Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden deel III

Vrijdag 26 juli

Vandaag laten we het mooie Naeroyfjord achter ons, maar we sluiten in stijl af. We gaan namelijk met de boot van Gudvangen naar Kaupanger varen. Door het Naeroyfjord en het Sognefjord. Een bootreis van twee en een half uur. Niet perse een snellere manier om te reizen, maar het is wel heel gaaf om door dit fjord te varen en alles rustig te kunnen bekijken. We hebben die dag ook prachtig weer dus dat is geen straf. We kunnen het rustig aan doen omdat de boot pas om 12.00 uur vertrekt. Nog even genieten van ons plekje op de camping. Als ik ga afrekenen met de eigenaar, vraag ik hem of hij hier geboren is. En dat is hij. Hij is geboren in Bakka, in het huis waar hij nu woont. Is 30 jaar weggeweest, maar is teruggekomen en is de camping begonnen. Als je naar Noorwegen gaat en je wil kamperen, dan raad ik de camping (Dyrdal gard and camping) zeker aan. Ze hebben ook een heel mooi huis te huren. En een hangende tent. Ik vermoed wel dat je voortaan even moet reserveren, want stiekem komen er veel kampeerders op af. Als wij weer een keer terug komen, dan zorgen we dat we twee kleine tentjes hebben zodat we aan het water op het tent gedeelte kunnen kamperen.

De camping vanaf het water

We rijden naar Gudvangen en merken dat het in de tunnel nu nog maar 12 graden is. Brrrrr koude tunnel. Fijn voor de mensen thuis, want in Nederland is het op dat moment tropisch warm. We parkeren de auto in de goede rij en kopen de kaartjes voor op de boot. Nog even een klein boodschapje doen en dan even picknicken met wat lekkers. Best chil zo! We komen er later achter dat Pandi, de knuffel van Daniel, ergens hier ontsnapt is. Ik snap wel dat hij graag hier wilde blijven. Dag lieve Pandi veel plezier bij het Naeroyfjord!!

Twintig minuten van tevoren moeten we in de auto zitten. Alle kaartjes zijn gescand enzo en dan gaat het inschepen beginnen. Er moeten zoveel mogelijk auto’s enzo oppassen dus het is nog even een puzzel. We parkeren de auto en gaan aan dek. Lekker van het zonnetje genieten. En van het fantastische uitzicht.

Het is een heerlijk boottochtje! Eveline en ik doen nog een spelletje Regenwormen. We eten een boterham en we eten een ijsje (nou ja de kinderen dan). Beetje dure ijsjes, maar ach ze genieten er wel van. Op de boot zitten een aantal Spaanse jongemannen en die besluiten een pretsigaret te draaien. Hahaha…ze hadden beter naar Amsterdam kunnen gaan. Maar dan zijn de mannen ineens verdwenen, dus wij vragen ons af waar ze heen zijn. Of dat ze ergens laveloos liggen. Maar dat valt mee, ze hangen binnen in het restaurant. Ze zijn na die pretsigaret een stuk minder actief.

Het verschil tussen het Naeroyfjord en het Sognefjord is wel duidelijk. Doordat het Naeroyfjord veel smaller is, is het een mooier fjord. Het Sognefjord is een groot en breed fjord, nog steeds mooi, maar iets (maar dan ook maar iets) minder indrukwekkend.

Na twee en een half uur komen we in Kaupanger aan. Dar hebben ze een heel vette zwemplek met een duikplank op verschillende hoogtes. De kids willen natuurlijk gaan zwemmen alleen alle zwemspullen liggen in de vouwwagen. Helaas!

Sodeknetter de route die we nu rijden is ook fantastisch mooi. Eesrst nog een stuk langs het Sognefjord en dan over een prachtige weggetje langs de Lustrafjorden. Dat water heeft een prachtige kleur blauw. En her en der liggen er wat motorbootjes voor de kust of ze varen door het fjord. Super gaaf!

We laten de fjorden achter ons en gaan de bergen in. Tycho is aan het speuren geweest en hij denkt dat we ergens langs die weg kunnen wildkamperen. Via een slingerweggetje gaan we omhoog.

Nog verder slingeren omhoog en zitten we echt in de bergen met sneeuw en dat soort dingen. Zo ontzettend mooi!

Er zijn van deze weg af redelijk wat zijweggetjes. En al snel zien we dat er ook op heel veel plekken mensen staan te kamperen. Van campers tot caravans tot tentjes op hele mooie plekjes. Met je tentje kan je gewoon een eindje het terrein op sjouwen en daar gaan staan. Volgende keer moeten we dat ook echt doen! Maar nu vinden we uiteindelijk een fantastisch mooie plek. Wel recht aan de weg, maar er is verder niemand. Bij sneeuw en meertjes en met dit uitzicht.

Het waait er wel een beetje, maar het is te doen. We maken de vouwwagen en het tentje goed vast. De kinderen gaan op expeditie naar de sneeuw en willen ook graag gaan zwemmen in een van de meertjes. Prima. Zo grappig als ze zo door dit landschap lopen moet ik meteen aan Lord of the rings denken. Daar lopen de Hobbits op weg naar Mount Doom.

De kinderen gaan heel enthousiast zwemmen in een van de meertjes. Lijkt me erg koud, maar ze vinden het mee vallen. We willen natuurlijk ook even in de sneeuw staan. En Tycho had gezegd dat als hij bij sneeuw zou zijn dat hij een naakte sneeuwengel zou maken. En dat heeft hij gedaan. De foto’s zal ik jullie besparen ;-). De kinderen willen dat natuurlijk ook doen. Tja ze lijken op hun papa he. Ik duik wel even het meertje in zonder kleren. En het is best te doen het water. Het ligt natuurlijk wel lekker in de zon op te warmen en bij dit water stroomde geen koud gletsjer water. Dus het is best te doen.

Eten moet snel die avond, want het waait nog steeds en dat maakt het koud. Als je te lang wacht met eten dan is je eten weer koud. En ’s avonds steken we een vuurtje aan om een beetje warm te blijven. Ik heb me inmiddels lekker warm aangekleed.

Ik slaap die nacht onrustig. Door de wind en door het feit dat we aan het wild kamperen zijn. Midden in de nacht moeten Tycho en ik allebei even plassen. Het is dan ongeveer 4 uur ’s nachts. De zon is al aan het opkomen en het is al licht aan het worden. Zo bizar!

Zaterdag 27 juli

De jongens en Tycho gaan even in bad haha. Oftewel ze gaan even skinny dippen. Ik houd het bij pootje baden. Dit water lijkt ook wel wat kouder, maar dit water stroomt ook.

We hadden nog best even willen blijven, maar ja wildkamperen doe je meestal maar een nachtje ergens. Dus rustig aan gaan we ontbijten en pakken we alle spullen weer in. Voor de zoveelste keer de vouwwagen weer aanhaken en wegwezen. Tycho is er wel helemaal trots op dat zijn auto er zo uit ziet. Als een echte off road auto.

We gaan richting Zweden, maar maken nog een laatste stop onderweg in Noorwegen. Een camping, Koppang Camping Og Hytteutleie, waar mijn nicht Sigrid ook was geweest. Ik vraag nog even wat ze van de camping vindt via de app. Op zich een prima camping, maar weinig enthousiasme vanuit de eigenaren, zegt ze. We gaan er wel heen en anders gaan we na een nachtje wel weer verder. De route is mooi, maar minder mooi dan de vorige dagen. We rijden op een gegeven over een hoogvlakte die erg lijkt op de duinen van Texel. We verwachten ook elk moment het strand te zien, maar ja dat gebeurt niet.

Langzaam aan komen in een iets meer bebost gebied en zien we om de haverklap fantastische wildkampeerplekjes. Die moeten we onthouden voor een volgende keer. We willen nu toch wel graag door naar een camping. En als we dan aankomen op de camping en begrijpen we meteen wat Sigrid bedoelt. De eigenaresse is zo weinig enthousiast. We laten in het midden hoe lang we blijven en als ze daar op in had gespeeld door een praatje te maken over bezienswaardigheden ofzo. Maar nee hoor. Pffffff alsof we haar lastig vielen. De camping heeft echt wel potentie, want het is ruim en rustig. Maar we willen niet blijven. We hebben een heerlijk plekje. En heel toevallig stonden mijn nicht en haar gezin op precies dezelfde plek. Op een heerlijk grasveld met alle ruimte.

Er zit ook een riviertje bij waar we natuurlijk even een duik gaan nemen. Na ja het was vooral glibberen over de stenen en als je dan een stukje het water in bent gelopen (lang leve de waterschoenen) dan kan je wel een duik nemen. Het is heerlijk verkoelend.

Tycho gaat meteen dammen bouwen (waarom doen mannen dat toch?)

