleurrijke, begroeide gebouw wel fantastisch om te zien. 

Nog één ding die ik wel graag wil zien is de Spaanse rijschool. Dus daar gaan we nog even naar toe. Je ziet er eigenlijk heel weinig van. Maar de omgeving daar is ook wel prachtig. Heel veel musea, oude gebouwen, pleinen en standbeelden. De koek bij de kinderen is behoorlijk op. Ze zijn moe en hebben het warm. We gaan terug naar de camping. Met metro en dan weer de trein. Nog even een boodschapje in Wenen gedaan zodat we ’s avonds lekker kunnen eten. Pfffff terug op de camping zijn we allemaal moe. Even chillen, kinderen gaan nog spelen in de speeltuin, behalve Bastiaan. Hij is moe en hangerig. Hij zit even bij ons en kletst wat. Dan gaat het grote pannenkoeken bakken beginnen. Tycho wil dat op zijn brandertje doen. Ik vind dat maar onhandig. Ik maak voor ons salade (ben niet dol pannenkoeken) en neem zelf een tortilla die over was van gisteren. Beetje kaas er tussen en even grillen en je hebt een quesadilla. Ook lekker. Na het afwassen even douchen en dan me laten inmaken door Eveline met memory en met pesten. Ze is te goed in spelletjes. Dan is de dag al weer voorbij. We drinken een afzakkertje en gaan naar bed. 


Dinsdag 17 juli 
Vandaag een chill dag. Niet te veel doen. We lopen even Klosterneuburg in om daar naar de bakkerij te gaan. De broodjes op de camping zijn niet supervers. We ontbijten rustig aan en deze keer laat ik het fluitketeltje niet vallen. Na het ontbijt gaan we boodschappen doen. Dat is echt nodig want bijna alles is op. Het leuke van een supermarkt in het buitenland zijn al die typische etenswaren uit dat land. Ik wil altijd wel van alles wat proeven. We zijn nog even in Oostenrijk dus dat zal wel gaan lukken (deels).Dan gaan we even site seeing met de auto. Mooi slingerweggetje de berg op. Af en toe een mooi uitzicht op Klosterneuburg. 

De kinderen hebben geen zin om een stukje te wandelen. Dus even snel kijken en weer verder. Helaas. Ze willen graag gaan zwemmen. Dan maar naar de camping, even wat lunchen en dan op naar de Donau. Langzaam aan begint het te betrekken. Donkere wolken komen onze kant op. Toch willen de kinderen graag zwemmen. Okee dan hopen we er het beste van. Onderweg hebben we al wat druppels, maar het valt mee. Eenmaal op het strand zijn we bijna de enige. De kids duiken het water in en ik installeer me om even lekker te lezen. Helaas er komen meer druppels. Steeds meer. We duiken onder bomen om te schuilen. Voelt een beetje tropisch aan. En terwijl ik zit te schuilen, zijn de kinderen geulen aan het graven. Ik voel me net als een lid van expeditie Robinson. Hihi.

Langzaam aan wordt alles nat en besluiten we terug te gaan. Als we terug lopen besluit het grootste kind (Tycho) af te dalen naar het riviertje de Au. Daar is een klein eilandje van grind en dat moet natuurlijk ontdekt worden. En als een kind over de dam is, dan volgt de rest. Ze gaan aan de slag met boomstammen. Een kant afsluiten zodat de andere kant harder gaat stromen. Blijft een mannen ding denk ik. Op de camping bekijken weer schade van de regenbui. Eigenlijk niks aan de hand. Alleen een bakje in de la van mijn keuken is helemaal vol gelopen. Laagste punt was de wasbak en die zit met de afvoer precies boven dat bakje. Het leukste van op de camping staan is altijd nieuwe mensen zien aan komen. Plekje bepalen, caravan of tent gaan neerzetten. We krijgen nieuwe buren en die hebben een best grote caravan (vinden wij al snel;-)). Ze willen de caravan dwars zetten, maar dat gaat echt niet lukken. Dus dan in de lengte. Handig hoor zo’n mover. Ze zetten de achterkant naar ons toe, strak tegen de boom. Maar hij staat scheef, een stukje op onze plek. Ons maakt het niet uit. Maar na wat overleggen besluiten ze toch dat de caravan andersom moet komen te staan. Heen en weer manoeuvreren op deze kleine plaatsen met bomen, auto’s en andere obstakels is lastig. Maar het lukt ze. Gelukkig hebben deze mensen humor. Lekker bbquen ’s avonds met vals speel spareribs zoals Tycho dat noemt. Spareribs die al voorgegaard zijn. En nog gehakstaafjes. Worstjes zonder vel. Wat sla, broodje en appelmoes. En als toetje marshmallows tussen koekjes. Iets wat we vorig jaar in Zweden geleerd hebben. Mmmmm jammie. 