De douches zijn erg fijn! En de rest van het toilet gebouw is echt prima. Schoon en goed verzorgd. Dat mag dan wel gezegd worden he. Na het douchen lekker eten, afwassen en even speedmintonnen (soort badminton). Dat hadden we de hele vakantie nog niet gedaan. Hadden we op de andere campings ook niet echt de ruimte voor (misschien alleen op de Buoy camping).

Ik slaap deze nacht weer lekker. Tycho en ik gaan weer even samen naar de wc midden in de nacht. Het is ongeveer half 5 en het is hartstikke licht buiten.

Zondag 28 juli

Na het ontbijt pakken we in en gaan we op weg naar Zweden. Bij het afrekenen zien we de mannelijke eigenaar en ook hij was weinig enthousiast. Ik zeg nog: Wie weet tot ziens. Maar daar komt nauwelijks reactie op. Nou tot nooit meer ziens dan. Jammer hoor!

Het is weer een mooie route. Eerst langs een heel lang gerekt meer. Waar we even moeten stoppen. Kinderen blijven in de auto zitten, die hoeven het niet zo nodig te zien. Wij gaan wel even kijken en doen meteen een sanitaire stop. Deze uitzichten beginnen op de uitzichten in Zweden te lijken. We zijn ook al heel dichtbij Zweden.

En dan zijn we in Zweden! Er staat iets over sneeuwscooters en dat niet alles mag. In dit gebied wordt er veel op sneeuwscooters gereden (of gegleden). Niet in de zomer natuurlijk maar in de winter…hihi.

Van Sigrid kregen we de tip om via Idre te rijden, omdat je daar heel makkelijk rendieren kan spotten. Dus dat doen we en we rijden dus net een stukje Zweden in en hoppa. Langs de kant van de weg staat er een. Wij staan stil en maken allemaal foto’s. Het beestje loopt op zijn gemak de weg op en een Zweedse dame die achter het rendier komt te rijden kijkt vermoeid en toetert een keer. Het rendier geeft daar niks om en de dame rijdt om het rendier heen. Alleen dan komt er een groep lawaaierige motoren aan. Daar schrikt het rendier van en rent hard weg.

We noemen hem: Sven het rendier (van de film Frozen)

De rest van de route zien we geen rendieren meer. De reden dat in dit gebied rendieren lopen is omdat Idre de meeste zuidelijke plaats is waar het Sami volk woont. Dat volk is het enige oorspronkelijke en inheemse volk in Europa (net zoiets als de Indianen in Amerika). Ze wonen in de noordelijke delen van Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland. Ze hebben hun eigen taal: het Sapmi. En hun eigen gebruiken, waaronder rendieren houden.

Om te picknicken zoeken we een leuk plekje langs het water uit. Geen echte picknick plekjes hier, maar we rijden gewoon een leuk zijweggetje in. Het was ook een mooie plek geweest om wil te kamperen. Er zitten alleen wel een heleboel rode mieren en die kunnen gemeen hard bijten.

Even voelen of het water nat is

Oh ja had ik jullie al vertelt dat Tycho zijn nieuwe hobby grindweggetjes rijden is. Dus zodra hij de kans krijgt, pakt hij een off road pad en scheuren we met grote stofwolken achter ons aan over zo’n pad. Vaak zijn dat wel hele mooie weggetjes, maar het nadeel van die stofwolken is dat het stof ook allemaal in het keukentje van de vouwwagen gaat zitten. Tycho moet dus even de keuken poetsen als we op de camping aankomen.

Oh ja die camping…de Nornas camping. We komen daar aan en vinden eigenlijk een soort parkeerplaats bij een meertje. We rijden er op en rijden er weer af. Dit kan de camping toch niet zijn. Maar iets anders is er ook niet. We rijden er weer op en vragen even aan de mensen die er al staan of we goed zitten. Ja het is echt een camping. Onbemand. Met daarbij een servicegebouw die ook dient als dorpshuis ofzo. Met een grote keuken en ‘woonkamer’, een grote douche en sauna en een mega tvättstuga (washok). Het is daar echt op goed vertrouwen. Je stopt het geld van de overnachting in een envelop en alles wat je extra hebt gedaan (zoals in de sauna of wassen in de wasmachine). Alleen de douche daar had je wel muntjes voor nodig. Tip: zorg dat je 10 kronen muntjes op voorraad hebt. Anders kan je niet douchen. We hebben wel weer een fantastisch uitzicht. Met een vuurplek, alleen is er in de provincie Dalarna een stookverbod wegens droogte. Even geen fikkie stoken dus.

Er zit ook een heel mooi zwemstukje bij met een steiger. Dus de kinderen duiken lekker het water in. Er ligt een hele grote flamingo (opblaasbaar) in het water, alleen is van mensen die daar aan het zwemmen. He jammer. Daar hadden ze wel graag op gewild. Maar goed ze vermaken zich zo ook wel.

Verder lekker chillen, wat eten en afwassen (luxe in de grote keuken). Ik ontdek nog even een stukje verder en loop door een stukje bos waarachter ook weer een meertje ligt. Zo gaaf is dat in Zweden, veel groen en veel water. De route van de camping naar het toiletgebouw is ook best een beetje ruig. Vooral het derde stukje waar je helemaal door veert.

Ik heb vandaag nog twee keer moeten uitleggen aan mensen dat het echt een camping is. Hahaha we zijn dus niet de enigen. Veel Nederlanders trouwens.

Maandag 29 juli

We zitten in de buurt van de een Nationaal Park. En we moeten boodschappen doen (dichtstbijzijnde winkel is een goed half uur rijden). Rustig aan ontbijten eerst en dan vertrekken we richting Sarna. Tycho wil natuurlijk weer graag over de grindweggetjes crossen. Nou ja prima de vouwwagen hangt er nu niet achter. In Sarna doen we boodschappen en dan gaan we door naar het Fulufjället Nationaal Park. Mooie route er naar toe. We willen naar de grootste waterval van Zweden gaan kijken. De waterval is 125 meter hoog en het water valt 93 meter loodrecht naar beneden. In Noorwegen natuurlijk heel veel watervallen gezien, maar toch dit is de grootste van Zweden. De Njupeskär. Ik had gelezen dat er goede routes waren. Ook voor kinderen. Nou ok dan.

Tijdens de rit ernaar toe halen we een trage, en vooral niet constante snelheid rijdende, Toyota (Nederlander) in. Staan we op de parkeerplaats komt uitgerekend die Toyota naast ons staan. Oh serieus….en wat het ergste is: de mensen stappen uit en stoppen onder de wielen van de auto een blokje hout. De parkeerplaats was ongeveer net zo plat als een pannenkoek. De man staat er een beetje naar te kijken en haalt dan de hout blokjes weg. Oh pfieuw hij komt tot inkeer. Maar nee hoor hij vervangt het blokje hout door een steen. OMG!!! Laten we snel weggaan voordat die man ook nog een doek over zijn auto gaat spannen ofzo.

Ok die wandeling…mooi, maar we waren de wandelingen in Tiveden Nationaal park gewend en die in de Oostenrijkse bergen en di evan de Preikstolen en de Rimstiegen. Beetje klimmen klauteren over stenen enzo. Uhmmmmm die stenen zijn niet te vinden, want het pad is bijna helemaal gemaakt van vlonders.

Pas een stukje verder wordt het pad wat ruiger, wat groener en komen we bij het riviertje van de waterval. Dat stuk is wel heel mooi. Door dat water is het lekker fris groen en lekker ruig met stenen enzo die overal liggen. Yes dit begint er op te lijken.

Langzaam aan gaan we wat klimmen en zien we in de verte de waterval al. Maar mijn hemel het is druk op deze route en er zijn mensen die niet heel mobiel zijn. alle begrip voor dat je lekker wilt wandelen en dat mag van mij. Maar houd a.u.b. rekening met de medemens. Sommige mensen blokkeren echt de hele route.

Het is een mooie waterval!!

Het gave van deze waterval is dat je er heel dichtbij kan komen. Je kan als je wil er onder staan. Denk alleen dat je dat niet overleeft. Maar nu komen we bij het klim en klauter gedeelte. Over de stenen kan je naar de waterval toe. Ook hier is het druk en zie je minder mobiele mensen en mensen op slippers halsbrekende capriolen uithalen. Wij doen het rustig aan. Stukje klauteren en dan ploffen we even op de stenen neer om lekker wat te eten.

Gaaf toch!!

Maar ja het trekt wel om dichterbij te gaan kijken. En dat doen we dan ook. Heel voorzichtig, want die natte stenen kunnen spekglad zijn. Tycho neemt de route via de andere kant. Dat is iets minder druk, maar ook wel weer wat gladder. Het gaat allemaal goed. Kindjes klauteren achter mij aan en dan zijn we heel dicht bij de waterval. Wat een kracht heeft zo’n ding. Het waait er en het water spettert alle kanten op. Je koelt lekker af daar!

Als we genoeg afgekoeld zijn, klauteren we weer terug. De kinderen klimmen lekker door. Maar ik heb pech, ik kom achter de familie Croqs te zitten. Zij klimmen en klauteren langzaam. En ik kom er maar niet achter weg. Want als ik probeer bovenlangs te gaan, gaan zij ook bovenlangs. En probeer ik onderlangs te gaan, dan gaan zij ook onderlangs. Grrrrr. Ben ik er eindelijk langs gekomen. Kom ik weer vast te zitten. En nu achter niemand minder dan de mensen van de Toyota. Serieus!!

De wandeling terug is mooi en niet al te moeilijk. Misschien dat we nog andere delen van het park moeten proberen, maar dit deel viel ons een beetje tegen. Behalve de waterval dan. En ik moet zeggen dat ze in Zweden de boel altijd heel netjes voor elkaar hebben. Een park als dit wordt goed onderhouden. En er is aandacht voor kinderen.

We halen een lekker ijsje en proberen nog even een paar muntjes van 10 kronen te krijgen. We hebben er een. Mmmmmm dat wordt lastig douchen. We moeten nog even ergens anders muntjes gaan wisselen. In het dorp lukt het niet. De persoon die de machine leegt, is niet te bereiken. Ok dan moeten we het anders op gaan lossen. Maar eerst gaan we gebruik maken van de sauna. Je zet ‘m aan en dan heb je een uur de tijd. De sauna moet eerst even opwarmen en dan gaan we er in zitten. De kinderen vinden het een beetje spannend, maar ook wel heel gaaf. Alleen dat stil zitten is wel een beetje lastig. De temperatuur is op zijn hoogtepunt tot midden in de 50 graden gekomen. We douchen een beetje koud af en de jongens wassen zich verder met koud water. Eveline en ik (en uiteindelijk ook Daniel) gebruiken het muntje. We zijn lekker schoon en fris. Heerlijk!

Dinsdag 30 juli

Die nacht krijgen we flink wat buien en lekker wat onweer. Een onrustige nacht en ik hoop vurig dat het de dag erna weer droog is. Want we gaan weer verder. We besluiten een nacht te gaan wildkamperen en dan door te rijden naar Tiveden.

Er staat een hele vette camper/ vrachtwagen op de camping sinds de dag ervoor. Tycho zou zoiets wel willen hebben en dan lekker door de blubber crossen. Daar kan je echt een aantal maanden mee weggaan zoveel ruimte zit er in.

We zakken een stukje verder in Zweden. We willen de provincie Dalarna uit, omdat daar het stookverbod is. Uit andere provincies hadden we het nog niet gehoord. Onderweg even picknicken en dan weer door. Had ik al gezegd dat de temperatuur van 25 graden naar een graad of 10 is gezakt vandaag. Dat noem ik een verfrissend buitje.

Zonder dat Tycho er voor hoefde te kiezen hebben we een heleboel grindweggetjes gereden. Gelukkig was de stof verdwenen door de regen. Weer een prachtig stuk om te rijden. Tycho had via Goolge maps een mooi plekje gevonden. We rijden die kant op en speuren ondertussen naar een mooi plekje. En opeens zien we een heel mooi plekje. Groot genoeg voor de vouwwagen, met een vuurplaats, en natuurlijk aan een meertje.

Sups worden al snel opgeblazen

We gaan suppen, hangen de hangmat op en Tycho gaat even op verkenning. Ik blijf met de kinderen bij de vouwwagen. Op een gegeven moment komt er een kano met twee Duitse mannen aan. Wat blijkt ons plekje is een doorloopplaats van een kano route. Deze mensen doen een vijfdaagse kano trektocht. Super gaaf!

Lekker hangen in de hangmat

Om ’s avonds een lekker vuurtje te kunnen stoken gaan we hout sprokkelen en zagen. Even een goed voorraadje opbouwen dat we lekker voorruit kunnen. Goede workout trouwens dat hout zagen.

Na het eten gaan we een stuk wandelen. Naar het plekje wat Tycho in eerste instantie had uitgezocht om te gaan wild kamperen. We lopen langs een huisje waar op dat moment ook mensen verblijven. Waarschijnlijk een vakantie huisje van Zweedse mensen. Veel Zweedse mensen hebben een tweede huisje waar ze vaak naar toe gaan. We lopen verder en komen weer bij een mooi meertje. Geen mooie plekjes om te kamperen bij dat meertje. Als we dan nog wat doorlopen zijn we op het plekje van Tycho. Ook bij een meer. Alleen lijkt het water gezakt te zijn. Er liggen veel stenen en het meertje is minder mooi dan het meertje waar wij bij wildkamperen. Helemaal blij met ons plekje lopen we weer terug. Onderweg pluk ik even wat snoepjes uit de natuur. Dat is zo lekker!!

Snoepjes uit de natuur

Eenmaal terug bij de vouwwagen gaan we lekker fikkie stoken. Het is goed hout wat we gesprokkeld hebben! En natuurlijk roosteren we marshmallows en maken we broodjes (van kant en klaar pizzadeeg). Het is een heerlijk avond!

Dit is toch te mooi!!

En als afsluiting kijk je hiernaar. Wat een cadeautje dit plekje!

Woensdag 31 juli

Ik begin de dag met verzamelen van bessen en noten (hahaha nee hoor frambozen en blauwe bessen. Lekker voor in mijn yoghurt met zelfgemaakte granola. Goed begin van de dag! Dan breken we de boel weer af. Dag dag mooi wildkampeer plekje!! We gaan weer verder.

Op naar Tiveden. Kijken of er nog een plekje is op de camping. Ik had nog even met de camping willen bellen, maar ben het eigenlijk vergeten. Op goed geluk dan maar. Onderweg moet er natuurlijk even relaxt geluncht worden. Op zoek naar een picknick plek kwamen we dit tegen. Dit is waarom we van Zweden houden. Het is overal mooi!

Op weg naar de camping kwamen we nog vlak langs ons allereerste wildkampeer plekje. Helaas hadden we geen geluk bij Camping Tiveden. Ze zaten vol. Jammer maar er zitten nog andere campings in de buurt. Eentje nog dichter bij (bijna in) Tiveden Nationaal park. Nou ja ook goed. En eigenlijk best een goede keuze. Het is een mooie ruime camping met een zeer enthousiaste eigenaar die volop van alles aan het vertellen was. Daar houd ik van. Die mensen gun je het ook gewoon dus we besluiten drie tot vier nachten te blijven. We kunnen nog kiezen of we een plek willen beneden bij het meer of boven op de camping. Scheelde wel iets qua kosten, maar bij het meer was het echt wel heel mooi. Voor ons doen wel een redelijk grootte camping, maar met super veel ruimte dus ach.

De camping heeft een steiger en een vlot dus de kinderen gingen meteen lekker zwemmen. Tycho en ik chillen even op de steiger. Heerlijk!

Ook de sups worden opgeblazen en er wordt een rondje over het meer gesupt. We eten, we gaan even lekker douchen (fijne douches) en ’s avonds chillen we. We zorgen dat we voldoende energie hebben zodat we morgen de RODE route kunnen wandelen.

Benieuwd of het ons gaat lukken om de RODE route te lopen? Lees dan deel 4 (het laatste alweer) van onze reis.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden II

Zaterdag 20 juli

Tycho en ik zijn 12 jaar getrouwd vandaag! Wat gaat de tijd toch snel. We hebben geen brood meer dus we halen even broodjes voor het ontbijt en moeten voor 15 broodjes 150 kronen betalen. Dat is ongeveer €15. Dus een euro per broodje. OMG!!! Na ja het is niet anders. Wel lekkere broodjes en we hebben geen brood meer.

Vandaag gaan we naar de Preikestolen lopen.  Een hele mooie cliff boven het fjord. Een zeer toeristische trekpleister. Dat is al te merken aan de camping en bijvoorbeeld de helikopters die er vliegen en de busjes die er naar toe rijden. Maar als we dan bij de parkeerplek komen dan is het dubbel en dwars bevestigd. We moeten 250 kronen betalen om onze auto daar te parkeren. Ruim €25 euro voor een parkeerplek. Nogmaals OMG!!! Maar goed we willen er naar toe en dan heb je dat er ook wel voor over. Er wordt ook wel heel duidelijk aangegeven hoe de wandeling gaat verlopen.