Woensdag 18 juli 

We gaan weer een stukje verder. We hebben besloten om het stuk naar het stubaital niet in een keer te doen. Ergens rondom de Mondsee willen we stoppen. Dus alles weer opbreken. De kids helpen redelijk mee. Ze weten nu wel redelijk wat ze moeten doen. Ik ga met Daniel nog even naar de spar in het dorp en als we terugkomen is er al veel gedaan. We ontbijten, wassen af, poetsen de tanden en klappen de vouwwagen dicht. Hoppa dat ging vlot. Nog voor tien uur vertrekken we. Lekker vlotjes rijden we richting Mondsee. Tijdens de picknick bepalen we waar we gaan overnachten. Unaniem kiezen we voor camping seestern. Ook dat verliep vlotjes. Nog een kleine stukje rijden en dan komen we bij de Mondsee. Wauw wat een gaaf meertje zo tussen de bergen. De kleur van de het meertje is een aparte kleur blauw. Prachtig. Bij een mini camping stoppen we. Maar helaas daar is geen plek. Jammer. Nou dan gaan we door naar de andere kant van het meer. Austria camp, maar ook daar is het vol. Het ging ook allemaal te soepel vandaag. Nog een camping proberen. Maar die bellen we eerst even. Ik ben blij dat Tycho goed Duits kan praten. We zouden er zo moeten zijn. Tycho stelt de navigatie in. “Oh het is een stukje de berg op,” zegt hij. Huh maar je zou daar moeten kunnen zwemmen. Nou ja misschien kan dat ook. Maar als we eenmaal daar zijn, geen camping. Ik check Tycho zijn navigatie en zie dat hij de verkeerde camping Gries plomberg had gevonden. Ik neem het navigeren over en loods ons zonder problemen naar de camping. Een camping aan het meer met heel veel vaste plekken. En de losse plekken zijn niet afgekaderd. We moeten maar daar bij die caravan gaan staan. Prima! 
Het is een prima camping, maar wel met van die regels die ik altijd een beetje jammer vind. Zoals douches zijn gesloten tussen 10.00 en 17.00 uur. Waarom? Even dicht om te poetsen ok, maar zo’n lange tijd dicht houden. En de stroomkast moet opgemaakt worden door een van de mensen van de camping. Waarom? Een stekker er in stoppen lukt ons ook wel hoor. En pinnen alleen vanaf €100. Waarom???? Tja need I say more. Beetje jammer. We installeren ons en de kinderen zijn met een poep en scheet omgekleed om te gaan zwemmen. Wij volgen ook snel. Heerlijk plekje zo aan het meer. Iets minder koud water dan in de Donau. Even lekker chillen en plonzen. Totdat Daniel bijna is veranderd in een ijsblokje. 
We eten en drinken even wat bij de vouwwagen. Dan willen de kids weer zwemmen. Ik ga even douchen en daarna ga ik het eten maken. Daniël helpt met snijden en dan gaat Bastiaan ook helpen. En ja dan wil Eveline ook. Maar alles is al bijna klaar. Ja en dan is het huis of in dit geval de tent te klein. Stampvoetend loopt ze naar haar tent. Boze geluiden blijven er uit komen. Pfffff ze heeft zo’n dag vandaag. Gelukkig komt het na het eten weer goed. Ze helpt fantastisch goed met afwassen. Kinderen…..grrrrrr. Het is hier ’s avonds wat koeler dan in de stad, maar wel fijn om gewoon gras onder voeten te hebben. Wel lekker om nu weer heerlijk diep in mijn slaapzak te duiken. We staan een beetje schuin en dat is te merken. Vooral ’s nachts als Daniel tot twee keer toe zijn bed uit rolt. Nu ligt hij wel in de kratten die nog in het gangpad staan. Wakker worden ervan doet hij niet. Het is dat ik de zakken chips onder hem hoor kraken. 