Nog maar net een klein stukje op weg heeft Daniel het al voor elkaar om zijn rechterbeen tot op zijn knie nat te krijgen. Naast de rotsen en de stenen die er liggen als paadje zijn wat plassen en modderpoelen, maar het lijkt me toch dat je die wel ziet en daar niet in gaat staan. Maar ja we hebben het hier wel over Daniel, onze meester Oelewapper.

Als we een stukje geklommen hebben, hebben we al een fantastisch uitzicht. Het is wat regenachtig en het waait, maar het is goed te doen. De kinderen hebben het af en toe zwaar, maar ze lopen redelijk goed. Af en toe wat geklaag, maar ach dat mag.

Het is best druk op de route er naar toe, maar het is wel te doen. Je houdt rekening met elkaar. Althans de meeste mensen wel. De wandeling is heel wisselend. Van vlakkere stukken tot flinke steile klimmetjes. Soms zijn er ‘trappen’ gemaakt met stenen en soms is het zelf over de rotsen heen klauteren.

En ergens halverwege heb je een tweetal bergmeertjes. Wauw zo mooi!

We denken elke keer we zijn er al bijna. Oh nee toch nog niet. Nog een klein stukje jongens. Maar het is elke keer al zo mooi. Het begint wel harder te waaien en vooral hoe dichter we bij de Preikestolen komen. Je ziet mensen ook dik ingepakt met capuchons op terug lopen. Wij besluiten ook alles aan te trekken. Vest aan, jas aan.

En dat is maar goed ook want op de Preikestolen zelf is het koud en waait het verschrikkelijk hard. Met af en toe windstoten die je zo omver blazen. Maar wat is het een indrukwekkende plek. Hoe mooi kan de natuur zijn. Best eng ook, want je zit echt een heel stuk boven het fjord, 604 meter om precies te zijn.

Voorzichtig helemaal langs de achterwand lopen we verder het plateau op. Bastiaan en Daniel durven niet heel ver te gaan, maar dat snap ik ook wel want die wind is echt heel erg hard. We maken wat foto’s voor onszelf, maar we worden ook gevraagd om foto’s voor andere mensen te maken.

We willen even gaan lunchen, maar laten we dat even doen waar wat minder wind is. Anders waait je broodje (van een €1) zo uit je hand. Dus wel lopen een stuk terug en eten daar onze broodjes. Beetje regenachtig, maar het is te doen. Het is er zo mooi!!

Het voordeel van de terugweg is dat de kinderen dan zonder mopperen aan een stuk doorlopen. Zo bijzonder. Iets van paard ruikt stal ofzo. Dan gaan ze echt altijd als een speer. Ik vind de terugweg vaak wel zwaar. Omhoog gaan is conditioneel wel zwaarder, maar naar beneden lopen vind ik echt wel zwaar voor mijn knieën en je moet zo goed op blijven letten waar je je voeten neerzet. Voor je het weet lig je op je snufferd.

Na de wandeling gaan we meteen door naar de winkel voor wat boodschapjes. In Noorwegen is dat niet iets wat je voor de lol doet. Veel dingen zijn echt een heel stuk duurder dan in Nederland. Ook wel logisch want in Noorwegen verbouwen ze weinig zelf, omdat het land er niet voor geschikt is. Dus ze importeren 50% van het voedsel. En bovendien verdienen de Noren meer dan dat wij doen. Voor hun is het waarschijnlijk niet duur. Maar goed vakantie boodschappen zijn toch altijd duurder dan normale boodschappen volgens mij. Hoewel we al wel al jaren hoofdsponsor van de Albert Heijn zijn thuis ;-).

We barbecueën die avond wat worstjes en dan na al een week in Scandinavië gaat Tycho eindelijk een vuurtje stoken. Ik vroeg me al af of hij ziek was. Wel jammer dat het dan steeds meer gaat regenen en het vuurtje steeds meer gaat roken. (Die rook lucht is nog twee weken in de vouwwagen blijven hangen). Uiteindelijk heeft Tycho de BBQ helemaal onder de luifel staan. Vuurtje blijft droog en de rook stopt.

De regen stopt niet meer die avond en nacht. Dan maar gaan slapen en morgen weer on the move. Daniel was die nacht weer een keer uit zijn bed gerold. Thuis gebeurt dat nooit, maar op vakantie ligt hij altijd wel een keer in het gangpad. Volgens mij ligt hij best lekker hihi.

Zondag 21 juli

Regen, regen gaat toch weg, kom pas terug als ik het zeg. Bah bah bah…. Het regent gelukkig niet zo hard en we hebben de luifel laten staan. Dus inpakken gaat net wat makkelijker. Om 10 uur is alles weer ingepakt en zijn we klaar voor vertrek.

Op pad naar de Eikehamrane camping. Een wat kleinere camping dan de Preikstolen. En in dit tripje hebben we weer een bootreisje (zo leuk) van Hjelmelansdsvagen naar Nesvik. Jammer dat het een beetje mistig is. We zien een boot die Sigrid heet, net als mijn grote nicht. Dat moet natuurlijk even op de app. Mijn nicht is op hetzelfde moment ook in Noorwegen en Zweden en we houden elkaar op de hoogte.

We rijden weer over hele mooie weggetjes langs de fjorden. Na welke bocht is het weer prachtig met bergen die recht het water in lopen, watervallen en lieve kleine dorpjes. We stoppen ergens bij een haventje om te picknicken. Wat jammer van het weer, maar wat is het prachtig. Kinderen zien een kwal zwemmen bij het haventje. 

Als we doorrijden komen we nog langs een grote waterval vlak langs de weg. Er zijn veel watervallen in Noorwegen dus we zien ze niet meer allemaal. Onderweg zien we een gletsjer liggen.  Op niet al te grote afstand van de camping. Maar eerst rijden we door Odda, een grote stad. Dat laten we weer snel achter ons en vinden de camping. Het is een hele kleine camping en is onbemand. Alleen in de avonduren is er iemand zodat je kan betalen of vragen kan stellen. Verder mag je je eigen plekje uitzoeken. Fantastisch!!

We zetten onze vouwwagen bij een andere vouwwagen (je ziet ze niet veel). Toevallig ook een Trigano en ook Nederlandse mensen die erbij horen. Ze hebben net als ons alleen de luifel eraan zitten en de zijkanten dicht gemaakt met flappen van partytenten. Super oplossing! Wij zitten bij een plek met een picknick tafel en een vuurplek. Yes!!!

Het uitzicht op de camping is ook echt fantastisch. Recht aan het fjord.

Helemaal beneden is er een steiger en een plek om te zwemmen (of te suppen). Tycho begint meteen een sup op te blazen en peddelt het water op.

s Avonds doen we een vuurtje aan. Zo lekker. Met een heerlijk drankje erbij. Dit heb ik geleerd van mijn grote nicht hihi. Bij een kampvuur hoort Licor43.

Maandag 22 juli

Vandaag gaan we naar de gletsjer. Je kan er naartoe wandelen, maar dat is een flinke wandeling van 2 uur heen en 2 uur terug. We besluiten de auto te pakken. Eerst gaan we even boodschappen doen in Odda. Wat een drukte daar in die stad!

Via twee tunnels rijden we naar ander kant van de berg. Tunnels van 10 en 11 km. Dan rijden we via een fantastisch smal en kronkelend weggetje naar de gletsjer en dat kost 100 kronen. Een weggetje van niks maar het is er wel prachtig.

De gletsjer zelf is ook mooi. Maar het is een skioord in aanbouw. Dus het is wat rommelig en je kan niet heel goed bij de gletsjer  komen. Het skiseizoen loopt er normaal tot 12 juli. Maar op dit moment zijn er nog wat jonge gastjes aan het skiën. Misschien een trainingskamp ofzo? Ze kunnen het allemaal heel goed. Ze komen hard de berg af in ieder geval. Als ze klaar zijn worden ze in busjes van Rentawreck weer allemaal van de berg af vervoerd.

Als we naar beneden rijden zijn we op zoek naar een picknick plekje, maar dan wel op een plek waar het niet zo hard waait en we dus niet bevriezen. Want het is er goed koud op de berg. We stoppen op een plekje waar het nog wel te hard waait maar waar we even moeten kijken. Daniel probeert ondertussen schaapjes te lokken voor op de BBQ.

Als we terug zijn gaan we nog even suppen op het fjord. Het is een beetje regenachtig, maar het is wel heel gaaf om te doen. En een beetje nat worden is niet erg. Daarna lekker even douchen.

’s Avonds steken we het kampvuurtje weer aan. De kinderen hebben vriendjes gemaakt en die komen gezellig bij ons vuurtje zitten. Marshmallows en koekjes…mmmm. Ook van mijn nicht geleerd, haha.

Dinsdag 23 juli

We gaan weer verder. Op naar het Naeroyfjord. We  gaan met de boot van Utne naar Kvandall. Leek me een heel mooi tripje. Alleen vandaag is het weer mistig en regenachtig. Het is een hele mooie bootreis. We zien naast de boot ook een groepje bruinvissen zwemmen. Lijken een beetje op dolfijnen, maar hebben een wat kleinere vin op de rug. Gaaf om te zien. Die hadden we waarschijnlijk niet gezien als het mooi weer was geweest. 

Wederom een prachtige route met fjorden en bergen. Veel watervallen gezien onderweg en skigebieden. Het is weer genieten!

Dan komen we bij het Naeroyfjord. Vanuit een dorpje Gudvangen, waar een heleboel veerboten varen en het een drukte van belang is. Veel bussen met toeristen enzo. Maar goed daar moeten we gewoon langs rijden. Alleen de weg die aangegeven wordt is een bouwterrein. Althans zo lijkt het. Kiepwagens met zand en stenen en een shovel die alles goed neer legt. De man in de shovel gebaart ons onderlangs te rijden. Oke nou dat doen we dan maar. Over een smalle weggetje en door een beetje een spannende tunnel rijden we verder. En dan aan het einde van die weg zit de camping. Onderweg komen we een bijzonder duo tegen. Ik vind het eigenlijk een duo voor een nieuwe Disney film.

Op de camping is er nog geen receptie dus we moeten op zoek naar de eigenaren. We vinden de vrouw bij de droogmolen waar ze de was aan het ophangen is. We vragen of ze nog plek hebben en ze zegt dat we maar even moeten kijken of er ergens een plekje is. Ze hebben ook hele gave plekken waar alleen tenten staan. Als we nu twee kleine tentjes mee hadden gehad dan waren we daar gaan staan. Maar we gaan op zoek naar een plek voor de vouwwagen en die vinden op een hele mooie plek aan het fjord. Blijkt eigenlijk een plek te zijn voor campers en caravans. Maar de eigenaar van de camping komt pas kijken als we al goed en wel uitgeklapt staan. Dus kunnen we blijven staan. De camping bestaat nog niet heel lang (sinds 2017) en je merkt dat ze de vraag nog niet helemaal aan kunnen. De eigenaar is de hele dag heel druk met van alles en nog wat. Wel hele aardige mensen en op een pracht locatie!

Het Naeroyfjord staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco. En dat is ook wel begrijpelijk. Het is een heel mooi smal fjord met een prachtige waterval. Die kan je pas echt goed zien als je aan de overkant van het fjord bent. Funfact: dit fjord heeft ter inspiratie gediend voor de film Frozen. Nog een funfact: in de winter komen er orka’s het fjord in zwemmen om de zeehonden (die er in grote getale zitten) op te eten.

Het is een prachtig fjord om te gaan kanoen of suppen of iets dergelijks. Dus suppen doen we. Je moet een beetje rekening houden met de vaarroute van de veerboten, maar het is goed te doen.

We lopen ’s avonds even om te kijken waar de waterval is. Maar vanaf beneden kan je de waterval niet heel goed zien. De weg loopt daar verder ook dood: het is een eigen weg waar nog een paar huizen staan. Wat een plek om te wonen! Met een fantastische waterval in de tuin (deze foto namen we een paar dagen later vanaf de boot)

Woensdag 24 juli

En dan word je de dag erna wakker en dan zie je dit. Dat is toch fantastisch! Ik ben helemaal verliefd op deze plek.

Daniel wordt wakker, gaat naar de w.c. en gaat ook van het uitzicht zitten genieten. Onze ouder man op de steiger, PRACHTIG!!

Vandaag gaan we wandelen. De Rimstigen gaan we lopen. Vanuit vroeger was het een pas die gebruikt werd om boodschappen en goederen naar Bakka en Tufto te krijgen. Deze route is gebruikt tot het jaar 1962 en daarna is het een tijd een geitenpad geweest. In 2009 is het pad gerestaureerd om de veiligheid van de wandelaars te waarborden. Ok, maar een pad die 700 meter omhoog loopt. In minder dan 3 kilometer. Dat is flink steil. En dat is een pittige wandeling. Vol goed moed beginnen we.

De kinderen hebben er vandaag niet heel veel zin in en hebben het zwaar. We worden voor van alles en nog wat uitgemaakt. De stomste en slechtste ouders van de wereld enzo. En ze waren al verhuisplannen aan het maken. Vooral Eveline is erg hardnekkig in haar verzet. Als we ruim over de helft zijn besluit Tycho te wachten met de Eveline en Daniel. Bastiaan en ik gaan nog even een stukje verder. We denken dat we er bijna zijn. Alleen valt het vies tegen. We komen wel tot bij de waterval. en dat is een al een hele beloning.

We gaan nog een stukje verder, maar ik merk aan Bastiaan dat hij moe is. Ik snap het want het is ook echt pittig aan de benen. Ik zie dat we nog een aantal keer omhoog moeten en we besluiten terug te lopen naar Tycho en de rest. Jammer ik had wel tot boven aan willen komen. Maar ach dat is dan puur een prestatie dingetje want ik denk dat het uitzicht overal fantastisch is.

Hoogste punt
Iets lager
Nog iets lager

Als Bastiaan en ik weer bij Tycho en de rest zijn, eten we een boterham. We besluiten met z’n allen af te dalen. Tycho wil ook niet meer verder klimmen. En die terugweg…wat is daar toch mee. De kinderen gaan in een speer naar beneden en ik ga dood tijdens die tocht naar beneden. Mijn knieën vinden het echt niet zo leuk en mijn tenen ook niet (die duwen dan zo aan de voorkant tegen mijn schoen). En je moet zo goed blijven opletten om maar niet mis te stappen. Laat mij maar omhoog gaan en lekker hard zweten!

Eenmaal beneden doen we even de pootjes omhoog en nemen een duik in het fjord. Brrrrr…lekker fris. Dan gaan we boodschappen doen, want we hebben niet veel eten meer. Op naar Vossevangen. Tycho had op de heenweg een weggetje gezien die heel erg steil omhoog liep en die wil hij wel een keer rijden. Eerst maar even boodschappen doen. De kids willen een ijsje. Alleen 5 losse ijsjes kopen is duurder dan een pak ijsjes. Dus wij als gierige Nederlanders kopen een pak ijsjes (wat ook al een godsvermogen kost) en smikkelen die ijsjes (2 per persoon) meteen op. Dat was geen straf, heerlijk frisse waterijsjes.

Dan komen we bij het weggetje. Een weggetje van 18%! Ik moest een foto maken van Tycho. Eerder hadden we al weggetjes van 12% , maar dit is wel een uitdaging.

Via dit weggetj rijd je langs een heel groot hotel. Het Stalheim hotel en daar rijden een heleboel bussen met een heleboel toeristen. Het hotel ligt er wel fantastisch mooi! Maar het is er retedruk. We rijden een stukje verder. Gelukkig is de weg een richting. Je kan dus alleen maar omlaag rijden. En die bussen met toeristen rijden hier ook naar beneden. Dat is ook wel te zien aan de weg. Kuilen, hobbels en scheuren sieren de weg.

En dan komen we er tot onze verassing achter dat er ook nog een hele mooie waterval is. Nu zijn we een beetje verwend wat betreft watervallen, maar deze was de moeite van het stoppen en het uitstappen waard. Zelfs de kinderen kwamen de auto uit!

Er liep ook een prima pad met trappen en alles.

Terug op de camping gaan we nog even suppen. En dan lekker eten. We gaan ’s avonds douchen. Maar ook de boiler van de camping kan de vraag niet aan. Want als er een aantal mensen gedoucht hebben, is het warme water op. Dat is wel jammer! Want douchen kan hier zonder muntjes en het nieuwe toiletgebouw is echt super mooi (alleen niet helemaal af). Na ja het is een verfrissende douche.

Donderdag 26 juli

Vandaag een rustig aan dagje. Kinderen zijn lekker aan het zwemmen en suppen. Ik ga ook even op de sup om de waterval goed te kunnen bekijken. Het gaat best heel lekker. Alleen als ik op de terugweg ben, komt er een schip achter me langs gevaren. En ik ben niet helemaal bedacht op de golfjes die de boot trekt. Ineens raak ik mijn balans kwijt en kukel ik achterover van de sup af. Oh sukkel dat ik ben.

De kinderen vinden het helemaal fantastisch om van de steiger af te springen. Dus als ik terug kom van het suppen is de vraag: “Mama kom je ook een bommetje maken?” Maar dat wat je in je jonge jaren zonder blikken of blozen doet is heel eng als je ouder wordt. Ik laat me niet kennen en ga het gewoon proberen. Tycho zegt wacht ik film het wel voor je. En Daniel maakt er een foto van. Ze willen het blijkbaar goed vastleggen. Toch wel gaaf om te doen. Dus ik spring nog een paar keer. En uiteindelijk doet ook Tycho mee.