Donderdag 19 juli
Deze ochtend verloopt wat minder soepel dan de ochtend hiervoor. Ik ben zelf ook niet helemaal ik mijn hum. Alles valt uit mijn handen en ik heb heel weinig geduld. Ik denk dat Eveline haar bui aan mij heeft doorgegeven. Het lukt ook deze keer weer binnen een schappelijke tijd. Nog even een boodschap gedaan en om 10 uur rijden we uit Mondsee weg. Onderweg picknicken we en de bergen begonnen nu al echt bergen te worden. Nog maar een dik half uur rijden en dan zijn we er. Wauw wat begint het uitzicht prachtig te worden. We genieten er nu al van. Dan zijn we bij het stubaital en aan het einde van het dal zie je de gletsjer liggen. Super gaaf! 
We rijden naar onze camping en zien dat ze een siësta houden van 11.00 tot 16.00. Ok even het dorpje in lopen. Naar de lokale VVV. Op zoek naar wandelroutes. Het meisje vertelt ons dolenthousiast over alles wat we kunnen doen. Die kleine week is veel.te kort. We kunnen onze dagen helemaal vol proppen met wandelingen, op en neer op de gondelbanen, naar de ijsgrot op de gletsjer. En ga zo maar door. Je betaalt ook overal wel flink voor. Maar wel interessant om een kaart te kopen waar je alle gondelbanen enzo gratis in kan. Ook bus vervoer is gratis en naar een zwembad iets verderop. Daar hadden de kinderen wel oren naar.
Als we dan ons kampementje weer hebben staan, gaan we even een bezoekje brengen aan de waterval. Even we stukje met de auto en dan zijn we op de parkeerplaats. Vanaf daar nog een stukje lopen. Maar dat is de moeite waard. Wat een fantastische waterval is dat. Super mooi! Er is nog een pad langs de waterval omhoog. Naar een uitzichtspunt. Dat willen we wel even proberen. Leuke wandeling, die een beetje derde denken aan de wandelingen van Zweden vorig jaar. Veel aangelegde trappetjes, nou ja palen met  planken. Het liep prima, maar je moet goed blijven opletten. Vooral naar beneden. Bastiaan vond dit toch wel erg eng. Hij lijkt op zijn opa. 
Terug bij de parkeerplaats komen we erachter dat we eigenlijk hadden moeten betalen voor het parkeren daar. Oeps! Ja ze verdienen echt overal geld aan hier. Op de weg terug van de waterval naar de camping stoppen we bij een speelplaats voor de kinderen waar ze ook kunnen zwemmen. Helemaal te gek. Even lekker spelen en dan door naar de camping. BBQ time. We hadden lekkere vleesjes meegenomen en een courgette en een aubergine om te grillen. Mmmm top maaltijd. Daarna de vervelende dingen doen. Afwassen en zo. Ik ga als een speer en op het laatste komt Bastiaan nog even binnenlopen (hij moest even douchen) om te helpen. Mijn schatje! Daarna duik ik nog even onder de douche en dan is het tijd om lekker te gaan slapen.