’s Middags gaan we nog even naar Flam. Ook een druk bezochte plek voor toeristen. Het ligt aan het fjord dat parallel ligt aan het Naeroyfjord, het Aurlandsfjord en waar bijna alle ferry’s naar toe varen. Het is mooi dorpje, maar we vinden het eigenlijk wel iets te druk.

Er ligt in de haven een kneiter van een cruiseschip. De kinderen willen daar wel eens mee mee varen.

We lopen een rondje en gaan toch nog even een klein boodschapje doen. Even voldoende inslaan voor de komende dagen.

In Gudvangen stoppen we even om kaartjes te kopen voor de ferry naar Kaupanger. Ticket office is alleen al gesloten. Dan moeten we dat morgen maar doen. We lopen nog een stukje verder en zien daar een Vikingen boot liggen. Bij Gudvangen zit ook een Vikingdorp waar je een bezoekje aan kan brengen. Beetje te prijzig voor wat je er voor krijgt vinden wij. Je kan je in deze omgeving ook wel helemaal voorstellen dat de Vikingen hier gewoond hebben.

Laatste avond op de Dyrdal camping! We gaan weer verder. Langzaam aan willen we richting Zweden rijden. En we willen proberen een plekje te vinden om wild te kamperen. Maar dit uitzicht ga ik wel missen. Ik wil zeker nog wel eens terug komen. Misschien in de winter om orka’s te spotten.

Ik sluit bij deze dit deel af. Deel III komt volgende week. Dan kan je lezen over onze wildkampeer avonturen en onze reis richting Zweden.

Liefs Marleen

Onze fantastische reis door Noorwegen en Zweden

De reis gaat beginnen! Zo veel zin in. We weten een beetje waar we heen willen, maar hebben eigenlijk nog niks vastliggen (behalve de boot). Heerlijk vooruitzicht. Voelt weer als vroeger toen Tycho en ik samen met een tentje naar Frankrijk en Spanje gingen. Met de kaart en de camping gids van de ANWB gingen we op pad. Nu hebben we Google maps en overal (behalve in Duitsland) goed internet. Laten we op avontuur gaan!

Zaterdag 13 juli

Dag van vertrek. Zonder problemen sta ik naast mijn bed, kleed me aan en ga naar beneden. Meteen onze kussens klaar gelegd (twee jaar geleden waren we die vergeten). Ik check nog een 10de keer dat mijn ID kaart in mijn portemonnee zit (ook die vergat ik twee jaar geleden). Ik bak de broodjes en kook de eitjes voor onderweg. Maar ja mijn tweede naam is kluns, dus ik verbrand mijn hand bij het afgieten van de eitjes. De pan moet je ook gewoon met een pannenlap pakken en niet met een theedoek. Auw, auw, auw, meteen koelen. Het doet me goed zeer! We ontbijten en doen de laatste dingen in de auto. Ik besluit op het laatste moment om toch even een koelelement te pakken. En daar ben ik heel blij mee. Mijn hand blijft branden.

Ondanks alle commotie rijden we rond 8:00 uur uit Arnhem weg en we doen het lekker rustig aan. We kunnen goed doorrijden. Gelukkig niet veel files in Duitsland. Alleen bij Hamburg hebben we wat vertraging. We stoppen twee keer om te plassen en een keer om te lunchen. Het is druk op de parkeerplaatsen en we lunchen gewoon bij de auto. Ondertussen een beetje de benen strekken. En wederom valt het op de dat de parkeerplaatsen hier niet vreselijk smerig zijn. Vorig jaar toen we naar Oostenrijk reden was dat vreselijk. Mensen waren te beroerd om even hun eigen afval in de prullenbak te gooien. Kan me er nog steeds kwaad om maken.

Net iets voor vieren komen we bij de boot aan. We rijden de boot op, zetten de auto neer, nemen de spullen mee en gaan op zoek naar onze hut (9701). Ik vind het een super uitvinding. Een hele relaxte manier van reizen. We droppen de spullen in de hut en gaan aan dek. Even wat drinken en genieten van de eerste dag vakantie.

We wachten tot het schip afmeert en richting het open water vaart en duiken dan even de shop om wat drank te kopen. Een fles Licor43 en een Captain Morgans Rum. Dat is net iets goedkoper dan aan land (vooral in Noorwegen en Zweden). Alleen de snoepjes zijn er belachelijk duur. 99 kronen voor twee zakjes Skittles of M&M’s. Dat is ongeveer 10 euro!! Laat maar. We halen wel wat lekkers als we aan land zijn. We brengen de drank naar de hut en dan kunnen we aanschuiven voor het eten. Een lopend buffet met heel veel lekkers. Tycho en ik zijn vooral in het vis gedeelte te vinden. Zalm, mosselen, garnalen, kreeftjes en haring in verschillende sausjes. Mjammie…. de kinderen gaan voor de gehaktballetjes en de worstjes en de pasta met saus. Als toetje nemen we wat lekkernijen zoals rabarber crumble en chocoladecake. En de kinderen gaan voor ijs. En dat is handig op van die warme borden. Het is snel eten want anders hebbenze ijssoep.

Na het eten willen we de zon zien ondergaan vanaf het dek. “We willen de zon in de zee zien zakken.” Helaas varen we op dat moment vlak langs Denemarken en kan de zon niet in de zee zakken. Het duurt bovendien ook erg lang. De kinderen zijn al naar de hut gegaan. In het zonnetje en uit de wind is het nog best fijn op het dek. Alleen als de boot een beetje draait zitten we meer in de wind. En het duur nog steeds erg lang voordat de zon ondergaat.

Na een tijdje geven het op en gaan naar de hut. Tanden poetsen, even douchen en dan pyjama aan en lekker naar bed. Ik slaap beter dan twee jaar geleden. Toen was ik wat misselijk van het eten en de deining denk ik. Nu word ik alleen midden in de nacht (rond 4 uur) wakker en slaap ik niet meteen in. Toch maar even plassen en tegen 5 uur val ik weer in slaap. Om 7 uur gaat de wekker.

Zondag 14 juli

Als de wekker gaat staan we op, kleden ons aan en pakken de spullen in de tassen. Dan gaan we naar het restaurant voor het ontbijt. Weer een buffet met broodjes, pannenkoeken, eieren, worstjes, yoghurt, fruit en muffins. Zo lekker allemaal.

Na het ontbijt gaan we weer aan dek om het aanmeren te kijken. Dan gaan we snel naar de hut om de spullen te pakken. En dan staan we in de rij bij de trap. Zo handig gemaakt NOT. Je staat daar altijd in de file. Maar goed deze keer staan we niet helemaal vooraan met de auto. En hoeft niemand op ons te wachten. We installeren ons rustig in de auto en dan mogen we rijden en zijn we in Zweden! Zo fijn. We stellen de navigatie in om naar Oslo te rijden. Die stuurt ons een andere kant op dan de borden, dus we besluiten niet te luisteren. We volgen de borden en de Noorse auto voor ons. Dat rijdt prima.

Onderweg stoppen we om te lunchen. Leuk plekje in Zweden. We vallen tijdens deze stop bijna van onze stoel om wat Bastiaan zei. Hij zei namelijk: ‘Door deze omgeving krijg ik zin om te wandelen.’ Wat is er met Bastiaan gebeurd? We hebben het verkeerde kind meegenomen. Help!!

De camping die ik uitgezocht heb zit dan wel midden in Oslo. Maar heeft niet erg goede reviews op Google. Het is duur, druk en soms heb je geen stroom. De andere optie is een camping iets verder buiten Oslo. Nou ja we gokken het er op. Het is maar voor twee nachten en we willen toch Oslo in duiken.

Als we aankomen zijn we net op tijd. Na ons ontstaat er een flinke rij. Het is inderdaad een dure camping en het staat hutje mutje met campers en caravans. De dame van de receptie had geen idee wat een vouwwagen is. Folding trailer of folding tent zo heet het in het Engels. We krijgen instructies over hoe te staan, maar ja dat is gebaseerd op campers en caravans. We doen dus maar wat en kijken als eerste even of we stroom kunnen krijgen. Veel palen voor elektriciteit zijn er namelijk niet. We hebben best een redelijk plekje. Maar wat een rot camping. Veel te duur, helemaal vol met allemaal campers en caravans. De een nog groter dan de ander. Niet onze soort camping zullen we maar zeggen.