Vrijdag 20 juliTijd om de bergen in te gaan. Na het ontbijt pakken we onze tasjes in met de benodigdheden. Nog even langs de VVV om een super Sommer card te halen. Daarmee heb je vrije toegang tot alle kabelbanen en nog een paar dingen. We pakken de kabelbaan naar boven. Halverwege de berg ongeveer stappen we uit. Daar heb je een heel veld met paragliders. Om de zoveel minuten rent er een naar beneden, vangt wind en zweeft sierlijk richting dal. Oh wauw wat mooi! Dat wil ik ook nog wel eens doen. 
Boven op de Elfer bedenk ik me ineens dat het wel heel toevallig is, elf jaar getrouwd en dan op de Elfer. We maken een een rondwandeling rond de berg van ongeveer anderhalf uur. Met even een kleine picknick op ruim de helft. Bij de Elferhutte. Daarna is het nog een klein stukje terug. Weer met de kabelbaan terug. 
Op de camping even tot rust komen en afkoelen. Er ontstaan steeds meer wolken. We lopen ’s middags nog even Neustift in. Dorpje van niks met vooral veel hotels en restaurants. Dan beginnen er ineens dikke druppels te ontstaan. Hè bah. Na ja even afkoelen is wel lekker. Helaas gaat het steeds meer en harder regenen. Ik vind nog een stuk zeil om nu ook de andere kant van de luifel dicht te maken. De kant van het keukentje hadden we al dicht gemaakt. Dat hadden we vorig jaar al geleerd. Anders regent het keukentje de hele tijd nat. Nu hebben we een aardig regendicht luifeltje. Top! De BBQ gaat aan alleen is dat met die druppels wel lastig. Maar ook dat kan Tycho! We schuiven de tafel dichtbij de vouwwagen en de BBQ net iets onder de luifel. En we kunnen gewoon lekker bbquen. Nog even lekker douchen en dan naar bed. Morgen gaan we weer lekker wandelen.

Zaterdag 21 juli 
Deze dag begint met laaghangende  wolken en af en toe wat druppels. Maar het valt mee. We dachten dat het meer zou gaan regenen. Dus  vandaag gaan bij de Schlick2000 omhoog met de Kreuzjoch bahn. Deze kabelbaan heeft een tussenstation en een eindstation. Wij willen natuurlijk helemaal naar boven. Tijdens de rit omhoog zien we net voor het tussenstation een hele mooie boomhut. Dat onthouden we even. Langzaam klimmen we steeds hoger. En dan komt ook het eindstation in zicht. Eenmaal boven gaan de regenjassen aan. Het is niet helemaal droog. De wolken hangen rond de bergen. We kiezen een route uit om te lopen. Maar eerst natuurlijk even naar de top. Naar het Gipfelkreuz. We gaan verder op het panorama pad. Jammer dat het zo bewolkt is, maar alsnog erg mooi. Best pittige stukjes maar wel te doen. 
Na de wandeling van ongeveer twee uur gaan we even wat drinken in het restaurant. Daar ziet Tycho kaiserschmarren op de kaart staan en we bestellen een portie voor iedereen. Mmmmm daar hebben we wel zin in. We moeten er even op wachten, maar als het dan klaar is is het smullen geblazen. De porties die we krijgen zijn best wel heel groot. De kinderen krijgen het bij lange na niet op. De vriendelijke serveerster ziet dit en vraagt of ze het in moet pakken om mee  te nemen. Nou top dat eten we dan op de camping wel op. 
We lopen nog even naar het panorama uitzichtspunt. Wederom jammer dat het bewolkt was, maar alsnog prachtig. Langs het pad zijn allemaal bankjes daar moet natuurlijk even op gezeten worden. Deze springt er wel uit.
We gaan terug met de kabelbaan, maar stappen halverwege uit. Even kijken bij die boomhut. Dan zien we dat er een hele route is met boomhutten. Dat lijkt interessant. We besluiten die route te pakken en naar beneden te lopen. Fantastisch mooie boomhutten waar de kinderen even kunnen spelen. En nog een paar dingen in aanbouw. Ziet er super goed uit. Dan zij we bij de laatste boomhut en moeten we nog een stukje terug lopen naar de auto. En dat is een pittig stuk. Maar goed we zetten door. Dan lekker in de auto naar de camping. Voetjes omhoog. We eten die avond de overgebleven kaiserschmarren met nog een gekookt ei, wat rauwkost, boterhammetjes die over waren. Lekker makkelijk! Dan douchen en lekker slapen. 

Dit was de eerste week van onze vakantie. Wat is heerlijk om nog een keer te genieten van Oostenrijk door naar de foto’s te kijken en mijn reisverslag te schrijven. Ik hoop dat jullie het ook leuk vinden om het te lezen. Volgende week deel 2. Met nog meer bergavonturen, een sneeuwballengevecht en avonturen op een luchtbed ;-).