We maken er maar het beste van. De kinderen zagen op de kaart een zwemplek. En het was maar een klein stukje lopen volgens Bastiaan. Nou wij denken wel iets meer dan een stukje. Maar goed als ze het willen dan gaan we het gewoon doen. We lopen door een heel mooi park dus een straf is het niet. Maar heel makkelijk en kort is de route niet. Dus we drukken de kinderen op het hart dat we geen gezeur willen. Ook niet op de terugweg. We komen langs een mooi restaurant, langs hele bijzondere beelden, langs een afkickkliniek, een spookhuis, een haventerrein, een hele bijzondere plek met moestuintjes (langs een weg achter betonblokken) en dan zijn we op het stuk waar het zwemgedeelte is. Een mooie nieuwe wijk van Oslo met dure appartementen (denken we). Het zwemgedeelte is een soort stadsstrand, maar dan op een steiger met een pierenbadje en een duikplank. En, en….echte baywatch babes en boys. Na ja beetje de B versie van Baywatch. Hihi! Maar wel netjes geregeld. Het water is gewoon zeewater en dus zout en koud. Maar de kids vinden het fantastisch. Ze zwemmen naar hartenlust en vinden het jammer dat we weer naar de camping moeten.

De terugweg is nog even een stukje omhoog lopen. De kinderen lopen zonder te mopperen of te zeuren terug naar de camping. Het gezeur kwam pas weer op de camping. Denk ik. Vast wel. Oh ja iets met watergevecht en hij maakt me nat ofzo. We eten pasta met gehakt en tomatensaus. Altijd lekker. Na het eten wassen we af.  We moeten in de rij staan om te kunnen afwassen. Moet niet gekker worden. In een vlot tempo wassen we alles af. Ik besluit om te gaan douchen. Zo veel zin in. Maar dan….begint de ellende. Ik ga de douche in, kleed me uit, houd het kaartje voor het apparaat en….niks. Hij doet niks. Kak!! Ik pak mijn spullen en ga naar een ander hokje. Ook daar doet de kaart het niet. Naar de andere kant van de douches, maar ook daar niks. Nu wist ik nog dat de kaart het met het openen van de slagboom het ook niet deed. Wellicht is er iets met die kaart. GVD…moet ik me aankleden om naar de receptie te lopen. Grrrrr I am not amused. Ik naar de receptie en ja hoor die kaart bleek het niet te doen. Meteen de andere kaart laten checken en die deed het gelukkig. Nou wederom met al mijn spullen naar de douche. Lekker douchen denk je dan. Meestal heb je op de camping een lullig pisstraaltje, waarbij je hoopt dat je je haren uitgespoeld krijgt voordat de tijd van je muntje op is. Hier niet hoor…er gaat een soort Karcher hoge druk straal aan. Ik moet moeite doen om niet tegen het deurtje van het douche hokje aangeduwd te worden. Vervolgens begin ik al bijna onderkoelingsverschijnselen te krijgen, want de douche is ijskoud en ik kom bijna niet bij de knop om ‘m warmer te draaien. En bovendien kan ik draaien wat ik wil maar er gebeurt weinig. Ik zit in een dilemma: doorgaan en bevriezen of in een hokje mijn haren wassen en me daar verder poetsen. Ik besluit door te gaan. En gelukkig wordt het water ineens wat warmer. Ik ga als een idioot door, haren wassen, conditioner er in, scheren. Langzaam aan komt het water steeds hoger. Snap ik wel, want alleen al in mijn douche komt er 10 liter per seconde uit. Dan stoppen de douches naast me, waardoor mijn douche weer kouder wordt. Maar het waterniveau zakt gelukkig tot teendiepte. De druk lijkt ppl iets minder te worden (of ik ben er gewoon aan gewend geraakt). En dan stopt de douche…de tijd is op. Pfffff ik heb het overleefd. Ik voel me wel heel schoon en mijn huid tintelt helemaal. Door de koud en die harde straal. Terug bij de tent vertel ik mijn verhaal aan Tycho. Hij durft meteen niet meer onder de douche. Mietje!

’s Avonds spelen we een spelletje Boonanza en gaan dan naar bed. Ik slaap met Eveline in de tent. En ik slaap heerlijk. Ik moet alleen Eveline af en toe terug rollen op haar matje (het terrein loopt nog al af en het kind is erg beweeglijk).

Maandag 15 juli

Sightseeing Oslo vandaag. We stappen op in de bus voor de camping. In het centrum stappen we uit. Supoer handig. Op de camping hadden we speciale kaartjes gekocht om de hele dag door Oslo te reizen.

Als eerste stop gaan we naar het Operahuset. Daar kan je het dak oplopen om te kijken. Dat is wel heel mooi. Ook binnen is het mooi.

Daarna lopen we even naar een stukje waar ze allemaal hippe eettentjes hebben. Beetje foodtruckfestival idee alleen dan staat het daar vast. Ze zorgen daar Oslo wel voor de stad. Het is er netjes leuk aangekleed met mooie gebouwen en beelden. En er lijkt ook overal een idee achter te zitten. Alleen al leuk om gewoon door de stad te wandelen. De kinderen moeten wel altijd een doel hebben en iets van een planning. We lopen even door het centrum, zoeken een supermarkt op en zoeken wat lekkers uit voor de lunch. In een parkje lunchen we met broodjes en wat drinken.

Selfie door Daniel

Na de lunch en een plaspauze bij de MacDonalds lopen we door naar het paleis. De wandeling er naar toe is al mooi. Fonteinen, beelden en mooie bloemenperkjes.

Het paleis is prachtig en vooral het park erachter is super mooi. Groen, fris, netjes. Met veel gras en mooie bomen. We vinden het mooier dan het park bij het paleis van Sissi in Wenen. Dan lopen we door en zien we net de wisseling van de wachters. Best indrukwekkend.

Daarna zijn de kinderen er wel klaar mee. We hadden beloofd nog even naar het strandje te gaan. We willen er met de bus heen gaan. Nou dat was ook een avontuur. Eerst uitzoeken welke bus. Lang leve internet. De goede bushalte gevonden, in de goede bus gestapt. Alleen de halte die we moeten hebben is wegens werkzaamheden afgesloten. We rijden te ver door. Besluiten wel daar uit te stappen, maar wat dan? Gaan we weer lopen of pakken we de bus terug? Op dat moment komt er net een bus aan. We springen er in en stappen dan nog weer net een halte verder uit. Door al die werkzaamheden kom je nauwelijks op dat stuk van de stad uit. Toch weer een stuk terug lopen, op een paar honderd meter na komen we langs de bushalte waar we de eerste keer opstapten. Serieus? Openbaar vervoer is ook gewoon niet voor ons weg gelegd. Via een loop brug kom je op het goede stuk. Inmiddels hebben we het allemaal zo warm dat we meteen in het water willen duiken. Tycho en ik hebben helaas geen zwemspullen mee. De kids wel. Dus die duiken de zee in. Wij bungelen met onze pootjes over de rand en dat is ook al verfrissend genoeg. De kids vermaken zich weer prima.

Van de duikplank

En als we dan voldoende afgekoeld zijn, gaan we een boodschap doen (wat niet goedkoop is) en dan naar de camping. We lopen naar het busstation (was ook nog best een stuk lopen) en stappen daar op de bus tot aan de camping.

Even lekker eten op de camping. De kinderen en Tycho besluiten toch te gaan douchen. Viel best mee gelukkig. We gaan een spelletje doen, maar dan begint het te regenen. We vluchten de vouwwagen in. Daar zetten we in het gangpad de tafel en dan kunnen we heel relaxed een spelletje spelen. Het blijft regenen bah bah. Maar ach lekker op tijd naar bed en morgen weer op pad. 

Dinsdag 16 juli

Onafhankelijk van elkaar hebben Tycho en ik dezelfde camping uitgezocht waar we heen willen. Buoy camping in Dalen van Nederlandse eigenaren. Niet dat dit iets uitmaakt. Maar de reviews zijn goed en dat is wel belangrijk. In een rap tempo pakken we alles in en ontbijten we. Om 10 uur vertrekken we. We laten Oslo achter ons, nou ja eigenlijk eerst boven ons. Onder Oslo loopt een lange tunnel. Bijna onder de hele stad door. Zo gaaf! De wegen zijn erg goed en alles is goed geregeld. Ook als van de iets grotere weg af gaan is het een goede weg. Alleen zijn ze blijkbaar aan het werk om een tunnel te maken, want ze leiden de weg over smalle weggetjes door dorpjes. Leuk maar het schiet niet echt op. En dan zien we aan de andere kant het begin van een tunnel. Handig zo’n tunnel. Scheelt veel tijd (als ie af is), maar al die weggetjes door die dorpjes zijn wel gaaf.

In een van de dorpjes doen we boodschappen en gaan we op zoek naar een plekje om te picknicken. Moest bij water zijn. Plekjes liggen normaal voor het oprapen, maar als je zoekt niet te vinden. We hadden al zoiets van dan eten we maar wat op de camping. Maar opeens vinden we dan toch een plekje. Niet officieel een picknick plek, maar het volstaat prima. Dan is het nog een stukje tot de camping. Slingerende bergweggetjes met prachtige uitzichten. Wauw!

De camping ligt erg mooi aan een bergmeer tussen riviertjes. De eigenaar is Nederlands. We mogen zelf een plekje gaan uitzoeken. We lopen de camping over en vinden een leuk plekje. Even kijken of de snoer van de haspel het redt naar de paal met het stroom.  Maar dat lukt dus installeren maar. We worden er steeds handiger in. Iedereen doet zijn of haar ding en in een mum van tijd staat alles.

De kids verkennen de camping even en ontdekken een klein watertje waar in we kunnen pootje baden. Ze willen ook nog wel even naar het meer om te zwemmen dus we gaan op expeditie. Door een of ander paadje komen we op een verlaten strandje. Met een verlaten boot en een verlaten hutje. De kinderen springen even het meer in. Maar al snel worden we aangevallen door muggen. En de kids vinden de bodem te drekkig. Hahahaha het is ook nooit goed.

Terug naar de tent lopen Eveline en Daniël door de rivier terug. Best uitdagend met al die stenen die er in liggen. Bastiaan wilde niet die vind het te koud.

We eten wat en gaan dan afwassen, douchen en dat soort dingen. We willen elanden gaan spotten. Maar ja de schemering is pas laat. Dus rijden we tegen 21:15 uur weg van de camping. Die elanden zijn natuurlijk nergens te vinden (we zijn nog iets te vroeg dus). We rijden de route nog een keer terug. Nog niks. We geven het op, draaien weer de weg op. En wat staat daar: een eland!!! Aan de kant van de weg. Ik snel weer het dopje van de fotocamera gehaald en in blinde paniek foto’s geprobeerd te maken. De eland dacht dit vertrouw ik niet  stapte over de vangrail. Daar bleef hij even staan om ons goed te bekijken en liep toen weg. Te gek!!!! We hebben er gewoon een gespot. Helemaal happy rijden we door. Staat er verderop gewoon nog een eland. Niet op de weg maar in het veld. Joepie!! Gewoon twee elanden op een avond! Topavond!

Woensdag 17 juli

We doen het rustig aan vandaag. We gaan even bij de Ravnejuv kijken. Onderweg naar de Ravnejuv stopt Tycho om even te tanken. En mevrouw die daar ook staat te tanken, begint ineens een heel verhaal tegen hem in het Noors. Nou lijkt Tycho wel op een Noor, maar onze auto is toch echt heel Nederlands.

De Ravnejuv is een afgrond met een fantastisch uitzicht. De wandeling er naar toe was te kort. Eigenlijk geen eens een wandeling te noemen. Maar de afgrond en het uitzicht zijn fantastisch!

Ik heb gelukkig niet echt last van hoogtevrees. Ik vind dit soort hoogtes wel spannend, maar ook wel heel erg gaaf! Eveline heeft er ook geen last van. Wij moeten even over het randje spieken.

Daarna doen we een boodschap en eten we bij de tent. Dan pakken we onze spullen om te gaan suppen bij het strandje. De kinderen gaan lekker zwemmen en Tycho onderneemt een dappere poging om te suppen. Het waait alleen hard en er zijn golven. Lastig om koers te houden en te blijven staan. Maar wel gaaf zo midden op dat meer. Bastiaan probeert te suppen, maar vindt het wel spannend. Daniël en Eveline blijven dichtbij. Je waait ook zo snel weg. Ik doe ook een dappere poging, maar het gaat moeizaam. Ik peddel terug op mijn knieën. We chillen nog even op het strand en gaan dan weer naar de camping.

Na het eten lopen we een rondje om te ontdekken waar in het dorp een wandelroute start. Via het strandje lopen we weer terug naar de camping. Lekker klein stukje lopen. Met mooi uitzicht.

We worden ’s avonds gek van de knutjes. De muggen vallen nog wel mee. Maar die kleine knutjes gaan rondom je hoofd vliegen. Niet fijn!

Donderdag 18 juli

In de ochtend doen we rustig aan.  Lekker ontbijten en een beetje spelen. ’s Middags gaan we wandelen. Alleen Tycho neemt een vest mee. We hadden het idee dat het wel wat warmer zou zijn. Nou tijdens de picknick bibberen we van de kou dus snel eten en dan aan de wandel. Dan krijgen we het snel warm. Leuke wandeling. Niet super bijzonder maar wel mooi. Bij de steengroeve spelen de kids en Tycho met de leisteen. Slijpen en bouwen en alles ontdekken. Daniel wil een heleboel stenen meenemen in zijn rugzak. Lijkt ons niet zo’n fantastisch idee. Hij moet namelijk nog naar beneden lopen. En om alles weer mee te slepen in de vouwwagen vinden we ook niet zo’n goed idee. Hij laat gelukkig nog een aantal stenen daar.

Die avond maken we gebruik van de oven in de gezamenlijke keuken. Dat werkt fantastisch. Het gaat zo snel dat tycho de bbq voor de hamburgers nog niet klaar heeft. Pizza is dan maar voorgerecht. En de hamburgers hoofdgerecht. Ik heb er natuurlijk lekker een bord sla bij. Tja je blijft toch een knaagdier he.

In de avond komen de knutjes weer. Grrrrr rotbeestjes ze gaan ook zo vreselijk irritant rond je hoofd zitten. We worden er gek van. Het begint dan te regenen dus we gaan de vouwwagen in en daar zijn ook geen knutjes. En dan besluiten we de eland route nog een keer te gaan rijden. Wie weet hebben we geluk. En ja hoor op de plek waar we de tweede eland vonden twee avonden geleden, zien we nu weer een eland staan. Joepie weer een! We rijden verder en zien nog twee elanden staan. Al 5 gezien deze vakantie!! De rest van de rit niet meer, maar ja het was ook niet bepaald lekker weer. De elanden zaten waarschijnlijk lekker binnen tv te kijken. Wel een mooi weggetje om te rijden.

Wat een ellendige regen. Het stopt maar niet. Ik word meerdere keren wakker met het idee: het moet stoppen morgen gaan we inpakken.

Vrijdag 19 juli

Nou het stopte niet die. We werden wakker en het bleef regenen. In de vouwwagen maar even wat opgeruimd en dan ontbijten in de vouwwagen. Het regent nog steeds dus we besluiten als een stel bikkels de boel te gaan inpakken. Niet lullen maar doorwerken. Het ging best redelijk vond ik zelf. En op het moment dat we alles ingepakt hebben stopt het met regenen…grrrrr. Ach niks aan te doen.

We rekenen af bij de camping eigenaar. En kronkelen over de berg weggetjes naar boven. Wauw wat een route is dit weer. Eerst gewoon tussen de bergen door en dan over een hoogland. Met hele smalle weggetjes, meertjes, rotspartijen en heel veel shoarma…uhm ik bedoel schaapjes.

Bij een stuwmeer stoppen we en picknicken we. Na deze stop komen we achter een vrachtwagen te zitten en dat heeft zo z’n voordelen. Auto’s blijven staan voor de vrachtwagen en we kunnen makkelijk doorrijden. We rijden nog een hele tijd achter de vrachtwagen aan. En dan komen we bij de fjorden in de  buurt. Zo wat is dat gaaf zeg. Zo’n berg die gewoon in het water staat. Ik ben meteen verliefd. Daar kan je uren naar kijken. Zo veel moois.

En dan komen we bij de fjorden. Wauw wat is dat mooi! De ruigheid van de bergen die zo het water in lopen. Ik ben meteen verliefd! Om bij de camping te komen nemen we een ferry. Even een stukje door het fjord varen. Dat is helemaal niet erg.

We rijden door naar de camping. Die camping zit lekker dicht bij de Preikestolen die we willen beklimmen. De camping op zich is niet veel meer dan een grote parkeerplaats met heel veel campers. Er zitten hele leuke stukjes bij, maar het is er druk en vol. En er is te weinig stroom capaciteit. Op het stuk waar we staan zijn misschien tien palen met twee aansluitingen voor elektriciteit. En staan wel 100 tenten, campers en caravans. Terwijl op de “parkeerplekken” meerdere elektriciteitspalen staan met vier aansluitingen of meer. Zo stom! Na ja we redden het wel zonder stroom. Maar dan vragen we wel het geld terug die we voor de stroom hadden betaald. Ook goed.

We eten, wassen af, douchen en dat soort dingen en dan ontdekken we de camping even verder. En dan stuit je op dit uitzicht! I love Norway!!

Dit was deel 1 van onze reis. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen. Volgende week deel 2 van onze fantastische reis!